Μιχαήλ Μιχαήλ: Μοναδική αιτία καταστροφής των δασικών οικοσυστημάτων η σκόπιμη εγκατάλειψη τους

Μιχαήλ Μιχαήλ (*)

Για την «προστασία» του 65% του χερσαίου εδάφους της χώρας που αποτελούν τα δασικά οικοσυστήματα, δόθηκε από το Πράσινο Ταμείο για την αντιπυρική περίοδο του 2021 σε όλα τα δασαρχεία το 0,43% (1.700.000 ευρώ) του προϋπολογισμού του (391.792.435 ευρώ).

Για την «προστασία» του 65% του χερσαίου εδάφους της χώρας που αποτελούν τα δασικά οικοσυστήματα, δόθηκε από το Πράσινο Ταμείο για την αντιπυρική περίοδο του 2021 σε όλα τα δασαρχεία το 0,43% (1.700.000 ευρώ) του προϋπολογισμού του (391.792.435 ευρώ).

Το ρητορικό ερώτημα «Πόση αλήθεια καταστροφή μπορεί να αντέξει τούτος ο μικρός τόπος, αυτός ο πολύπαθος λαός; » με το οποίο ξεκινούσε από αυτή εδώ την σελίδα στις 25 Μαΐου το άρθρο « Στάχτη πάνω στην Στάχτη η πράσινη ανάπτυξη τους » που γράφτηκε με αφορμή την πρώτη μεγάλη πυρκαγιά της φετινής αντιπυρικής περιόδου, μένει να «απαντηθεί» από τον ίδιο τον λαό όταν κάποια στιγμή θα τελειώσει και ο τωρινός του εφιάλτης!

Το ερώτημα όμως για το πόση αναλγησία, υποκρισία, συγκάλυψη και εγκληματική ανευθυνότητα, μπορεί να διοχετεύει σε παρόμοιες τραγικές και ολέθριες καταστάσεις το αστικό πολιτικό σύστημα, με την βοήθεια των μονίμως « έκπληκτων » σε κάθε δράμα του λαού συστημικών Μ.Μ.Ε. και των «διαθέσιμων» επιστημόνων, ειδικών και κρατικών λειτουργών για την παραπλάνηση του. Αυτό το ερώτημα δεν θα απαντηθεί ποτέ, αν δεν υποστεί από τον ίδιο τον λαό οριστική αμφισβήτηση το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα που είναι η μήτρα των δεινών του!

Αυτές τις μέρες που είναι σε πλήρη εξέλιξη το νέο προδιαγεγραμμένο έγκλημα σε βάρος της ζωής και της περιουσίας του ελληνικού λαού και σε βάρος των δασικών οικοσυστημάτων της χώρας, η σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας όπως και όλες οι προηγούμενες σε αντίστοιχες καταστάσεις, δοκιμάζει τα όρια μας σε όλα τα επίπεδα.

Για όσους καλοπροαίρετα θα αναρωτιούνται αν ήταν άραγε αναμενόμενη αυτή η καταστροφή που είναι σε πλήρη εξέλιξη σε όλη σχεδόν την χώρα, η απάντηση μετά βεβαιότητας είναι μία!

Ναι ήταν αναμενόμενη, με μόνο απροσδιόριστο σημείο τον χρόνο και τον τόπο!

Οι λόγοι που την οριοθετούν ως αναμενόμενη, περιγράφονται αναλυτικά και σταχυολογημένα στην σχετική συζήτηση που έγινε στο iEidiseis στις 3 και 4 Ιούλη του 2020 στην ενότητα opinions καθώς και στο προαναφερόμενο πρόσφατο άρθρο και μέσα από την ίδια την εξέλιξη των γεγονότων επιβεβαιώνονται πλήρως οι επισημάνσεις και τα συμπεράσματα που εμπεριέχονται.

Ο προσδιορισμός όμως της καταστροφής ως αναμενόμενο γεγονός, δεν απορρέει ως αίτιο της κλιματικής αλλαγής, ούτε από την παγκοσμιότητα του φαινομένου έτσι όπως επιχειρείτε να παρουσιαστεί μέσα από χρωματικές απεικονίσεις των πυρκαγιών σε όλο τον πλανήτη.

Η μόνη αποδεδειγμένα παγκοσμιοποιημένη αιτία που υφίσταται πλέον για όλες σχεδόν τις χώρες το κόσμου, είναι η ασύστολη εκμετάλλευση και καταλήστευση του παγκόσμιου φυσικού πλούτου και των πηγών ενέργειας από τα μεγάλα μονοπωλιακά συμφέροντα με τις τραγικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και την ποιότητα ζωής δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Ο Αμαζόνιος, τα δάση της Καλιφόρνιας, της Αυστραλίας , της Νότιας Ευρώπης, της Αφρικανικής Ηπείρου και της Νοτιοανατολικής Ασίας, καίγονται , καταστρέφονται και εκχερσώνονται γιατί έχουν σκόπιμα αποσαθρωθεί όπως και στην χώρα μας οι όποιοι μηχανισμοί και δομές που υπάρχουν για την δασοπροστασία και το φυσικό περιβάλλον, με σκοπό την εξοικονόμηση οικονομικών πόρων και την δημιουργία πρόσφορου επενδυτικού εδάφους προς χάριν των αναπτυξιακών σχεδιασμών μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

Αυτό συνέβη και στις πρώην ανατολικές χώρες από την στιγμή που ο κεντρικός σχεδιασμός με ευθύνη του κράτους για την διαχείριση και προστασία των δασικών οικοσυστημάτων, υπονομεύτηκε με τις μεγάλες περικοπές των πιστώσεων που χρηματοδοτούσαν σχετικά προγράμματα και οι συνέπειες φάνηκαν άμεσα, όπως χαρακτηριστικά έγινε στα εδάφη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης σημερινής Ρωσίας, με την εκδήλωση πρωτόγνωρων μεγάλων δασικών πυρκαγιών μετά το 2006 ( χρονιά που ξεκίνησαν οι μεγάλες περικοπές ), οι οποίες αφάνισαν εκατομμύρια στρέμματα δασικής γης και απείλησαν πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Όλο αυτό το αδηφάγο οικονομικό αλισβερίσι με το περιβάλλον, τα δασικά οικοσυστήματα και γενικότερα τον φυσικό πλούτο του πλανήτη ονομάστηκε σε παγκόσμια κλίμακα « Πράσινη ανάπτυξη».

Για την αφεντιά της φτιάχτηκαν όπως και στην χώρα μας τα λεγόμενα «Πράσινα Ταμεία» όπου εκεί συσσωρεύονται οι οικονομικοί πόροι που με την μορφή ειδικών τελών, φόρων, περιβαλλοντολογικών προστίμων για την νομιμοποίηση αυθαιρέτων κ.λπ. αποσπώνται από τους πολλούς εκατομμύρια ευρώ για να κάνουν πάρτι οι λίγοι «χαρισματικοί» επενδυτές που εκπροσωπούν εννοείτε την « υγιή » επιχειρηματικότητα.

Για να γίνεται όμως το χάπι της πράσινης ανάπτυξης πιο ευκολοκατάπιο από τον λαό που την χρηματοδοτεί, έτσι για ξεκάρφωμα χρηματοδοτούν κάποιες παρεμβάσεις, που στην πραγματικότητα δεν προσφέρουν απολύτως τίποτε στο περιβάλλον εκτός από το επικοινωνιακό άλλοθι που έχει ανάγκη το εκάστοτε πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης της χώρας για να κλίνει τα μάτια των υποψήφιων θυμάτων της καταστροφικής τους πολιτικής, να όπως αυτό που έκαναν φέτος με τα 1.700.000 ευρώ που «σπατάλησαν» από τα αποθεματικά του πράσινου ταμείου για την πρόληψη !

Και για να εξευμενίσουν την εγκληματική αντιδασική και αντιπεριβαντολογική πολιτική που γεννά θύματα και καταστροφές, μόνο και μόνο για να δίνεται χώρος στους επικαρπωτές του φυσικού πλούτου της χώρας για νέες επενδύσεις, ακόμη και σε περιοχές Natura, καλή ώρα όπως και ο έρμος ο Ερημίτης στην Κέρκυρα που τον έπιασαν στο στόμα τους….. και μετά από ένα μήνα κάηκε και αυτός.

