23/03/20
Καλημέρα σας αγαπητοί αναγνώστες και αναγνώστριες,
είμαι ο Θανάσης Καραμπάτσος, αρχισυντάκτης έκδοσης του Documento και ύστερα από μία εβδομάδα στην καραντίνα (το Documento εκδόθηκε και συνεχίζει να λειτουργεί με τηλεργασία), νιώθουμε «από της 6ης πρωινής σήμερον...» να ζούμε σε στρατοκρατούμενη ζώνη. Το newsletter αυτό, αποκλειστικά αφιερωμένο στην πανδημία του κορονοϊού και στις εξελίξεις γύρω μας, έχει γίνει μέσο επικοινωνίας και όλη η συντακτική ομάδα σας ευχαριστεί και προσπαθεί να ανταποκριθεί στο πλήθος των αιτημάτων, των παρατηρήσεων, των υποδείξεων και των στοιχείων που μας διοχετεύετε. Η εμπιστοσύνη που δείχνετε στην προσπάθειά μας μάς δεσμεύει ακόμη περισσότερο στην υπόσχεση να σας ενημερώσουμε έγκυρα, αξιόπιστα και έγκαιρα. Για άλλη μία φορά, σας προσκαλούμε να στέλνετε στο info@documentonews.gr με τίτλο: ΓΙΑ ΤΟ NEWSLETTER, ό,τι κρίνετε ότι μπορεί να μας βελτιώσει: παρατηρήσεις, διορθώσεις, επισημάνσεις, προτάσεις. Εδώ μπορείτε να βρείτε και τη χθεσινή έκδοση με την επιστολή του Κώστα Βαξεβάνη για τους συνδρομητές του newsletter.
Διαβάσαμε ότι περισσότεροι από 900 εκατομμύρια άνθρωποι σε περισσότερες από 35 χώρες σε όλο τον κόσμο καλούνται από τις αρχές να μείνουν σπίτι, με βάση στοιχεία του Γαλλικού Πρακτορείου (AFP). Ένας στους 7 κατοίκους του πλανήτη σε κατ' οίκον περιορισμό! Ασύλληπτο ποσοστό, και σε πραγματικούς αριθμούς, σχεδόν 1 δισεκατομμύριο πολίτες δεν μπορούν να κινηθούν ελεύθερα. Εδώ ο κορονοϊός έβαλε σε καραντίνα μέχρι και την καγκελάριο Μέρκελ.
Ατομική ευθύνη σε σουπερμάρκετ: με φόρμα για υγειονομικό προσωπικό δίπλα στη σύντροφο που προφυλάσσεται με μάσκα. Σε αχαρτογράφητα νερά υπάρχουν και υπερβολές (όπως και η παρουσία ολόκληρων οικογενειών στα ψώνια), αλλά δεν μπορεί να είναι άλλοθι για ακρότητες από πλευράς πολιτείας.
Μιλώντας για ελευθερία, ακούσαμε το διάγγελμα του πρωθυπουργού με το οποίο ανεστάλησαν ελευθερίες (ελευθερία κινήσεων ουσιαστικά) για χάρη του δημοσίου συμφέροντος και των ευπαθών ομάδων (όταν γίνεται αναστολή, πάντα για χάρη κάποιου γίνεται, άλλοι τοποθετούσαν γύψο στον ασθενή). Είναι ένα επικίνδυνο μέτρο αν γενικευτεί, ωστόσο κρίθηκε απαραίτητο για την περιστολή της εξάπλωσης της πανδημίας (και όλοι ελπίζουμε αλλά και επαγρυπνούμε να μην οδηγήσει σε καταστολή).
