Οι μύθοι που συνδέονται με πέντε δημοφιλή νησιά των Κυκλάδων

Μερικοί από τους μεγαλύτερους μύθους και τα μυστήρια της ιστορίας των ελληνικών νησιών, ξεδιπλωμένοι περίτεχνα μέσα από σαγηνευτικές ιστορίες, συνδέονται άρρηκτα με την ύπαρξη και την ιστορία αγαπημένων και δημοφιλών προορισμών στις Κυκλάδες. 

Ιστορίες που εξίρουν τη φαντασία γεμάτες με αγάπη, πόνο, θάνατο και ίντριγκες αφήνουν να αιωρείται ένα πέπλο μυστηρίου πάνω από κάθε ένα από τα νησιά που ακολουθούν, δίνοντας την αίσθηση στον επισκέπτη τους ότι περπατάει στα ίδια μονοπάτια, πεζοπορεί στους ίδιους ορεινούς όγκους και γαληνέυει στις ίδιες ακρογιαλιές, όπου άλλοτε κάποιοι από τους πιο χαρακτηριστικούς μυθολογικούς θεούς -ανάμεσά τους ο Δίας, η Αφροδίτη, ο Διόνυσος, ο Ερμής- απολαμβάνανε την ζωή. 

Μήλος 

Η ιστορία της δημιουργίας της Μήλου, του ηφαιστειογενούς νησιού με τις αμέτρητες και εκπληκτικές παραλίες για όλα τα γούστα με σημείο αναφοράς της το σεληνιακό Σαρακήνικο, είναι λίγο περίπλοκη καθώς σε αυτήν εμπλέκονται η θεά του έρωτα και της ομορφιάς, Αφροδίτη, ο θεός του πολέμου και σύζυγος της Αφροδίτης, Άρης, και ο όμορφος ημίθεος Άδωνης. Ο μύθος λέει, λοιπόν, ότι όταν ο Άρης ανακάλυψε ότι η Αφροδίτη ερωτεύτηκε και είχε σχέση με τον Άδωνη, σκότωσε τον όμορφο ημίθεο κατά την διάρκεια του κυνηγιού ενός γιγάντιου κάπρου (από το αίμα του όμορφου νέου φύτρωσαν τα πρώτα κόκκινα τριαντάφυλλα, ενώ από τα δάκρυα της απαρηγόρητης Αφροδίτης για τον χαμό του οι ανεμώνες). 

Τότε, ο Μήλος, επιστήθιος φίλος του Άδωνη μην μπορώντας να αντέξει τον χαμό του φίλου του κρεμάστηκε από ένα δέντρο -μετέπειτα πήρε το όνομά του και ονομάστηκε μηλιά- δίνοντας τραγικό τέλος στην ζωή του. Η σύζυγός του, Πελία, συγκλονισμένη από το διπλό χαμό ακολούθησε τα βήματα του και κρεμάστηκε και η ίδια. Το παιδί που είχε αποκτήσει το ζευγάρι, ονόματι Μήλος από τον πατέρα του, ανέλαβε η θεά Αφροδίτη και το έστειλε στη Δήλο, τόπο καταγωγής του πατέρα του. Αυτός ο Μήλος, λοιπόν, ο δεύτερος θεωρείται και ο πρώτος οικιστής της Μήλου, στην οποία έδωσε και το όνομά του. Η λατρεία της αγαπημένης του θεάς Αφροδίτης μεταφέρθηκε, φυσικά, από ευγνωμοσύνη του Μήλου προς την κατά κάποιον τρόπο «θεία» του στο νησί, όπου το 1820 ανακαλύφθηκε και το περίφημο άγαλμα από την ελληνιστική εποχή της «Αφροδίτης της Μήλου», το οποίο φυλάσσεται στο μουσείο του Λούβρου. 

Νάξος 

Η Νάξος είναι από εκείνα τα νησιά των Κυκλάδων που συνδέεται άρρηκτα με την μυθολογία, με «πρωταγωνιστές» τον Δία, πατέρα των θεών, και το Διόνυσο, θεό του οίνου. Μία από τις ψηλότερες κορυφές όχι μόνο του νησιού αλλά όλων των Κυκλάδων, συναντάται σε υψόμετρο 1.004 μέτρων στην ενδοχώρα του νησιού, νοτιοανατολικά από το χωριό Φιλώτι, και σύμφωνα με το μύθο αποτέλεσε μέρος όπου μεγάλωσε ο Δίας. Απόδειξη ότι το συγκεκριμένο βουνό αποτέλεσε κομβικό σημείο κατά την μυθολογία μια αρχαία επιγραφή πάνω σε βράχο που αναφέρει «Βουνό του Δία, προστάτη των προβάτων». 

Σύμφωνα με την μυθολογία, λοιπόν, ο Δίας κατέφθασε εδώ σε βρεφική ηλικία, προκειμένου να σωθεί από την οργή του πατέρα του, Κρόνου. Η λατρεία του πραγματοποιούνταν στην κορυφή του βουνού, γνωστή και ως «Μύτη του Ζα», όπου συναντάται μέχρι σήμερα σκαλισμένη η επιγραφή «Όρος Διός Μηλωσίου», δηλαδή όρος του Δία. Επίσης, με την λατρεία του Δία στη Νάξο συνδέεται και το σπήλαιο του Ζα, που συναντάται σε υψόμετρο 600 μέτρων, ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά αξιοθέατα του νησιού. 

Με το νησί της Νάξου, επίσης, συνδέεται και η γέννηση του Διονύσου, ο οποίος γεννήθηκε από τον μηρό του Δία, που είχε πάρει το έμβρυο από την Σεμέλη, κόρη του βασιλιά της Θήβας, που είχε ερωτευτεί και η θνητή καρδιά της δεν άντεξε την λάμψη του Δία που εμφανίστηκε μπροστά της, ξεψυχώντας πριν προλάβει να γεννήσει το έμβρυο που κυοφορούσε. Την ανατροφή του Διονύσου ανέλαβαν οι Νύμφες Φιλία, Κλειδή και Κορώνη στο λεγόμενο «κακό σπήλαιο» της Κορώνου. Οι κάτοικοι της Νάξου λάτρεψαν τον θεό του οίνου, ο οποίος έσμιξε στο νησί με την Αριάδνη (κόρη του βασιλιά Μίνωα της Κρήτης που βοήθησε τον Θησέα να σκοτώσει το Μινώταυρο), θεά της γονιμότητας. Ένα σμίξιμο που προίκισε το νησί με πλούσια αμπέλια και εύφορη γη. 

Σύρος 

Δεν είναι υπερβολή το να πει κανείς ότι πρόκειται για ένα από τα πιο όμορφα και ιδιαίτερα νησιά της χώρας, αφού παραδίδει σταθερά μαθήματα ιστορίας και πολιτισμού τόσο στους Έλληνες όσο και στους ξένους επισκέπτες της. 

Οι μύθοι που συνοδεύουν το όνομα της Σύρου είναι δύο, με τον πρώτο, ο οποίος μάλιστα μνημονεύεται σε αρχιλόχεια γραφή, να αναφέρεται στον πρώτο βασιλιά του νησιού που έζησε κατά τους πρώτους ιστορικούς χρόνους όπως φαίνεται, τον Κοίρανο. Σύμφωνα με αυτόν, λοιπόν, ο Κοίρανος ναυάγησε ανοιχτά της θάλασσας μεταξύ της Πάρου και της Νάξου και σώθηκε από βέβαιο πνιγμό όταν δύο δελφίνια τον μετέφεραν στη Σύρο. Μέχρι σήμερα υπάρχει μια σπηλιά στο νησί, το λεγόμενο Κοιράνειον άντρον, όπου λέγεται ότι κατέφυγε μετά την θαλάσσια περιπέτειά του. Άνθρωπος σεβαστός και με πολλές αρετές, πολύ γρήγορα έγινε αποδεκτός από τους κατοίκους του νησιού κατορθώνοντας να γίνει και βασιλιάς τους. 

Πολλοί, μάλιστα, είναι εκείνοι που συνδέεουν την ύπαρξη του ναού της Αγίας Άννας στο Πατέλι, στη θέση που τιμούσαν άλλοτε τον Κοίρανο, με τον ίδιο τον βασιλιά. Σχετικά με αυτήν την σχέση αναφέρεται ότι ο λαός μας αποκαλεί την Παναγία Κυρά και τις υπόλοιπες Αγίες Κυράδες. Έτσι, πραγματοποιείται ο παρακάτω συσχετισμός που οδηγεί στον Κοίρανο. Αγία Άννα, δηλαδή Κυρά Άννα, που σημαίνει Κυράννα, από το Κοίρανος. 

Επιπλέον, η Αρχόντισσα των Κυκλάδων, όπως είναι γνωστή διαφορετικά η Σύρος, φημολογείται ότι είναι η γενέτειρα του Ερμή, αν και οι απόψεις διίστανται καθώς πολλοί μελετητές ισχυρίστηκαν ότι ήταν η Αρκαδία. Ανεξάρτητα, ωστόσο, από αυτό οι ιστορικοί συμφωνούν ότι ο θεός του πλούτου, της τύχης και του ταξιδιού πρέπει να είχε ιδιαίτερη σημασία για το νησί, δεδομένου ότι το όνομα της πρωτεύουσας της Σύρου, Ερμούπολη, μεταφράζεται ως «πόλη του Ερμή». 