Επιστρατεύουν τα « φιλανθρωπικά » και « πατριωτικά » αισθήματα των « εθνικών ευεργετών» στήνοντας δημόσιες φιέστες παράδοσης και παραλαβής της πραμάτειας που προσφέρουν ως «ανταποδοτικό» τέλος για το 1,2 δις ευρώ που απώλεσε σωρευτικά το Π.Σ. από το 2009 για χάρη της αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας, για να κινηθούν τα καθηλωμένα μέσα στην αντιπυρική από έλλειψη ελαστικών και βλαβών πυροσβεστικά οχήματα, για να βάλουν στο πρόσωπό τους οι ταλαίπωροι πυροσβέστες καμία προστατευτική μάσκα και κανένα άρβυλο στα πόδια τους.

Ναι αυτοί οι πυροσβέστες που κοντεύουν να ξεχάσουν και οι ίδιοι ότι είναι εργαζόμενοι, αφού πλέον για να καλυφθούν τα τεράστια κενά σε προσωπικό του Π.Σ., έχουν μόνιμα στην πλάτη τους ένα σακίδιο με τα άκρως απαραίτητα που θα τους επιτρέψουν να επιβιώσουν σε όποιο σημείο της χώρας και αν ξημερώνουν καθημερινά εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τις οικογένειες τους, για να σβήνουν τις πυρκαγιές που δημιουργούν οι εγκληματικές αντιδασικές πολιτικές που με συνέπεια εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις.

Τους πυροσβέστες που χειμώνα - καλοκαίρι δεν έχουν πλέον κανένα σταθερό ωράριο, καμία σταθερή και μόνιμη έδρα κατοικίας, που δεν πληρώνονται ούτε ένα ευρώ για τις χιλιάδες ώρες υπερωρίας που εργάζονται. Που εργάζονται, αν αυτό τελικά λέγεται εργασία, συνεχόμενα 24ωρα, 48ωρα, 72ωρα υπό συνθήκες καύσωνα, χωρίς ύπνο, με υποτυπώδη φαγητό (και αυτό από προσφορές των λαϊκών ανθρώπων) και λιγοστό πόσιμο νερό.

Αυτούς που φαντάζουν στα μάτια του λαού μας (και όχι στα μάτια των κυβερνόντων και των αφεντικών τους που ξεχειλίζουν από υποκρισία) ως οι πραγματικοί ήρωες που στέκονται στο πλευρό του στα δύσκολα. Αυτών που χάνουν και την ζωή τους αν χρειαστεί για να τον προστατέψουν. Όλων αυτών των εξουθενωμένων μαχητών που για να μην κινδυνέψουν να καούν όταν θέλουν για λίγο να ξαποστάσουν, κάνουν στρώμα την καυτή άσφαλτο δίπλα στα μέτωπα της φωτιάς για να αντλήσουν λίγες δυνάμεις και να συνεχίσουν τον τιτάνιο αγώνα τους!

Παράγοντες που συνέβαλαν στην εξέλιξη των μεγάλων καταστροφικών πυρκαγιών Έχει όμως μία σημασία να γίνει μία προσεκτική προσέγγιση όλων αυτών των παραγόντων που καθιστούσαν την καταστροφή αναμενόμενη εξέλιξη και ζήτημα χρόνου. Όπως επίσης έχει μία ιδιαίτερη αξία να αναλυθεί η διαφαινόμενη τακτική που επιλέγει η κυβέρνηση για την επικοινωνιακή διαχείριση της γενικευμένης πλέον λαϊκής δυσαρέσκειας και αγανάκτησης για τις μεγάλες καταστροφές, με την βοήθεια του προσκείμενου σε αυτή μηχανισμού προπαγάνδας και στήριξης. Η κυβέρνηση υπό το βάρος του αρνητικού αντίκτυπου που δημιούργησε η μεγάλη πυρκαγιά που ξεκίνησε από το Σχίνο Κορινθίας στις αρχές της αντιπυρικής περιόδου και αφού πλέον αποκαλύφθηκε και στον πλέον αδαή μέσα από τα καταστροφικά αποτελέσματα αυτής της πυρκαγιάς, ότι οι διαβεβαιώσεις των αρμοδίων κυβερνητικών παραγόντων για την ετοιμότητα του μηχανισμού της πολιτικής προστασίας, ήταν αντίστοιχης σοβαρότητας με τις διαβεβαιώσεις που έδιναν και οι αρμόδιοι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ παραμονές της μεγάλης καταστροφής στο ΜΑΤΙ, επέλεξε την γνωστή τακτική της άμεσης επικοινωνιακής αντίδρασης.

Απανωτές συσκέψεις και συνεντεύξεις τύπου για τις «τολμηρές» και «γενναίες» αποφάσεις της μέσα στην καρδιά όμως της αντιπυρικής περιόδου, που συμπυκνώθηκαν στο καθαρισμό των περιαστικών δασών σε 18 δήμους της Αττικής όπως και αυτός της Βαρυμπόμπης και της Ιπποκράτειου Πολιτείας που το έργο του « ολοκληρωτικού » καθαρισμού το έφερε σε πέρας η ίδια η πυρκαγιά ! Κουβέντα όμως για τον μεγάλο ασθενή που λέγεται ΠΡΟΛΗΨΗ και είναι άκρως απαραίτητη για την προστασία των δασικών οικοσυστημάτων, πολύ πιο απαραίτητη από τα 29 πανάκριβα ιδιωτικά εναέρια μέσα, όπου η ενοικίαση τους μόνο ( όχι η αγορά τους ) με 40.800.000 ευρώ, στοίχισαν 24 φορές περισσότερο από το 1.700.000 ευρώ που δόθηκαν από το πράσινο ταμείο για τις προληπτικές παρεμβάσεις σε δεκάδες εκατομμύρια στρέμματα δασικών οικοσυστημάτων !

Ιδιωτικά εναέρια μέσα τα οποία θα ήταν αχρείαστα αν κατ αρχήν ήταν εδώ και χρόνια εκσυγχρονισμένος ο εθνικός εναέριος στόλος που σκόπιμα αφέθηκε στην τύχη του και μαζί τους και οι 12 νεκροί πιλότοι των παμπάλαιων καναντέρ και αν υπήρχε ολοκληρωμένος και ενιαίος σχεδιασμός για την διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων σε συνδυασμό με τις απαραίτητες προληπτικές παρεμβάσεις όπως:

Οι έγκαιροι καθαρισμοί από την συσσωρευμένη νεκρή καύσιμη ύλη. Η διάνοιξη και ο καθαρισμός αντιπυρικών ζωνών, δασικών και αγροτικών δρόμων. Η τοποθέτηση υδατοδεξαμενών , πυροσβεστικών κρουνών και ερμαρίων με αντίστοιχο πυροσβεστικό υλικό. Η δημιουργία εκτεταμένου δικτύου πυροφυλακίων. Η ενθάρρυνση και η ενίσχυση επαγγελμάτων που σχετίζονται με την αξιοποίηση και την ελεγχόμενη εκμετάλλευση των δασών όπως η ρυτινοκαλλιέργεια, η υλοτομία, η μελισσοκομία, η κτηνοτροφία, Οι οργανωμένες παρεμβάσεις με ευθύνη και εποπτεία των δασαρχείων για την δημιουργία επισκέψιμων χώρων αναψυχής προς όφελος του λαού.

Στοιχίζει πιο λίγο βλέπετε να επιλέξουν 18 δήμους στην πιο νευραλγική και πολύπαθη περιοχή της χώρας προς χάριν εντυπώσεων και να χρηματοδοτήσουν με λίγα εκατομμύρια ευρώ τον επιφανειακό καθαρισμό τους, από το να χρηματοδοτήσουν την ουσιαστική και ολοκληρωτική διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων της χώρας. Γιατί όπως αποφάνθηκε και η επιτροπή των «σοφών» επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλή τον γερμανό καθηγητή που ανέλαβε με αρκετούς πρόθυμους έλληνες επιστήμονες να επισπεύσουν την παράδοση του δασικού πλούτου της χώρας στα επιχειρηματικά συμφέροντα με πορίσματα κομμένα και ραμμένα στα μέτρα τους, όπως π.χ. ότι τα ιδιωτικά δάση προστατεύονται πιο αποτελεσματικά από τα κρατικά !!

Μόνο που τους ξέφυγε μία μικρή αλλά πικρή για τους εντολοδόχους τους αλήθεια!

Ότι όντως τα κρατικά δάση καίγονται πιο εύκολα, από την στιγμή που έχουν εγκαταλειφθεί σκόπιμα για 28 ολόκληρα χρόνια από τους εκάστοτε κυβερνητικούς διαχειριστές στην τύχη τους. Άλλωστε και ο ασύλληπτος τραγικός απολογισμός όλη αυτή την περίοδο από το 1993 μέχρι και το 2020 των 7.170.444 στρεμμάτων καμένων δασικών εκτάσεων και των 248 νεκρών από τις δασικές πυρκαγιές, αυτά ακριβώς τα πολύ «σοφά» συμπεράσματα τους επιβεβαιώνουν.

