ΔΗΚΚΙ: Κάτω η κυβέρνηση των δοσιλόγων. Εκλογές για δημοκρατική προοδευτική διέξοδο

ΓΙΑ TO ΜΕΤΩΠΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Τα συλλογικά σώματα οιουδήποτε επιπέδου, οφείλουν να σκεφτούν πάνω στους όρους πρόσληψης της πολιτικής από τα λαϊκά στρώματα, στο διαχρονικό βάθος της τελευταίας 20ετίας.

Αυτή η περίοδος ταυτίζεται με την εμπέδωση της ψευδούς συνείδησης της Ελληνικής κοινωνίας, ότι μια πολιτική δανειακής υποκατάστασης της παραγωγικής δυναμικής της χώρας, θα μπορούσε να αναπληρώσει όρους αναπαραγωγής και ισχύος του κοινωνικού μας σχηματισμού. Η εμβάθυνση της εξάρτησης-υποτέλειας της Ελλάδας, συνοδεύθηκε με τη διαπλάτυνση της παρασιτικής και φανταστικής μεγέθυνσης του ρόλου των μεσαίων στρωμάτων και υπηρεσιών. Δεν είναι τυχαίο ότι με σχετική ευκολία, η κατοχική κυβέρνηση, έχει τάχιστα αποκαταστήσει τους τρεις βασικούς μύθους της αυταρχικής δεξιάς ηγεμονίας μετά τον εμφύλιο:

1ο ότι η χώρα έχει ως μονόδρομο την προσαρμογή της στα δεδομένα της στρατηγικής, ακριβώς όπως «ρεαλιστικά» το όρισε ο Σημίτης το 2004 επιχειρηματολογώντας υπέρ του σχεδίου Ανάν .

2ο ότι είναι ψωροκώσταινα, δηλαδή ότι το ζήτημα της ενσωμάτωσης εθνικά, οικονομικά, κοινωνικά των περιφερειών της σ΄ένα εθνικό παραγωγικό σχεδιασμό είναι μάταιο, μη ανταγωνιστικό και τα όποια στοιχεία συγκρότησης του τελούν υπό εκκαθάριση ωσάν να ομιλούσαμε για μια τυπική επιχείρηση.

Τέλος 3ο: ότι ο λαός παύει, πέραν της τυπικής έκφρασης των εκλογών, που κι αυτός εξορκίζεται αν δεν επέλθει το επιθυμητό αποτέλεσμα, να θεωρείται παρεμβατικό υποκείμενο της ιστορίας . Αντίθετα συστηματικά ενοχοποιείται με την ωθούμενη κατάτμηση των εκφράσεων του, σε ολοένα πιο ατομοκεντρικές στάσεις υπό το πρίσμα, ποιος θα γλυτώσει την κρίση. Είναι το αντεστραμμένο είδωλο της πελατειακής διαχείρησής του, ώστε οι δομές της ξένης επικυριαρχίας να θεμελιωθούν.Δάνεια και δανικά αντί σιωπής, για την εκποίηση της χώρας. Σωτηρία,, απλή αγχωτική επιβίωση έναντι αντιμετώπισης της χώρας ως χώρου πρότυπου της ανανεωμένης δομής κυριαρχίας του κεφαλαίου. Επιχειρείται να εξωτερικευθεί η νομοτέλεια της απόλυτης ολοκληρωτικής νεοφιλελεύθερης στρατηγικής: Εκκαθάριση χρηστών κεφαλαίων-ανθρώπων-άμυνας. Ενοποίηση με συμφωνία ΗΠΑ-Γερμανίας του ζωτικού χώρου της Ν.Α. Μεσογείου ως χώρου Ελντοράντο ευκαιριών-κερδών με διακινούμενο φτωχό-φθηνό εργατικό δυναμικό υποταγμένο-εθελόδουλο-ανέστιο χωρίς ιδεολογικό-πολιτισμικό στίγμα ταυτότητας. Με άκριτη αποδοχή της γεωστρατηγικής του ιμπεριαλισμού, περιφερειακά ή παγκόσμια.

Η εκτύλιξη αυτής της στρατηγικής σ΄ολόκληρο το βάθος της 20ετίας που πέρασε, ανέδειξε μείζονες ανεπάρκειες στο χώρο των αντιστάσεων, που όφειλαν να αναδειχθούν. Φάνηκε, όχι στιγμιαία , αλλά με διάρκεια που επέτρεπε τη μονιμοποίηση της αυταπάτης και έναν παραλυτικό εφησυχασμό, η διαβρωτική απολύτως συμβιβαστική με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και την διαρκή συνδρομή της διαχειριστικής πολιτικής ενσωμάτωσης του ΠΑΣΟΚ , ήδη από την πρώτη κυβερνητική του περίοδο. Με τη μεσολάβηση των δομών του αστικού κράτους, η σχετική αυτονομία της χώρας ευνοήθηκε σύντομα σαν ενεργός στήριξη στην ιμπεριαλιστική στρατηγική, η αποκατάσταση των λαϊκών ελευθεριών συνδιάστηκε με την επαγγελματοποίηση της πολιτικής στο τρίπολο Κράτος-ΜΜΕ-Πολιτικό χρήμα και οδήγησε σε απομαζικοποίηση του λαϊκού κινήματος, το ψωμί του εργαζόμενου λαού δεν έγινε αφετηρία μιας πορείας ν΄ αλλάξουν οι ηγεμονεύουσες τάξεις στην ελληνική κοινωνία, αλλά συνοδεύθηκε με την εμβάθυνση αντιθέσεων του τύπου: εργαζόμενος ιδιωτικού κατά δημοσίου- άνεργοι κατά εργαζομένων γενικά, ΄Ελληνες κατά ξένων.

Σήμερα κεφαλαιοποιούνται αυτές οι στρεβλώσεις . Γι΄αυτό το σχέδιο δείχνει ισχυρό. Ο ειδικός ρόλος του Γιωργάκη σ΄αυτό το πλαίσιο δεν έγινε επαρκώς κατανοητός.