Τήνος 

Ο μύθος που συνοδεύει την Τήνο έχει να κάνει με τον Ηρακλή, γιο του Δία και έναν από τους ισχυρότερους άντρες τότε, και τους Βορεάδες, ενώ μέχρι σήμερα συνδέεται με τους χαρακτηριστικούς ανέμους που πνέουν στο νησί. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που αντλούνται από τον Απολλώνιο το Ρόδιο και τα σχόλιά του για την Αργοναυτική εκστρατεία, οι δύο Βορεάδες, Ζήτης και Καλάις, έπεσαν θύματα του μίσους του Ηρακλή για τον πατέρα τους Βορέα, προσωποποίηση του βόρειου ανέμου. 

Κατά την επιστροφή τους, λοιπόν, από την Αργοναυτική εκστρατεία ο Ηρακλής τους κυνήγησε από τον Ελλήσποντο ως το Αιγαίο. Ωστόσο, επειδή οι Βορεάδες ήταν πτερωτοί κατάφερε να τους πιάσει αρκετά πιο κάτω στο Αιγαίο, πάνω σχεδόν από την Τήνο, όπου και κατάφερε να τους σκοτώσει. Τα δύο αδέρφια τάφηκαν στο όρος Γύρος, που σήμερα ταυτίζεται με τον Τσυκνιά, και πάνω από τον τάφο του καθενός τοποθετήθηκε ένας μεγάλος ογκόλιθος που κουνιόταν ασταμάτητα, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο, ανάλογα πάντα με την πνοή του πατέρα τους, θεού των ανέμων. 

Σαντορίνη 

Η «γέννηση» της Σαντορίνης, του πιο ρομαντικού και ιδιαίτερου νησιού των Κυκλάδων, με το ονειρικό ηλιοβασίλεμά της να ταξιδεύει στα πέρατα του κόσμου, συνδέεται με τους Αργοναύτες και την απροσεξία ενός ναυτικού. Ο μύθος λέει, λοιπόν, ότι όταν οι Αργοναύτες επέστρεφαν από την Κολχίδα (σημερινή Μαύρη Θάλασσα), έκαναν μια στάση στη Λιβύη όπου φιλοξενήθηκαν από τον Ευρύπυλο, βασιλιά της χώρας και γιο του θεού Ποσειδώνα. 

Ο τελευταίος λίγο πριν οι Αργοναύτες ξεκινήσουν και πάλι το ταξίδι της επιστροφής στην πατρίδα τους έκανε δώρο έναν σβώλο γης. Από μια απροσεξία του ναυτικού Εύφημου όταν η «Αργώ», το πλοίο των Αργονατυών που χαρακτηρίστηκε ως το πιο γρήγορο και σταθερό της εποχής του, βρισκόταν κοντά στο νησί της Ανάφης ο σβώλος έπεσε στη θάλασσα και στο συγκεκριμένο σημείο αναδύθηκε το νησί της Σαντορίνης. 

Ένας άλλος μύθος, ωστόσο, ισχυρίζεται ότι το νησί δημιούργησε ο Τρίτων, γιος του Ποσειδώνα και της Αφροδίτης, όταν αποφάσισε να δημιουργήσει ένα ξεχωριστό κομμάτι γης μεταξύ της Ηπειρωτικής Ελλάδας και την Κρήτης. Έτσι, άπλωσε το χέρι του και τάραξε τα νερά του πελάγους απ’ όπου αναδύθηκε το καινούριο νησί που ονομάστηκε Καλλίστη εξαιτίας της ομορφιάς του. Η σημερινή ονομασία της Σαντορίνης, πάντως, οφείλεται στην Αγία Ειρήνη της Θεσσαλονίκης (Σάντα Ειρήνη, δηλαδή Σαντορίνη), η οποία το 304 μ.Χ. εξορίστηκε στο νησί. 

newsbeast.gr 

https://cyclades24.gr/2020/08/oi-mythoi-pou-syndeontai-me-pente-dimofili-nisia-ton-kykladon/?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+Cyclades24+%28cyclades24.gr%29

Περί του ζητήματος εγκατάστασης Α/Γ στην Τήνο και σε άλλα νησιά των Κυκλάδων.

Ανεμογεννήτριες στις Κυκλάδες

Στις 29 Μαΐου συνεδρίασε το Περιφερειακό Συμβούλιο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, συζητώντας αρκετές θεματικές που αφορούν καίρια ζητήματα του τρόπου ζωής των πολιτών. Μεταξύ αυτών, συζητήθηκαν και τρία θέματα -τα οποία ήταν εκτός της ημερησίας διατάξεως- το πρώτο εκ των οποίων αφορούσε ψήφισμα για τα έκτροπα μεταξύ της Ελληνικής Αστυνομίας και κατοίκων, στις 20 Μαΐου 2020, στο γειτονικό μας νησί, την Τήνο. Η Ε.Α. εκείνη την ημέρα, μέσω της ομάδας ΜΑΤ, διέταξε την “προστασία” των οχημάτων, εργαζομένων και... λοιπών συγγενών της εταιρίας που επρόκειτο να εγκαταστήσει ανεμογεννήτριες στο νησί της Τήνου.

Το ζήτημα αυτό έχει πολλαπλές οπτικές, ωστόσο η αλήθεια είναι αντικειμενική και δεν έχει πολλαπλές εκφάνσεις σε καμία περίπτωση. Κι εξηγούμαι παρακάτω:

1. Οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (εφεξής ΑΠΕ) είναι αναντίρρητα το μέλλον της ανθρωπότητας, όσον αφορά τουλάχιστον την ενεργειακή αυτάρκεια. Το πετρέλαιο, ο λιγνίτης ή ο άνθρακας, κάποια στιγμή θα εκλείψουν. Ο ήλιος, ο αέρας ή η δυναμική του νερού, σαφέστατα όχι. Ωστόσο, όταν μιλούμε για ΑΠΕ, πάντοτε στο κάδρο εντάσσεται και η λεγόμενη “Πράσινη Ενέργεια”. Στο θέμα των Ανεμογεννητριών (εφεξής Α/Γ) μεγάλη συζήτηση μπορεί να προκύψει ως προς την δυνατότητα παραγωγής ενέργειας εσαεί, δεν μπορεί όμως να συζητείται με θετικό πρόσημο η “πράσινη” μορφή τους. Δεν νοείται πράσινη ενέργεια, όταν:

α) Προκειμένου να εγκατασταθούν, χρειάζεται να διανοιχτούν αρκετά μεγάλοι οδοί σε παρθένες, από ανθρωπογενή παρέμβαση, πλαγιές βουνών, έτσι ώστε υπερμεγέθη οχήματα μεταφοράς, να καταφέρουν να φτάσουν στο εργοτάξιο εγκατάστασης.

β) Η θεμελίωση των Α/Γ, απαιτεί την εκσκαφή μεγάλης οπής στο έδαφος και στη συνέχεια την έγχυση οπλισμένου σκυροδέματος. Υπενθυμίζεται, πως το οπλισμένο σκυρόδεμα δεν είναι ανακυκλώσιμο υλικό, ούτε η εκταφή του είναι οικονομικά πρόσφορη.

γ) Οι Α/Γ, σύμφωνα με μελέτες, έχουν ημερομηνία λήξης τα 20 με 25 έτη, αναλόγως τις συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή εγκατάστασης και τα υλικά χρήσης του “κορμού” τους. Το εύλογο ερώτημα λοιπόν που τίθεται, είναι όταν η λειτουργία τους παύσει πως θα ανακυκλωθούν αυτοί οι ογκώδεις κολοσσοί; Η απάντηση είναι δυστυχώς πολύ απλή. Αφενός, τα πτερύγια των Α/Γ δεν ανακυκλώνονται διότι περιέχουν σωρεία υλικών τα οποία εξαιτίας της φύσης τους (ως προς την αντοχή και καμπυλότητα) καθιστούν ασύμφορη και εν τέλει αδύνατη την ανακύκλωση τους, αφετέρου οι κορμοί δύναται να ανακυκλωθούν, όμως είναι επίσης οικονομικά ασύμφορο οικονομικά αυτό να συμβεί σε μια κεντρική δομή, κι ως εκ τούτου, η διαδικασία της ανακύκλωσης πρέπει να γίνει στον τόπο εγκατάστασης. Πράγμα εξίσου αδύνατον όταν μιλάμε για τα μικρά σε χώρο, νησιά του Κυκλαδικού Συμπλέγματος. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει ουδείς που μπορεί να εγγυηθεί πως μετά το πέρας της εικοσαετούς λειτουργίας, οι Α/Γ που θα έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας δεν θα μείνουν εκεί, όρθιες σαν χάλκινα σκιάχτρα, για να μας υπενθυμίζουν πως κάποτε ξεπουλήσαμε την ομορφιά των νησιών μας για να λένε κάποιοι πως η Ελλάδα έγινε η “μπαταρία της Ευρώπης”!