Είναι γεγονός ότι τα κρατικά δάση καίγονται ακόμη πιο εύκολα, όταν εκτός από την εγκατάλειψη τους, η κυβέρνηση Σημίτη μερίμνησε από το 1998 να γίνει ο αντιεπιστημονικός διαχωρισμός της πρόληψης από την καταστολή, μεταφέροντας την δασοπυρόσβεση στο πυροσβεστικό σώμα, αποκόβοντας και απαξιώνοντας πλήρως τον πλέον αρμόδιο επιστημονικό φορέα την δασική υπηρεσία.

Όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε αντί να ενισχύσει το Π.Σ. με προσλήψεις αντιθέτως επέλεξε να το αποδυναμώσει ακόμη περισσότερο, αποσπώντας το 2017 από τον επιχειρησιακό σχεδιασμό με όρους ενοικίασης 700 και πλέον μάχιμους πυροσβέστες για την στελέχωση των ιδιωτικών πυροσβεστικών υπηρεσιών των 14 αεροδρομίων της Φράπορτ, των 11 πυροσβεστικών κλιμακίων των ιδιωτικών οδικών αξόνων και που έφθαναν περί τους 1.000 συμπεριλαμβανομένου και αυτών που στελεχώνουν το ιδιωτικό αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος και τις 9 πυροσβεστικές υπηρεσίες των ΒΙ.ΠΕ.

Μέσα από αυτή την σοβαρή αποδυνάμωση του Πυροσβεστικού Σώματος προέκυψε την επόμενη χρονιά το ΜΑΤΙ, γεγονός όμως που επιμελώς δεν σχολιάζεται για να μην ενοχοποιηθεί για την μεγάλη καταστροφή και το « υγειές » επενδυτικό περιβάλλον!

Όταν το 2020 η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έβαλε την ταφόπλακα στην πολιτική προστασία της χώρας με τον Νόμο 4662/2020 μετατρέποντάς την σε έναν άτυπο κατασταλτικό μηχανισμό, γεγονός το οποίο το επιβεβαιώνει και η ίδια στην σελίδα 10 της Λευκής Βίβλου για την « προστασία του πολίτη ». Έναν μηχανισμό που στάθηκε ανύπαρκτος και αδύναμος να βοηθήσει τους χιλιάδες πληγέντες από τις πλημμύρες το 2020 στην Εύβοια και την Θεσσαλία και από τις χιονοπτώσεις τον χειμώνα της φετινής χρονιάς τους εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους της Εύβοιας και της Αττικής.

Έτσι κόβοντας ο ένας και ράβοντας ο άλλος, δημιούργησαν το πιο εκρηκτικό μείγμα για να καταστήσουν συνειδητά το Π.Σ. αναποτελεσματικό όσον αφορά τις δασικές πυρκαγιές, υπό το βάρος των τεραστίων ελλείψεων σε προσωπικό, μέσα και υποδομές παρά τις τιτάνιες προσπάθειες των πυροσβεστών.

Διατηρώντας πεισματικά την χουντικής έμπνευσης στρατιωτικού τύπου οργάνωση του και έχοντας μόνιμη πολιτική υποχρηματοδότησης ακόμη και για τις στοιχειώδης λειτουργικές του ανάγκες και χωρίς τις απαραίτητες εκσυγχρονιστικές οργανωτικές παρεμβάσεις που ήταν απαραίτητες στην βάση των σύγχρονων αναγκών και της κοινωνικής του αποστολής.

Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι από το 2006 με αφορμή την μεγάλη πυρκαγιά στα Δερβενοχώρια ο τότε Υπαρχηγός του Π.Σ. είχε δηλώσει ότι με την υπάρχουσα κατάσταση το πυροσβεστικό σώμα δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα δύο μεγάλα συμβάντα , πόσο μάλλον τώρα που εκδηλώθηκαν 6 μεγάλα συμβάντα ταυτόχρονα και δεκάδες άλλα πιο μικρά σε όλη τη χώρα.

Άλλωστε και η τραγική εμπειρία του 2007 επιβεβαίωσε αυτά τα συμπεράσματα, αλλά από τότε μέχρι και τις μέρες μας δεν ίδρωσε το αυτί καμίας κυβέρνησης για να πάρει τα ανάλογα μέτρα.

Αντιθέτως στο υπάρχον προσωπικό πρόσθεσαν και ακόμη περισσότερες αρμοδιότητες και το διασκόρπισαν σε δεκάδες νέες δομές όπως οι 25 ιδιωτικές πυροσβεστικές υπηρεσίες, τα 80 εποχικά πυροσβεστικά κλιμάκια, οι 20 και πλέον δημοτικοί εθελοντικοί πυροσβεστικοί σταθμοί που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια προς αντικατάσταση των οργανωμένων κρατικών πυροσβεστικών υπηρεσιών, τα 2 αερομεταφερόμενα τμήματα, το ΜΕΤΠΕ και πάει λέγοντας !

Ας βγουν έστω και τώρα όμως τα απαραίτητα συμπεράσματα μέσα από τα ασύλληπτα τραγικά αποτελέσματα των φετινών πυρκαγιών που ακόμη είναι σε εξέλιξη.

• Σε τι ωφέλησε τον ελληνικό λαό και τα πολύτιμα δάση μας ο πολυκερματισμός των δυνάμεων του πυροσβεστικού σώματος την στιγμή που σε αρκετές περιπτώσεις αρκετές περιοχές στην Βόρειο Εύβοια δεν υπήρχε διαθέσιμο ούτε ένα πυροσβεστικό όχημα για να προστατεύσει τις περιούσιες και την ζωή των κατοίκων τους;

• Τι εξυπηρέτησε η δημιουργία τόσων δομών χωρίς τις απαραίτητες προσλήψεις εκτός από την επικοινωνιακή τακτική της κυβέρνησης;

• Η τραγική εμπειρία από παρόμοια τακτική που εφαρμόστηκε και το 1998 – 2000 με την διασπορά του υπάρχοντος προσωπικού στα δεκάδες τότε νεο ιδρυθέντα πυροσβεστικά κλιμάκια που έγιναν σε όλη την χώρα χωρίς τις απαραίτητες προσλήψεις, δεν ήταν αρκετή για να μην επαναληφθεί το ολέθριο λάθος που πλέον τις συνέπειες του τις ξαναζούμε και στις μέρες μας;

Έχει όμως μία ιδιαίτερη σημασία να ρίξουμε μία πιο προσεκτική ματιά στον βασικό παράγοντα που τροφοδοτεί τις καταστροφικές πυρκαγιές και που δεν είναι άλλος από την ολική και σκόπιμη απουσία προληπτικών παρεμβάσεων στα δασικά οικοσυστήματα.

Η καθοδική εξέλιξη των πιστώσεων για τις προληπτικές παρεμβάσεις από τα δασαρχεία όλης της χώρας κατά 97,88% από το 2005 μέχρι και σήμερα, όπου σύμφωνα με τις δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού της προηγούμενης κυβέρνησης κατά την διάρκεια συνεδρίασης της διαρκούς επιτροπής στην βουλή τον Απρίλιο του 2019, το 2005 οι σχετικές πιστώσεις ήταν 80.000.000 ευρώ.

Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο τον υπουργό το 2015 μειώθηκαν σταδιακά σε 17.000.000 ευρώ. Το 2020 σύμφωνα με απάντηση που κοινοποίησε το αρμόδιο υπουργείο περιβάλλοντος σε ερώτηση βουλευτών του Κ.Κ.Ε. οι σχετικές πιστώσεις ήταν 4.454.000 ευρώ και για φέτος σύμφωνα με την υπ. αριθ. 209.11.1/2021 απόφαση του Δ.Σ. του Πράσινου Ταμείου κατέληξαν στα 1.700.000 ευρώ!!

Σημειωτέον ότι οι πιστώσεις αυτές δεν αφορούν καθαρισμό των δασών από τα ξερά κλαδιά, κορμούς και θάμνους που συσσωρεύονται επί δεκαετίες , αλλά μόνο τον καθαρισμό και την συντήρηση του δασικού οδικού δικτύου και των αντιπυρικών ζωνών όπου αυτά υφίστανται.