Αντίθετα ο ειδικός πολιτικός του λόγος, έχοντας καταργήσει ταξικές αναφορές-συλλογικές ταυτότητες και πρωτίστως την εθνική ταυτότητα, επικοινωνούσε με το θυμικό του παλιού εξαναγκαστικού πασιφισμού της Αριστεράς. Μετατοπίστηκε εύκολα η αντιπαράθεση στη Βάση της παγκοσμιοποιητικής ενσωμάτωσης, στη Βάση της νέας Αμερικανοκρατίας. Μόνο που Αμερικανοκρατία και νέα εθνικοφροσύνη, σημαίνει στην περιοχή Τουρκοφροσύνη και Ισραήλ. Ούτε αυτό δεν αντιπαρέβαλε η Αριστερά, ειδικά στην περίοδο ΄04-΄09, ενώ το σχέδιο Ανάν και οι εξελίξεις, μετά την ήττα του Ισραήλ στο Λίβανο το 2006, έδειχναν ότι οι εξελίξεις πλέον θα ήσαν συμπυκνωμένες χρονικά και ποιοτικά.

Πράγματι η μεταεθνική συγκρότηση της περιφέρειας, με δεδομένους τους περιορισμούς της άμεσης στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ, σημαίνει διευρυμένο ρόλο των χωρών-χωροφυλάκων. Σημαίνει αποδοχή του εθνικισμού τους με αντάλλαγμα την όπως-όπως επιβίωση με όρους μιζέριας , εθνικής και κοινωνικής. Αυτό είναι ανοιχτό στοίχημα Εκφασισμού.

Υπάρχει μετά απ΄αυτά σήμερα η πολυτέλεια των πολλαπλών εκφράσεων;

Το έδειξαν οι περιφερειακές εκλογές. ΟΧΙ. Εμείς πρέπει να καταλάβουμε ότι ο χρόνος δεν λειτούργησε ουδέτερα. ΄Ηδη μετράμε οκτώ (8) χρόνια χωρίς διακριτή δική μας παρουσία. Απ΄ την άλλη επιδιώκουμε να είμαστε ενεργοί-λαϊκά αξιόπιστοι-δημιουργικοί-πριν απ΄όλα Σοσιαλιστές και πατριώτες.

Μπορούμε-πρέπει να επιδιώξουμε την μετατροπή του Συνεδρίου μας σε Ιδρυτικό Συνέδριο του χώρου της λαϊκής Σοσιαλιστικής Αριστεράς. Με επικέντρωση στην επεξεργασία των προγραμματικών αρχών, ιεράρχηση των προτεραιοτήτων για μια εθνική κοινωνική περιφερειακή λαϊκή Οικονομική ανασυγκρότηση. Να δούμε και να σκεφτούμε τους όρους βαθμούς ελευθερίας των στρατηγικών μας σήμερα.

Το ΔΗΚΚΙ και κάθε τέτοιου τύπου σχηματισμός, που συγκροτήθηκε σαν Εξωτερική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ και αναπτύχθηκε ετερόφωτα προς αυτό, πρέπει εδώ και τώρα να βαδίσει , συγχωνευόμενο σ΄ ενιαία δομή λειτουργίας, με όμορα ρεύματα. Κάθε καθυστέρηση θα μοριοποιήσει τις επιμέρους απόψεις μας , θα απομονώσει περαιτέρω την παρουσία μας , θα καταργήσει de facto τη βάση της πολιτικοιδεολοκής μας αυτονομίας και παρέμβασης.

Πρέπει να αποδεχθούμε ότι η μορφή λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ, έμμεσα ενίσχυσε την δια εκπροσώπων κορυφής λειτουργία της πολιτικής παρέμβασης. Καλλιέργησε και καλλιεργεί μια νοοτροπία βουλευτοποίησης εν αναμονή. Οι ηγέτες δεν βγαίνουν απ΄το σωλήνα. Βγαίνουν απ΄την αμφίδρομη σχέση δουλειάς και θεωρητικής επεξεργασίας υπό το πλαίσιο ενιαίου καθοδηγητικού κέντρου . Διαφορετικά όσο πιο πολλοί μιλάνε για μέτωπα, τόσους περισσότερους καθρέπτες θα χρειαστούμε να βλέπουμε ο καθένας τον εαυτό του.

Υ.Γ.1. Σημαντική πολιτικά είναι η άρνηση, για μια αντισυστημική δύναμη της κρατικής χρηματοδότησης στην κομματική λειτουργία. Η οικονομική ενίσχυση είναι στοιχείο πολιτικής χειραφέτησης και πράξης και πρέπει να αποκατασταθεί άμεσα με άρνηση της κρατικής χρηματοδότησης.

Υ.Γ.2. Το μέτωπο στήνεται απλά: κάθε μέρα πάμε σ΄άλλη συνοικία-εργασιακό χώρο- με σύνθημα: κάτω η κυβέρνηση των δοσιλόγων. Εκλογές για δημοκρατική προοδευτική διέξοδο.

Παύλος Τουμανίδης

Μέλος Κ.Ε. ΔΗΚΚΙ- Σοσιαλιστική Αριστερά

«Δύναμη κατοχής » και πλήρη κατάργηση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα

ΔΗΚΚΙ - Σοσιαλιστική Αριστερά

Καρόλου 28 Πλατ. Καραϊσκάκη

Τηλ.: 210-5234288 – 289 Fax: 2105239856

E MAIL info@dikki.org SITE: www.dikki.org

Ο συνεχιζόμενος ευτελισμός της Χώρας μας και η δημόσια προσβολή των Ελλήνων δεν έχουν σταματημό από τους, κατά τα άλλα, αγωνιούντες εταίρους μας για τη «διάσωση» από τη χρεωκοπία και την είσοδο μας σε τροχιά ανάπτυξης.

Η Γερμανία και οι δορυφόροι της, δια στόματος του υπουργού οικονομίας Φίλιπ Ρέσλερ (αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και αρχηγός των ελεύθερων δημοκρατών) ούτε λίγο ούτε πολύ, μας πρότεινε να παραδώσουμε το δημοσιονομικό έλεγχο της Χώρας, τοποθετώντας επίτροπο, επόπτη ή όπως αλλιώς θα τον ονομάσουν .