2. Οι Α/Γ που πρόκειται να εγκατασταθούν στην Τήνο, την Πάρο, τη Νάξο και τα άλλα νησιά μας, αποδεδειγμένα θα μειώσουν την αξία της ακίνητης περιουσίας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, όπου υπάρχουν εγκατεστημένες Α/Γ, αυτό συμβαίνει σε περιοχές που απέχουν χιλιόμετρα από την πρώτη ανθρωπογενή παρέμβαση, ή ακόμη σε άλλες περιπτώσεις, οι Α/Γ είναι εγκατεστημένες στη θάλασσα. Πως όμως σε ένα νησί όπως για παράδειγμα η Τήνος, αυτή η συνθήκη μπορεί να εφαρμοστεί;

3. Επισημάνθηκε από τον Περιφερειάρχη, πως κατά τη διάρκεια εκδίκασης της υπόθεσης ενός αιολικού πάρκου στην Τήνο, το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣΤΕ) εξέδωσε απόφαση υπέρ της εταιρίας εγκατάστασης, διότι κατά το παρελθόν υπήρξαν ομόφωνες αποφάσεις στο νησί και την τότε Νομαρχία, σχετικά με την εγκατάσταση και λειτουργία Α/Γ. Δεν σκοπεύω να αντικρούσω τις αποφάσεις των οργάνων αυτών κατά το παρελθόν. Θα υπενθυμίσω όμως, πως στην αντίστοιχη περίπτωση του “Καραπέτη” στη Μύκονο, υπήρχε αρνητική εισήγηση από το Δημοτικό Συμβούλιο, παρ’ όλα αυτά, το ΣΤΕ εισηγήθηκε επίσης θετικά για την “επένδυση”. Τι σημαίνει λοιπόν το παραπάνω; Πολύ απλά πως η γνώμη των κατοίκων και των κοινωνιών, δεν λαμβάνεται υπόψιν από το κεντρικό κράτος. Στο όνομα της πολυδιαφημισμένης έννοιας της “Ανάπτυξης”, που εν τέλει κανείς πολίτης ή πολιτικός (έχων ή μη την εξουσία) δεν μπορεί να προσδιορίσει, υφίσταται ένα ακόμα παράδειγμα ξύλινου πολιτικού λόγου! Φαίνεται πως σε αυτή τη χώρα ένα έργο χαρακτηρίζεται ”αναπτυξιακό”, δίχως να λαμβάνεται υπόψιν ο (κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον) πιο σημαντικός παράγοντας. Και αυτός είναι φυσικά ο πολίτης που ζει και κατοικεί στην εκάστοτε περιοχή. Οι πολίτες οφείλουν (ή αν θέλετε απαιτείται από αυτούς κατά την Σωκρατική έννοια της πολιτικής) να συμμετέχουν στα κοινά και να έχουν λόγο, ιδίως για τον τόπο τους. Είναι λοιπόν ανήθικο, ντροπιαστικό και ανήκουστο για την Ελλάδα- κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την Ελλάδα του 21ου αιώνα- να στέλνει η κυβέρνηση τα ΜΑΤ και να χτυπούν κόσμο, ο οποίος ειρηνικά διαδηλώνει για το παρόν και το μέλλον του. Είναι ντροπή η κυβέρνηση να λειτουργεί με το μοτίβο contemptus mundi, της περιφρόνησης προς τον κόσμο δηλαδή, και να αποφασίζει διατάζοντας.

4. Δεν συντάσσομαι συνολικά κατά των Α/Γ, ωστόσο: Δεν μπορώ να δεχτώ πως σε νησιά με συντελεστές δόμησης τα 4, 5 και 6 μέτρα σε ύψος των σπιτιών, θα εγκατασταθούν ξαφνικά θεόρατες κατασκευές 130 και 150 μέτρων. Δεν μπορώ, επίσης, να δεχτώ την καταπάτηση των βουνοκορφών μας, προς όφελος της οικονομίας και της ενεργειακής ασφάλειας. Και ξέρετε γιατί; Διότι η παραγόμενη ενέργεια, θα ΕΠΙΔΟΤΕΙΤΑΙ από το κράτος. Η πολιτεία δηλαδή, θα πληρώνει τις εταιρίες ένα ποσοστό επί της παραγόμενης ενέργειας, έτσι ώστε να φτάνει στον καταναλωτή “φθηνότερα”. Η πολιτεία όμως, είμαστε εμείς οι φορολογούμενοι. Ουσιαστικά, θα πληρώνουμε μέσω των φόρων μας ποσοστό της παραγόμενης ενέργειας,θα μας έρχεται στην ίδια τιμή που έχει η ενέργεια μέσω λιγνίτη και θα παραδώσουμε και στα παιδιά μας νησιά, που τίποτα δεν θα θυμίζουν αυτά που μεγαλώσαμε.

5. Επίσης, αξίζει να γίνει μνεία και σε ένα πολύ βασικό ερώτημα: Τι θέλουμε για τα νησιά μας; Θέλουμε να μεταλλάξουμε την παραγωγική μας διαδικασία και από τον τουρισμό, να περάσουμε στην παραγωγή ενέργειας; Διότι βιομηχανική παραγωγή ρεύματος και τουρισμός, δεν ταιριάζουν μεταξύ τους. Τουναντίον, η βιομηχανική παραγωγή οιουδήποτε προϊόντος, απαιτεί και τη μετάλλαξη του εκάστοτε τόπου σε τέτοια μορφή οικονομικής ανάπτυξης, ούτως ώστε να ευνοεί τη συνέχεια της παραγωγικής διαδικασίας. Ότι συμβαίνει σήμερα για παράδειγμα στα νησιά μας, τα οποία έχουν ως κύρια επιλογή εισοδήματος τον τουρισμό. Πως αποφασίζει ξαφνικά η Πολιτεία να μεταβάλει τους συσχετισμούς αυτούς, μετατρέποντας τα νησιά μας από πανέμορφους προορισμούς με υψηλού επιπέδου υπηρεσίες, σε βιομηχανικά “χωριά” παραγωγής ρεύματος;

6. Τέλος, οι Α/Γ δεν προσφέρουν στις κοινωνίες ακόμη ένα βασικό μέσο που θα μπορούσε να αντιστρέψει τις θέσεις των κατοίκων ως προς την εγκατάσταση τους. Και αυτό είναι η μελλοντική αύξηση της απασχόλησης τα επόμενα χρόνια. Πως έρχεται σε έναν τόπο η ρευστότητα μεταξύ άλλων; Μα φυσικά με τις νέες θέσεις εργασίας. Θέσεις εργασίας όμως οι Α/Γ δεν μπορούν να εγγυηθούν σε καμία περίπτωση.

Στο Περιφερειακό Συμβούλιο της 29ης Μαΐου τοποθετήθηκα για αυτά ακριβώς τα ζητήματα. Διότι εάν δεν στηρίξεις τον διπλανό σου όταν έχει το πρόβλημα, δεν θα σε στηρίξει κι εκείνος, όταν νομοτελειακά το πρόβλημα φτάσει και σε εσένα.

Επισυνάπτεται παρακάτω, το ψήφισμα του Π.Σ. αναφορικά με τα όσα συνέβησαν στην Τήνο, στηρίζοντας τον αγώνα των Τηνιακών και το δίκαιο αίτημα τους για το αυτονόητο: Να επιλέγουν οι ίδιοι, πως θα πορεύεται το νησί τους!

Μηνάς Λυριστής

Περιφερειακός Σύμβουλος Νοτίου Αιγαίου

Π.Ε. Μυκόνου

Ψήφισμα

Τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου: Τήνος

Τήνος 

Η Τήνος είναι γνωστή σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, λόγω του μεγάλου προσκυνήματος της Ευαγγελίστριας. Ωστόσο, το νησί αυτό, με την μακρόχρονη και πλούσια ιστορία στην τέχνη της μαρμαρογλυπτικής, έχει πολλά μοναδικά χαρακτηριστικά: Τα χωριά του, αληθινά αριστουργήματα αρχιτεκτονικής, το ...εξωγήινο τοπίο του Βωλάξ με τους στρογγυλούς γρανιτικούς σχηματισμούς, τον υποβλητικό βραχώδη λόφο του Ξώμπουργου με τα ερείπια του κάστρου, 600 περίτεχνους περιστεριώνες, 750 εκκλησίες και ξωκλήσια, ένα εξαιρετικό δίκτυο παλιών μονοπατιών που διατρέχουν όλο το νησί και υπέροχες παραλίες. Χαρακτηριστικό στην Τήνο είναι ότι τα χωριά της με τις μαρμαροστρωμένες πλατείες, τις κρήνες και τα περιποιημένα σπίτια με τις αυλές τους γεμάτες λουλούδια, κατοικούνται σχεδόν όλο το χρόνο και στα περισσότερα θα βρείτε καφενεία και εστιατόρια. Απολαυστικές είναι και οι ασφάλτινες διαδρομές στο νησί, κυρίως εκείνη που οδηγεί από την πόλη της Τήνου προς την Καρδιανή, τα Υστέρνια και στη συνέχεια στον Πύργο και στον Πάνορμο, καθώς προσφέρουν μοναδική θέα στις ακτές του νησιού και στο πέλαγος από ψηλά. 

Το 776 π.Χ. η Τήνος βρισκόταν υπό την εξουσία της ισχυρής τότε Ερέτριας. Η Αθήνα έλεγχε την Τήνο το 650 π.Χ. και το 505 π.Χ. βρέθηκε στην εξουσία του τυράννου της Μιλήτου, Αρισταγόρα. Κατά τα χρόνια των Μηδικών πολέμων υπέκυψε στους Πέρσες. Ομως, τις παραμονές της ναυμαχίας της Σαλαμίνας, μια τηνιακή τριήρης στην οποία αρχηγός ήταν ο Παναίτιος ο Σωσιμένεος, αυτομόλησε και αποκάλυψε στους Ελληνες τα σχέδια του περσικού στόλου. Γι’ αυτό, μετά το τέλος των πολέμων, το όνομα της Τήνου γράφτηκε στον τρίποδα που αφιέρωσαν οι Ελληνες στους Δελφούς. Το νησί συμμετείχε και στη μάχη της Χαιρώνειας το 479 π.Χ. Το 478 π.Χ. συμμετείχε στην Αθηναϊκή Συμμαχία και πλήρωνε φόρο αρχικά 3 ταλάντων, ο οποίος λίγο αργότερα ανέβηκε σε 10. Στη δεύτερη εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία (413 π.Χ.) συμμετείχαν Τηνιακοί πεζοί στρατιώτες. Μετά τη μάχη της Χαιρώνειας το νησί βρέθηκε υπό τους Μακεδόνες και το 314 π.Χ έγινε μέλος του Κοινού των Νησιωτών. 