Τα ίδια τα στοιχεία του φετινού καταμερισμού των πιστώσεων από το Πράσινο Ταμείο για τις προληπτικές παρεμβάσεις στις περιοχές που επλήγησαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές είναι αποκαλυπτικά για την συστηματική και χρόνια εγκατάλειψη των δασικών οικοσυστημάτων και για την υποκρισία και της σημερινής κυβέρνησης για το κατά πόσο είναι στις προτεραιότητες της η προστασία του δασικού πλούτου της χώρας και των κατοίκων που ζουν κοντά ή μέσα σε αυτά!

Με την παράθεση των στοιχείων που ακολουθούν, έγκειται στην διακριτική ευχέρεια των αναγνωστών για να βγάλουν τα συμπεράσματα τους, για το πόσο σοβαρά πρέπει να πάρει κανείς τους σκοπούς που διατείνεται ότι υπηρετεί το Πράσινο Ταμείο ως Ν.Π.Δ.Δ. στην ιστοσελίδα του, σε σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος, σε αντιπαραβολή με την αμείλικτη πραγματικότητα των πιστώσεων που διαθέτει για την εξυπηρέτηση αυτών των σκοπών.

«Σκοπός του Πράσινου Ταμείου είναι η ενίσχυση της ανάπτυξης μέσω της προστασίας του περιβάλλοντος με την διαχειριστική, οικονομική, τεχνική και χρηματοπιστωτική υποστήριξη προγραμμάτων, μέτρων, παρεμβάσεων και ενεργειών που αποβλέπουν στην ανάδειξη και αποκατάσταση του περιβάλλοντος, η στήριξη της περιβαλλοντικής πολιτικής της χώρας και η εξυπηρέτηση του δημόσιου και κοινωνικού συμφέροντος » . Σημ: Η υπογράμμιση δική μου.

Αιτούμενες πιστώσεις από όλα τα δασαρχεία της χώρας για το έτος 2021: 17.696.538,76 ευρώ !

Προτεινόμενες πιστώσεις από το Πράσινο Ταμείο - 1.700.000,00 ευρώ

Πιστώσεις που περικόπηκαν - 15.996.538,76 ευρώ

Δηλαδή «σφαγιάστηκαν» το 90,4% των αιτούμενων πιστώσεων!

Το ποσό των 1.700.000 ευρώ που διατίθενται τελικά αντιστοιχεί μόλις στο 0,43% του προϋπολογισμού του Πράσινου Ταμείου για το 2020 που ήταν 391.792.435 ευρώ!

Ας δούμε όμως αναλυτικά τις πιστώσεις που κατανεμήθηκαν στα δασαρχεία στις πληγείσες περιοχές:

-Αττική: Αιτήθηκαν τα δασαρχεία : 1.399.987,73 ευρώ χορηγήθηκαν 149.000 το 10,64%. Ακολούθως:

-Εύβοια: 440.000,00 - 62.000 - 14,00%

-Ηλεία: 630.000,00 - 58.000 - 9,20%

-Αχαΐα: 325.000,00 - 41.000 - 12,61%

-Αιτωλοακαρνανία: 710.773,00 - 53.700 - 7,55%

-Λακωνία: 615.778,97 - 31.000 - 5,00%

-Σάμος: 160.000,00 - 19.000 - 11,87%

-Κόρινθος: 160.000,00 - 24.000 - 15,00%

-Φθιώτιδα: 356.000,00 - 38.000 - 10,67%

-Φωκίδα: 195.000,00 - 28.000 - 14,35%

-Ιωαννίνων: - 635.000,00 - 57.000 - 8,97%

-Γρεβενά: - 340,000,00 - 31.000 - 9,11%

-Κεντρική Μακεδονία: - 6.363.908,00 - 538,500 - 8,46%

Έχει μία σημασία να αναφερθεί ότι δασαρχεία που έχουν ευθύνη τους νευραλγικές περιοχές και έχουν πληγεί αλλεπάλληλες φορές τους χορηγήθηκαν πιστώσεις πολύ κάτω ακόμη και από αυτόν τον μέσο όρο του 9,6% όπως :

-Πολυγύρου : Αιτήθηκε 1.028.908 ευρώ και εγκρίθηκαν μόνο 26.000 ευρώ ! δηλαδή το 2,52%

-Ολυμπίας : « 280.000 « « « 19.000 « ! « « 6,78%

Αυτό και αν λέγεται τελικά προστασία του περιβάλλοντος και εξυπηρέτηση του δημοσίου και κοινωνικού συμφέροντος!

Κάθε άλλο σχόλιο περιττεύει !

Ας βγάλει επιτέλους ο λαός τα συμπεράσματα του μέσα και από αυτή την δοκιμασία και αμέσως μετά από το πέρας των καταστροφικών πυρκαγιών να οργανώσει τον αγώνα του για να μην ξαναζήσει ποτέ ξανά ο τόπος και όλοι εμείς οι απλοί άνθρωποι παρόμοιες στιγμές !

(*) (Ο Μιχαήλ Μιχαήλ είναι Ανθυποπυραγός ε.α.)

https://www.ieidiseis.gr/opinions/105240/proi-mixail-mixail-monadiki-aitia-katastrofis-ton-dasikon-oikosystimaton-i-skopimi-egkataleipsi-tous

Συνέντευξη στο militair για τις μεγάλες καταστροφικές πυρκαγιές του Ανθυποπυραγού ε.α. Μιχάλη Μιχαήλ

Γιατί ξανακαιγόμαστε; Μείωση 97,8% στα κονδύλια πρόληψης των πυρκαγιών! Μ.Μιχαήλ

Από

Militaire News

-

08/08/2021 | 05:30

Δεν πρόκειται για τίποτα το απρόσμενο…Η τραγωδία που ζει η χώρα 5 ημέρες τώρα ήταν αναμενόμενη. Ο Ανθυποπυραγός ε.α του ΠΣ Μχαήλ Μιχαήλ είχε από το 2018, αμέσως μετά από το Μάτι προειδοποιήσει ότι η θα ξανακαούμε. Δυστυχώς δικαιώθηκε… Όχι μόνο δε μάθαμε από την Ηλεία και το Μάτι αλλά κάνανε ότι μπορούσαν για να ζούμε σήμερα αυτόν το εφιάλτη που έχει ξεσπιτώσεις χιλιάδες κόσμου. Ένας αριθμός μόνο: 97,8 μείωση στα κονδύλια για την πρόληψη των πυρκαγιών από το 2005 μέχρι σήμερα! Η σημερινή κυβέρνηση έσπασε όλα τα ρεκόρ δίνοντας μόλις 1,7 εκατομμύρια φέτος. Τα υπόλοιπα ενδιαφέροντα και αποκαλυπτικά στη συνέντευξη του κ.Μιχαήλ , ο οποίος βρέθηκε αυτές τις ημέρες στη βόρεια Εύβοια.

Μιχάλης Μιχαήλ: Στάχτη πάνω στην στάχτη η «πράσινη» ανάπτυξή τους!

Άρθρο του Μιχάλη Μιχαήλ (*) 

 Τρίτη, 25 Μαΐου 2021

Για να γίνουν προληπτικές παρεμβάσεις σε εκατομμύρια στρέμματα δασικής γης η πολιτεία «ξοδεύει» μόνο 1.700.000 ευρώ !!!

Πόση αλήθεια καταστροφή μπορεί να αντέξει ακόμη τούτος ο μικρός τόπος, αυτός ο πολύπαθος λαός;

Κοντά τρις δεκαετίες έχει γίνει σύνηθες φαινόμενο πλέον, κάθε αντιπυρική περίοδο να κατακλύζονται οι τηλεοπτικοί μας δέκτες με αποκαΐδια και θρήνο και κάθε φθινόπωρο με πλημυρισμένες περιουσίες και πνιγμένους συνανθρώπους μας και η λαϊκή αγανάκτηση για το ανάλγητο και «ανίκανο» κράτος, να καταλαγιάζει κάπου εκεί με τα πρώτα κρύα, μέχρι να έλθει πάλι η επόμενη αντιπυρική περίοδο για να γίνουμε θεατές σε ίδιες και χειρότερες καταστροφές.

Τα τραγικά αποτελέσματα της μεγάλης πυρκαγιάς που ξεκίνησε από τον Σχίνο Κορινθίας προϊδεάζει για το τι θα συμβεί στην συνέχεια και αυτό το καλοκαίρι. Άλλωστε για όσους γνωρίζουν πως έχει διαμορφωθεί εδώ και μία 25ετία τουλάχιστον, η πραγματική κατάσταση στην πυροπροστασία της χώρας και ποια είναι η στρατηγική όλων των κυβερνήσεων που κυβέρνησαν μέσα σ αυτό το διάστημα, για να στρώσουν το έδαφος στο επενδυτικό «πράσινο» γιουρούσι των επιχειρηματικών συμφερόντων, αποσαθρώνοντας προς διευκόλυνσή τους συστηματικά όλο το πλέγμα της πυρασφάλειας και της δασοπροστασία της χώρας, δεν προκαλεί έκπληξή η καταστροφή τέτοιου μεγέθους Μάη μήνα, αλλά αντιθέτως χαρακτηρίζεται ως προδιαγεγραμμένο και αναμενόμενο γεγονός !