Δυστυχώς για μας, η αρμόζουσα απάντηση δεν προήλθε από Ελληνικά χείλη αλλά από έναν άλλο Γερμανό και δη τον πρόεδρο του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ που είπε ότι: «…τέτοια πρόταση μπορούν να κάνουν μόνο άνθρωποι, οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα από ιστορία και πολιτική. Ο διορισμός ξένου επιτρόπου με δικαίωμα βέτο στον προϋπολογισμό για να εξυπηρετείται το χρέος θα «εξουδετέρωνε» τη δημοκρατία…».

Στην αντίθετη πλευρά αυτών των δηλώσεων βρίσκεται η κυβέρνηση αφού, αντί σθεναρά να διαμαρτυρηθεί και να καταγγείλει και ως σκέψη την επιτροπεία στη χώρα μας, δηλώνει ο «πρωθυπουργός» στους Έλληνες ότι, μεταβαίνει στη Σύνοδο κορυφής της ΕΕ έχοντας στις αποσκευές του την απόλυτη σύγκλιση των πολιτικών αρχηγών που τον στηρίζουν.

Είναι λυπηρό το φαινόμενο. Είναι πολιτική κατάντια.

Γίνονται περισσότερο επικίνδυνοι και για τη Χώρα αλλά και για το συντελεστή δημοκρατικότητας στις άλλες χώρες του νότου.

Πρέπει να φύγουν άμεσα.

Θέλουμε να φύγουν δημοκρατικά.

Να σταματήσουν να προκαλούν τη περηφάνια και την ανοχή του Ελληνικού Λαού.

30-01-2012 Γραφείο Τύπου ΔΗΚΚΙ – Σοσιαλιστική Αριστερά

Ένας κόσμος ελεύθερος από ναρκοπέδια

Η ΜΚΟ Norwegian People’s Aid καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους να παραβρεθούν στην ομιλία με θέμα:

“Η Συνθήκη της Οττάβα, οδεύοντας σε έναν κόσμο ελεύθερο από ναρκοπέδια”. την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012, στην αίθουσα Ακταίον και ώρα 8μ.μ.

Ομιλητής θα είναι ο Διδάκτωρ Διεθνού

ς Ανθρωπιστικού Δικαίου και LL.M. Διεθνούς Δικαίου Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Dr. Stuart Casey-Maslen, ο οποίος θα παρουσιάσει το παγκόσμιο πρόβλημα των ναρκών κατά προσωπικού, καθώς θα μιλήσει και για τη σημασία ολοκλήρωσης της εκκαθάρισης, υπόπτων για νάρκες περιοχών στο νησί της Ρόδου.

Θα προβληθεί και βίντεο με σχετική ομιλία του Κόφι Ανάν στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, παραγωγής της Διεθνούς Επιτροπής Ερυθρού Σταυρού (ICRC).

Σύντομο Βιογραφικό Dr. Stuart Casey-Maslen

O Δρ. Stuart Casey-Maslen είναι ένας διεθνής δικηγόρος ανθρωπιστικού δικαίου και δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων ο οποίος υπηρετεί και σαν συντάκτης των δράσεων κατά των ναρκών και των πυρομαχικών διασποράς για την οργάνωση Norwegian People’s Aid.

Ως επικεφαλής μιας ομάδας τριών ερευνητών είναι υπεύθυνος για την έρευνα, καταγραφή και επεξεργασία αναφορών περί ναρκών και άλλων πολεμικών εκρηκτικών υπολειμμάτων παγκοσμίως, καθώς και για την επίβλεψη προγραμμάτων εκκαθάρισης ναρκοπεδίων, κυρίως για τα κράτη-μέλη των συμβάσεων της απαγόρευσης ναρκών και πυρομαχικών διασποράς.

Συμμετείχε ως εκπρόσωπος της UNICEF στη διάσκεψη αναθεώρησης της σύμβασης περί “συμβατικών όπλων” 1995-1996.

Το 1997 ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού η οποία συμμετείχε στη διπλωματική διάσκεψη του Όσλο όπου και υιοθετήθηκε η Σύμβαση Απαγόρευσης των Ναρκών κατά Προσωπικού.

Το 2008 συμμετείχε ως μέλος της αντιπροσωπείας της Norwegian People’s Aid στη διπλωματική διάσκεψη του Δουβλίνου όπου και υιοθετήθηκε η απαγόρευση των Πυρομαχικών Διασποράς.

Κατέχει διδακτορικό τίτλο του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου από το πανεπιστήμιο Tilburg της Ολλανδίας, που αφορά τους διεθνείς νομικούς κανονισμούς ναρκών κατά προσωπικού,

καθώς και κάτοχος LL.M. του Διεθνούς Δικαίου Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του πανεπιστημίου του Essex στο Colchester του Ηνωμένου Βασιλείου.

Είναι συγγραφέας του βιβλίου “Commentary on the Anti-Personnel Mine Ban Convention” (ερμηνευτικά σχόλια περί της σύμβασης απαγόρευσης ναρκών κατά προσωπικού) δημοσιευμένο από το Oxford University Press το 2003,

καθώς και από κοινού συγγραφέας του βιβλίου “Commentary on the Convention on Cluster Munitions” (ερμηνευτικά σχόλια περί της σύμβασης απαγόρευσης πυρομαχικών διασποράς), δημοσιευμένο και αυτό από το Oxford University Press το 2010.

Αυτή τη περίοδο συγγράφει ένα βιβλίο “περί εξοπλισμών υπό το πρίσμα του Διεθνούς Δικαίου Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων”, το οποίο θα εκδοθεί από το Cambridge University Press το 2013.

Καθώς και 10 ακόμη από κοινού συγγραμμάτων, παρόμοιας κατεύθυνσης και περιεχομένου.

http://www.npaid.org/en/

http://www.the-monitor.org/index.php/LM/About-Us/Experts/Editorial-Team/Mine-Action

http://www.youtube.com/watch?v=BQnJuwYTwOA

……………………………

Κύρια στατιστικά περί ναρκοπεδίων

Τα έτη 2010 και 2011, υπήρχαν 3 κράτη που τοποθετούσαν νάρκες κατά προσωπικού, αυτά ήταν:

το Ισραήλ, η Λιβύη και η Μιανμάρ.