Κατά τον 3ο αιώνα π.Χ οι Τηνιακοί ανακαίνισαν το ναό του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης ερείπια του οποίου σώζονται στη θέση Κιόνια. Κοντά στο ναό, τον οποίο ο Στράβωνας ονομάζει «θέας άξιον», υπήρχαν εστιατόρια στα οποία συναθροιζόταν πλήθος προσκυνητών από τα γειτονικά νησιά για τον εορτασμό των Ποσειδωνίων. Ο ναός του Ποσειδώνα ήταν ιερό άσυλο και τα προνόμιά του είχε παραχωρήσει, σύμφωνα με τον ιστορικό Τάκιτο, ο αυτοκράτορας Τιβέριος. Υπήρχαν και αγάλματα του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης ύψους 9 μέτρων που αποδίδονταν στον Αθηναίο γλύπτη Τειλεσία. 

Κατά τον 2ο αιώνα π.Χ., η Τήνος ορίστηκε από τους Ροδίτες, που ήταν σύμμαχοι του βασιλιά της Περγάμου Ατταλου, ως η έδρα του Κοινού των Νησιωτών και γνώρισε χρόνια ακμής. Επί ρωμαϊκής εποχής ανήκε διοικητικά στην Επαρχία της Ασίας (129 π.Χ.). Τον 1ο αιώνα π.Χ. βρέθηκε ανάμεσα στις συγκρούσεις των Ρωμαίων και του βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη. Την ίδια εποχή οι κάτοικοί του υπέφεραν και από τις πειρατικές επιδρομές. 

Σαρακηνοί και Αραβες πειρατές το 653 μ.Χ. λεηλάτησαν το νησί, ενώ οι πειρατικές επιδρομές συνεχίστηκαν και τους επόμενους αιώνες. Στα χρόνια του Βυζαντίου ανήκε στην επαρχία των νήσων με πρωτεύουσα τη Ρόδο. Αργότερα υπάχθηκε στο Θέμα της Ελλάδας. Την Αλωση της Πόλης το 1204 από τους Φράγκους Σταυροφόρους, επακολούθησε η ίδρυση το 1207 του Δουκάτου του Αιγαίου. Η Τήνος παραχωρήθηκε από τον Δόγη της Βενετίας στους αδελφούς Ανδρέα και Ιερεμία Γκίζι. Το 1259 περιήλθε στον πρωτότοκο γιο του Ανδρέα, Βαρθολομαίο Α΄ Γκίζι. Ο Ρογήρος Ντελόρια, επικεφαλής πειρατικού στόλου Καταλανών με 30 γαλέρες, λεηλάτησε το 1292 τις ακτές της Τήνου και των υπόλοιπων νησιών. 

Η οικογένεια των Γκίζι κατείχε το νησί μέχρι το θάνατο του τελευταίου απογόνου, Γεωργίου Γ΄, ο οποίος με τη διαθήκη του το άφησε κληρονομιά στη Βενετία, η οποία το διοικούσε μέσω τοποτηρητών (ρέκτορες). Παρά την παραχώρηση προνομίων στους κατοίκους για τη συμμετοχή τους στην τοπική διοίκηση, η οικονομική κατάσταση χειροτέρευε και πολλοί αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν. Το 1537 η Τήνος δοκιμάστηκε σκληρά από την επιδρομή του Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα και οι Τηνιακοί ζήτησαν να βρεθούν και πάλι κάτω από τη σημαία του φτερωτού λιονταριού της Βενετίας –ήταν μάλιστα το μοναδικό νησί που παρέμεινε στην εξουσία της Βενετίας ακόμα και μετά την κατάληψη της Κρήτης το 1669. Την εποχή της Φραγκοκρατίας η πρωτεύουσα βρισκόταν στο οχυρωμένο κάστρο του Ξώμπουργου στον οξυκόρυφο βράχο ύψους 553 μέτρων. 

Μετά την κατάληψη του νησιού από τους Οθωμανούς και τη συνθήκη του Πασσάροβιτς, το 1718 που τερμάτισε τον τουρκοβενετικό πόλεμο, οι κάτοικοι μετακινήθηκαν στη σημερινή παραθαλάσσια πρωτεύουσα που κτίστηκε στα ερείπια της αρχαίας πόλης. 

Το 1715 ο καπουδάν πασάς Τζανούμ Χόντζας επικεφαλής στόλου από 45 πολεμικά πλοία και μεταγωγικά, αποβίβασε στην Τήνο πάνω από 2500 άνδρες. Παρά τις προσπάθειες του Βενετού προβλεπτή Βερνάρδου Βάλβη να οργανώσει την αντίσταση μαζί με τους κατοίκους, γρήγορα αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει και να παραδοθεί. Σύμφωνα με Βενετό ιστοριογράφο της εποχής, 200 οικογένειες αναγκάστηκαν από τους Τούρκους να μεταναστεύσουν στα παράλια της Αφρικής. Την εποχή της άλωσής του το νησί είχε 15000 κατοίκους, εκ των οποίων οι περισσότεροι ήταν ρωμαιοκαθολικοί. Εκείνα τα χρόνια έφερε, μάλιστα, το προσωνύμιο «το νησί του Πάπα» και ήταν έδρα του Λατίνου επισκόπου Τήνου και Μυκόνου. 

Ο σουλτάνος Μεχμέτ Γ’ το παραχώρησε ως τιμάριο στον ουλεμά (νομομαθή) Βελή Ζαντέ εφέντη που ήταν επικεφαλής του νομισματοκοπείου. Παρέμεινε μέχρι το 1805 σ’ αυτό το καθεστώς και τότε παραχωρήθηκε εκ νέου στον Σεϊτ Φεϊζουλάχ που ήταν δεφτερδάρης (αξιωματούχος) των οικονομικών προσόδων του σουλτάνου. Κατά την περίοδο αυτή η Τήνος απόλαυσε φορολογικά και αυτοδιοικητικά προνόμια. Τη διοίκηση ασκούσε ένα είδος γερουσίας από 5 μέλη, και κατέβαλε ετήσιο φόρο στους Τούρκους 33000 γρόσια. 

Στον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1768-1776 καταλήφθηκε από τον ρωσικό στόλο, ενώ ανάμεσα στα πληρώματα του Λάμπρου Κατσώνη αναφέρεται και η συμμετοχή Τηνίων ναυτικών. Κατά τον 18ο αιώνα αναπτύχθηκε η βιοτεχνία καλτσών και η μεταξουργία. 

Σύμφωνα με την μαρτυρία περιηγητή, κατά το 1790 η εξαγωγή μεταξιού από την Τήνο ανερχόταν σε 12000 οκάδες και η μετανάστευση κατοίκων στη Σμύρνη συνδέεται με το εξαγωγικό εμπόριο των καλτσών στη μικρασιατική πόλη. Η σημαία της επανάστασης του 1821 σηκώθηκε στον Πύργο της Τήνου στις 20 Απριλίου. Οι Τηνιακοί έλαβαν μέρος στη μάχη στα Στύρα της Εύβοιας, αλλά και στις πολιορκίες της Τριπολιτσάς και του Ναυπλίου. Στη νεότερη ιστορία της Τήνου κυριαρχεί η θαυματουργή εύρεση της εικόνας της Ευαγγελίστριας στις 30 Ιανουαρίου 1823. Μετά και την ανέγερση του ναού της Παναγίας, με την εισφορά χρημάτων και εργασίας από τους κατοίκους (1823-1831), αναδείχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα πανελλήνια ορθόδοξα προσκυνήματα. 

Ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο του 1940 στο λιμάνι του νησιού τορπιλίστηκε από ιταλικό υποβρύχιο το αντιτορπιλικό «Ελλη» προκαλώντας πανελλήνια συγκίνηση και αγανάκτηση. Τον Οκτώβριο η Ιταλία κήρυξε επίσημα τον πόλεμο στην Ελλάδα. 

ΠΗΓΗ: http://www.aegeanislands.gr/

Η Τήνος 

Η Τήνος είναι το τρίτο σε μέγεθος νησί των Κυκλάδων μετά την Άνδρο και τη Νάξο. Ανήκει στις βόρειες Κυκλάδες και βρίσκεται νοτιοανατολικά της Άνδρου και βορειοδυτικά της Μυκόνου. Έχει έκταση 197 τ. χμ, αριθμεί 52 οικισμούς και οι κάτοικοι φτάνουν τους 9.701. 

Στην πόλη της Τήνου δεσπόζει ο μεγαλοπρεπής ναός της Παναγίας της Μεγαλόχαρης. Κοντά στην πόλη βρίσκονται τα παραδοσιακά χωριά Μουντάδος, Καρυά, Μπερδεμιάρος, Τριαντάρος, Δυό Χωριά, Αρνάδος, Μονή Κεχροβουνίου και οι παραλιακοί οικισμοί Σκυλαντάρο, Άγιος Σώστης, Άγιο Ιωάννης Πόρτο και Λυχναφτιά. 