Τα μέτρα είναι αυστηρά, και γι’ αυτό πρέπει να υπάρχει σύνεση από πλευράς πολιτείας να μη ζήσουμε καταστάσεις στρατοκρατίας. Ο κάθε πολίτης έχει ατομική ευθύνη (το ίδιο δεν είχαν ο μητροπολίτης Κυθήρων που έμεινε ελεύθερος με νομικίστικα κόλπα ή οι πιστοί με τον ιερέα που κλείστηκαν σε εκκλησία μπροστά στη θέα περιπολικού;), σαφώς, αλλά, όπως σημείωνε και ο Κώστας Βαξεβάνης στο κεντρικό άρθρο του στο Documento: «Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η συλλογική ευθύνη και η αοριστία της δεν υποκαθιστούν τις πολύ συγκεκριμένες ευθύνες που έχουν όσοι εκλέγονται και είναι υπεύθυνοι για τη διακυβέρνηση». Γιατί ακούμε από τον πρωθυπουργό να ανακοινώνει αστυνομικού τύπου μέτρα, αλλά δεν ακούμε τίποτα για ΜΕΘ να ανοίγουν, νέες και ανενεργές να μπαίνουν στο σύστημα, γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό να προσλαμβάνονται και να μην υπάρχουν διαμαρτυρίες. Όπως σημειώνει σε ανάρτησή της η Βασιλική Λάζου, «πίσω από την “ατομική ευθύνη” κρύβεται η ανεπάρκεια των δικών τους πολιτικών. Ας καταλάβουμε λοιπόν ότι δεν είμαστε απλά “ατομικότητες”. Ας λειτουργήσουμε με κοινωνική υπευθυνότητα και η κυβέρνηση έστω και τώρα ας αναλάβει τη μεγάλη ευθύνη που της αναλογεί. Προσλήψεις γιατρών, άνοιγμα ΜΕΘ, υγειονομικό υλικό στα νοσοκομεία. Λεφτά υπάρχουν. Ας δοθούν στη διαφύλαξη της υγείας όλων μας».
Κακό και καλό νέο
Την περασμένη εβδομάδα τα κρούσματα δεν είχαν ξεπεράσει τις 300.000 παγκοσμίως όπως έχει συμβεί πλέον σήμερα. Μάλιστα το ποσοστό των θανάτων σε όσους φακέλους θεωρούνται κλεισμένοι (δηλαδή είτε με εξιτήριο από το νοσοκομείο είτε με κατάληξη τους ασθενούς) σημειωνόταν σταθερά στο 10%. Η τραγική εξέλιξη της πανδημίας της Covid-19 στην Ευρώπη, και ιδιαίτερα στην Ιταλία και την Ισπανία, ανέβασε αυτό το ποσοστό από αργά το βράδυ της Παρασκευής στο 12%. Για την ιστορία, αυτοί που ανάρρωσαν είναι πια πάνω από 96.000, με τη συντριπτική πλειονότητα να καταγράφεται στην Κίνα.
Τα καλά νέα έρχονται ανέλπιστα από το περιβάλλον. Δεν μιλάμε για ολική ανατροπή και αναστροφή της κλιματικής αλλαγής, αλλά η γενική εκτίμηση είναι ότι σε όποιες χώρες επιβλήθηκε καραντίνα με συνεπαγόμενα μέτρα περιορισμού στην κυκλοφορία και στην εργασία, με κλείσιμο υπηρεσιών και βιομηχανικών μονάδων, η ατμοσφαιρική ρύπανση μειώθηκε σημαντικά. Οι εικόνες της NASA και της ESA (ευρωπαϊκή υπηρεσία) από το Διάστημα είναι πιο καθαρές σε μερικές περιοχές και πρωτεύουσες και πόλεις σε χώρες όπως η Κίνα, η Ιταλία (ιδιαίτερα ο Βορράς), η Δανία, η Γαλλία, η Νέα Υόρκη στις ΗΠΑ, ενώ και στην Αθήνα σημειώνεται καθαρότερη ατμόσφαιρα… Μια καταστροφή για μια ελπίδα;
Σινική χείρα βοηθείας
Με την αριστοτελική φράση, η οποία συμπυκνώνει φιλοσοφικά τη φιλία, τη συντροφικότητα, καθώς είναι κατοικεί σε δύο σώματα, «Φιλία εστί μία ψυχή εν δυσί σώμασιν ενοικουμένη», και όχι με χειροκροτήματα έφεραν οι Κινέζοι τη μεγάλη προσφορά τους προς τους Έλληνες γιατρούς και νοσηλευτές: 550.000 ιατρικές, χειρουργικές και προστατευτικές μάσκες, ιατρικά γυαλιά, γάντια και καλύμματα παπουτσιών. Διαβάστε περισσότερα.