Χρήση ναρκών από μη κυβερνητικές ένοπλες ομάδες επιβεβαιώθηκε μόνο σε 4 χώρες,

στις: Αφγανιστάν, Κολομβία, Μιανμάρ και Πακιστάν.

12 χώρες συνεχίζουν να παράγουν (ή διατηρούν το δικαίωμα παραγωγής) ναρκών κατά προσωπικού,

η Κίνα, η Κούβα, η Ινδία, το Ιράν, η Μιανμάρ, η Β.Κορέα, το Πακιστάν, η Ρωσία, η Σιγκαπούρη,

η Ν.Κορέα, οι ΗΠΑ και το Βιετνάμ.

Τα μεγαλύτερα αποθέματα κατέχονται από τη Κίνα και τη Ρωσία.

Συνολικά πάνω από 4.000 νέα θύματα, από νάρκες ή από άλλα εκρηκτικά απομεινάρια εχθροπραξιών, καταγράφηκαν το 2010, μια τεράστια μείωση σε σχέση με τα 20.000 θύματα που υπήρχαν από τα μέσα μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ´90.

Στο σύνολο τους 159 χώρες, δηλαδή πάνω από το 80% των εθνών παγκοσμίως, έχουν επισήμως ενταχθεί στη Συνθήκη Απαγόρευσης Ναρκών Προσωπικού του 1997, η οποία χαρακτηρίζει ως παράνομη την παραγωγή, αποθήκευση, μεταφορά και χρήση όλων των ειδών ναρκών κατά προσωπικού.

Συνολικά 72 κράτη, καθώς και 7 αμφιλεγόμενες περιοχές, έχουν επιβεβαιωθεί ή υποπτεύεται πως είχαν πληγεί από νάρκες στα μέσα του 2011.

Από αυτά, 36 κράτη μέλη της Συμφωνίας Απαγόρευσης Ναρκών Προσωπικού, παρέμεναν υπό το πλήγμα ναρκών μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2011,

(Αφγανιστάν, Αλγερία, Αγκόλα, Αργεντινή, Μπουτάν, Βοσνία Ερζεγοβίνη, Καμπότζη, Τσαντ, Χιλή, Κολομβία, Κροατία, Κύπρος, Δημ.Κονγκό, Λ.Δ.Κονγκό, Εκουαδόρ, Γουινέα-Βισσάου, Ιράκ, Ιορδανία, Μαυριτανία, Μοζαμβίκη, Νίγηρας, Περού, Σενεγάλη, Σερβία, Ν.Σουδάν, Σουδάν, Ταζικιστάν, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Ουγκάντα, Ην.Βασίλειο, Βενεζουέλα, Υεμένη και Ζιμπάμπουε)

καθώς και σε 7 ακόμη υποπτεύεται πως υπάρχουν περιοχές με νάρκες,

(Δανία, Γερμανία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Μάλι, Μοντενέγκρο και οι Φιλιππίνες)

συμπεριλαμβανομένων δύο κρατών που είχαν αναφέρει ότι είχαν ολοκληρώσει την υποχρέωση τους για αποναρκοθέτηση, Η Ελλάδα και το Μοντενέγκρο.

Τουλάχιστον 200 τετ.χλμ. περιοχών καθαρίστηκαν από 45 προγράμματα αποναρκοθέτησης το 2010,

η μεγαλύτερη έκταση που έχει ποτέ καταγραφεί.

Πάνω από 388.000 νάρκες κατά προσωπικού και πάνω από 27.000 αντιαρματικές καταστράφηκαν στη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου εκκαθάρισης.

Το μεγαλύτερο του συνόλου της αποναρκοθέτησης επιτεύχθηκε από προγράμματα στο Αφγανιστάν, Καμπότζη, Κροατία, Ιράκ και Σρι-Λάνκα, τα οποία συνολικά απαριθμούσαν τα ⅘ της καταγεγραμμένης αποναρκοθέτησης

Δωρητές και πληγέντα κράτη συνεισφέρανε περίπου 637 εκ. δολάρια σε διεθνές και εθνικό επίπεδο υποστήριξης για δράσεις κατά των ναρκών το 2010.

Αυτό περιλάμβανε έρευνα, αποναρκοθέτηση, εκπαίδευση για τον κίνδυνο ναρκών, βοήθεια θυμάτων και συνηγορία υπέρ της απαγόρευσης ναρκών.

…………………………

Landmines/Ναρκοπέδια

Antipersonnel mines and cluster munitions are indiscriminate weapons that injure and kill civilians in every corner of the globe, every day. They don't recognize ceasefires and they continue to claim victims long after the end of conflicts. They instill fear in communities and are a lethal barrier to development.

Since 1992, Norwegian People`s Aid (NPA) has become one of the lead NGOs in the field of humanitarian mine action, undertaking programs to battle mines and ERW (explosive remnants of war) in a total of 25 countries worldwide. Active today in 18 affected countries, NPA is one of the major global NGO contributors to reduction of the world wide problems created by landmines and ERW, spending more than USD 30 million annually on this activity alone.

NPA’s approach to the problem of landmines and ERW is:

a) Implementation of humanitarian demining and cluster/ERW removal programs

b) Support to national mine action structures of affected countries

c) Political, methodological and technical advocacy work to influence the development of this field of humanitarian assistance.

These abovementioned approaches are considered by NPA as mutually reinforcing and synergistic activities that in the most effective way address the humanitarian and political objectives and ambitions of the two core frameworks for our work, namely the Mine Ban Treaty of 1999 and the Convention on Cluster Munitions of 2010.

NPA is currently also in process of defining its role in an overall initiative to address the general use and availability of explosives in the world.

Οι νάρκες κατά προσωπικού και τα πυρομαχικά διασποράς είναι όπλα που δεν κάνουν διακρίσεις, τραυματίζουν και σκοτώνουν άμαχο πληθυσμό σε κάθε γωνιά της γης καθημερινά.