Για την συγκεκριμένη στρατηγική και τις διαχρονικές της επιπτώσεις, καθώς και για το νέο δόγμα της Πολιτικής Προστασίας μετά την ψήφιση του Νόμου 4662/2020 και κατά πόσο ήταν και είναι προετοιμασμένη η κρατική μηχανή πυροπροστασίας, ειπώθηκαν αρκετά πράγματα από αυτήν την σελίδα κατά την διάρκεια σχετικής συζήτησης τον Ιούλιο του 2020.

Τα ίδια τα γεγονότα από πέρυσι μέχρι και φέτος όπως καταγράφηκαν από τα αποτελέσματα που έκλεισε η αντιπυρική περίοδο του 2020 και με τον τρόπο που ένοιωσαν οι πολίτες στην πλάτη τους τον μετασχηματισμό της πολιτικής προστασίας σε άτυπο κατασταλτικό μηχανισμό. Ένα μηχανισμό που ενώ στάθηκε ανύπαρκτος και αμήχανος για να αντιμετωπίσει τις ολέθριες συνέπειες των πλημμυρών στην Εύβοια και την Θεσσαλία και των χιονοπτώσεων στην Νότιο Ελλάδα, αλλά έδειξε όμως πολύ « αποτελεσματικός» όταν αξιοποιήθηκε ενάντια στον λαό που αντέδρασε για την μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης στα νησιά του Βορείου Αιγαίου και πανελλαδικά για τις αντιλαϊκές πολιτικές που προωθούσε σε συνθήκες πανδημίας με φαστ τρακ διαδικασίες.

Τα γεγονότα αυτά προσδιορίζουν για το τι έχει να περιμένει ο έλληνας πολίτης όχι μόνο την νέα αντιπυρική περίοδο αλλά και σε βάθος χρόνου από αυτόν τον λεγόμενο Εθνικό Μηχανισμό Διαχείρισης Κρίσεων, επαληθεύοντας στο ακέραιο τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις αυτής της συζήτησης καθώς:

Την περυσινή αντιπυρική περίοδο παρ ότι υπήρξαν ευνοϊκές καιρικές συνθήκες μέχρι αρχές Ιούλη με βροχοπτώσεις και χαμηλές για την εποχή θερμοκρασίες, παρ όλα αυτά έκλεισε με την εκδήλωση 11.798 αγροτοδασικών πυρκαγιών, γεγονός που φανερώνει την παντελή απουσία προληπτικών μέτρων για την αποτροπή εκδήλωσης τόσου μεγάλου αριθμού πυρκαγιών. Την απώλεια 203.374,1 στρεμμάτων καμένης γης, με τα 94.504,7 στρέμματα να είναι δάση και δασικές εκτάσεις, τα 45.280,4 στρέμματα αγροτικές εκτάσεις και τα 54.226,1 χορτολιβαδικές εκτάσεις και υπολείμματα καλλιεργειών. Με δεκάδες κατεστραμμένες λαϊκές περιουσίες στις μεγάλες πυρκαγιές της Κορίνθου, της Ηλείας και της Λακωνίας. Με εκδήλωση πυρκαγιών και καταστροφών ακόμη και μέσα σε αρχαιολογικούς χώρους. Καταστροφές που προέκυψαν παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις της κυβέρνησης για την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού και τον « πρωτόγνωρο» σχεδιασμό που θα εφάρμοζε.

Τον Αύγουστο και αρχές Φθινοπώρου από τις καταστροφικές πλημμύρες στην Εύβοια και την Θεσσαλία πνίγηκαν 8 και 4 αντίστοιχα συνάνθρωποι μας και υπέστησαν ζημιές από τις πλημμύρες 2.500 σπίτια στην Εύβοιά και 5.000 κτήρια στην Θεσσαλία και εκτεταμένες καταστροφές στις δημόσιες υποδομές και τις αγροτικές καλλιέργειες. Και όλα αυτά σε μία περιοχή όπως η Κεντρική Εύβοια που ενώ είχε κτυπηθεί ξανά και ξανά από καταστροφικές πυρκαγιές, δεν πάρθηκε κανένα προληπτικό μέτρο για την αποτροπή εκδήλωσης και εξέλιξης μεγάλων πυρκαγιών και δεν έγινε κανένα ουσιαστικό αντιπλημμυρικό έργο, την στιγμή που ήταν βέβαιο πως θα ξεσπούσαν αυτού του είδους τα πλυμμυρικά φαινόμενα εξ αιτίας τις καταστροφής δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων δασικής έκτασης.

Τον φετινό χειμώνα από τις χιονοπτώσεις παρέλυσαν ολόκληρες περιοχές στην Αττική, την Στερεά και την Εύβοια. Πέθαναν 7 άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας και ξεπάγιασαν πάνω από 300.000 χιλιάδες νοικοκυριά εξ αιτίας των πολυήμερων διακοπών ρεύματος καθώς και του νερού, την εποχή που το « θαύμα » της πράσινης ανάπτυξης των ανεμογεννητριών και της « απελευθερωμένης » αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας κλείνεται σε όλες τις πτώσεις!

Τέλος τον φετινό Φεβρουάριο έχασε την ζωή του ανυποψίαστος σε παγίδα θανάτου από τις πλημμύρες στον Απαλό Αλεξανδρούπολης ακόμη ένας πυροσβέστης, ανεβάζοντας τις ανθρώπινες απώλειες από το 1993 και μετά σε 58 νεκρούς πυροσβέστες εν ώρα υπηρεσίας.

Ο μεγάλος αριθμός θανάτων πυροσβεστών συνυπολογιζόμενων και των 12 νεκρών πιλότων εναέριων μέσων κατάσβεσης ανεβάζει τον μακάβριο κατάλογο σε 70 θανάτους. Το γεγονός αυτό καθιστά απόλυτα σαφές ότι, οι εργασιακές συνθήκες στον μηχανισμό της πυροπροστασίας και δασοπροστασίας της χώρας επίγειο και εναέριο, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, διέπονται από καθεστώς ανασφάλειας, έλλειψης μέσων προστασίας και σχετικού θεσμικού πλαισίου. Τις χαρακτηρίζει η δίχως όρια εξουθενωτική και απλήρωτη υπερεργασία με έναν απαρχαιωμένο μηχανολογικό και πτητικό στόλο και οι μαζικές πολυήμερες μετακινήσεις των επίγειων δυνάμεων από το ένα άκρο της χώρας στο άλλο για να καλυφθούν οι μεγάλες ελλείψεις προσωπικού.

Ο μεγάλος όμως αριθμός θανάτων προσδιορίζει και τις εγκληματικές τους ευθύνες που δεν μερίμνησαν με τα ανάλογα μέτρα για την αποτροπή τους. Ευθύνες που ποτέ δεν αποδόθηκαν από καμία αρμόδια αρχή παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όταν προσέφυγαν στην δικαιοσύνη οι οικογένειες των θανόντων και αντιμετωπίστηκαν στην συντριπτική τους πλειοψηφία ως ένα « φυσικό φαινόμενο » ακόμη και από τα ίδια τα συνδικαλιστικά τους όργανα που βάζουν πλάτη για την εφαρμογή των αντεργατικών πολιτικών!

«Ο πραγματικός προσανατολισμός του μηχανισμού της Πολιτικής Προστασίας»

Την στιγμή που όλα καταδεικνύουν την ανεπάρκεια της Πολιτικής Προστασίας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των πυρκαγιών, των πλημμυρών, των χιονοπτώσεων, των τεχνολογικών ατυχημάτων κ.λπ., έρχεται η ίδια η κυβέρνηση μέσα από την ανάλυση των επιχειρημάτων της στην αποκαλούμενη Λευκή Βίβλο για την « προστασία » του πολίτη , να προσδιορίσει τον πραγματικό της ρόλο.

