Ο επικήδειος λόγος του Δημάρχου Ρόδου Αντώνη Β. Καμπουράκη στην εξόδιο ακολουθία του Βασίλη Σταυριανού

ΔΗΜΟΣ ΡΟΔΟΥ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΔΗΜΟΥ ΡΟΔΟΥ

Παραδείσι, 09η Αυγούστου 2021

Πάντα είναι δύσκολο ν’ αποχαιρετάς φίλους. Δυστυχώς όμως συμβαίνει, καθώς ο θάνατος, είναι αυτός που κλείνει για όλους μας, τον κύκλο της ζωής. Γι’ αυτό και έχει, πολύ μεγάλη σημασία, όσο ζούμε, να είμαστε σωστά προσανατολισμένοι, στα ουσιαστικά, και στα θεμελιώδη. Ώστε το αποτύπωμα που αφήνουμε, από αυτή την πρόσκαιρη φιλοξενία μας, στη ζωή, να είναι για το Καλό, για το Όμορφο, για το Δίκαιο.

Αυτό το αποτύπωμα, αφήνει στη Ρόδο, ο Βασίλης Σταυριανός.

Άξιος Ροδίτης, στο Μυαλό, και στην Καρδιά. Υπηρέτησε τις θεμελιώδεις αξίες, της ζωής. Πρώτα απ’ όλα, την πατρίδα του, τον τόπο του, το Παραδείσι. Ανάλωσε όλες τις δυνάμεις του, για να γίνεται όλο και καλύτερο, μέσα στο χρόνο, και αναδείχθηκε σε σπουδαία αυτοδιοικητική φυσιογνωμία, του νησιού μας.

Μετά από μια καταξιωμένη διαδρομή, μου έκανε την τιμή να επανακάμψει στην αυτοδιοίκηση, το 2019. Να βάλει πλάτη, για πάει η Ρόδος μπροστά, κι έτσι είχα την τύχη, πέρα από τη φιλία μας, να τον ζήσω και ως συνεργάτη Πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας, επιβεβαιώνοντας σε κάθε ευκαιρία, τη μεγάλη λατρεία του για το Παραδείσι.

Ο Βασίλης υπηρέτησε, με ανιοδιοτέλεια και ήθος, και τον πολιτικό χώρο, που εκπροσωπούσε. Μάχιμος σε κάθε αγώνα, για πρόοδο και κοινωνική δικαιοσύνη. Υπηρέτησε επίσης, την υγιή και έντιμη επιχειρηματικότητα, αποδεικνύοντας με το παράδειγμά του, πως η επιτυχία είναι, στο DNA των Ροδιτών.

Και ασφαλώς υπήρξε ένας αφοσιωμένος, και άξιος οικογενειάρχης. Και θέλω να εκφράσω τα ειλικρινή, και θερμά μου Συλλυπητήρια, στην σύζυγό του, την Έφη, και στις κόρες του, που πάντα καμάρωνε: την Βιβή και την Δήμητρα.

Για όλα αυτά τα σημαντικά, τα αληθινά, και τα μεγάλα, που αξίζουν πραγματικά στη ζωή του ανθρώπου, θα σε κρατήσουμε για πάντα στη μνήμη μας, φίλε Βασίλη.

Καλό Παράδεισο, στην Καλή Ψυχή σου. Αφήνεις Φίλους πολλούς, απλούς ανθρώπους, που θα μας λείπεις πολύ. Και θα βρεις φίλους πολλούς, γνωστούς σου, που σ’ αγαπούν γι’ αυτό που είσαι, εκεί στον καλό Παράδεισο, που πας.

Και μην ανησυχείς. Το Παραδείσι, σου υπόσχομαι, πως θα το προσέχουμε, σαν τα μάτια μας. Έτσι, όπως ακριβώς, μου το ‘λεγες, κάθε φορά.

Αντίο Φίλε.

O επικήδειος λόγος του Δημάρχου Ρόδου Α. Β. Καμπουράκη κατά την εξόδιο ακολουθία του Γ. Τριανταφύλλου

Σεβαστέ μου Νονέ, 

Τα λόγια του αποχαιρετισμού σου, βγαίνουν δύσκολα κι ας φεύγεις πλήρης ημερών, έχοντας επιτελέσει στο ακέραιο το έργο σου στον κόσμο. 

Λίγο μόλις καιρό αφότου αποχαιρέτησα τον αγαπημένο μου πατέρα, τώρα στέκομαι εδώ για να απευθύνω το ύστατο χαίρε και σε σένα. Τον "πνευματικό πατέρα" μου σύμφωνα με την παράδοσή μας. 

Ο Κύριος με τις ανεξιχνίαστες βουλές Του, θέλησε να πάρει κοντά του τη γενιά που μας μεγάλωσε και μας δίδαξε τις τρεις μεγάλες αγάπες. Την αγάπη στην Ρόδο, την αγάπη στην οικογένειά μας και την αγάπη στο συνάνθρωπο. 

Αυτές τις σπουδαίες αγάπες υπηρέτησες σε όλη τη ζωή σου, με αγώνα. Γιατί η αγάπη είναι αγώνας... 

Μαζί με τους τολμηρούς οραματιστές επιχειρηματίες της γενιάς σου, αγωνιστήκατε και δημιουργήσατε το "θαύμα" της Ρόδου και δώσατε ευκαιρίες και προοπτική ζωής σε όλους τους Ροδίτες. 

Κι εσύ, άφησες την σφραγίδα σου με ένα μοναδικά ξεχωριστό τρόπο, κάνοντας το ροδίτικο κρασί αληθινό πρεσβευτή της Ρόδου σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Ετικέτες που ταξιδεύουν τη Ρόδο και πολλαπλασιάζουν τα εκατομμύρια των φίλων της. 

Και όχι μόνο αυτό. Πολυπράγμων και αεικίνητος υπηρέτησες την ανάπτυξη και την προοπτική του τόπου μας, από θέσεις ευθύνης στη διοίκηση του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου και ως πρόξενος της Ιταλίας στη Ρόδο για μια 25ετία. Πάντα στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας να ανέβει η Ρόδος ψηλότερα, όπως αξίζει στην ιστορία της, της οποίας υπήρξες βαθύς γνώστης. 

Μαζί και η αγάπη για την οικογένειά σου. Τη λατρεμένη σου Βάνα που πας τώρα να συναντήσεις. 

Την αγάπη σου για τα παιδιά σου, την Εύα, την Αναστασία και τον Νίκο και τα έξι εγγόνια σου που σε γέμιζαν χαρά και περηφάνια. 

Αλλά μαζί και η αγάπη για το συνάνθρωπο. Η αδιάλειπτη κοινωνική δράση σου, μαζί και με τη Βάνα, για την προσφορά σε αυτούς που έχουν ανάγκη. Με αλληλεγγύη, με φροντίδα, με έγνοια για το καλό και το χρήσιμο προς τον πλησίον. 

Σήμερα είμαστε εδώ για να σου πούμε όλοι ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλη αυτή την αγάπη. Για όλο αυτό τον αγώνα. 

Είμαστε εδώ για να αποχαιρετίσουμε έναν αληθινό ευπατρίδη, που αφήνει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του μέσα στις καρδιές μας. 

Αποχαιρετούμε τη γλυκύτητά σου και θα σε θυμόμαστε πάντα. Θα σε θυμόμαστε εμείς, οι νεώτερες γενιές, που παραλάβαμε τη σκυτάλη από χέρια σαν τα δικά σου. Θα σε θυμόμαστε για να δείξουμε έμπρακτα το σεβασμό μας και την αναγνώριση αυτής της μεγάλης προσφοράς. 

Κι αυτό σημαίνει να συνεχίσουμε το έργο σου. Το δικός σου και όλης της σπουδαίας γενιάς που επάξια εκπροσώπησες. 

Αυτό είναι το χρέος μας. Να είμαστε περήφανοι όχι μόνο για το παρελθόν αλλά και για το σήμερα. Αυτό είναι το δικό μας έργο. Να δημιουργούμε και να αγωνιζόμαστε να κάνουμε τη Ρόδο καλύτερη. 

Έτσι θα αποδείξουμε κι εμείς με τη σειρά μας, την αγάπη μας στους επόμενους, στα παιδιά μας. Κι όπως εμείς αξιωθήκαμε να πάρουμε τη σκυτάλη του "θαύματος" της Ρόδου, το ίδιο ακριβώς πρέπει να εξασφαλίσουμε και στις νέες γενιές. Να κάνουμε πραγματικότητα το όραμα μιας Ρόδου με δυνατότητες και ευκαιρίες για τις γενιές που έρχονται μετά από εμάς. Για να ξεδιπλώσουν τα δικά τους ταλέντα, τις δικές τους δεξιότητες, τη δική τους τόλμη και δημιουργικότητα, να ζήσουν τη δική τους ευτυχισμένη ζωή. 

Γι αυτό δεσμευόμαστε. Γι αυτό αγωνιούμε και γι αυτό αγωνιζόμαστε. Είναι το ελάχιστο "ευχαριστώ" καθώς θα σε κρατάμε πάντα στη σκέψη μας και στην καρδιά μας, ως φωτεινό παράδειγμα αγάπης και αφοσίωσης σε ό,τι είναι αληθινά σημαντικό σε αυτή τη ζωή. 

Τον τόπο, την οικογένεια, τον συνάνθρωπο. 

Ας είναι αιωνία η μνήμη σου!

O επικήδειος λόγος του Αντώνη Β.Καμπουράκη, για τον Βασίλη Α. Καμπουράκη

Ρόδος, Πέμπτη, 05 Δεκεμβρίου 2019 

Σεβαστέ, και Αγαπημένε μου Πατέρα, 

Ο Θεός σε πήρε κοντά του. Έκανες, σ’ όλη τη ζωή σου, με αφοσίωση, το έργο Του στη γη. Τώρα, ίσως έχει για σένα, μια άλλη αποστολή, στον ουρανό. Γιατί σίγουρα ξέρει ο Θεός, πόσο ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα υπήρξες.Ξέρει, πως ποτέ δεν σταματούσες, καμιά προσπάθεια, μέχρι να νιώσεις περήφανος, για το αποτέλεσμα. 

Για το έργο σου, μιλούν ήδη, και θα μιλήσουν πολλοί άνθρωποι που σε γνώρισαν, και έζησαν τις αρετές σου, και την προσφορά σου. 

Εγώ, αυτό που θέλω να σου πω, σαν γιός σου, αυτή την ώρα της μεγάλης προσωπικής οδύνης, είναι πως για μένα, ήσουν πάντα η Αρχή! Πάντα! Για όλα! Γι’ αυτό, και μου είναι αδύνατον, να μιλήσω για τέλος! 

Πρώτα απ' όλα, συνεχίζουμε εμείς, η οικογένειά σου. Η πολυαγαπημένη σύντροφος της ζωής σου, η μητέρα μας κι εμείς, τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου. Ξέρουμε πως μας αφήνεις στο πόδι σου, για να συνεχίσουμε το έργο σου. Και θα το πράξουμε στο ακέραιο, όπως εσύ μας δίδαξες, με την ίδια τη ζωή σου. 

Έπειτα, δεν υπάρχει τέλος για σένα στις καρδιές μας. Και στο νου μας. Γι’αυτό, και δεν θα σταματήσουμε νοερά, να προστρέχουμε σε σένα. Να ζητάμε συμβουλή, και καθοδήγηση. 

Και είναι ακλόνητη η πίστη μας, πως ακόμη κι από κει ψηλά, εσύ θα βρεις τον τρόπο, για να συνεχίσεις να μοιράζεσαι μαζί μας, το φως της σοφίας σου. Όπως έκανες σε όλη τη ζωή σου.Από την πρώτη στιγμή που σε θυμάμαι. 

Αυτό είναι κάτι που καταπραΰνει, έστω και λίγο, τον πόνο σήμερα. Η ευγνωμοσύνη που νιώθω, για όλες τις στιγμές, που μοιραστήκαμε μαζί. Στιγμές πατέρα και γιου. Στιγμές που μου έδωσαν ρίζες, για να νιώθω πάντα, που είναι το σπίτι μου. Στιγμές που μου έδωσαν φτερά, για να κοιτάζω ψηλά, και να τολμώ, να πετώ προς τα εκεί. 

Έτσι έμαθα δίπλα σου, πως το πιο μεγάλο δώρο στις ζωές των ανθρώπων,όσο βρίσκονται επί γης, είναι οι στιγμές με τους ανθρώπους τους. Οι στιγμές που δημιουργούν αναμνήσεις, που μένουν αναλλοίωτες, μέσα στη ροή του χρόνου. 

Όσο πιεστικοί κι αν είναι οι ρυθμοί, όσο φορτικές κι αν είναι οι υποχρεώσεις, ο πιο πολύτιμος χρόνος μας, είναι αυτός που αφιερώνουμε στα αγαπημένα μας πρόσωπα. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να σπαταλάμε, όχι λεπτό, αλλά ούτε δευτερόλεπτο από την ουσία της ζωής, από τη συνεχή μέριμνα και τη φροντίδα για τους αγαπημένους μας. Είναι,ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε. 

Καλό ταξίδι, πατέρα μου.