Δεν αναγνωρίζουν κατάπαυση πυρός και συνεχίζουν να δημιουργούν θύματα πολύ μετά και από το τέλος εχθροπραξιών.

Ενσταλλάσουν τρόμο σε κοινότητες και αποτελούν μια θανάσιμη τροχοπέδη ανάπτυξης.

Από το 1992, η ΜΚΟ Norwegian People’s Aid εξελήχθηκε σε μία από τις πρωταγωνιστηκές ΜΚΟ στον τομέα ανθρωπιστικής δράσης κατά των ναρκών, υλοποιώντας προγράμματα για τη μάχη κατά των ναρκών και άλλων εκρηκτικών υπολειμμάτων πολέμου σε συνολικά 25 κράτη παγκοσμίως.

Ενεργή σήμερα σε 18 πληγείσες χώρες, η NPA είναι παγκοσμίως η κύρια ΜΚΟ που συμβάλλει στο παγκόσμιο πρόβλημα που δημιουργούν τα ναρκοπέδια και άλλα ΕΥΠ, ξοδεύοντας ετησίως 30 εκατ. Δολάρια, μόνο για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα.

Η προσέγγιση της NPA στο πρόβλημα των ναρκοπεδίων και των ΕΥΠ είναι η εξής:

α) Υλοποίηση ανθρωπιστικών προγραμμάτων αποναρκοθέτησης και εκκαθάρισης ΕΥΠ.

β) Υποστήριξη σε εθνικό επίπεδο δράσεων κατά των ναρκών στις πληγείσες χώρες.

γ) Προσφορά πολιτικής συννηγορίας, τεχνικής και μεθοδολογικής εμπειρίας, ώστε να έχει θετικό αποτέλεσμα η έκβαση της ανθρωπιστικής βοήθειας.

Αυτές οι προαναφερόμενες προσεγγίσεις θεωρούνται από τη NPA ως κοινή ενίσχυση και συνέργεια δράσεων που ορίζουν με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τους ανθρωπιστικούς και πολιτικούς στόχους και φιλοδοξίες των δύο κυρίων πλαισίων εργασίας μας, ονομαστικά είναι:

Η συνθήκη απαγόρευσης ναρκών του 1999 και η σύμβαση για τα πυρομαχικά διασποράς του 2010.

Η NPA αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε μία διαδικασία καθορισμού του ρόλου της, σε μια συνολική πρωτοβουλία διευθέτησης, της γενικής χρήσης και διαθεσιμότητας εκρηκτικών παγκοσμίως.

Ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι Μεσοχειμωνιάτικες Καταμετρήσεις Υδρόβιων Πουλιών στη Ρόδο

Την Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012, ομάδα εθελοντών της Αιθρίας πραγματοποίησε Μεσοχειμωνιάτικες Καταμετρήσεις Υδρόβιων Πουλιών στους Υγροτόπους της Ρόδου.

Οι Μεσοχειμωνιάτικες Καταμετρήσεις αποτελούν μέρος ενός παγκόσμιου προγράμματος που υλοποιεί η Διεθνής Οργάνωση Υγροτόπων και αφορά την καταγραφή κυρίως υδρόβιων πουλιών που διαχειμάζουν σε υγροτόπους, αλλά και ειδών που έχουν σχέση με τους υγροτόπους, όπως αρπακτικά και θαλασσοπούλια. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα ιδιαίτερα σημαντικό, μια και τα δεδομένα που συλλέγονται συμβάλλουν στη σωστή διαχείριση των πληθυσμών των υδρόβιων πουλιών και την εκτίμηση της κατάστασης και της σημαντικότητας των υγροτόπων σε διεθνές επίπεδο.

Έτσι, κάθε χρόνο σε περισσότερες από 100 χώρες, περίπου 15.000 άτομα, κυρίως εθελοντές, καταγράφουν τα υδρόβια πουλιά σε λίμνες, έλη, δέλτα ποταμιών κτλ. Ο αριθμός των πουλιών που καταγράφονται ετησίως φτάνει τα 30 έως 40 εκατομμύρια και όλα τα στοιχεία συγκεντρώνονται στη βάση δεδομένων της Διεθνούς Οργάνωσης Υγροτόπων.

Στην Ελλάδα, οι Μεσοχειμωνιάτικες καταμετρήσεις ξεκίνησαν το 1968 και πραγματοποιούνται σταθερά από τότε σε ετήσια βάση. Υπεύθυνη για το συντονισμό των καταμετρήσεων είναι η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, η οποία και συγκεντρώνει όλα τα δεδομένα από τις μετρήσεις στο πεδίο και τα προωθεί στη βάση δεδομένων της Διεθνούς Οργάνωσης Υγροτόπων. Κάθε χρόνο καταμετρούνται στους ελληνικούς υγροτόπους γύρω στις 350.000 πάπιες, χήνες, φαλαρίδες και άλλα υδρόβια πουλιά.

Στη Ρόδο, για την υλοποίηση των Μεσοχειμωνιάτικων Καταμετρήσεων, δημιουργήθηκε ομάδα 8 εθελοντών-παρατηρητών άγριας ζωής, την οποία συντόνισε στο πεδίο η βιολόγος Δέσποινα Μερτζανίδου και υποστήριξε επιστημονικά ο ορνιθολόγος Χαράλαμπος Αλιβιζάτος. Η ομάδα επισκέφτηκε τις εκβολές Λουτάνη, το φράγμα Γαδουρά, το φράγμα Απολακκιάς και το έλος Κατταβιάς. Τα δεδομένα πεδίου καταχωρήθηκαν σε ειδικό πρωτόκολλο και στάλθηκαν στην Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, η οποία θα αναλάβει την προώθησή τους στην παγκόσμια βάση δεδομένων.

Μεταξύ των πουλιών που καταγράφηκαν ήταν πρασινοκέφαλες πάπιες, σφυριχτάρια (είδος πάπιας), κορμοράνοι, ερωδιοί, φαλαρίδες, νανοβουτηχτάρια, μαυροβουτηχτάρια, ασημόγλαροι, ποντικοβαρβακίνες, αετογερακίνες και βραχοκιρκίνεζα. Τόσο οι παρούσες καταγραφές όσο και παλιότερες παρατηρήσεις μας δείχνουν ότι οι υγρότοποι της Ρόδου αποτελούν τόπους διαχείμανσης για μια ποικιλία υδρόβιων πουλιών, κάποια από τα οποία, όπως ο αργυροτσικνιάς και η αλκυόνη, είναι προστατευόμενα. Αξίζουν σίγουρα της προσοχής μας!

Η Αιθρία, με συνέπεια στους στόχους της, θα συνεχίσει να υλοποιεί δράσεις που αναδεικνύουν τη σημασία και την ιδιαιτερότητα του φυσικού περιβάλλοντος της Ρόδου και να κινητοποιεί τους ανθρώπους της Ρόδου να συμμετέχουν στο υπέροχο εγχείρημα που λέγεται διατήρηση της φυσικής μας κληρονομιάς.

Για την «Αιθρία»

Γεωργία Βλαχάκη

5ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΔΗΚΚΙ: Επαναβεβαίωση - Κάλεσμα - Διακήρυξη προς τον Ελληνικό λαό

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ Κ.Ο.Ε.Σ. - 5ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΔΗΚΚΙ - Ιανουάριος 2012

Η κυβέρνηση Παπανδρέου κατέρρευσε από το λαϊκό κίνημα της μαζικής παρέμβασης του λαού στις παρελάσεις για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Οι Γερμανοί επικυρίαρχοι και το δοσίλογο οικονομικό και πολιτικό καθεστώς που τους υπηρετεί αναγκάσθηκαν να θυσιάσουν το χαρτί της δικομματικής εναλλαγής που σταθεροποιούσε το πολιτικό σύστημα και καθόριζε για δεκαετίες τις τύχες της χώρας και προχωρώντας στην ουσία (όπως διετύπωσε και ο ΣΥΡΙΖΑ) σε δημοκρατική εκτροπή, να αναβάλουν τις εκλογές που απαιτούσε η δυσαρμονία του λαϊκού αισθήματος με την σύνθεση της Βουλής και να διορίσουν την κυβέρνηση Παπαδήμου.

Αναγκάσθηκαν να «ρίξουν στη φωτιά» όλες τις εφεδρείες τους (ΝΔ,ΛΑΟΣ κ.ά.) πριν ακόμη ανοίξουν τον κρίσιμο κύκλο της «Αναδιάρθρωσης» του «Χρέους» μέσα από τον οποίο, όπως επεσήμανε από τον Μάιο του 2011 το ΔΗΚΚΙ, θα επιχειρηθεί η βίαιη ώθηση προς την τελική Πτώχευση και Χρεοκοπία και μαζί σε μια ιστορικών διαστάσεων οικονομική λεηλασία του λαού και της χώρας.

Ωστόσο η εναλλαγή που προωθήθηκε με την κυβέρνηση Παπαδήμου ενώ κατάφερε να αναστείλει την επανεκκίνηση του κινήματος των πλατειών και των εξεγερσιακών φαινομένων που παρουσιάσθη-καν όλη την προηγούμενη περίοδο δεν μπόρεσε να σταθεροποιήσει το πολιτικό καθεστώς του δοσιλογισμού και της ξένης κατοχής.

Το ΠΑΣΟΚ το οποίο αποτελεί τον κύριο πυλώνα της τρικομματικής κυβέρνησης εξακολούθησε να χάνει την πολιτική του επιρροή κινούμενο σε ποσοστά επιπέδου 1974, ενώ η ΝΔ παρά το θέατρο σκιών των υποτιθέμενων αποστάσεων από τις κυβερνητικές αποφάσεις εκτιμάται πως κινείται σε ποσοστά πολύ κατώτερα των χειρότερων μεταπολιτευτικών στιγμών της (1981, 2007), σε ποσοστά τα οποία στην πραγματικότητα δεν απέχουν πολύ από μια εκλογική συντριβή και ακυρώνουν την διελκυστίνδα της δικομματικής εναλλαγής.

Βρισκόμαστε επομένως σε μια περίοδο κατά την οποία το πολιτικό σύστημα του δοσιλογισμού και της ξένης κατοχής ενώ καλείται να διεκπεραιώσει την τελική έφοδο της Αναδιάρθρωσης και της ανεξέλεγκτης Χρεοκοπίας και να συγκρουστεί μετωπικά με τον λαό αναβιώνοντας το «δόγμα του σοκ» που εφαρμόστηκε στην Αργεντινή, την Χιλή κ.ά. δεν διαθέτει μια στοιχειώδη πολιτική νομιμοποίηση, δεν διαθέτει μια στοιχειώδη προοπτική σταθερότητας. Επιβιώνει και κινείται κυρίως λόγω του ότι δεν έχει συγκροτηθεί το «αντίπαλο δέος» που θα θέσει σε πρώτη προτεραιότητα τον κατεπείγοντα στόχο μιας Νέας Εξουσίας. Αλλά αυτό δεν μπορεί να διαρκέσει για πολύ.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αποφεύγουν «όπως ο διάβολος το λιβάνι», κατά την έκφραση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, τις εκλογές και επιχειρούν με την εικόνα και τις εντυπώσεις της πρότερης πολιτικής τους επιρροής να περάσουν τον κρίσιμο κάδο της Αναδιάρθρωσης (PSI) και της νέας δανειακής σύμβασης, η οποία, πέραν της κατοχύρωσης του Αγγλικού δικαίου με ό,τι αποτροπιαστικό αυτό συνεπάγεται για τον τόπο, θα συνοδευθεί σχεδόν ταυτόχρονα με νέο Μνημόνιο, με πολυνομοσχέδια και εφαρμοστικούς νόμους και διατάγματα που δεν μπορεί να αντέξει η Ελληνική και καμία άλλη κοινωνία.