Αιώνια συμβίωση με τα μικρόβια
Είμαστε αχώριστοι από την πρώτη στιγμή της παρουσίας μας στη Γη (εκείνα πολύ περισσότερο χρόνο). Συμβιώνουμε αναγκαστικά επί αιώνες. Είναι υπεύθυνα για ορισμένα καλά (μαγιά, πενικιλίνη) και για πολλά κακά. Κάποτε τα χρησιμοποιούμε (κάκιστα!) και για πολέμους. Τώρα όμως πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε με κάθε τρόπο. Και στη μάχη αυτή έχουμε όπλα, όπως το περιβόητο κιτ για τα τεστ.
Όμως, παρουσιάζουν έλλειψη λόγω τεράστιας ζήτησης παγκοσμίως και τα αντιδραστήρια. Εν μέσω πανδημίας στην Ελλάδα με τα κρούσματα να πολλαπλασιάζονται, τα τεστ, όπως έχει αποφασίσει η Πολιτεία, πραγματοποιούνται με αυστηρά κριτήρια και εξετάζονται μόνο τα σοβαρά περιστατικά και όσοι ασθενείς ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες. Ο βιολόγος, μεταφραστής, συγγραφέας και κατά καιρούς συνεργάτης στο Hot Doc.History Κρίτων Ηλιόπουλος σε ανάρτησή του κατακεραυνώνει τη στάση αυτή: «Συνοπτικά για το περιβόητο, διαβόητο, σπανιότατο, μυστηριακό και απευκταίο “τεστ”. Με μια μικρή έρευνα στην “αγορά”, τα “δυσεύρετα” αντιδραστήρια (primers, mastermix κλπ) κόστιζαν το πολύ 20 Ε.(πριν μερικές μέρες). Διορθώστε αν ξέρετε καλύτερα. Και αν θέλουν, το καταφέρνει ακόμα κι ένας 4ετής Βιολογικού με λίγη εξάσκηση. Όσο για “όργανα” (thermocyclers) υπάρχουν παντού, πανεπιστήμια, ΤΕΙ…».
Η έγκλειστη έφηβη που μας αλλάζει
«Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» είναι το πιο συγκλονιστικό ημερολογιακό κείμενο της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Γραμμένο από μια έφηβη, έγκλειστη, καθώς κρυβόταν από τους ναζί, στην Ολλανδία. Η Άννα Φρανκ γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1929 στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας. Το 1942 οι ναζί ανακάλυψαν το κρησφύγετο της οικογένειάς της και τους μετέφεραν στο Άουσβιτς. Η Άννα Φρανκ, η μητέρα της και η αδερφή της άφησαν την τελευταία τους πνοή στο στρατόπεδο Μπέργκεν-Μπέλσεν. Το κείμενο αυτό είναι η μαρτυρική ανθρώπινη κραυγή ενός παιδιού, ενός ανθρώπου του 20ού αιώνα, που αποτυπώνει άρτια τη φρίκη που βίωσαν εκατομμύρια άτομα από το σαρωτικό πέρασμα της ιστορίας και της ναζιστικής φρίκης πάνω από τα σώματά τους. Μια ιστορία αυτής της εβραιοπούλας θα πούμε σήμερα:
Άννα Φρανκ, 15 Ιουλίου 1944: Πίστεψέ με, αν είσαι έγκλειστος για ενάμιση χρόνο, μπορεί να σου στοιχίζει πολύ κάποιες μέρες. Το ποδήλατο, ο χορός, το σφύριγμα, το να κοιτάς έξω απ’ το παράθυρο στον κόσμο, το να νιώθεις νέος, το να νιώθεις ελεύθερος, αυτά είναι τα πράγματα που μου λείπουν...
Κι ένα καλό νέο: Ο σκηνοθέτης Βασίλης Λουλές ανέβασε στο διαδίκτυο το ντοκιμαντέρ του Φιλιά εις τα παιδιά με θέμα ιστορίες των Ελλήνων εβραιόπουλων της Κατοχής που κρύφτηκαν σε σπίτια χριστιανών ή/και αγωνιστών της Αντίστασης και σώθηκαν από τον βέβαιο θάνατο που τα περίμενε. Οι αφηγήσεις των πέντε (έγκλειστων κι αυτών) ανθρώπων από τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, τα Γιάννενα και τα Χανιά είναι ένα μεγάλο μάθημα Ιστορίας.