Μέσα από το άκρως αντιδραστικό της πόνημα που κύρια στοχοποιεί τις κοινωνικές αντιδράσεις και την ριζοσπαστικοποίηση και οι αναφορές στις 13 σελίδες του για την εγκληματικότητα που απασχολεί έντονα την ελληνική κοινωνία είναι άκρως ενδεικτικές και επιγραμματικές, καταβάλει προσπάθεια να υπερασπιστεί την διαλειτουργικότητα των υπηρεσιών που συμμετέχουν στην Πολιτική Προστασία ( Σώματα Ασφάλειας, Ένοπλες δυνάμεις κ.λπ. ) ως μέσο για την αντιμετώπιση του «εχθρού» λαού που αγωνίζεται.

Στην σελίδα 10 της Λευκής Βίβλου το ομολογεί ευθαρσώς ποιος ήταν ο πραγματικός στόχος της νομοθετικής της πρωτοβουλίας με τον Νόμο 4662/20202, αναφέροντας εκτός των άλλων ότι: « ……… σε αυτή την κατεύθυνση, το 2020 ξεκίνησε η μεταρρύθμιση του μηχανισμού και η ενίσχυση των δομών διαχείρισης κρίσεων. Με το ν. 4662/2020 δημιουργήθηκε ο Εθνικός Μηχανισμός Διαχείρισης Κρίσεων» !

Κάθε άλλο σχόλιο περιττεύει!

Να λοιπόν ποιες είναι οι πραγματικές της προτεραιότητες !

Τα πεπραγμένα της έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις φραστικές της διακηρύξεις για την ουσιαστική θωράκιση της πολιτικής προστασίας για την αποτελεσματική προστασία της χώρας και του λαού από τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες, τις φυσικές και τεχνολογικές καταστροφές.

«Διαχρονικές πολιτικές ευθύνες για το προδιαγεγραμμένο έγκλημα»

Μετά από όλες αυτές τις «επιτυχίες» της περυσινής χρονιάς, νάμαστε λοιπόν στην έναρξη της νέας αντιπυρικής περιόδου με την κυβέρνηση να έχει δηλώσει για ακόμη μία φορά πανέτοιμη, όπως το απαιτεί άλλωστε η τακτική του επικοινωνιακού εφησυχασμού που χρησιμοποίησαν όλες χωρίς καμία εξαίρεση οι κυβερνήσεις από το 1993 και δώθε.

Έλεγαν άραγε την αλήθεια;

Όχι βέβαια!

Το απέδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο ή ίδια η ζωή τι είδους «αλήθειες» ξεστόμιζαν για την ετοιμότητα των μηχανισμών πυροπροστασίας οι κυβερνήσεις:

Του ΠΑΣΟΚ το 2000 με 1.559.820,7 συνολικά καμένες εκτάσεις και 5 νεκρούς.

Της Νέας Δημοκρατίας το 2007 με 2.644.083,1 συνολικά καμένες εκτάσεις και 89 νεκρούς.

Του ΣΥΡΙΖΑ το 2018 με 102 νεκρούς και συνολικά 193.816,3 καμένες εκτάσεις !

Το απέδειξαν τα συνολικά καταστροφικά αποτελέσματα των 28 χρόνων που μεσολάβησαν από το 1992 που γύρισαν την πλάτη όλα τα κόμματα πλην του ΚΚΕ, στην δυνατότητα που δημιουργήθηκε στην βάση της ομόφωνης πρότασης της διακομματικής επιτροπής της βουλής για να συσταθεί ο ενιαίος φορέας δασοπροστασίας, με τις όποιες αδυναμίες μπορούσε να διαπιστώσει κανείς σε αυτή την πρόταση. Οι αριθμοί που αποτυπώνουν τα ολέθρια αποτελέσματα είναι αδιάψευστοι μάρτυρες της αξιοπιστίας που είχαν οι διαβεβαιώσεις τους για το πόσο έτοιμοι ήταν όλες αυτές τις αντιπυρικές περιόδους:

Τα 7.170.444 στρεμμάτων καμένων δασικών εκτάσεων.

Οι 248 νεκροί συνάνθρωποι μας κατά την διάρκεια των αντιπυρικών περιόδων.

Οι 131 θάνατοι της τελευταίας 20ετίας εξ αιτίας των πλημμυρών που ακολουθούν ως συνέπεια των καταστροφικών πυρκαγιών και της έλλειψης αντιπλημμυρικών έργων.

Οι χιλιάδες κατεστραμμένες περιουσίες και δημόσιες υποδομές.

Τα υπέρ διπλάσια εκατομμύρια στρέμματα δασικών εκτάσεων που μετά από μία πυρκαγιά άλλαξαν χρήση, ή εκχερσώθηκαν ή καταπατήθηκαν με εργαλείο την πληθώρα των αντιδασικών νόμων και την τροποποίηση του άρθρου 24 του συντάγματος που όχι μόνο μένουν ακόμη σε ισχύ, αλλά συνεχώς εμπλουτίζονται.

«Η “ετοιμότητα” και για την νέα αντιπυρική περίοδο σε απόλυτους αριθμούς»

Αν αναλογιστούμε ότι η πρώτη μεγάλη καταστροφική πυρκαγιά αυτής της αντιπυρικής περιόδου που έπληξε την Κόρινθο και την Δυτική Αττική, έχει καταστρέψει σύμφωνα με εκτιμήσεις αρμόδιων φορέων 71.285 στρέμματα αγροτοδασικής και χορτολιβαδικής γης, δηλαδή τα 1/3 των αντίστοιχων εκτάσεων που κάηκαν συνολικά την περυσινή αντιπυρική περίοδο ( 194.011,2 ) και από αυτά τα στρέμματα η δασική έκταση που κάηκε ανέρχεται σε 41.400 στρέμματα, δηλαδή το 43,80% των αντίστοιχων συνολικών εκτάσεων της περυσινής περιόδου ( 94.504,7), μπορεί εύκολα κανείς να βγάλει τα συμπεράσματα για το τι πρόκειται να ακολουθήσει στην συνέχεια και όσο θα μπαίνουμε πιο βαθιά στην καρδιά του καλοκαιριού.

Το γεγονός αυτό έχει ήδη προκαλέσει έντονη ανησυχία και τροφοδοτεί μία συζήτηση στα Μ.Μ.Ε. από ειδικούς και μη ειδικούς, δημοσιογράφους, φορείς της τοπικής διοίκησης και κυβερνητικούς παράγοντες με στόχο να μετατοπιστεί το κέντρο βάρους της προσοχής στην αιτία της πυρκαγιάς, στις καιρικές συνθήκες και στην ατομική ευθύνη των πολιτών και όχι στην ουσία του προβλήματος που έχει καταστήσει χρόνια τώρα και κυρίως μετά το 1998 που μεταφέρθηκε η δασοπυρόσβεση στο πυροσβεστικό σώμα και απαξιώθηκε ο ρόλος της δασικής υπηρεσίας σε προληπτικό και κατασταλτικό επίπεδο, όλο το δασικό οικοσύστημα της χώρας μία συμπαγή συσσωρευμένη καύσιμη ύλη λόγω παντελούς ανυπαρξίας προληπτικών παρεμβάσεων.

Ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου σε μία τηλεοπτική τοποθέτηση του ανέφερε ως βασική αιτία την εγκατάλειψη της υπαίθρου από τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους.

Αυτή όμως είναι η μισή αλήθεια.

Η άλλη μισή που δεν ειπώθηκε, είναι το ποια πολιτική ευθύνεται για το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών και των κτηνοτρόφων που όντως οι δραστηριότητες τους στην ύπαιθρο σε συνδυασμό με τις συστηματικές παρεμβάσεις των δασαρχείων όταν υπήρχε μία κάποια χρηματοδότηση από τον προϋπολογισμό προστάτευαν τα δασικά οικοσυστήματα ;

Δεν είναι η αγροτική πολιτική της Ε.Ε. που εφαρμόστηκε ευλαβικά απ όλες τις κυβερνήσεις και οδήγησε σε μαρασμό με συστηματικό τρόπο την ύπαιθρο προς όφελος των μεγάλων ευρωπαϊκών και διεθνών μονοπωλιακών συμφερόντων μέσω της Κ.Α.Π. ;

Πως θα πραγματοποιηθεί η προτροπή που κατέθεσε ως λύση για την ανάπτυξη της υπαίθρου αν δεν υπάρξει απόρριψη αυτών των κατευθύνσεων και οριστική αποδέσμευση της χωρά από την Ε.Ε. των μονοπωλιακών συμφερόντων;

Την σκόπιμη και συστηματική εγκατάλειψη των δασικών συστημάτων από το κράτος δεν την είδε ο κύριος Περιφερειάρχης που ηγείται μίας περιφέρειας όπως είναι η Πελοπόννησος όπου κάθε αντιπυρική περίοδο πλήττεται από μεγάλες δασικές πυρκαγιές;

Το γεγονός ότι η Ε.Ε. δεν χρηματοδοτεί παρεμβάσεις για την αντιπυρική , αντιπλημμυρική και αντισεισμική προστασία δεν είναι μία ένδειξη για το τι μπορεί να περιμένει ο λαός μας από τέτοιου είδους πολιτικές που αγνοούν τις βασικές του ανάγκες για την προστασία της ζωής του , της περιουσίας του και του φυσικού περιβάλλοντος του τόπου μας ;

Η διατήρηση και ο συνεχής εμπλουτισμός του αντιδασικού νομοθετικού πλαισίου δεν είναι η βασική αιτία για να πυρπολούνται τα δασικά οικοσυστήματα της χώρας μας από οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα και κυρίως σε περιοχές με οικιστικό και επενδυτικό ενδιαφέρον όπως αυτές που καίγονται κάθε χρόνο στην περιφέρεια Πελοποννήσου ;

Τα ερωτήματα που εύλογα προκύπτουν από κάθε είδους απλουστευμένες προσπάθειες συγκάλυψης των πολιτικών ευθυνών είναι:

Προσδιορίζει και καθορίζει άραγε το μέγεθος της καταστροφής η αιτία έναρξης της πυρκαγιάς, όπως επιχειρείται από την πολιτική ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου να μετατοπιστεί σε αυτήν την παράμετρο η προσοχή της κοινής γνώμης, ή το ποιοι είναι οι αντικειμενικοί παράγοντες που συμβάλουν στην επιτάχυνση της πυρκαγιάς και στην αδυναμία της έγκαιρης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης της;

Θα υπήρχε αυτή η διαχρονική δραματική εξέλιξη στα δασικά οικοσυστήματα και στις ζωές των δεκάδων ανθρώπων που χάθηκαν άδικα όπως ο αριθμός τους αποτυπώνεται με τα προαναφερόμενα στοιχεία αν δίνονταν βάρος στην πρόληψη και φρόντιζαν ώστε να :

Πραγματοποιούνται κάθε χρόνο και καθ όλη την διάρκεια του έτους συστηματικοί καθαρισμοί από τα εκατομμύρια τόνους πεσμένων κλαδιών, κορμών και την αποψίλωση ξηρών χόρτων και θάμνων που συσσωρεύονται χρόνια τώρα, παράλληλα με την προβλεπόμενη αραίωση των δασών όπως προβλέπει η δασική επιστήμη.

Δημιουργούσαν εκτενή και άμεσα προσβάσιμα δίκτυα δασικών και αγροτικών δρόμων και συντηρούσαν τα ήδη υπάρχοντα.

Μεριμνούσαν για την χάραξη αντιπυρικών ζωνών και την αποκατάσταση των υπαρχόντων.

Δημιουργούσαν πυροφυλάκια με πλήρη επόπτευση όλων των δασικών οικοσυστημάτων.

Τοποθετούσαν εκτενή υδροδοτικά δίκτυα με υδατοδεξαμενές κ.λ.π. με άμεση πρόσβαση για τα πυροσβεστικά οχήματα.

Όλα αυτά όμως για να πραγματοποιηθούν απαιτούν μία Δασική Υπηρεσία πλήρως στελεχωμένη και με αντίστοιχο εξοπλισμό και υποδομές. Απαιτούν αξιοποίηση του συνόλου του επιστημονικού προσωπικού της. Απαιτούν μία δασική υπηρεσία ενταγμένη μέσα σ έναν κεντρικό σχεδιασμό με συναρμόδιους φορείς με απόλυτα διακριτούς και καθορισμένους ρόλους και φυσικά με την αποκλειστική ευθύνη του κράτους!

Απαιτούν γενναία χρηματοδότηση για τις προληπτικές παρεμβάσεις, και όχι αυτή που φέτος έφθασε στο κατώτερο επίπεδο από κάθε άλλη φορά, αφού από τα 17.700.000 ευρώ που αιτούνταν το σύνολο των δασικών υπηρεσιών της χώρας, εγκρίθηκε λίγες μέρες πριν την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου από τις πιστώσεις του Ειδικού Φορέα Δασών του Πράσινου Ταμείου του έτους 2021, μόλις το 10% δηλαδή 1.700.000 ευρώ για την υλοποίηση έργων και εργασιών αντιπυρικής προστασίας και οδοποιίας σε μία έκταση εκατομμυρίων στρεμμάτων δασικών εκτάσεων!!

«Έχει και η υποκρισία τα όρια της»

Αυτά τα λίγα ψίχουλα του 1.700.000 ευρώ και το γεγονός ότι ακόμη και αυτές τις πενιχρές πιστώσεις που είχε διαθέσει πέρυσι η κυβέρνηση των 4.454.105 ευρώ για το σύνολο των δασαρχείων τις περιέκοψε κατά 62% φέτος, αποτελεί το πραγματικό κριτήριο για το πόσο άγγιξε την « ευαισθησία » και τα αντανακλαστικά της η τραγωδία στο ΜΑΤΙ και πόση βαρύτητα είχαν οι υποσχέσεις της ότι δεν θα ξαναζήσει παρόμοιες στιγμές η χώρα και ο λαός της!!

Δεν αποτελεί όμως το μοναδικό κριτήριο αξιοπιστίας της κυβέρνησης, η στάση της απέναντι στις πιστώσεις για την πρόληψη που αποτελεί το Α και το Ω σε συνδυασμό με την κατάργηση όλου του αντιδασικού νομοθετικού πλαισίου για την δασοπροστασία.

«Πάνω απ΄ όλα η ενίσχυση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων»

Η ίδια κατάσταση κυριαρχεί και στον βασικό κατασταλτικό μηχανισμό το πυροσβεστικό σώμα αφού για μία ακόμη φορά μεγάλο μέρος των πιστώσεων του προϋπολογισμού του δεν αξιοποιούνται για την συντήρηση, ανανέωση και γενικότερα την ενίσχυση του εναέριου και επίγειου κρατικού μηχανολογικού μηχανισμού, αλλά μεταφέρονται στους ιδιώτες μέσω της ενοικίασης εναέριων μέσων.

Σε αυτή την κατεύθυνση κινήθηκε η κυβέρνηση και για τον προϋπολογισμό του 2021 και έτσι ενώ για της πάσης φύσεως λειτουργικές δαπάνες του Π.Σ. των μειζόνων κατηγοριών 24 και 31, η αύξηση των πιστώσεων είναι 22.673.491 ευρώ, τα 18.000.000 ευρώ είναι για την μίσθωση εναέριων μέσων και τα υπόλοιπα 4.673.491 ευρώ για το σύνολο των λειτουργικών του αναγκών!

Το αποτέλεσμα της πολιτικής που έχει ως θέσφατο στόχο την ενίσχυση των ιδιωτικών συμφερόντων σε βάρος του κρατικού μηχανισμού, καταγράφεται μέσα από την κλιμάκωση των πιστώσεων που διοχετεύονται για τον σκοπό αυτό. Έτσι παρατηρούμε ότι από τον προϋπολογισμό του 2019 που οι δαπάνες για την μίσθωση εναέριων μέσων ανέρχονταν σε 17.000.000 ευρώ, εκτοξεύτηκαν κλιμακωτά στα 40.800.000 ευρώ για το 2021.

Μία αύξηση δηλαδή κατά 23.800.000 ευρώ ή 58,00%, την ίδια στιγμή όπου:

Για την συντήρηση του συνόλου του μηχανολογικού εξοπλισμού των 3.250 περίπου

οχημάτων, δηλαδή την κινητήρια δύναμη του Π.Σ. και του βασικού πυροσβεστικού μέσου των επίγειων δυνάμεων, η αύξηση των πιστώσεων ανέρχεται μόνο σε 800.000 ευρώ, όταν η παλαιότητα του στόλου των οχημάτων πέραν της 10ετίας πλησιάζει το 80%.

Για να γίνουν προληπτικές παρεμβάσεις σε εκατομμύρια στρέμματα δασικής γης «ξοδεύει» μόνο 1.700.000 ευρώ !!!

«Εργασιακές συνθήκες μεσαίωνα η μόνη σταθερή «πετυχημένη» πολιτική στην πυροπροστασία»

Και όλα αυτά όταν η σωρευτική αποστέρηση σε βάθος 12ετιάς 1.216.558.131 ευρώ από το πυροσβεστικό σώμα, δημιούργησε αξεπέραστα προβλήματα στις δομές του και στην κατάσταση του συνόλου του εξοπλισμού του. Αυτοί οι αρνητικοί παράγοντες σε συνδυασμό με την συνεχή ανάθεση νέων αρμοδιοτήτων, έχει φέρει το σύνολο του προσωπικού και τον ίδιο τον μηχανισμό του Π.Σ. σε πολύ δυσχερή θέση με τα τραγικά αποτελέσματα που καταγράφονται σε κάθε αντιπυρική περίοδο.