Θα συνοδεύεται από την κατάργηση της Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, καρατόμηση των επικουρικών συντάξεων και γενικότερα μειώσεις των πραγματικών αποδοχών κατά 50% και εκτίναξη της πραγματικής ανεργίας σε ποσοστά υψηλότερα του 30%. Και μόνο το τελευταίο είναι ικανό να οδηγήσει σε αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα επιφέρουν θραύση της εσωτερικής Αγοράς και ανεξέλεγκτη Χρεοκοπία πριν ακόμη εφαρμοσθεί το PSI το οποίο μέσω κυρίως της διάλυσης των Ασφαλιστικών Ταμείων θα εξωθεί επίσης προς το «πιστωτικό γεγονός» και την ανεξέλεγκτη Χρεοκοπία.

Η προώθηση της εξέλιξης αυτής η οποία γίνεται συντονισμένα και με κάθε μέσον είναι αναγκαία για να αιτιολογηθεί και η κατάσχεση των τραπεζικών καταθέσεων αλλά και να εκκινηθεί η αναγκαστική περαιτέρω υπερχρέωση των νοικοκυριών (εφόσον δεν θα μπορούν πλέον να ανταποκριθούν στα νέα χαράτσια) και η υποθήκευση των μικροιδιοκτησιών (κατοικίες) με όρους οι οποίοι προοπτικά θα τις παραδίδουν - μέσω των τραπεζών - στους πολυεθνικούς, κυρίως Γερμανικούς, οικονομικούς κολοσσούς.

Η κατάσχεση των καταθέσεων θα παρουσιασθεί ως αντάλλαγμα για την παραμονή της χώρας στο ΕΥΡΩ (εφόσον δεν θα μπορεί να γίνει υποτίμηση), αλλά και αν ακόμη το σχέδιο αυτό ναυαγήσει και επιλεγεί η αποβολή από το ΕΥΡΩ, δεν θα πρόκειται σε καμία περίπτωση για εθνικό νόμισμα. Θα πρόκειται για την επιβολή ενός Κατοχικού νομίσματος, ενός νομίσματος της Μέρκελ και του Σόϊμπλε (ΕΥΡΩ-δραχμή)ο σκοπός του οποίου θα είναι, μέσω της υπερ-υποτίμησής του να επέλθει η απαξίωση των καταθέσεων και των οικονομιών των νοικοκυριών.

Τίθεται επομένως θέμα επιβίωσης του λαού και επιβίωσης της χώρας. Τίθεται παράλληλα θέμα εθνικής άμυνας γιατί η αποψίλωση των ενόπλων δυνάμεων που επιτελείται ακόμη και στον τομέα του αν-θρώπινου δυναμικού με το πρόσχημα της εξοικονόμησης πόρων δεν πρόκειται να μείνει ανεκμετάλλευτη από τον Αμερικανοτουρκικό παράγοντα. Η αντίληψη που θέλει τον Αμερικανοτουρκικό παράγοντα ευγενικό ή αδιάφορο απέναντι στην δική μας κρίση είναι πολιτικά αφελής, ανιστόρητη και εθνικά επικίνδυνη.

Τίθεται κατά συνέπεια άμεσα το ζήτημα της δημιουργίας ενός Ελληνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (Νέου ΕΑΜ) το οποίο χωρίς να αποτελεί κόμμα ή ψηφοδέλτιο καθόδου σε εκλογές θα συμπαρατάξει, θα ενώσει και θα οργανώσει σε κατεύθυνση Ανατροπής όλους τους μαχόμενους Έλληνες ανεξαρτήτως προηγούμενης πολιτικής διαδρομής, εκτός από τις ηγεσίες του τρικομματισμού και της κεντροαριστεράς με σκοπό την ανατροπή του PSI, της νέας δανειακής σύμβασης και της κυρίαρχης «πολιτικής τάξης».

Τίθεται σε συνδυασμό με το προηγούμενο επειγόντως το θέμα της επανασύστασης των κινημάτων των πλατειών με επίκεντρο το Σύνταγμα και των πολύμορφων δράσεων (μπλοκάρισμα των χαρατσιών κ.ά.) σε κάθε σημείο της χώρας, αυτή την φορά με οργανωμένο και συντονισμένο τρόπο με σκοπό την Εξέγερση του λαού και το άνοιγμα του δρόμου για την Απελευθέρωση και τη Νέα Εξουσία.

Τίθεται τέλος θέμα Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης με βάση το αρθρ. 120 του Συντάγματος για την παρέμβαση του λαού και την ακύρωση της δημοκρατικής εκτροπής και της πολιτικής δικτατορίας που συνιστά η κυβέρνηση Παπαδήμου.

Η προσπάθεια για ένα Νέο ΕΑΜ χρειάζεται να είναι ευρύτερη, να προσπερνά τα όρια της αριστεράς και να αγκαλιάζει κάθε μαχόμενο Έλληνα. Για να επιτευχθεί όμως αυτό χρειάζεται να απαντά με σαφήνεια και καθαρότητα στα καίρια ζητήματα της ξένης κατοχής και της διακυβέρνησης της χώρας. Διαφορετικά θα καταλήξει σε γράμμα κενό περιεχομένου και σε «ενότητα τύπου κεντρο-αριστεράς», σε ενότητα τύπου ΔΗΜ.ΑΡ. δηλαδή σε ενότητα που αποσυσπειρώνει αντί να μαζικοποιεί και δεν εξυπηρετεί τίποτα περισσότερο από την προσφορά ενός άλλοθι για την προσπέλαση και την νομή της εξουσίας.

Η συμβολή και ο πρωταγωνιστικός μας ρόλος σε ένα τέτοιο κίνημα σε ολόκληρη τη χώρα ιδίως λόγω της έγκαιρης διατύπωσης και επεξεργασίας αυτής της πρότασης αλλά και της επένδυσής της με θέσεις που μπορούν να συσπειρώσουν και να εγείρουν μια νέα εθνική λαϊκή ενότητα και μια ισχυρή δυναμική θεωρούμε ότι και την καλύτερη δυνατή προετοιμασία για την ήττα του τρικομματισμού και την καλύτερη δυνατή προετοιμασία παρουσία του ΔΗΚΚΙ και του ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές εκλογές όποτε και αν αυτές γίνουν.