Ολυμπιακοί Αγώνες εν αναμονή
«Δεν συντρέχει ανάγκη να προχωρήσουμε σε δραστικές κινήσεις σε αυτή τη φάση, εφόσον μεσολαβούν τέσσερις μήνες» ήταν η αρχική στάση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) προ ημερών, όταν πολλές αθλητικές συνομοσπονδίες ακύρωναν ή μετέθεταν χρονικά τις διοργανώσεις τους. Το –κατά πολλούς– μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός όμως έχει αναβληθεί μόνω εν μέσω των δύο παγκοσμίων πολέμων και ίσως το δούμε να συμβαίνει και εν καιρώ ειρήνης αλλά πανδημίας.
Η αρχική στάση της ΔΟΕ ήταν να τηρήσει στάση αναμονής. Αθλητές, όπως η Κατερίνα Στεφανίδη και η Καταρίνα Τζόνσον-Τόμπσον, αλλά και γιατροί διαμαρτυρήθηκαν και ανάγκασαν τη ΔΟΕ να αναδιπλωθεί μερικώς. Τη σκυτάλη πήραν ομοσπονδίες (Βραζιλιάνοι, Σέρβοι, Κροάτες, Ισπανοί) και απαιτούν την αναβολή των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο. Αν και ο πρόεδρος της ΔΟΕ Τόμας Μπαχ δήλωσε ότι «η ματαίωσή τους δεν περιλαμβάνεται στην ατζέντα μας» και έπειτα ότι η αναβολή τους θα είναι πολύ δύσκολη, τελικά έδωσε… διορία στον εαυτό της έως τα μέσα Απριλίου για να αποφασίσει!
Τελικά, είναι πολλά τα λεφτά, Τόμας...
Οργή στη Σερβία για τους εκατομμυριούχους σταρ
Ο Αντώνης Φουντής μας μεταφέρει στα αθλητικά (μη) δρώμενα της καραντίνας με ένα μεγάλο επεισόδιο, καθώς μεγάλο θέμα έχει προκύψει στη Σερβία με την επιστροφή (οδικώς) από την Ιταλία στο Βελιγράδι δύο διεθνών ποδοσφαιριστών και δεν μπήκαν σε καραντίνα 14 ημερών όπως προβλέπουν οι διαδικασίες. Ο Λούκα Γιόβιτς της Ρεάλ Μαδρίτης και ο Νικόλα Νίνκοβιτς της Ασκολι έσπασαν την καραντίνα κι επέστρεψαν την περασμένη Πέμπτη στη χώρα.
Ο κόσμος στην πρωτεύουσα της Σερβίας είναι εξοργισμένος και ζητάει τη σύλληψη των δύο άσων. Χαρακτηριστική ήταν μάλιστα η δήλωση της πρωθυπουργού της χώρας Άννας Μπερνάμπιτς: «Να δούμε αν θα επιβιώσουμε με όλους αυτούς τους διάσημους αθλητές με τα εκατομμύριά τους»…
Πέρα από την οργή που προκάλεσαν οι δύο ποδοσφαιριστές, είναι ανατριχιαστικές οι δηλώσεις του ρεπόρτερ Αλεξάνταρ Πέκοβιτς για το κλίμα που επικρατεί στη Σερβία λόγω της πανδημίας. Μιλώντας στην αθλητική εφημερίδα «Φως των Σπορ» σημείωσε: «Επειδή είχα ζήσει τις βομβιστικές επιθέσεις του ΝΑΤΟ στην πρώην Γιουγκοσλαβία που ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 1999 και ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο και επειδή θυμάμαι τα πάντα από εκείνη την περίοδο, μπορώ να σου πω ότι η σημερινή κατάσταση δεν έχει καμία σχέση με τότε. Τώρα πολεμάμε με κάτι που δεν βλέπουμε».
Και μια πρόταση: Πεντέμισι ώρες μέσα στο Μουσείο Ερμιτάζ από το σπίτι μας
Μέχρι να τα πούμε πάλι αύριο, σας αφήνουμε με μια γεύση από την τιτάνια προσπάθεια που έκανε όλη η ομάδα του Documento για να φτάσει η εφημερίδα στα χέρια σας ή στον υπολογιστή /κινητό/τάμπλετ σας. Είχαμε συμπαράσταση από όλους τους φίλους μας.
Μέχρι τότε,
Στην υγειά μας,
Θανάσης
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου