Ιερά Μονή Παναγίας Υψενής και πληροφορίες για την περιοχή.

Ταυτότητα Ιεράς Μονής
Νομός:	Δωδεκανήσου
Περιοχή:	Λάρδος, Ρόδος
Ονομασία Μονής:	Ιερά Μονή Παναγίας Υψενής

Χρονολόγηση:	1855
Περίοδος:	Νεότερη
Γιορτάζει:	23 Αυγούστου και 12 Φεβρουαρίου
Φορέας Προστασίας:	Ιερά Μητρόπολη Ρόδου
Τηλέφωνο επικοινωνίας:	22440-44245
Ωράριο Επισκεψιμότητας:	Χειμερινό Ωράριο: 09:00 – 13:30, 16:00- 19:00 Θερινό Ωράριο: 09:00 – 13:30, 17:00- 20:30
Διεύθυνση:	Λάρδος, Ρόδος

Ιστορικά Στοιχεία

Ιστορία Μονής

Στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού και νοτιοδυτικά του χωριού της Λάρδου, σε απόσταση 4 χλμ,. επάνω σε ομαλό υψίπεδο βρίσκεται η Μονή του Ύψους ή της Παναγίας της Υψενής. Η μονή δεσπόζει πάνω στο πλάτωμα έχοντας πανοραμική θέα προς το χωρίο της Λάρδου και τα υψώματα Κουνούπι, Καπανάς και Βαιλένου.

Όσον αφορά στη λέξη «Ύψος» που προσδιορίζει το όνομα της μονής, έχουν διατυπωθεί δύο βασικές θεωρίες. Σύμφωνα την πρώτη, το όνομα οφείλεται στο γεγονός ότι η μονή είναι οικοδομημένη σε ύψωμα, ορατό από το υποκείμενο χωρίο της Λάρδου. Η δεύτερη εκδοχή σχετίζεται με το γεωμορφολογικό περιβάλλον της περιοχής που είναι πλούσιο σε αποθέματα γύψου.

Από την ίδια λέξη (Ύψος) προέρχεται και το προσωνύμιο της Θεοτόκου. Καθώς στην τοπική διάλεκτο η Παναγία του Ύψους αποδίδεται ως Υψενή, στην πορεία του χρόνου το πρώτο όνομά της λησμονήθηκε και επικράτησε να ονομάζεται με την προσωνυμία της Θεοτόκου, ως ‘Ιερά Μονή Παναγίας της Υψενής’. Ως Μονή του Ύψους αναφέρεται στις πηγές μέχρι και τα τέλη του 19ου αι.

Το έτος ιδρύσεως της μονής δεν είναι ιστορικώς εξακριβωμένο. Οι πρώτες γραπτές μαρτυρίες για την ύπαρξη της ανάγονται στον 15ο αι. Βέβαιο όμως είναι ότι ο χριστιανισμός είχε εδραιωθεί από πολύ νωρίς στην περιοχή, καθώς η μονή φαίνεται ότι ιδρύθηκε σε έκταση που καταλάμβανε παλαιοχριστιανική βασιλική. Το καθολικό, σύμφωνα με την επιγραφή της εισόδου του, ανεγέρθηκε το 1855 από τον Όσιο Μελέτιο στον αρχιτεκτονικό τύπο της μονόκλιτης σταυροθολιακής βασιλικής δωδεκανησιακού τύπου με ανοικτό εξωνάρθηκα.

 Ο Όσιος Μελέτιος, παράλληλα με την εκ βάθρων ανοικοδόμηση του καθολικού φροντίζει και συντηρεί τις καλλιέργειές της καλύπτοντας ανάγκες τόσο εσωτερικές, όσο και του χωριού, ενώ παράλληλα προσφέρει μεγάλο θρησκευτικοοικονομικό έργο. Το έργο του Οσίου επισφραγίζει τη μετέπειτα πορεία της μονής, η οποία συνεχίζεται από τον Αρχιμανδρίτη Γρηγόριο Μανωλά τον Λίνδιο, με την επιμέλεια του οποίου εν μέρει εικονογραφήθηκε το ξυλόγλυπτο τέμπλο του καθολικού. Το 1886 ηγούμενος αναλαμβάνει ο παπα-Σάββας. Η καταγραφή αυτή στον Κώδικα της Μητροπόλεως σηματοδοτεί την τελευταία επίσημη τοποθέτηση ηγουμένου στη μονή.

Στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο μητροπολίτης Ρόδου Απόστολος Α’ Τρύφωνος αποφασίζει την έναρξη αναστηλωτικών έργων στο ναό και στα υφιστάμενα κτίρια, φροντίζει για την κατασκευή λειψανοθήκης για την κατάθεση των λειψάνων του Οσίου Μελετίου, ενώ παράλληλα διασφαλίζει κατά το δυνατόν την κτηματική περιουσία της. Το βάρος ωστόσο της συντήρησης των υφιστάμενων κτιρίων, αλλά και την οικοδόμηση νέων ανέλαβε ο Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Παρχαρίδης από το 1978 έως το 1985.

Η αναβίωσή της μονής, ωστόσο, συνδέεται άρρηκτα με τον Αρχιμανδρίτη Αμφιλόχιο Τσούκο, νυν Μητροπολίτη Νέας Ζηλανδίας, ο οποίος στις 29 Μαΐου 1992 εγκαθιστά εκεί αδελφότητα μοναζουσών με πρώτη ηγουμένη τη μοναχή Ευγενία. Στα χρόνια που υπήρξε πνευματικός της, επιμελήθηκε την ανακαίνιση των παλαιών κτισμάτων, τον καλλωπισμό του καθολικού, καθώς και την ανέγερση νέας πτέρυγας, όπου σήμερα στεγάζεται η αδελφότητα.

Σήμερα στη μονή εγκαταβιούν 18 μοναχές υπό την πνευματική καθοδήγηση της ηγουμένης Μαριάμ και καταβάλλεται προσπάθεια για την ανακαίνιση και τον εξωραϊσμό του κτιριακού συγκροτήματος και του περιβάλλοντος χώρου.

Παρεκκλήσια

Εντός του περιβόλου της Ιεράς Μονής υπάρχει το παρεκκλήσιο των φωτιστών των Σλάβων Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, ενώ σε μικρή απόσταση από αυτήν απαντώνται τα εξωκκλήσια του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως, της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής και της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ειρήνης.

Επίσης, σε έναν από τους χαμηλούς λόφους που περιβάλλουν τη μονή υψώνεται μεγάλων διαστάσεων σταυρός και κατά μήκος του μονοπατιού που οδηγεί στην κορυφή διατάσσονται δώδεκα προσκυνητάρια με ισάριθμες παραστάσεις από την πορεία του μαρτυρίου.

Κειμήλια

Εικόνα της Παναγίας της Υψενής

Ένα από τα αρχαιότερα και πολυτιμότερα κειμήλια της Ιεράς Μονής είναι η θαυματουργός και εφέστιος εικόνα της Παναγίας της Υψενής που ιστορείται στον τύπο της Οδηγήτριας αριστεροκρατούσας, η οποία εκτίθεται σε προσκύνηση σε ξυλόγλυπτο προσκυνητάρι επί του νοτίου τοίχου του καθολικού. Κατά τη διαδρομή της στο χρόνο δέχθηκε αρκετές επεμβάσεις, από τις οποίες σαφώς αναγνωρίζονται τρία ζωγραφικά στρώματα με το πιο πρόσφατο να τοποθετείται στις αρχές του 17ου αι. και το παλαιότερο περί τον 14ο αι. Η ενδιάμεση παρέμβαση,

από την οποία έχει προκύψει η σημερινή μορφή της εικόνας, χρονολογείται στα τέλη του 15ου/αρχές του 16ου αι. Σε αυτή τη φάση εισήχθησαν στοιχεία από τη δυτική εικονογραφική τέχνη, τα οποία εντοπίζονται κυρίως στο μαφόριο και στο ιμάτιο της Θεοτόκου. Σήμερα η εικόνα φέρει αργυρή επένδυση από την οποία εξαιρείται το βάθος και τα πρόσωπα των μορφών.

Άλλες εικόνες

Στο εικονοφυλάκιο της Μονής φυλάσσονται αρκετές ακόμα χειροποίητες ξύλινες εικόνες η πλειονότητα των οποίων χρονολογείται από το 1844 και έπειτα. Εξαίρεση αποτελεί η εικόνα της Ρίζης του Ιεσσαί, δέηση του Ιερομονάχου Ιωσάφ, του 1604. Από τις λοιπές εικόνες στις παλαιότερες συγκαταλέγονται οι εικόνες του Κυρίου Ευλογούντος (1844), του Τιμίου Προδρόμου (1844), του Αγίου Νικολάου (1844), της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (1856), η Ανάσταση του Κυρίου (1857), καθώς και ένα αμφιπρόσωπο λάβαρο της Αναστάσεως (1869).

Ιερά lείψανα

Στην Ιερά Μονή φυλάσσεται μέρος των ιερών λειψάνων του Οσίου Μελετίου ως ανεκτίμητος θησαυρός και πηγή ιάσεων και ευλογίας για όσους ευλαβικά τα προσκυνούν. Στην Μονή φυλάσσονται επίσης πλήθος ιερών λειψάνων άλλων Αγίων μεταξύ των οποίων: του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, των Αγίων Αποστόλων Ανδρέου και Φιλίππου, των Αγίων Ιεραρχών Ιωάννου Χρυσοστόμου, Ελευθερίου, Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Βασιλείου επισκόπου Αμασείας, Πολυκάρπου Σμύρνης, Θεωνά Θεσσαλονίκης, Αντύπα επισκόπου Περγάμου, Γρηγορίου Δεκαπολίτου, Γρηγορίου Παλαμά, Μακαρίου Κορίνθου, Χαραλάμπους, Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, Μηνά, Παντελεήμονος, Τρύφωνος, Μερκουρίου, των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης κ.ά.

Άμφια Οσίου Μελετίου

Στη Μονή φυλάσσονται με σεβασμό τα ιερατικά άμφια του Οσίου Μελετίου που διατηρούν τη χάρη του και τη μεταγγίζουν στους προσκυνητές.

Λειτουργικά βιβλία

Στο μακρύ κατάλογο των κειμηλίων που φυλάσσονται στην Ιερά Μονή συγκαταλέγονται και αρκετά λειτουργικά βιβλία. Μεταξύ αυτών, ένα βιβλίο Παρακλητικής εκδοθέν στη Βενετία το 1819, ένα βιβλίο του Αποστόλου έκδοσης του 1783, ο Μέγας και Ιερός Συνέκδημος του 1762, ένα Ψαλτήριο του 1858, ένα Πεντηκοστάριο του 1873, ένα χειρόγραφο του Ιωάννου Αναστασίου στο έργο του Μεγάλου Βασιλείου ‘Ομιλία προς τους νέους’ με χρονολογία 1867 και δώδεκα Μηνιαία έκδοσης του 1852 στη Βενετία.

Παραγωγή ή πώληση εκκλησιαστικών / μοναστηριακών προϊόντων

Στο πωλητήριο της Ιεράς Μονής, το οποίο φιλοξενείται σε ένα ειδικά διαμορφωμένο χώρο εντός του αύλειου χώρου, οι μοναχές προσφέρουν τα διακονήματά τους στους πιστούς. Ο επισκέπτης μπορεί να προμηθευτεί βιβλία, κομποσκοίνια, εικόνες σε φυσικό ξύλο, γλυκά του κουταλιού, λάδι, ελιές, λικέρ, γαλακτοκομικά προϊόντα (φέτα, γραβιέρα) και προϊόντα σίτου (πλιγούρι, χόντρο, τραχανά, χυλοπίτες) σούμα, κρασί, λιβάνι, σαπούνια, κηραλοιφές κ.ά.

Συμπληρωματικές πληροφορίες
(Προτεινόμενες διαδρομές)

Μυκηναϊκό νεκροταφείο στη θέση ‘Ασπροπηλιά’ Πυλώνας

Κατευθυνόμενος ο προσκυνητής προς την Ιερά Μονή Παναγίας Υψενής και έπειτα από ≈1χλμ. συναντάει στη θέση ‘Ασπροπηλιά’ το ομώνυμο μυκηναϊκό νεκροταφείο με χρήση από τον 14ο αι. π.Χ. έως το τέλος του 12ου αι. π.Χ. Οι περισσότεροι από τους τάφους συνωθούνται στη νότια πλευρά του λόφου, ενώ μόνο ένας διασώθηκε στη βόρεια. Ο οικισμός τον οποίο εξυπηρετούσε το νεκροταφείο δεν έχει ακόμα εντοπιστεί.

Από το νεκροταφείο έχουν διασωθεί έξι οικογενειακοί θαλαμωτοί τάφοι, λαξευμένοι στον φυσικό ασβεστολιθικό βράχο, εκ των οποίων δύο με πλευρικούς θαλάμους. Οι

περισσότεροι βρέθηκαν ασύλητοι και πλούσια κτερισμένοι. Στην πλειονότητά τους τα κεραμικά ευρήματα είναι προϊόντα εγχώριας κεραμικής, ωστόσο ορισμένα υποδεικνύον εμπορικές σχέσεις τόσο με τα μεγάλα μυκηναϊκά κέντρα της Ηπειρωτικής Ελλάδας, όσο και με τη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Από τα λοιπά κτερίσματα ενδεικτικά αναφέρονται: κοσμήματα από χαλκό, υαλόμαζα και ημιπολύτιμους λίθους, όπλα, εργαλεία κ.ά.

Κάστρο Λάρδου

Κατευθυνόμενος ο προσκυνητής προς την Ιερά Μονή της Παναγίας Υψενής, είναι δυνατόν να διακρίνει τα θεμέλια του τείχους και των πύργων

του βυζαντινού κάστρου που απλώνεται σε μικρό λόφο ύψους 42μ., έξω από τον οικισμό και μακριά από τη θάλασσα. Το κάστρο οικοδομήθηκε τον 12ο αι. και επισκευάστηκε πιθανόν μέσα στον 14ο ή 15ο αι. Επειδή η ιδιομορφία του φυσικού περιβάλλοντος, καθώς ένας γειτονικός λόφος επισκιάζει το κάστρο, πιθανόν δημιουργούσε προβλήματα στην άμυνα του είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι λειτούργησε περισσότερο ως παρατηρητήριο των εμπορικών οδών μεταξύ των περιοχών Πυλώνας και Γενναδίου.

Πολλές προσωπικότητες των ιπποτικών χρόνων συνέδεσαν το όνομά τους με το χωριό της

Λάρδου και σε πολλούς εκχωρήθηκε ως φέουδο για τη θετική προσφορά των υπηρεσιών τους στο Τάγμα των Ιπποτών. Ωστόσο, παρά τις εκχωρήσεις που έγιναν κατά καιρούς από τους Ιππότες στους αρωγούς του αγώνα τους και σε ευνοούμενούς τους, σε αυτές δε συμπεριελήφθη ποτέ το κάστρο της Λάρδου.

Σύναξις Υπεραγίας Θεοτόκου «ΥΨΕΝΗΣ»

Ἡ ἁγία καὶ πανυπέρτιμος Εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς «Ὑψενῆς» ὑπῆρχε κρυμμένη κάτω ἀπὸ ἕνα δένδρο ἐλιᾶς, στὴν ὁμώνυμη περιοχὴ τοῦ χωριοῦ Λάρδος, ὅπου παλαιὰ ὑπῆρχε Μονὴ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Στὸν τόπο αὐτὸν ἀποσυρόταν συχνὰ γιὰ ἄσκηση καὶ προσευχὴ ὁ Ὅσιος Πατὴρ Μελέτιος, ὁ ὁποῖος μία νύκτα ἔγινε αὐτόπτης ἑνὸς θαυμαστοῦ θεάματος. Φωτεινὴ στήλη κατέβαινε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ φωτίζοντας τὸ δένδρο καὶ τὸν γύρω χῶρο.

Ἔκπληκτος πλησίασε καὶ ἐρευνώντας βρῆκε μία παλαιὰ Εἰκόνα τῆς Θεομήτορος. Ἡ Θεοτόκος τὴν ἑπομένη νύκτα τοῦ παρουσιάστηκε σὲ ὄνειρο λέγοντάς του, νὰ οἰκοδομήσει ἐπ᾿ ὀνόματί της στὸν τόπο τῆς εὑρέσεως Ναό, γιὰ νὰ τοποθετήσει τὴν Εἰκόνα, καί, ἱδρύοντας ἐκεῖ Μονή, νὰ συνεχίσει σὲ αὐτὴν τὴν ἀσκητικὴ πολιτεία του.

Παράλληλα τοῦ ὑπέδειξε ἕνα μέρος κοντὰ στὸ σημεῖο ἐκεῖνο λέγοντάς του νὰ σκάψει γιὰ νὰ βρεῖ τὰ ἀναγκαῖα χρήματα γιὰ ἕνα τόσο μεγάλο ἔργο. Ὁ Ὅσιος ὑπάκουσε στὴν ἐντολὴ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἔσκαψε στὸ μέρος ποὺ τοῦ ὑπεδείχθη καὶ βρῆκε θαμμένο στὴ γῆ θησαυρὸ μὲ τὸν ὁποῖο κατόρθωσε νὰ ἀνταποκριθεῖ στὶς δαπάνες τῆς οἰκοδομῆς. Ἔκτισε τὸν Ναό, μέσα στὸν ὁποῖο θησαύρισε τὴν τιμία Εἰκόνα, καὶ ἐπανίδρυσε τὴν ἐρειπωμένη Μονή, ὅπου καὶ ἔζησε ἀσκητικὰ μέχρι τὸ τέλος τῆς ἐπιγείου ζωῆς του.

Ἡ θαυματουργὸς Εἰκόνα φυλάσσεται μέχρι σήμερα στὴν ὁμώνυμη Μονὴ τιμωμένη ἀπὸ τοὺς πιστοὺς καὶ πηγάζουσα θαύματα στοὺς προσερχομένους μὲ πίστη καὶ εὐλάβεια.

Ἡ Σύναξις τῆς Υπεραγίας Θεοτόκου τῆς «Υψενής» ἑορτάζεται τήν Τετάρτη τῆς Διακαινησίμου.

Όσιος Μελέτιος ο εν Υψενή

Ὁ  Ὅσιος καὶ θεοφόρος Πατὴρ ἡμῶν Μελέτιος, γεννήθηκε περὶ τὰ τέλη τοῦ 18ου αἰώνα στὸ χωριὸ Λάρδος τῆς Ρόδου καὶ ὀνομάστηκε κατὰ τὸ ἅγιο Βάπτισμα Ἐμμανουήλ. Οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς του Νικόλαος καὶ Σταματία1 τὸν ἀνέθρεψαν κατὰ τὴν ἀποστολικὴ ρήση «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου» καὶ ἐμφύτευσαν στὴν ψυχή του τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὶς παραδόσεις τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους. Ἀπὸ τὴ βρεφικὴ ἡλικία φαινόταν ὅτι ἦταν «σκεῦος ἐκλογῆς» ἀφοῦ ἀρνοῦνταν νὰ θηλάσει τὸ μητρικὸ γάλα κατὰ τὶς νηστίσιμες ἡμέρες τῆς Τετάρτης καὶ Παρασκευῆς. Ἀργότερα, ὅταν μεγάλωσε, μοίραζε ἀγαθὰ ἀπὸ τὴν πατρικὴ ἀποθήκη στοὺς φτωχοὺς χωρὶς αὐτὰ νὰ ἐλαττώνονται, γεγονὸς ποὺ προκάλεσε τὴν ἔκπληξη τῶν γονέων του, ποὺ τὸν εἶχαν προηγουμένως ἐπιτιμήσει.

Ἀπὸ τὸν ἐφημέριο τῆς γενέτειράς του διδάχθηκε ἀνάγνωση καὶ γραφὴ καὶ ἐπιδόθηκε μὲ ζῆλο στὴ μελέτη τῶν βίων τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας, τοὺς ἀγῶνες τῶν ὁποίων προσπαθοῦσε νὰ μιμηθεῖ σχολάζοντας στὴν ἀγρυπνία, τὴν προσευχὴ καὶ τὴ νηστεία. Μέσα στὴν ψυχή του ἄναψε ὁ θεῖος πόθος καὶ προτιμοῦσε νὰ ἀποσύρεται στὸ δάσος γιὰ νὰ προσεύχεται ἀπερίσπαστος στὸν Θεό, μὲ θερμὰ δάκρυα, ὁλονύκτιες δεήσεις καὶ γονυκλισίες. Ὁ συνήθης τόπος ποὺ ἀποσυρόταν ἦταν ἕνα σπήλαιο στὴν περιοχὴ τῆς ἐρειπωμένης τότε ἀρχαίας Μονῆς τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Ὕψους. 

Κάποια νύκτα ἐνῶ βρισκόταν κοντὰ στὴ Μονὴ προσευχόμενος παρατήρησε στήλη ὑπέρλαμπρου φωτὸς νὰ κατέρχεται ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ νὰ στέκεται πάνω ἀπὸ ἕνα αἰωνόβιο δένδρο ἐλιᾶς. Ἀπόρησε βλέποντας τὸ παράδοξο θέαμα, πλησίασε στὸ μέρος ἐκεῖνο ποὺ ὑποδείκνυε τὸ οὐράνιο φῶς καὶ βρῆκε μία παλαιὰ Εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Γονάτισε μὲ δέος, τὴν σήκωσε στὰ χέρια του καὶ τὴν ἀσπάστηκε μὲ πνευματικὴ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση ψάλλοντας ὕμνους δοξολογίας στὸν Θεὸ καὶ ᾄσματα εὐγνωμοσύνης στὴ Θεομήτορα γιὰ τὴ θαυμαστὴ εὐδοκία τῆς χάριτός της. 

Μία ἀπὸ τὶς ἑπόμενες νύκτες τοῦ ἐμφανίστηκε σὲ ὅραμα ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου λέγοντάς του νὰ ἀνεγείρει στὸν τόπο τῆς εὑρέσεως ἱερὸ Ναὸ ἐπ᾿ ὀνόματί της καὶ νὰ ἀνοικοδομήσει τὴν κατεστραμμένη Μονή. Παράλληλα τοῦ ὑπέδειξε τὸ μέρος ὅπου θὰ ἔπρεπε νὰ σκάψει γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει τὸ ποσὸ ποὺ ἀπαιτοῦσε ἡ οἰκοδομή.  Ὁ Ὅσιος ὑπάκουσε καὶ σκάβοντας ἐκεῖ ποὺ τοῦ ὑπέδειξε ἡ Θεοτόκος ἀνακάλυψε κάποιο κρυμμένο θησαυρό. Ἔχοντας τὴ βεβαιότητα τῆς παρουσίας τῆς χάριτος τῆς Θεομήτορος ἐξασφάλισε τὴν ἀπαιτούμενη ἄδεια ἀπὸ τὶς τουρκικὲς ἀρχές, οἰκοδόμησε τὸν ἱερὸ Ναὸ καὶ γύρω ἀπ᾿ αὐτὸν κελλιά. Ἔλαβε τὸ ἀγγελικὸ Σχῆμα, μετονομάστηκε Μελέτιος καὶ ἐγκαταστάθηκε ἐκεῖ ἀγωνιζόμενος μὲ ὑπερβάλλοντα ζῆλο τὸν καλὸ ἀγῶνα τῆς μοναχικῆς πολιτείας.

Γιὰ τὴν ὑπερβάλλουσα ἀρετή του καὶ τὴν καθαρότητα τῆς πολιτείας του ὁ Ἀρχιερεὺς2 τοῦ τόπου τὸν χειροτόνησε Διάκονο καὶ Πρεσβύτερο, τοῦ ἀνέθεσε τὸ διακόνημα τῆς πνευματικῆς πατρότητας καὶ τὸν ἐγκατέστησε Ἡγούμενο τῆς ἐπανιδρυθείσας Μονῆς. Ἡ φήμη του ξαπλώθηκε σὲ ὅλο τὸ νησὶ καὶ πολλοὶ τὸν ἐπισκέπτονταν γιὰ νὰ ἐξομολογηθοῦν τὶς ἁμαρτίες τους καὶ νὰ ἀκούσουν τὶς πνευματικὲς νουθεσίες του. Συχνὰ ἐπισκεπτόταν ὁ ἴδιος τὰ χωριὰ  τοῦ νησιοῦ γιὰ νὰ λειτουργήσει, νὰ ἐξομολογήσει τοὺς κατοίκους, νὰ τοὺς στερεώσει στὴν ἀληθινὴ πίστη καὶ στὰ ἔργα τῆς εὐσεβείας καὶ νὰ ἐνισχύσει τὸ φρόνημά τους στὶς δοκιμασίες ποὺ ὑφίσταντο λόγῳ τῆς δουλείας. Ἔχοντας χάρη ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ τὴν προσευχή του θεράπευσε ἀσθενεῖς καὶ ἐλευθέρωσε πολλοὺς δαιμονιζομένους ἀπὸ τὴν ἐπήρεια τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων3. Εἶχε στὸ ἔπακρον τὴν ἀρετὴ τῆς ἐλεημοσύνης καὶ κανεὶς ἀπ᾿ ὅσους ἐρχόταν καὶ ζητοῦσε τὴν ἀρωγή του δὲν ἔφευγε χωρὶς νὰ λάβει τὰ ἀναγκαῖα. Φιλοξενοῦσε μὲ ἀβραμιαία διάθεση τοὺς ἐπισκέπτες καὶ δεχόταν στὴ Μονὴ τοὺς καταδιωκομένους ἀπὸ τοὺς ὀθωμανοὺς προσφέροντάς τους ἀντίληψη καὶ προστασία. Προέτρεπε μὲ σθένος τοὺς Χριστιανοὺς νὰ μένουν σταθεροὶ στὴν πίστη τῶν πατέρων τους καὶ νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ.

Ἰδιαίτερα ἐπέμενε ὁ μακάριος νὰ διδάσκει τὶς Χριστιανὲς γυναῖκες νὰ ἀποφεύγουν τὶς σαρκικὲς σχέσεις μὲ τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ νὰ μὴ συνάπτουν γάμους μὲ αὐτούς. Οἱ διδαχές του ἐνοχλοῦσαν τοὺς ὀθωμανούς, οἱ ὁποῖοι ἔψαχναν εὐκαιρία νὰ τὸν δολοφονήσουν. Ἀφορμὴ γιὰ νὰ ἐκτελέσουν τὰ ἀσεβῆ σχέδιά τους στάθηκε ἡ περίπτωση τῆς ἀδελφῆς ἑνὸς Ἐπιτρόπου τῆς ἐκκλησίας τῆς Λάρδου, ἡ ὁποία εἶχε ἄνομες σχέσεις μὲ τοὺς ὀθωμανοὺς ζαπτιέδες τῆς Λίνδου. Ὁ Ὅσιος, ὅταν τὸ πληροφορήθηκε, συνέστησε στὸν ἀδελφό της νὰ τὴν παροτρύνει νὰ σταματήσει τὰ ἁμαρτωλὰ ἔργα της. Τὸ ἴδιο ἔκαναν καὶ οἱ δημογέροντες τοῦ χωριοῦ. Οἱ συστάσεις τους ἔγιναν γνωστὲς στοὺς ὀθωμανοὺς καὶ προκάλεσαν τὴν ὀργή τους. Πῆγαν νύκτα στὴ Λάρδο, δολοφόνησαν δύο δημογέροντες4 καὶ ἔπειτα πῆραν τὸν δρόμο πρὸς τὴ Μονὴ γιὰ νὰ σκοτώσουν καὶ τὸν Ὅσιο. Ἀπέτυχαν ὅμως τοῦ σκοποῦ τους, γιατὶ αὐτὸς εἶχε πληροφορηθεῖ τὰ σχέδιά τους καὶ εἶχε ἀποχωρήσει ἔγκαιρα ἀπὸ τὸ Μοναστήρι.

Ἔχοντας πόθο γιὰ ἡσυχαστικὴ ζωὴ ὁ Ὅσιος ἀποσυρόταν συχνὰ σὲ ἕνα κοντινὸ σπήλαιο, τὴν ὕπαρξη τοῦ ὁποίου δὲν γνώριζαν οἱ ἀλλόθρησκοι. Ἐπιστρέφοντας κάποια ἡμέρα στὴ Μονὴ ἕνας τοῦρκος, ὀνόματι Ἀλῆς, εἶδε νὰ τὸν συνοδεύει κάποια ὡραία γυναίκα καὶ ἔκανε πονηρὲς σκέψεις γι᾿ αὐτόν. Τὸν ἀκολούθησε καὶ τὸν εἶδε νὰ εἰσέρχεται στὸν Ναό μαζὶ μὲ τὴν γυναῖκα. Μετὰ ἀπὸ λίγο εἰσῆλθε καὶ αὐτὸς ἀλλὰ μέσα ὑπῆρχε μόνο ὁ Ὅσιος προσευχόμενος. Ἄρχισε νὰ τρέμει καὶ τὰ μέλη του παράλυσαν. Κατάλαβε ὅτι ἡ γυναίκα ἦταν ἡ Θεοτόκος καὶ ἔπεσε στὰ πόδια του ζητώντας συγχώρηση γιὰ τὸν πονηρὸ λογισμό του. Ὁ Ὅσιος τὸν θεράπευσε καὶ ἐκεῖνος ἀπὸ εὐγνωμοσύνη ἀφιέρωσε στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας τὸ μέχρι σήμερα σωζόμενο χρυσὸ περιλαίμιο. Ἄλλοτε πάλι ὁ Ὅσιος βρισκόταν στὴ Λάρδο καὶ θέλησε νὰ ἐπιστρέψει στὴ Μονὴ μέσα στὴ νύκτα. Τὸ ποτάμι εἶχε πλημμυρίσει καὶ ἡ διάβαση ἦταν ἀδύνατη. Αὐτὸς ὅμως δὲν ἐπέστρεψε, ἔκανε τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ πάνω στὰ νερά, πέρασε μὲ θαυμαστὸ τρόπο χωρὶς νὰ βραχεῖ καὶ συνέχισε τὸ δρόμο του, ὁ ὁποῖος φωτιζόταν ἀπὸ ἕνα οὐράνιο φῶς ποὺ κινοῦνταν μπροστά του καθὼς πεζοποροῦσε, ὅπως μαρτύρησαν κάποιοι βοσκοὶ ποὺ ἔγιναν αὐτόπτες τοῦ παραδόξου πράγματος.

Ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε ὁ Ὅσιος στὰ τέλη τῆς ἐπιγείου ζωῆς του νὰ δοκιμαστεῖ καὶ νὰ ἐπαληθευτεῖ στὸ πρόσωπό του τὸ ψαλμικό «Κύριε ἐδοκίμασάς με, καὶ ἔγνως με». Ἕνας Τοῦρκος διέφθειρε καὶ κατέστησε ἔγκυο μία Χριστιανὴ ἀπὸ τὴ Λάρδο, ὀνόματι Πελαγία, ἡ ὁποία ἔπασχε ἀπὸ νοητικὴ στέρηση. Ὅταν ἔγινε γνωστὴ ἡ ἐγκυμοσύνη της, οἱ τοῦρκοι τὴν ἀνάγκασαν νὰ ὑποδείξει τὸν Ὅσιο ὡς πατέρα τοῦ κυοφορουμένου βρέφους. Τὸν κατήγγειλαν στὸν Μητροπολίτη5 Ρόδου, ὁ ὁποῖος τὸν κάλεσε σὲ ἀπολογία. Ὁ μακάριος Μελέτιος, ποὺ βρισκόταν ἤδη σὲ προχωρημένη ἡλικία, δὲν μπόρεσε νὰ ἀντέξει τὶς αἰτιάσεις καὶ ἐξέπνευσε μπροστὰ στὰ πόδια τοῦ Ἀρχιερέως. Ἡ συκοφαντία ὅμως ἀποκαλύφθηκε ὅταν θέλησαν νὰ ἑτοιμάσουν γιὰ τὴν ταφὴ τὸ σῶμά του καὶ ὁ Ἀρχιερεὺς ἔδωσε ἐντολὴ νὰ κηδευθεῖ τὸ ἐξαϋλωμένο ἀπὸ τοὺς ἀγῶνες τῆς ἐγκρατείας σκήνωμά του στὸν περίβολο τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ τῶν Εἰσοδίων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὅταν ἀργότερα ἀνοίχθηκε ὁ τάφος του βρέθηκαν εὐωδιάζοντα τὰ λείψανά του εἰς μαρτύριον τῆς ἁγιότητάς του. Σήμερα στὴν ἱερὰ Μονὴ τῆς Ὑψενῆς φυλάσσεται ἡ τιμία κάρα καὶ μικρὸ μέρος τῶν τιμίων λειψάνων του.

Ὁ Ὅσιος ἔλαβε ἀπὸ τὸν Θεὸ τὴ χάρη νὰ ἐνεργεῖ θαύματα σὲ ὅσους μὲ πίστη τὸν ἐπικαλοῦνται καὶ ζητοῦν τὴν ἀντίληψη καὶ προστασία του. Πολλὲς φορὲς ἔχει παρουσιαστεῖ σὲ ἀσθενεῖς δηλώνοντας τὸ ὄνομά του καὶ θεραπεύοντάς τους ἀπὸ ἀσθένειες. Συγκλονιστικὴ εἶναι ἡ μαρτυρία εὐσεβοῦς Χριστιανοῦ ἀπὸ τὴν Ἀρχάγγελο ὁ ὁποῖος τὸν συνάντησε καθ᾿ ὁδὸν ἔξω απὸ τὸ χωριὸ Πυλώνα, καὶ τὸν μετέφερε μὲ τὸ αὐτοκίνητό του μέχρι ἔξω ἀπὸ τὴν Λάρδο, στὴ διασταύρωση τοῦ δρόμου ποὺ ὁδηγεῖ στὸ Μοναστήρι. Ὅταν ἦλθε στὴ Μονὴ καὶ προσκύνησε τὴν Εἰκόνα του κατάλαβε ποιὸς ἦταν ὁ ἡλικιωμένος Κληρικὸς τὸν ὁποῖο εἶχε συναντήσει καὶ ἔφυγε διακηρύσσοντας παντοῦ τὴ θαυμαστὴ ἐμφάνεια τοῦ Ὁσίου.

Ἡ Μνήμη του Ἑορτάζεται στίς 12 Φευρουαρίου.

ΠΗΓΗ: http://www.imr.gr/

Φωτογραφίες Ρουβήμ.

Μεσογειακό Πάρκο, θα δημιουργηθεί στο φράγμα της λίμνης 'Γαδουρά'. (Φωτογραφίες)

Μεσογειακό Πάρκο, θα δημιουργηθεί δίπλα στο φράγμα της λίμνης 'Γαδουρά' στην περιοχή ''Πολυστράτου' της Τοπικής Κοινότητας Λαέρμων Ρόδου, με σκοπό τη φύτευση και ανάπτυξη μεγάλου μέρους της Μεσογειακής βλάστησης που απαντάται στη Ρόδο και τα άλλα νησιά της Δωδεκανήσου, καθώς και του υπόλοιπου Μεσογειακού χώρου της Ελλάδας.

Το θέμα θα συζητηθεί στη σημερινή συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου κατόπιν εισήγησης του αντιπεριφερειάρχη Aγροτικής Ανάπτυξης Αντώνη Χατζηιωάννου για να δοθεί και η τελική έγκριση από το σώμα στην υπογραφή σχετικής σύμβασης από το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ), την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και τον Ελληνικό Γεωργικό Οργανισμό (ΕΛΓΟ) 'Δήμητρα'

Όπως επισημαίνει ο κ. Χατζηιωάννου στην αμιγώς μεσογειακή περιοχή της χώρας μας και ιδιαίτερα στον ανατολικό νησιωτικό χώρο, δεν υφίστανται πάρκα με την έννοια της επισκεψιμότητας, του εκπαιδευτικού χαρακτήρα, της προβολής των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του φυσικού τους περιβάλλοντος και της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Η ιδέα της δημιουργίας ενός θεματικού πάρκου στη Ρόδο θα μπορούσε να εξυπηρετήσει αυτό το στόχο ενισχύοντας ταυτόχρονα το τουριστικό ρεύμα και προς την ενδοχώρα της.

Από την άποψη του φυσικού της πλούτου η Ρόδος καλύπτεται από δάση και δασικές εκτάσεις σε ποσοστό που υπερβαίνει το 80% της συνολικής έκτασης.

Αποτελείται από δάση τραχείας πεύκης και κυπαρισσιού και από θαμνώνες αειφύλλων πλατυφύλλων. Η σημαντικότατη μείωση της διαχείρισης των δασών της Ρόδου κατά τις τελευταίες δεκαετίες είχε σαν αποτέλεσμα να πάψουν τα δάση να προσφέρουν απασχόληση και πλούτο.

Η μείωση της ζήτησης των δασικών προϊόντων σε συνδυασμό με την εγκατάλειψη της υπαίθρου και των παραδοσιακών αγροτικών δραστηριοτήτων οδήγησε στον περιορισμό της διαχείρισης και την αύξηση της παραγόμενης βιομάζας γεγονός που αποτελεί έναν από τους σοβαρότερους λόγους για την αύξηση των καταστροφών από δασικές πυρκαγιές.

Οποιαδήποτε περιβαλλοντικά ορθή ανάπτυξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση της απασχόλησης, παραγωγή πλούτου, και αναστροφή της απαξιωτικής αντίληψης για το δάσος θα μπορούσε δε να συνεισφέρει και στην καλύτερη προστασία του.

Η χλωρίδα της συνίσταται από 1351 είδη εκ των οποίων τα 85 είναι ενδημικά (Carlström 1987).

Φυτογεωγραφικά είναι ενισχυμένα τα μεσογειακά της στοιχεία καθώς η γεωγραφική θέση είναι τέτοια που της επιτρέπει να φιλοξενεί στοιχεία της Ανατολικής Μεσογείου, του Αιγιακού χώρου και της Μικράς Ασίας.

Αυτό σημαίνει ότι για την έκτασή της η χλωρίδα της είναι πολύ πλούσια και ενδιαφέρουσα τόσο στους ειδικούς επιστήμονες και ερευνητές όσο και στο ευρύτερο κοινό, εάν προβληθεί με την προσήκουσα διαδικασία.

Όσον αφορά τις γεωργικές καλλιέργειες η κατάσταση δεν είναι σαφής. Οι ελαιώνες αποτελούν παράλληλη γεωργική δραστηριότητα που ασκείται εποχικά και καλύπτει κυρίως τις εγχώριες ανάγκες. Η καλλιέργεια της ελιάς κατά παράδοση δημιουργεί καλά προσαρμοσμένα στο μεσογειακό τοπίο περιβάλλοντα αγροδασικού χαρακτήρα.

Οι υπόλοιπες γεωργικές δραστηριότητες σχετίζονται με την καλλιέργεια αμπελιού και εσπεριδοειδών και λιγότερο συμμετέχουν καλλιέργειες δημητριακών και οπωροκηπευτικών, η οποίες ασκούνται στα ευφορότερα κατά περίπτωση εδάφη του νησιού.

Γενικώς ο γεωργικός κλήρος είναι κατακερματισμένος και σε ελάχιστες περιοχές έχει γίνει αναδασμός που θα παρείχε δυνατότητες ανάπτυξης δυναμικότερων και παραγωγικότερων καλλιεργειών. Η κατασκευή του φράγματος 'Γαδουρά' έχει προσθέσει μια σημαντική υδάτινη επιφάνεια στο τοπίο της Ρόδου και οι αποθηκευμένες ποσότητες του νερού προορίζονται προς το παρόν για ύδρευση.

Ταυτόχρονα, δημιουργεί την ανάγκη για αυξημένη διαχείριση και προστασία των δασών της περιοχής καθώς το δάσος αποτελεί φίλτρο που εξασφαλίζει ποιοτικό νερό και περιορίζει τις διαβρώσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη σταδιακή μείωση της χωρητικότητας της λίμνης όπως έχει συμβεί με παλαιότερα (υδροηλεκτρικά) φράγματα σε άλλες περιοχές της χώρας.

Επίσης, η λίμνη του φράγματος δημιουργεί προϋποθέσεις για παραγωγή τουριστικού πλούτου στην περιοχή κάνοντάς την πόλο έλξης με την προϋπόθεση δημιουργίας υποδομών, παροχής υπηρεσιών συνδεδεμένων με δραστηριότητες και βέβαια κατάλληλης διαχείρισης/προβολής.

Αξιοποίηση των υποδομών περιβάλλοντος και της πρωτογενούς παραγωγής

Ο τόπος δεν είναι μια αφηρημένη έννοια και η κληρονομιά συνίσταται στο γεωγραφικό χώρο, τους κατοίκους, την αρχιτεκτονική, την ιστορία της περιοχής, τις γεωργικές δραστηριότητες, τις τέχνες, τα έθιμα και τις παραδόσεις. Αυτή η κληρονομιά πρέπει να προστατευθεί μέσα στο φυσικό της περιβάλλον. Επειδή είναι το αποτέλεσμα της ζωής, αυτή μπορεί να προστατευθεί και να παρουσιαστεί με τη συμβολή του τοπικού πληθυσμού, χωρίς τη συμμετοχή του οποίου κάθε προσπάθεια θα ήταν μάταιη.

Επί του προκειμένου η πρότασή μας για τη δημιουργία του Μεσογειακού δάσους – πάρκου, προφανώς δεν λύνει το χρονίζον πρόβλημα της προβολής συνολικά του περιβάλλοντος της Ρόδου, αλλά έρχεται να συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση, συσπειρώνοντας όμως και προωθώντας τοπικές δράσεις και δημιουργώντας υποδομή για την βελτίωση και επέκταση του εγχειρήματος.

Το παραπάνω σκεπτικό οδηγεί στο λογικό συμπέρασμα ότι η λίμνη Γαδουρά, εκτός από τη βασική της λειτουργία που είναι η εξασφάλιση ποιοτικού νερού για τις ανάγκες της Ρόδου, προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία για ανάπτυξη της περιοχής προς όφελος των κατοίκων της περιβάλλουσας περιοχής και της νήσου, τόσο για ίδια απόλαυση όσο και για παραγωγή πλούτου, συμβάλλοντας στην τουριστική ενίσχυση του νησιού.

Με δεδομένο τον δασικό χαρακτήρα της περιοχής και την ανάγκη υδρολογικής προστασίας αυτής, βασικό στοιχείο ανάπτυξης μπορεί και πρέπει να είναι η ανάπτυξη της δασικής αναψυχής σε επιλεγμένες θέσεις σε συνδυασμό με την αναγέννηση του δάσους.

Για το σκοπό αυτό ως κύριο στοιχείο ανάπτυξης προτείνεται η δημιουργία ενός Μεσογειακού δάσους-πάρκου το οποίο θα περιλαμβάνει μια κατά το δυνατό πλήρη συλλογή των Μεσογειακών δασικών ειδών της χλωρίδας της Ρόδου (ποώδη, θαμνώδη, δενδρώδη) καθώς και αντίστοιχων ειδών που ευδοκιμούν σε άλλα μέρη της Ελλάδας με αντίστοιχες συνθήκες.

Επίσης προτείνεται η δημιουργία στα πλαίσια του πάρκου και τμήματος με καλλιεργούμενα στο νησί δενδροκομικά είδη.

Ο στόχος θα είναι να μπορεί ο επισκέπτης (από τον τοπικό μαθητή έως τον ξένο τουρίστα) να γνωρίσει την ελληνική χλωρίδα σε έναν εύκολα προσβάσιμο χώρο στον οποίο θα υπάρχει η κατάλληλη υποδομή ξενάγησης, περιήγησης, αθλητισμού, απόλαυσης του τοπίου και των τοπικών προϊόντων καθώς και έμπνευσης.

Επισήμανση των ειδών με ξενάγηση και βιωματική προσέγγιση.

Ο χώρος που θα μελετηθεί θα είναι έκτασης τουλάχιστον 500 στρεμμάτων και θα είναι χωροθετημένος κατάλληλα ώστε να συνδυάζονται από κοινού επισκέψεις και στο πάρκο αλλά και στο φράγμα που θα αποτελεί το έτερο στοιχείο ενδιαφέροντος. Επίσης, η επιλογή του θα εξασφαλίζει την ύπαρξη θέσης θέας προς τη λίμνη και τη γύρω περιοχή, χώρο στάθμευσης και χώρο εκδρομικού γεύματος (πικ-νικ).

Ο σχεδιασμός του χώρου, εκτός από την κατάλληλη παράθεση των δασικών ειδών (αισθητική, σχεδιασμός, σήμανση, κλπ.) θα ακολουθεί τις γενικότερες αρχές της αρχιτεκτονικής τοπίου για την επίτευξη ενός ιδιαίτερα εκπαιδευτικού, βιωματικού και αισθητικού αποτελέσματος.

Πηγή κειμένου: 

http://www.b2green.gr/el/post/9042/mesogeiako-parko-sti-rodo-sto-fragma-gadoura

Πηγή φωτογραφιών: Ρουβήμ (ΡΟΔΟΣυλλέκτης)

Ομιλία: «Η σημασία των ορίων για το χτίσιμο λειτουργικής σχέσης μεταξύ παιδιών και ενηλίκων στο σχολείο και την οικογένεια».

Ενημερωτική ομιλία στη Λάρδο

Το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο στη Λάρδο, σε συνεργασία με το Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας ΔΙΟΔΟΣ, τη Δημοτική Κοινότητα Λάρδου και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λάρδου «Ταξιάρχης», διοργανώνει ανοιχτή ενημερωτική ομιλία με θέμα: «Η σημασία των ορίων για το χτίσιμο λειτουργικής σχέσης μεταξύ παιδιών και ενηλίκων στο σχολείο και την οικογένεια». 

Θα ακολουθήσει συζήτηση και θα απαντηθούν ερωτήματα των συμμετεχόντων. 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 6 Απριλίου και ώρα 6.00 μ.μ., στο Πολιτιστικό Κέντρο Λάρδου. 

Η συνάντηση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της λειτουργίας του 6ου ΣΔΕΥ Ρόδου και στόχος της είναι η ενημέρωση των γονέων για τη φιλοσοφία και το έργο της «Διόδου», η παροχή ερεθισμάτων, που θα οδηγήσουν σε συζήτηση σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σύγχρονη οικογένεια, τις ανάγκες και τα όρια γονέων – παιδιών και η παρουσίαση των υπηρεσιών που προσφέρει το Σχολικό Δίκτυο Εκπαίδευσης και Υποστήριξης στην περιοχή της Νότιας Ρόδου με κέντρο στήριξης το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο στη Λάρδο. 

Η παρουσία σας θα μας δώσει μεγάλη χαρά. 

Κύριοι ομιλητές: 

1) Σπύρος Στογιάννης, στέλεχος Κέντρου Πρόληψης - Κοινωνικός Λειτουργός 

2) Χαραλαμπία Λεοντίτση, Λογοθεραπεύτρια του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Λίνδου 

Συμμετέχουν: 

Γεώργιος Γαλανόπουλος, Συντονιστής 6ου ΣΔΕΥ Ρόδου 

Ελένη Τσιαμούλου- Ψυχολόγος 6ου ΣΔΕΥ Ρόδου 

Ελένη Ειρήνη Μοσχίδου- Κοινωνική Λειτουργός 6ου ΣΔΕΥ Ρόδου

Καρναβάλι Λάρδου 13 Μαρτίου 2016

Χορό, άφθονο γέλιο, δωρεάν φαγητό και ποτό, παρέλαση πρωτότυπων αρμάτων και ξεφάντωμα μέχρι τελικής πτώσεως υπόσχεται το φετινό Καρναβάλι της Λάρδου, που διοργανώνεται την Κυριακή 13 Μαρτίου 2016 στις 12.30 το μεσημέρι.

Πρόκειται για μια από τις διοργανώσεις του Πολιτιστικού Συλλόγου Λάρδου «Ταξιάρχης», μέσα από τις οποίος ζωντανεύει κάθε χρόνο ο οικισμός.

Δίνει όμως τη δυνατότητα και στους κατοίκους να ξεφύγουν από τη ζοφερή καθημερινότητά τους, αλλά και στη νεολαία του χωριού να επιστρατεύσει την… εφευρετικότητά της για την δημιουργία πρωτότυπων αρμάτων που θα σατιρίζουν την επικαιρότητα και άλλα γεγονότα που έχουν απήχηση στην τοπική κοινωνία.

Το φετινό Καρναβάλι της Λάρδου συνδιοργανώνεται με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

Σας περιμένουμε όλους!

Περιοδεία Δημάρχου Ρόδου στη Δημοτική Ενότητα Λίνδου Συσκέψεις σε Κάλαθο, Λίνδο και Λάρδο

Δελτία Τύπου

Περιοδεία Δημάρχου Ρόδου στη Δημοτική Ενότητα Λίνδου Συσκέψεις σε Κάλαθο, Λίνδο και Λάρδο 

Τα θέματα καθημερινότητας, από την καθαριότητα και την αποκομιδή των απορριμμάτων, μέχρι τον ηλεκτροφωτισμό, αλλά και θέματα υδάτινων πόρων και γεωτρήσεων, ζητήματα που απασχολούν συνολικά τους κατοίκους του νησιού και μεγεθύνονται στη διάρκεια της τουριστικής περιόδου, κυριάρχησαν στις συναντήσεις του Δημάρχου Ρόδου Φώτη Χατζηδιάκου με τους προέδρους και μέλη των τοπικών συμβουλίων των κοινοτήτων Καλάθου, Λίνδου και Λάρδου, στο πλαίσιο περιοδείας που πραγματοποίησε την Τρίτη στην ευρύτερη περιοχή της δημοτικής ενότητας Λίνδου.

Αναλυτικότερα: ο δήμαρχος, συνοδευόμενος από τον αντιδήμαρχο Οικονομικών Γιάννη Περδίκη, τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ Δημήτρη Τσίκκη, τον ειδικό σύμβουλο Χρήστο Γαμβρούδη και υπηρεσιακούς παράγοντες, επισκέφθηκε αρχικά την Κάλαθο. Σε συνάντηση τους με τον πρόεδρο Γιώργο Φάκκα και μέλη του τοπικού συμβουλίου, συζητήθηκαν διεξοδικά οι ανάγκες σε προσωπικό και οι ανάγκες καθαριότητας της περιοχής, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες, ενώ έγινε ιδιαίτερη μνεία στα θέματα υδάτινων πόρων, ποιότητας νερού και επαναλειτουργίας των γεωτρήσεων. 

Στη συνέχεια, σε Βληχά και Λίνδο, τα θέματα στα οποία εστίασαν ο πρόεδρος Γιώργος Ελευθερίου και τοπικού σύμβουλοι, ήταν αυτά της καθαριότητας και του φωτισμού του οικισμού κυρίως στο κέντρο, θέματα που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης. Σε επιτόπια επίσκεψη τους δε στα αντλιοστάσια της περιοχής, αναζητήθηκαν και αναλύθηκαν τρόποι αποκατάστασης ή και ενίσχυσης της απόδοσης τους. 

Τέλος, στη Λάρδο, στη συνάντηση με τον πρόεδρο Δημήτρη Παπαδημητρίου, και μέλη του τοπικού, κυριάρχησαν το μείζον θέμα της σύνδεσης των κατοικιών με το δίκτυο ύδρευσης και το θέμα της ολοκλήρωσης της μελέτης του νέου βιολογικού της Λάρδου. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι περιοδείες του δημάρχου και των αντιδημάρχων θα συνεχισθούν, πριν και μετά το Πάσχα και θα επισκεφθούν όλες τις δημοτικές ενότητες του νησιού, προκειμένου όπως υπογράμμισε ο κ. Χατζηδιάκος «να ιεραρχήσουμε άμεσα τα ζητήματα της κάθε περιοχής και να αντιμετωπίσουμε της αυξημένες ανάγκες της θερινής περιόδου».

Γραφείο Τύπου

Δήμου Ρόδου

Δημοτική κοινότητα Λάρδου: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ   ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΝΟΜΟΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ						Λάρδος  3/4/2015
ΔΗΜΟΣ  ΡΟΔΟΥ						Α.Π.:  3/ 30110
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΙΝΔΙΩΝ
Δημοτική Κοινότητα Λάρδου
			Προς	:	Μέλη συμβουλίου δημοτικής κοινότητας Λάρδου: Καβάλλας Δημήτριος   Καστανίδης Γεώργιος Τσούκος Παναγιώτης Ευαγγελίδης Στέφανος
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ

Δημοτικής κοινότητας Λάρδου: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ

Ο πρόεδρος του συμβουλίου της δημοτικής κοινότητας Λάρδου σας προσκαλεί σε δημόσια τακτική συνεδρίαση που θα πραγματοποιηθεί την    Τρίτη 7/4/2015 και ώρα 13:30 μ.μ.  στα γραφεία της κοινότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 88 & 89 του Ν.3852/2010 για συζήτηση και λήψη αποφάσεων  στα εξής θέματα ημερήσιας διάταξης:

 

Ενημέρωση  Προέδρου προς το σώμα

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ:

Επανεξέταση κυκλοφοριακών ρυθμίσεων εντός οικισμού Λάρδου.

Αγωγός ομβρίων υδάτων εντός οικισμού Λάρδου (από οικία Κανύχη Λουκά μέχρι γέφυρα «Μεριδιάτη»).

Με εκτίμηση,

Ο Πρόεδρος

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δημήτριος

Το χορευτικό τμήμα του Δήμου Πατρέων ταξιδεύει στη Ρόδο!

Από 25 έως 29 Σεπτεμβρίου για το 6ο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών Λάρδου

Στο Νησί της Ρόδου θα βρεθεί 20μελής αντιπροσωπία του Χορευτικό Τμήματος του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Πάτρας, και θα συμμετάσχει στο 6ο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών Λάρδου, το οποίο συμπίπτει και με τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Τουρισμού.

Καλεσμένο από τον Πολιτιστικός Σύλλογος Λάρδου «Ταξιάρχης» θα βρίσκεται στο νησί των ιπποτών από την Πέμπτη 25 έως την Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014 δίνοντας δύο παραστάσεις παρουσιάζοντας τις «λαϊκές χορογραφίες» (τις οποίες ιδιαίτερα ζήτησαν οι διοργανωτές) και δημοτικούς χορούς του τόπου μας.

Για τα μέλη της αποστολής που θα φιλοξενηθούν σε ξενοδοχείο στην Λίνδο έχει προγραμματισθεί από τον υπεύθυνο του φεστιβάλ Μανώλη Ζερβό επίσκεψη στα αξιοθέατα της Ρόδου αλλά και σεμινάριο με τους παραδοσιακούς χορούς της Ρόδου.

Επικεφαλής της αποστολής είναι ο υπεύθυνος του Χορευτικού τμήματος Χρήστος Γιαννόπουλος.

Πηγή: http://www.patrasevents.gr/article/128370-to-xoreutiko-tmima-tou-dimou-patreon-taksideiei-sti-rodo

 

Το μοναστήρι της Παναγίας Υψενής ή Γυψενής!!!

Στο νοτιοανατολικό μέρος του νησιού, 50 χιλ. από τη πόλη της Ρόδου, με κατεύθυνση προς την ιστορική Λίνδο και στο χωριόΛάρδος, κρυμμένο μέσα στο άλλοτε καταπράσινο δάσος, βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας Υψενής ή Γυψενής...

Δυο είναι οι πιθανές εκδοχές για ταπροσωνύμια της Παναγίας.Υψενή, από το ύψος στο οποίο είναι χτισμένη η Μονή, εξ ου και ο λαϊκός στίχος "Ω Παναγιά μου Υψενή, που 'σαι στα Ψηλώματα". "Γυψενή" , από τα στρώματα Γύψου που βρίσκονται γύρω από την περιοχή.

H χρονολογία κτίσης της Μονής, σύμφωνα με την επιγραφή που βρίσκεται στην είσοδο του ιερού ναού τοποθετείται γύρω στα 1855 και κτήτορας της ήταν ο Όσιος Μελέτιος. Σήμερα στη μονή εγκαταβιώνουν 15 μοναχές υπό την πνευματική καθοδήγηση της νέας καθ' ηγουμένης της Μονής, Μαριάμ Μοναχής. Πρώτη ηγουμένη της Ιεράς Μονής, διετέλεσε η μοναχή Ευγενία και Θεμελιωτής της αδελφότητας υπήρξε ο νυν Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας, κ. Αμφιλόχιος Τσούκος. 

Το μοναστήρι πανηγυρίζει στις 22 και 23 Αυγούστου, στα εννιάμερα της Παναγίας, όπου συρρέει πλήθος κόσμου και στις 12 Φεβρουαρίου οπότε και τιμάται η μνήμη του Οσίου Μελετίου.

Μερικά από τα διακονήματα των μοναζουσών, είναι η αγιογραφία, το ράψιμο, η καλλιέργεια της γης (αμπέλια, ελαιόδεντρα, ξυνόδεντρα) και η κατασκευή εικόνων σε φυσικό ξύλο.

Ένα μοναστήρι με τη δική του ιστορία και διαδρομή στολίζει το νησί της Ρόδου και χαρίζει τη γαλήνη σε όλους τους επισκέπτες και προσκυνητές της Μονής.

Κείμενο: http://ipseni.blogspot.gr/p/blog-page_01.html

Φωτογραφίες: Ρουβήμ (ΡΟΔΟΣυλλέκτης)