Tο Εξωμβούργου με έδρα τη Ξυνάρα περιλαμβάνει τους παραδοσιακούς οικισμούς Ξυνάρα, Λουτρά, Κρόκο, Σκλαβοχωριό, Αγάπη, Περάστρα, Κώμη, Κάτω Κλείσμα, Καρκάδο, Αετοφωλιά, Καλλονή, Καρδιανή, Υστέρνια, Σμαρδάκιτο, Ταραμπάδο, Κάμπο, Χατζηράδο, Κτικάδο, Τριπόταμο, Σμπεράδο, Τζάδο, Κέχρο, Μέση, Στενή, Φαλατάδο, Καθλικάρο, Μυρσίνη και Ποταμιά. Επίσης, τους παράλιους οικισμούς Υστερνίων, Βαθύ, Καρδιανής (Γιαννάκη), Αγίου Ρωμανού και Κολυμπήθρας. 

Το χωριό του Πύργου είναι γνωστό για την σχολή καλών τεχνών και περιλαμβάνει τους παραδοσιακούς οικισμούς των Πλατειών, Βεναρδάδου, Πύργου, Μαρλά και Μαμάδου και τον παράλιο οικισμό του Πανόρμου. 

Το ψηλότερο βουνό του νησιού είναι ο Τσικνιάς που βρίσκεται στα ανατολικά με 726 μ. ύψος. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του νησιού είναι οι πολλοί και με αξιοθαύμαστη αρχιτεκτονική περιστεριώνες και τα 1200 εξωκλήσια του. 

Οι κάτοικοι του νησιού ασχολούνται βασικά με την γεωργία, ναυτιλία, αλιεία και τον τουρισμό. Η οικονομία στηρίζεται βασικά στον θρησκευτικό τουρισμό αλλά και στον περιηγητικό τουρισμό που κατά τους θερινούς μήνες βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο. Το νησί συνδέεται ακτοπλοϊκώς με τον Πειραιά και τη Ραφήνα. 

Ιστορία 

Το όνομά της Τήνου, προελληνικό, συσχετίστηκε με τη φοινικική λέξη Ταννότη (= φίδι), αλλά ονομαζόταν και Οφιούσα (= γεμάτη φίδια) τα οποία εικάζεται οτι εξολόθρεψε ο προστάτης της θεός Ποσειδώνας. 

Πρώτοι κάτοικοι υπήρξαν οι Πελασγοί, μετέπειτα οι Ίωνες, οι Αθηναίοι, οι Μακεδόνες, οι Πτολεμαίοι, οι Ρωμαίοι. Οικιστικές εγκαταστάσεις εντοπίζονται στο νησί στην Νεολιθική εποχή και αργότερα στη Γεωμετρική και στην Αρχαϊκή. 

Ιστορικό κέντρο του νησιού από τη γεωμετρική εποχή μέχρι τον 5ο π.Χ. αιώνα και από την εποχή των Γκιζών μέχρι την κατάληψη του από τους Τούρκους ήταν η ευρύτερη περιοχή του Ξώμπουργου. Ξώμπουργο oνομάζεται σήμερα το βραχώδες βουνό (υψόμετρο 540μ.) στο κέντρο του ανατολικού τμήματος της Τήνου, του οποίου το ανώτερο τμήμα είναι εκ φύσεως απρόσβλητο, γιατί είναι απόκρημνο από τις τρεις πλευρές. Εδώ ήταν κτισμένη η ακρόπολη, νότια από την οποία αναπτύχθηκε η γεωμετρική - αρχαϊκή καθώς και η κλασσική πόλη μέχρι τον 5ο π.Χ. αιώνα και αργότερα το ενετικό Burgo. 

Το 480 π.Χ. λίγο πριν τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας η τηνιακή τριήρης του Παναιτίου ενώνεται με τον ελληνικό στόλο και το πλήρωμα της μεταφέρει πληροφορίες σχετικά με τα σχέδια των Περσών. Το όνομα της Τήνου αναγράφεται στον αφιερωτικό τρίποδα του Δελφικού Μαντείου. 

Κατά τη Βυζαντινή περίοδο το νησί δέχτηκε αλλεπάλληλες επιθέσεις εκ μέρους των Σαρακηνών. Το 1204, μετά την άλωση της Πόλης από τους σταυροφόρους, περνάει στην κυριότητα των Βενετσιάνων, αρχικά ως κτήση της οικογένειας Γκίζη (1207 - 1390) και στη συνέχεια, ως το 1715, βρίσκεται υπό την άμεση διοίκηση της Δημοκρατίας του Αγίου Μάρκου. Η πολύχρονη παρουσία των Βενετών έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση του κοινωνικού, πολιτιστικού και πολιτικού χαρακτήρα της Τήνου. Την κατέστησε καταφύγιο των κατατρεγμένων Ελλήνων, εξασφαλίζοντας σταθερότητα και σχετική ασφάλεια. Επηρέασε την κοινωνική σύνθεση, με τη δημιουργία ενός ιδιότυπου φεουδαλισμού, την πολιτιστική και θρησκευτική κατάσταση (παρουσία καθολικού δόγματος). 

Το 1715 οι Τούρκοι καταλαμβάνουν το νησί αλλά η παρουσία θα είναι σχεδόν τυπική. Αξιοποιώντας την ευνοϊκή μεταχείριση, η Τήνος προάγεται θεαματικά. Αυτοδιοικείται, ακμάζει οικονομικά και αναπτύσσει το διαμετακομιστικό εμπόριο και τις χειροτεχνίες. Το νησί ουσιαστικά ήταν η οικονομική πρωτεύουσα των Κυκλάδων και είχε αποκληθεί "Μικρό Παρίσι". Η τέχνη της μαρμαρογλυπτικής ανθίζει, και η Τήνος αναδεικνύεται το μεγαλύτερο κέντρο στην Ελλάδα, με οικογένειες που καλλιεργούν κληρονομικά την τέχνη και περιοδεύουν ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο, τη Μικρασία, τη Βαλκανική. 

Η περίοδος της Ρωσοκρατίας στην Τήνο ήταν σύντομη (1770-1774), ωστόσο η επιρροή της αρχιτεκτονικής των εκκλησιών (ρυθμός Βασιλικής) είναι προφανής. Στις 31 Μαρτίου 1821, πρώτος ο Πύργος απ' όλες τις Κυκλάδες υψώνει τη σημαία της Επανάστασης στην Eξω Mεριά. Στις 30 Ιανουαρίου 1823 βρέθηκε η θαυματουργή εικόνα της Μεγαλόχαρης, ύστερα από το θείο όραμα της Αγίας Πελαγίας. 

Στις 15 Αυγούστου 1940 οι Ιταλοί τορπιλίζουν το καταδρομικό «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου, ανήμερα του πανηγυριού. Κατά τη διάρκεια της Ιταλικής και Γερμανικής κατοχής οι κάτοικοι υποφέρουν από πείνα. Η συμβολή του νησιού στην αντίσταση κατά των κατακτητών είναι μεγάλη. Η Τήνος σταδιακά καθιερώνεται ως πανελλήνιο θρησκευτικό κέντρο και η Μεγαλόχαρη Παναγία της Τήνου αποτελεί για την Ορθοδοξία σύμβολο της πίστης. 

Αξιοθέατα 

Αξίζουν την προσοχή σας: 

· Ο Ιερός Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, σύμβολο της ελληνικής ορθοδοξίας. 

· Η εκκλησία των Tαξιαρχών. 

· Ο Άγιος Νικόλαος των Καθολικών. 

· Η εκκλησία της Μαλαματένιας. 

· Ο οικισμός του Πύργου. 

· Η Καλλιτεχνική Σχολή στον Πύργο, Κοινότητα Πανόρμου. 

· Η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης στον Κάμπο. 

· Οι γρανιτένιοι όγκοι στο Βολάξ και στα Βολιακά. 

· Ο αρχαιολογικός χώρος των Κιονίων (ναός του Ποσειδώνα). 

· Ο Παραδοσιακός οικισμός του Μουντάδου. 

· Ο Ναός της Ανάληψης του Χριστού στον Αρνάδο. 

· Ο Ναός της Αγίας Τριάδος στο Φαλατάδο. 

· Ο Ναός του Τίμιου Σταυρού στο Κτικάδο. 

· Η Παναγία των Ροδαρίων στο χωριό Ξυνάρα. 

· Το «Κέντρο Πίστη και Πολιτισμός» (το «παλάτι του Δεσπότη») στο χωριό Ξυνάρα. 

· Ο οικισμός Υστερνίων, τόπος και κατοικία μαρμαρογλυπτών. 

· Ο οικισμός Καρδιανή. 

· Οι ενοριακοί ναοί των Γενεθλίων της Θεοτόκου και των Αγίων Αναργύρων στα χωριά Πλατειά και Μαρλά αντίστοιχα. 

· Οι Περιστεριώνες, (πάνω από 600 σε αριθμό), η πλειοψηφία των οποίων τοποθετούνται πίσω στον 18ο και 19ο αιώνα. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι κτισμένοι στην κοιλάδα του χωριού Ταραμπάδος. 

· Η Μονή της Κυράς Ξένης και το Κάτω Μοναστήρι όπου υπάρχουν ενδείξεις και ευρήματα από την προϊστορική εποχή (ένας θολωτός τάφος Μυκηναϊκών και ένας τάφος των Γεωμετρικών χρόνων). 

· Η περιοχή της Ευαγγελιστρίας και του Γραμματικού όπου βρέθηκε επιγραφή του 4ου αιώνα π. Χ., η οποία αναφέρει ένα Ιερό της Γης. Εκεί, όπως διαπιστώθηκε, υπήρχε οικισμός από τα Ρωμαϊκά χρόνια. 