Είναι κοινή διαπίστωση πλέον και κυρίως των ίδιων των υπάλληλων του πυροσβεστικού σώματος, μονίμων, πενταετών και εποχικών. Ότι την στιγμή που η κυβέρνηση χωρίς να κάνει τις απαραίτητες προσλήψεις και δεν προχωρά στην άμεση μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων πυροσβεστών, έχει σχεδιάσει από πέρυσι, την δημιουργία 80 εποχικών κλιμακίων και μία σειρά αερομεταφερόμενων και επιτελικών μονάδων, δεν έχουν να περιμένουν καμία ουσιαστική ενίσχυση σε μέσα και προσωπικό. Αντιθέτως η μεγάλη διασπορά του υπάρχοντος δυναμικού για την στελέχωση όλων αυτών των δομών, δημιουργεί εύλογη ανησυχία, έχοντας την τραγική εμπειρία της περιόδου 1998 – 2000. Είναι πεπεισμένοι ότι θα σηκώσουν στην πλάτη τους για ακόμη μία φορά όπως γίνεται εδώ και 23 χρόνια όλο το βάρος του επικίνδυνου από κάθε άποψη αντιπυρικού σχεδιασμού. Αυτό έχει αποδείξει η πείρα τους όλα αυτά τα χρόνια με τους δεκάδες νεκρούς και με τις βαριές αναπηρίες συναδέλφων τους.

Για αυτό ακριβώς τον λόγο η κυβέρνηση όχι μόνο συνεχίζει να τους απασχολεί μέσα από το αντεργατικό πλαίσιο που διατήρησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις με εκατοντάδες ώρες απλήρωτης εργασίας. Να διακόπτει στις μητέρες πυροσβέστριες κατά την αντιπυρική περίοδο την γονική άδεια. Να μην χορηγεί προγραμματισμένες ημερήσιες αναπαύσεις και να πετσοκόβει τις προγραμματισμένες κανονικές άδειες.

Προς ενίσχυση αυτού του αντεργατικού πλαισίου και προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες τις αντιπυρικής περιόδου και όχι μόνο από το υπάρχον προσωπικό, επέλεξε να τους επιβάλει και νόμιμα τις συνθήκες του εργασιακού μεσαίωνα, θεσμοθετώντας με τον Νόμο 4662/2020:

Την κατάργηση του αμετάθετού από τον τόπο συμφερόντων. Το συνεχόμενο ξεσπίτωμα με μεταθέσεις, αποσπάσεις , μετακινήσεις μέσα από έναν νέο, αντιδραστικό, άδικο και ρουσφετολογικό κανονισμό μεταθέσεων.

Την επιβολή προληπτικής επιφυλακής ακόμη και χωρίς συμβάντα παρά μόνο με αφορμή τις καιρικές συνθήκες , όπου επί της ουσίας η εξέλιξη αυτή σηματοδότησε και τυπικά το οριστικό τέλος του σταθερού χρόνου εργασίας των πυροσβεστών.

Να λοιπόν ποια είναι πραγματικά τα έργα και όχι τα λόγια « συμπάθειας » που εκφράζουν οι εκάστοτε πρωθυπουργοί και οι αρμόδιοι υπουργοί όλων των κυβερνήσεων για τους « Ήρωες » όπως τους αποκαλούν, για να προσπεράσουν ανέξοδα το γεγονός ότι πρώτα απ όλα οι πυροσβέστες είναι εργαζόμενοι. Σκληρά εργαζόμενοι που έχουν δικαίωμα και απαίτηση από το κράτος για ασφαλείς και σταθερές σχέσεις εργασίες και όχι μία γαλανόλευκη και ηχηρούς επικήδειους πάνω από τα φέρετρα των νεκρών τους που δημιουργούν οι αντεργατικές πολιτικές τους!

«Στρατηγικός στόχος»

Συμπυκνώνοντας στο τελικό συμπέρασμα, αυτό που επιβεβαιώνεται συνεχώς από τα ίδια τα επαναλαμβανόμενα τραγικά γεγονότα είναι ότι, τα πάντα υποτάσσονται στον στρατηγικό στόχο που πλέον αποκωδικοποιείται με ξεκάθαρο τρόπο μέσα από τις διατάξεις του Νόμου 4662/2020 και του πρόσφατου περιβαλλοντολογικού νομοθετικού πλαισίου με σαφή προσανατολισμό:

Την σημαντική μείωση των κρατικών δαπανών σχετικά με την οργάνωση της δασοπροστασίας και γενικότερα την πολιτικής προστασίας, την σταδιακή συρρίκνωση του κρατικού μηχανισμού και των υποδομών του και την μεταφορά αρμοδιοτήτων σε Δήμους, Περιφέρειες με βάση την ανταποδοτικότητα, αξιοποιώντας τις εθελοντικές οργανώσεις και τις Μ.Κ.Ο.

Την αξιοποίηση των μεγάλων καταστροφικών αποτελεσμάτων που προκαλούν συστηματικά οι αντιδασικές πολιτικές που συνειδητά εφαρμόζονται, για να στρώνεται το έδαφος στην λογική του αναποτελεσματικού κράτους, για την όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή των επιχειρηματικών ομίλων στην διαχείριση και εκμετάλλευση των δασικών οικοσυστημάτων και για να αρθούν τα κάθε λογής εμπόδια στις επενδυτικές βλέψεις επιχειρηματικών ομίλων στην « πράσινη » ανάπτυξη ( βλ. ανεμογεννήτριες κ.λ.π.).

Την εμπορευματοποίηση της πυρασφάλειας με παροχή ανταποδοτικών υπηρεσιών από το Πυροσβεστικό Σώμα σε ιδιώτες , φορείς και μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους ( βλ. Fraport , Ελευθέριος Βενιζέλος , Ιδιωτικοί οδικοί άξονες, παροχές με μπλοκάκι κ.λ.π. )

Την μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση τομέων της πυροπροστασίας ( βλ. ενοικιάσεις εναέριων μέσων, δημιουργία υποδομών κ.λπ. )

Την συγκαλυμμένη αξιοποίηση όλων των φορέων που συμμετέχουν στον Εθνικό Μηχανισμό Αντιμετώπισης Κρίσεων στους κατασταλτικούς μηχανισμούς για την αντιμετώπιση εσωτερικών κοινωνικών αντιδράσεων και πιο ενεργή συμμετοχή στους σχεδιασμούς ευρωενωσιακών κατασταλτικών μηχανισμών και του ΝΑΤΟ, χρηματοδοτούμενης από μυστικά κονδύλια.

Την πιο ενεργή συμμετοχή του πυροσβεστικού σώματος στους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Σε αυτήν την κατεύθυνση όχι μόνο διατηρείτε η στρατιωτικοποιημένη του δομή που έχει αποδειχθεί στην πράξη καταστροφική, αλλά επαναφέρεται και η οπλοφορία των στελεχών του που είχε εφαρμοστεί στην διάρκεια της δικτατορίας.

Είναι καιρός πλέον πριν να είναι πολύ αργά, να βγουν τα απαραίτητα συμπεράσματα και ο λαός να πάψει να είναι παθητικός θεατής απέναντι στο δράμα που εκτυλίσσεται κάθε φορά σε μία άλλη περιοχή σε κάποιους άλλους ανθρώπους.

Να γίνει ο ίδιος πρωταγωνιστής και να περάσει με τον οργανωμένο αγώνα μέσα από τα συνδικάτα και τους φορείς του στην αντεπίθεση. Να αμφισβητήσει την καταστροφική πολιτική που εφαρμόζεται διαχρονικά και να θέσει τους όρους του με κριτήριο τις δικές του ανάγκες για ένα ασφαλές και προστατευμένο φυσικό περιβάλλον. Για να μπορεί να ελπίζει ότι κάποια στιγμή θα καταφέρει να αποτινάξει οριστικά το μαύρο χρώμα της στάχτης και του θανάτου από την ζωή και την ψυχή του!

(*) Ο Μιχάλης Μιχαήλ είναι Ανθυποπυραγός ε.α.

https://www.ieidiseis.gr/eidiseis/opinions/item/94430-mixalis-mixail-staxti-pano-stin-staxti-i-prasini-anaptyksi-tous