· Η Βιοτεχνική Σχολή η οποία λειτουργεί από το 1898 με σκοπό την εκμάθηση της υφαντικής τέχνης. Ιδρύθηκε από τους Νικόλαο και Ελένη Ζαρίφη και το Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας. Οι μαθητές πρέπει να είναι Τήνιοι και φοιτούν δωρεάν. Στεγάζεται σε ιδιόκτητους χώρους στο άνω τμήμα της οδού Ευαγγελιστρίας και ανήκει στο Σύλλογο Κυριών «Ο Ευαγγελισμός». Παραπλεύρως της αίθουσας με τους αργαλειούς λειτουργεί εκθετήριο, όπου πωλούνται διάφορα αξιόλογα είδη υφαντικής τέχνης, που παράγονται στη Σχολή (τηλ. 22830 22894). 

· Η Ιερατική Σχολή η οποία λειτουργεί από το 1966, στο άνω άκρο της Λεωφόρου Μεγαλόχαρης έναντι του Ιερού Ιδρύματος. Οι μαθητές φοιτούν, διαμένουν και σιτίζονται στη Σχολή ως υπότροφοι του κράτους. Οι εκατοντάδες απόφοιτοί της έχουν επανδρώσει ιερούς ναούς σε όλη τη χώρα (τηλ. 22830 22198). 

Μουσεία: 

· Το Αρχαιολογικό Μουσείο Τήνου στην Χώρα της Τήνου. 

· Το Σκευοφυλάκιο. Στον προαύλιο χώρο του Ναού της Ευαγγελίστριας Τήνου. 

· Το Μουσείο Κώστα Τσόκλη στον Κάμπο της Τήνου. 

· Το Μουσείο Τηνίων Καλλιτεχνών. Στον προαύλιο χώρο του Ναού της Ευαγγελίστριας Τήνου. 

· Το Μουσείο Αντωνίου Σώχου. Στον προαύλιο χώρο του Ναού της Ευαγγελίστριας Τήνου. 

· Η Έκθεση Εκκλησιαστικών Εικόνων και Κειμηλίων. Στον προαύλιο χώρο του Ναού της Ευαγγελίστριας Τήνου. 

· Η Θεομητορική Έκθεση. Στον προαύλιο χώρο του Ναού της Ευαγγελίστριας Τήνου. 

· Η Πινακοθήκη (δωρεά Αθ. Παπαδοπούλου). Στον προαύλιο χώρο του Ναού της Ευαγγελίστριας Τήνου. 

· Το Μαυσωλείο της Έλλης. Στον προαύλιο χώρο του Ναού της Ευαγγελίστριας Τήνου. 

· Το Μουσείο Εκκλησιαστικών Κειμηλίων Καθολικής Αρχιεπισκοπής στο χωριό Ξυνάρα. 

· Το Μουσείο της Γυναικείας Μονής Κεχροβουνίου με παλιές εικόνες (18ο και 19ο αιώνα), όπως επίσης χώρος έκθεσης των χειροποίητων αντικειμένων που δημιουργούν οι καλόγριες. 

· Το Εκκλησιαστικό Μουσείο στο χωριό Αρνάδος. 

· Το Μουσείο Γεωργικών Εργαλείων στη Μονή Αγίου Φραγκίσκου στο χωριό Μέση. 

· Το Αγροτικό Μουσείο στη Μονή Ιησουιτών στο χωριό Λουτρά. 

· Το Μουσείο Υστερνιωτών Καλλιτεχνών στο χωριό Υστέρνια. 

· Το Μουσείο Γιαννούλη Χαλεπά στο χωριό Πύργος. 

· Το Μουσείο Πανορμιτών Καλλιτεχνών στο χωριό Πύργος. 

· Το Μουσείο Μαρμαροτεχνίας στο χωριό Πύργος. 

· Το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης στη Μονή Αγίας Τριάδας της Γύρλας. 

· Το Λαογραφικό Μουσείο Λουτρών στη Μονή Ουρσουλινών στο χωριό Λουτρά. 

· Το Λαογραφικό Μουσείο Μονής Ιησουιτών στο χωριό Λουτρά. 

· Το Λαογραφικό Μουσείο στο χωριό Στενή. 

· Το Λαογραφικό Μουσείο στο χωριό Βωλάξ. 

· Το Λαογραφικό Μουσείο στο χωριό Φαλατάδος. 

· Το Λαογραφικό Μουσείο στο χωριό Καρυά. 

ΠΗΓΗ: https://www.e-kyklades.gr/travel/tourism/tinos?lang=el

«Θρίαμβος του Τηνιακού λαού και του Δήμου Τήνου»

21 Σεπτεμβρίου 2019

Αίσθημα δικαίωσης διακατέχει τη διοίκηση του Δήμου Τήνου μετά τη χθεσινή απόφαση του ΣτΕ, με την οποία αναγνωρίζεται ο διττός χαρακτήρας του Πανελληνίου Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου ως ευαγές ίδρυμα με εκκλησιαστικό χαρακτήρα και η συνταγματικότητα του νόμου του 2018 με την οποία επαναφέρεται το ΠΙΙΕΤ στην κανονικότητα, χωρίς να θίγεται η θρησκευτική ελευθερία.

Με την απόφαση του ΣτΕ αναγνωρίζεται ακόμη το έννομο συμφέρον του Δήμου Τήνου σε θέματα του Ιδρύματος, η δυνατότητα του ελληνικού κράτους να νομοθετεί για ζητήματα του Ιδρύματος, καθώς και κατάργηση της διπλής ψήφου του Μητροπολίτη Σύρου.

Ο Δήμος Τήνου μπήκε σε δικαστική διαμάχη με την Ιερά Μητρόπολη Σύρου και την Εκκλησία της Ελλάδος, οι οποίες προσέφυγαν στο ΣτΕ, διεκδικώντας την επαναφορά του ΠΙΙΕΤ στο παλιό καθεστώς με βάση το οποίο, η εκκλησία ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του Ιδρύματος.

Η απόφαση του ΣτΕ, έφερε δυσαρέσκεια στους κόλπους της Εκκλησίας και της Ιεράς Μητρόπολης και πολλά χαμόγελα στον Δήμο Τήνου, ο οποίος υποστηρίζει πως οι θέσεις τους απηχούν στη βούληση και στην επιθυμία του τηνιακού λαού.

Μέχρι και αναμνηστική φωτογραφία έξω από το κτίριο του ΣτΕ έβγαλαν ο δήμαρχος Τήνου, Γιάννης Σιώτος, με τους συνεργάτες του αμέσως μετά το τέλος της δικαστικής διαδικασίας, δείχνοντας την έκδηλη ικανοποίησή τους από την έκβαση της υπόθεσης.

Μάλιστα, ο κ. Σιώτος έγραψε σε σχετική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό: «Θρίαμβος του Τηνιακου Λαού και του Δήμου Τήνου. Πλήρης δικαίωση από το ΣτΕ».

Με τη σειρά της, η νέα έπαρχος Τήνου, Νατάσα Δεληγιάννη – Άσπρου έγραψε σε προσωπική ανάρτηση: «Η ιστορία δείχνει ότι όταν ένας λαός ενώνεται για έναν καλό αγώνα, οι επιμέρους μάχες είναι νικηφόρες. 

Καλωσορίζω την θετική για το Δήμο μας απόφαση του Σ.Τ.Ε., σχετικά με την υπόθεση του Π.Ι.Ι.Ε.Τ. Η σκέψη μου πάει και στη δικαίωση του αγώνα του αειμνήστου Δημάρχου μας Σίμου Ορφανού.

Πάμε λοιπόν όλοι μαζί, ΠΑΜΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ – ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ».

ΠΗΓΗ

Συγκλονιστικής ομορφιάς αρχαιότητες αποκαλύφθηκαν στην Τήνο (φωτο)

9 Αυγούστου 2019

Η ανάγλυφη παράσταση γυμνού νέου, το πρόσωπο άνδρα μέσα στο χώμα, ο αφηρωϊσμένος άνδρας με το μικρό παιδί και το πτηνό: η τέχνη των επιτύμβιων στηλών που μόλις εντοπίστηκαν σε ανασκαφή στην Τήνο συγκινεί.

Κάτω τμήμα επιτύμβιας στήλης
με γυμνό νέο (τέλος 5ουαι. πΧ.)

Τα πολύτιμα ευρήματα εντοπίστηκαν κατά την ανασκαφή του Πανεπιστημίου Αθηνών (με επικεφαλής την ομότιμη καθηγήτρια Νότα Κούρου) στο νεκροταφείο των Κλασικών Χρόνων στο Ξώμπουργκο της Τήνου. Η σημασία αυτών των γλυπτών είναι μεγάλη, καθώς παρέχουν πληροφορίες για την κατανόηση της κλασικής γλυπτικής της Τήνου. Ως υψηλής ποιότητας έργα, αποτελούν κρίκο ανάμεσα στην ιστορία της αρχαίας γλυπτικής και της παράδοσης της σύγχρονης τηνιακής γλυπτικής.

Το νεκροταφείο ενός οικισμού «καταφυγίου»

Το κλασικό νεκροταφείο στις νότιο-ανατολικές
υπώρειες του λόφου του Ξώμπουργου

Ο χώρος του νεκροταφείου βρίσκεται στις νότιο-ανατολικές υπώρειες του λόφου του Ξώμπουργου και αντιπροσωπεύει το κύριο νεκροταφείο των Κλασικών Χρόνων για τον αρχαίο οικισμό που αναπτυσσόταν στη δυτική και νότια κλιτύ του λόφου. Ο οικισμός, που ιδρύθηκε οχυρωμένος με ένα κυκλώπειο τείχος λίγο πριν το 1000 π.Χ. ως «οικισμός καταφύγιο», αναπτύχθηκε σταδιακά, επεκτάθηκε στη νότια κλιτύ του λόφου και απoτέλεσε τον σημαντικότερο οικισμό της Τήνου και βασικό οικονομικό και πολιτικό κέντρο του νησιού μέχρι την εγκατάλειψή του στο τέλος του 4ου αι. π.Χ.

Επιτύμβια στήλη με παράσταση
αφηρωϊσμένου άνδρα με τον δούλο του
( 4ουαι. π.Χ.)

Το νεκροταφείο αναπτύσσεται σε δύο διαδοχικά άνδηρα του λόφου εκατέρωθεν ταφικής οδού που οδηγούσε στον οικισμό. Οι τάφοι που έχουν αποκαλυφθεί έως τώρα στο κάτω άνδηρο είναι κυρίως κεραμοσκεπείς. Yπάρχουν και κιβωτιόσχημοι, καθώς και δύο σαρκοφάγοι (μία πήλινη και μία λίθινη) και αρκετοί εγχυτρισμοί (κυρίως νηπίων). Ανάμεσα στους τάφους υπήρχαν εναγιστικές πυρές. Οι νεκροί ήταν ενταφιασμένοι με λίγα κτερίσματα, συνήθως αγγεία εισηγμένα από την Αττική. Η σήμανση των τάφων σε αυτό το άνδηρο γινόταν με απλούς ανεπεξέργαστους λίθους.

Κεραμοσκεπής τάφος του 5ουαι. π.Χ.

Αντίθετα, στο άνω άνδηρο υπήρχε κατά μήκος της ταφικής οδού μια σειρά κτιστών, πολυτελών κατασκευών διαφόρων τύπων για τη στήριξη ταφικών μνημείων. Ένας μικρός αριθμός επιτυμβίων στηλών που είχαν βρεθεί παλαιότερα στην περιοχή αποδίδονται στο νεκροταφείο, όμως για πρώτη φορά φέτος βρέθηκε ένας ικανός αριθμός επιτυμβίων στηλών στον χώρο του νεκροταφείου. Όλες βρέθηκαν σε ένα στρώμα καταστροφής του 4ου αι. π.Χ., σπασμένες και πεταμένες, με την κύρια όψη στο έδαφος.

Ορισμένες είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την ιστορία της τηνιακής γλυπτικής, όπως μία στήλη με ανάγλυφη παράσταση γυμνού νέου από την οποία σώζεται μόνον το κάτω τμήμα και μία άλλη με παράσταση γυμνού γενειοφόρου και πιθανότατα αφηρωϊσμένου άνδρα που συνοδεύεται από μικρό «παίδα» (τον συνήθως ερμηνευόμενο ως δούλο) που κρατά πτηνό ). Πρόκειται για έργο εξαίρετου γλύπτη κατασκευασμένη σε τηνιακό μάρμαρο που αποκόπτεται εύκολα σε επίπεδες επιφάνειες («φυλλιάρικο» ) και ίσως για αυτό το πρόσωπο του ανδρός βρέθηκε λίγο πιο πέρα από τη στήλη .

ΠΗΓΗ: https://cyclades24.gr/2019/08/%ce%a3%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%bf%ce%bc%ce%bf%cf%81%cf%86%ce%b9%ce%ac%cf%82-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b5%cf%82/?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+Cyclades24+%28cyclades24.gr%29

Ο Ραφαήλ Μωραΐτης από την Τήνο υποψήφιος με την παράταξη του Μανώλη Γλυνού

Η παράταξη «Συμμαχία Νοτίου Αιγαίου» με χαρά ανακοινώνει σήμερα την υποψηφιότητα του Ραφαήλ Μωραΐτη από την Τήνο. 

Ο Ραφαήλ Μωραΐτης, ενεργός πολίτης, με όραμα και αγάπη για την Τήνο την οποία υπηρέτησε ως νομαρχιακός σύμβουλος, ως πρόεδρος του επαρχιακού συμβουλίου αλλά και ως έπαρχος, από σήμερα αποτελεί ένα ακόμα ισχυρό μέλος της μεγάλης οικογένειας της «Συμμαχίας Νοτίου Αιγαίου». 

Ο υποψήφιος περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Μανώλης Γλυνός, καλωσόρισε τον Ραφαήλ Μωραΐτη δηλώνοντας τα εξής: «Η “Συμμαχία Νοτίου Αιγαίου” καλωσορίζει σήμερα τον Ραφαήλ Μωραΐτη, έναν άνθρωπο ο οποίος έχει αποδείξει έμπρακτα την αγάπη του για το νησί του και για τους συμπολίτες του, τους οποίους υπηρέτησε για πολλά χρόνια με ανιδιοτέλεια, με ήθος και με συνέπεια. Από σήμερα η παράταξή μας έχει ακόμα έναν ισχυρό “σύμμαχο” και η Τήνος έναν άξιο εκπρόσωπο. Καλωσόρισες στην “Συμμαχία” Ραφαήλ, καλή επιτυχία!». 

Ο κ. Ραφαήλ Μωραΐτης στο πολιτικό του μήνυμα αναφέρει τα εξής: 

«ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ σε ΕΥΓΕΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ 

Η αγάπη μου για τον τόπο μου, με υποχρέωσε να ανταποκριθώ στο κάλεσμα του υποψήφιου περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Μανώλη Γλυνού και να συμμετάσχω στις εκλογές της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης, με την παράταξη της οποίας ηγείται «ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ-Περιφέρεια Τεσσάρων Εποχών». 

Γνωρίζετε ασφαλώς τους αγώνες όλων μας, για την ίδρυση και τη λειτουργία του Επαρχείου μας, καθώς και για την προσφορά του στο Νησί μας. Αυτό που σήμερα οι νέοι της Τήνου θεωρούν δεδομένο, πριν λίγα χρόνια αποτέλεσε μια σπουδαία επιτυχία για το νησί, που δεν ήρθε ούτε εύκολα ούτε είχε επαρκή στήριξη στη συνέχεια. Γιατί το ζητούμενο δεν ήταν απλά η ίδρυση ενός νέου θεσμού αλλά και η παροχή υπηρεσιών σημαντικών στους πολίτες, αποφυγή μετακινήσεων, περιορισμός της γραφειοκρατίας, κλπ. Αυτή η προσπάθεια διαρκούς βελτίωσης ήταν ένας άλλος συνεχής αγώνας, στον οποίο είχα την τιμή να πρωτοστατήσω, μαζί με άλλους συναδέλφους μου. 

Διαπιστώνω και όχι μόνο εγώ, ότι ο ρόλος και η λειτουργία τού Επαρχείου Τήνου, τα τελευταία χρόνια διαρκώς υποβαθμίζονται. Και μακριά από μένα κάθε μομφή προεκλογικού τύπου. Άλλωστε από την μακρά εμπειρία μου τα προβλήματα κυρίως πήγαζαν, διαχρονικά, από έλλειψη συνεργασίας των κεντρικών διοικήσεων, παρά από την έλλειψη ικανότητας ή ζήλου του τηνιακού πολιτικού προσωπικού… 

Στο τέλος του χρόνου κλείνω τον κύκλο μου ως Συμβολαιογράφος (συνταξιοδοτούμαι). Ευελπιστώ ότι με τη σύμφωνη γνώμη σας, μπορούμε να «ξανακτίσουμε» το Επαρχείο μας. Να το φτάσουμε ξανά όπου το αφήσαμε, ο Αντώνης Μαραγκός, πρώτος Έπαρχος Τήνου και ύστερα εγώ. Και βέβαια οι συνεργάτες μας, επαρχιακοί σύμβουλοι και υπάλληλοι, τους οποίους θυμάμαι και τιμώ πάντα, ειλικρινά και με ανιδιοτέλεια. Μόνος δεν πετυχαίνει κανείς και τίποτα. 

Ο υποψήφιος περιφερειάρχης μας Μανώλης Γλυνός όχι απλά συμφωνεί αλλά δεσμεύεται για τα πιο πάνω και θα είναι στο πλευρό μας, αυτό που μένει είναι η έκφραση και της δικής σας σύμφωνης γνώμης. 

Μόνο ενωμένοι μπορούμε να συνεχίσουμε την αναπτυξιακή πορεία τού Νησιού μας, με σταθερά βήματα και αποφασιστικότητα. Την πορεία αυτή της συνεννόησης και της ακούραστης προσφοράς στη γενέθλια γη, πιστεύω ότι την έχουμε αποδείξει, έμπρακτα, χρόνια τώρα. Υπάρχει η δύναμη και το μεράκι για να συνεχιστεί ο αγώνας, υπάρχει και η πολύτιμη εμπειρία. 

Ο αγώνας για μια καλύτερη Τήνο, δεν έχει τελειωμό. Κάποτε λέγανε και γράφανε: “Ο Θεός έφτιαξε τον κόσμο και οι Τηνιακοί την Αθήνα”, τότε που οι μαρμαράδες προπάτορές μας, ομόρφαιναν, δρόμο-δρόμο την πρωτεύουσα, τέλη του 19ου αιώνα. Μπορούμε και πάλι, όλοι μαζί, Επαρχείο, Δήμος, φορείς, συλλογικότητες, πολίτες, να σηκώσουμε ακόμα πιο ψηλά την αγαπημένη μας Τήνο. Να την παραδώσουμε στις μελλοντικές γενιές, πιο δυνατή, πιο ανθρώπινη και κυρίως προστατευμένη από ό,τι απειλεί την μοναδικότητά της. 

Ραφαήλ Γ. Μωραΐτης 

Υποψήφιος Έπαρχος 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ 

Ο Ραφαήλ Μωραΐτηςγεννήθηκε στην Στενή Τήνου στις 14 Οκτώβρη 1949. 

Τελείωσε το Δημοτικό σχολείο στη Στενή και το τότε Γυμνάσιο και Λύκειο στη Χώρα. 

Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση στην Αθήνα. Από το 1976 είναι Συμβολαιογράφος Τήνου. 

Εκλέχτηκε Νομαρχιακός Σύμβουλος το 1982 με το παλαιό σύστημα και με το νέο, από το 1994 μέχρι την κατάργηση του θεσμού. 

Διετέλεσε πρόεδρος του Επαρχιακού Συμβουλίου και έπαρχος Τήνου από το 2003 μέχρι και την κατάργηση του θεσμού το 2010. 

Με την ιδιότητα του Νομαρχιακού Συμβούλου συμμετείχε στην Διοίκηση του Νομαρχιακού Νοσοκομείου Σύρου για οκτώ χρόνια, σε διάφορες επιτροπές καθώς και στο ΔΣ της Αναπτυξιακής Εταιρείας Κυκλάδων. 

Διετέλεσε δυο φορές μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Π.Ι.Ι. Ευαγγελιστρίας Τήνου και, με την ιδιότητά του αυτή, έγινε πρόεδρος της Σχολής Καλών Τεχνών Πανόρμου Τήνου «Γιαννούλης Χαλεπάς». Επίσης διετέλεσε μέλος της Δ.Ε του Κ.Υ. Τήνου, πρόεδρος αθλητικού σωματείου, διαφόρων φιλανθρωπικών και πολιτιστικών σωματείων και της Μονάδας Φροντίδας Ηλικιωμένων «Η ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ ΤΗΝΟΥ» 

Είναι παντρεμένος με την Φραγκίσκα Ιωάννη Συριανού και έχουν δυο παιδιά, τον Γιώργο και την Μαρία. 

Από το Γραφείο Τύπου

«Τηνιακοί Μαρμαρογλύπτες» η Έκθεση που μεταφέρεται στην Αθήνα

“ΤΗΝΙΑΚΟΙ ΜΑΡΜΑΡΟΓΛΥΠΤΕΣ“

Η συμμετοχή των Τηνίων μαρμαρογλυπτών στο ΕΤΟΣ ΧΑΛΕΠΑ ήταν επιβεβλημένη, για δύο λόγους: να υπενθυμίσει το τεράστιο έργο και τη σημαντική καλλιτεχνική προσφορά του κορυφαίου Έλληνα γλύπτη, Γιαννούλη Χαλεπά και να τη συνδέσει με το σύγχρονο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι και για να επιβεβαιώσει, ότι, η ΤΗΝΙΑΚΗ ΜΑΡΜΑΡΟΤΕΧΝΙΑ, δίκαια εγγράφηκε το 2015, στους καταλόγους της άϋλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας, της UNESCO, καθώς, οι σημερινοί καλλιτέχνες-μαρμαρογλύπτες αναδεικνύονται άξιοι συνεχιστές και θεματοφύλακες της παράδοσης, παράγοντας πολιτιστικό προϊόν, προσαρμοσμένο στις σύγχρονες απαιτήσεις της εποχής και βασισμένο στην ιερή παρακαταθήκη των προγόνων μας.

Ο Οργανισμός Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Δάφνης-Υμηττού σε συνεργασία με το Πνευματικό Κέντρο Πανόρμου Γιαννούλης Χαλεπάς του Δήμου Τήνου, παρουσιάζουν την έκθεση «Τηνιακοί Μαρμαρογλύπτες » στο Μουσείο Γεωργίου Μπουζιάνη στη Δάφνη (Γεωργίου Μπουζιάνη 27-31), το διάστημα 13 Δεκεμβρίου 2018 έως 13 Ιανουαρίου 2019.

Καλούμεόλους τους φίλους της τέχνης και του πολιτισμού να παραστούν στα εγκαίνια που θα γίνουν τη Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2018 στις 6:00 μ.μ.

Ο Δήμος Τήνου και το Πνευματικό Κέντρο Πανόρμου, ακολουθώντας εξωστρεφή πολιτική στην προβολή του παραγόμενου καλλιτεχνικού έργου, παρουσίασε την έκθεση «Τηνιακοί Μαρμαρογλύπτες» στο Πνευματικό Κέντρο Πανόρμου, στην Πινακοθήκη Κυκλάδων του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης, στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Χίου, στην Πινακοθήκη του Δήμου Ιωαννιτών και θα φιλοξενηθεί και στην Καρύταινα Αρκαδίας.

Στο πλαίσιο της Έκθεσης στο Μουσείο Γ. Μπουζιάνη:

Την Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2018 στις 6:00 μ.μ., στο Αμφιθέατρο του Μουσείου, θα γίνει η προβολή της ταινίας «Αυτοί που τόλμησαν- Γιαννούλης Χαλεπάς» σε σκηνοθεσία Κώστα Μαχαίρα και παρουσίαση Κώστα Δανούση.

Την Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2019 στις 6:00 μ.μ., θα στηθεί Εργαστήρι Μαρμαρογλυπτικής στο Μουσείο, με την παρουσία του Ακαδημαϊκού Μανόλη Ι. Κορρέ και στις 8:00 μ.μ. στο Αμφιθέατρο η τεχνοκριτικός και επιμελήτρια εκθέσεων, Ελένη Κυπραίου, θα μιλήσει με θέμα: "O Ρευστός χρόνος"στο έργο των Χαλεπά και Μπουζιάνη. 

Φίλιππος Φόρτωμας Εμμανουήλ Σώχος

Πρόεδρος ΟΠΑΔΥ Αντιδήμαρχος Τήνου

Πρόεδρος Πνευματικού Κέντρου Πανόρμου ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΧΑΛΕΠΑΣ

https://cyclades24.gr/2018/12/ekthesi-tinos-marmarotexnias-diafni-imitos/?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+Cyclades24+%28cyclades24.gr%29 = 

Εκδήλωση με μαρτυρίες απόμαχων Τηνιακών ναυτικών στη Καρυά Τήνου

4 Αυγούστου 2018 

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η καλοκαιρινή εκδήλωσή μας την Κυριακή 29 Ιουλίου στην πλατεία του χωριού μας, με θέμα «Με του Βοριά τα κύματα. Μαρτυρίες Τηνίων ναυτικών.»

Ομιλητές ήταν ο ιστορικός ερευνητής και συγγραφέας Κώστας Δανούσης και ο ιατρός και διαχειριστής της ιστοσελίδας arxipelagos.com Σίμος Μιχάλογλου. 

Οι απόμαχοι της θάλασσας Γιάννης Μαρκουΐζος, Γιάννης Σιώτος και Δημήτρης Αρτέμης, Πλοίαρχοι Ε.Ν., καθώς και ο Α΄ Μηχανικός Ε.Ν.

Μάνθος Ποτήρης αφηγήθηκαν περιστατικά από τη ζωή τους στη θάλασσα. 

Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στον αείμνηστο δήμαρχο Τήνου Σίμο Ορφανό, ενώ του απονεμήθηκαν τιμητικές διακρίσεις από το Σύλλογο Καρυάς και την εφημερίδα «Φωνή της Καρυάς», τις οποίες παρέλαβαν τα παιδιά του. 

Η διοίκηση του συλλόγου μας ευχαριστεί όσους τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση και συγκεκριμένα: τον Έπαρχο Τήνου Ι. Γιαγιά, το Δήμαρχο Τήνου Ι. Σιώτο, την πρόεδρο δημοτ. συμβουλίου Ευγ. Αλοιμόνου, τουςαντιδημάρχους, δημοτικούς και τακτικούς συμβούλους κκ Αναστασία

Δεληγιάννη, Εμμ. Σώχο, Ευάγγ. Κορνάρο, Ιάκ. Απέργη, Παντ. Αρμάο, Κων/νο Ψάρρο και Ιάκ. Μαλακατέ, τον τ δήμαρχο Τήνου Σάββα Απέργη, τον τ έπαρχο Μάνθο Βίλλα, τους προέδρους Αδελφότητας Μαν. Σκαρή, Εταιρείας «Τέχνη και Λόγος» Αλέξ. Λεβαντή, Τριποτάμου Κάρ. Μεγκουλα, Φαλατάδου Μάρκο Απέργη, Μαρλά-Μαμάδου Ν. Χατζή, Μέσης Αργ. Μωραΐτη και τον τ πρόεδρο της Αδελφότητας Ι. Παπαδημητρίου, καθώς και τον Καθολικό ιερέα ιστορικόερευνητή και συγγραφέα π Μάρκο Φώσκολο. Τις περισσότερες ευχαριστίες, όμως, οφείλει στους πολυπληθείς φίλους του συλλόγου μας, οι οποίοι έδωσαν για μια ακόμα φορά ένα εντυπωσιακό παρών. 

https://cyclades24.gr/2018/08/%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B5-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%84%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CE%BC%CE%B1%CF%87%CF%89%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%B1-2/?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+Cyclades24+%28cyclades24.gr%29