Στις Θέσεις της για το 5ο Συνέδριο του ΔΗΚΚΙ τον Μάιο του 2011, τις οποίες σήμερα καλούμαστε να επαναβεβαιώσουμε και να συνοψίσουμε σε Κάλεσμα - Διακήρυξη προς τον Ελληνικό λαό, η Κεντρική Επιτροπή έλεγε:

«Με τη συμφωνία της 23ης Απριλίου του 2010 η Ελλάδα μετατρέπεται σε κράτος υπό ξένη κατοχή, κατοχή όχι μόνο οικονομική, κατοχή κατεξοχήν πολιτική εφόσον οι τελευταίοι θύλακες άσκησης πολιτικής που αποτελούσαν και το αντικείμενο των εθνικών εκλογών όπως η δημοσιονομική πολιτική, η πολιτική των δημοσίων επενδύσεων κ.ά. αλλά και οι αρμοδιότητες του κοινοβουλίου, ο εθνικός πλούτος και τα δημόσια αγαθά εκχωρούνται.

Προκειμένου να διασφαλίσουν την συνέχεια του ΕΥΡΩ και του καρτέλ των Ελληνικών τραπεζών η άρχουσα τάξη και το διεφθαρμένο πολιτικό καθεστώς της τελευταίας 20/ετίας παραχώρησαν το δικαίωμα της εθνικής κυριαρχίας και κατά συνέπεια και το δικαίωμα της λαϊκής κυριαρχίας και τις τύχες της χώρας και του λαού της.

Με όχημα το Δημόσιο Χρέος, ιδεολογία την υποτέλεια σε «υπερεθνικούς» - στην πραγματικότητα ιμπεριαλιστικούς - Οργανισμούς και πιλότο την διασφάλιση της συμμετοχής της στο ΕΥΡΩ και την ΟΝΕ, η χώρα απαξιώνεται ολοκληρωτικά για να συρθεί σε υποβιβασμό σε τριτοκοσμική χώρα, σε υπόδειγμα κοινωνικού Μεσαίωνα, κατακερματισμένη ζώνη εμπορικής εκμετάλλευσης και «χώρο ευζωίας» για τη Δύση.

Στις 22/10/2009, λίγο μετά από την ανάληψη των καθηκόντων της, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αφαίρεσε δικλείδες ασφαλείας στην διάθεση των Ελληνικών Ομολόγων (μετατροπή του Τ+3 σε Τ+10 ) ενέργεια την οποία συνόδεψε με την εσκεμμένη καθυστέρηση νέου δανεισμού και τις δηλώσεις του πρωθυπουργού περί «βυθιζόμενου Τιτανικού, βουλιάζουμε κ.λ.»

Αποτέλεσμα ήταν η χώρα να χάσει κάθε πιστοληπτική ικανότητα να καταστεί λεία των χρηματιστικών Οίκων και του Ευρωπαϊκού Βορρά, ο οποίος για να καλύψει δικές τις του ανάγκες από την Μεγάλη Κρίση του καπιταλιστικού συστήματος που ξέσπασε το 2008, απαιτεί τώρα όλη την υπεραξία, τον παραγόμενο πλούτο και τον «εθνική περιουσία» των χωρών του Νότου.

Τα ελλείμματα και η «κρίση χρέους» που εμφανίζει ο «Ευρωπαϊκός Νότος» δεν είναι παρά τα πλεονάσματα τα οποία εμφανίζει «αδικαιολόγητα» και εν μέσω κρίσης η Γερμανία. Αυτή είναι μια καίρια πτυχή για να κατανοήσει κανείς την ειδικότερη «κρίση χρέους» την οποία αντιμετωπίζει - μέσα στο γενικότερο σκηνικό της καπιταλιστικής κρίσης - η χώρα μας και η οποία απειλεί την ίδια την ύπαρξη και την πορεία της ως ανεξάρτητο «εθνικό κράτος» και ως μια από τις οικονομικά ανεπτυγμένες έως τώρα κοινωνίες της Δύσης.

Η καθυστέρηση δανεισμού το 2009, η μετατροπή του Τ3 σε Τ10 και η χαλκευμένη, τεχνητή διόγκωση του Δημόσιου Ελλείμματος του 2009 από τη κυβέρνηση Παπανδρέου (ενέργειες τις οποίες δυστυχώς μόνο το ΔΗΚΚΙ και σποραδικές περιπτώσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ έγκαιρα κατήγγειλαν) ήταν μοιραίες για τη χώρα.

Πυροδότησαν την υπόθεση του «χρέους» αποδεικνύοντας ότι η «κρίση του χρέους» δεν είναι παρά το πολιτικό όχημα για την εφαρμογή και σε χώρες της Ε. Ένωσης και της Δύσης του περίφημου φασιστικού «δόγματος του σοκ» το οποίο δοκιμάστηκε παλαιότερα στον 3ο κόσμο και οδήγησε σε ολική καταστροφή χώρες όπως η Αργεντινή και η Χιλή.

Σήμερα, η Ελλάδα έχει καταστεί το διεθνές υπόδειγμα και ο προπομπός για την επιβολή του νέου Μεσαίωνα και του σκοταδισμού με τον οποίο η «Ιερά Συμμαχία» ΗΠΑ-Ε. Ένωσης πολιτεύεται στην Μεγάλη Κρίση του καπιταλιστικού συστήματος. Κατά μιαν αναλογία με την Ιερά Συμμαχία του 19ου Αιώνα και με την επιδρομή του ναζισμού το 1940-΄44, η χώρα καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει το πρώτο μεγάλο κύμα από την λαίλαπα ενός νέου ολοκληρωτισμού.

Στο όνομα ενός αμφιβόλου μέλλοντος ΕΥΡΩ και της συμμετοχής της οικονομικής της ελίτ στο club της Παγκοσμιοποίησης η Ελλάδα καλείται να καταβάλλει ως αντίτιμο όλη τη μεταπολεμική της Ανάπτυξη και ανυπολόγιστη εκροή κεφαλαίων και εθνικού πλούτου αποκτημένων από την συνεχή παραγωγική προσπάθεια του λαού.

Στο όνομα ενός - στην πραγματικότητα - διπλά εξοφλημένου χρέους, αναλογικά όχι υψηλότερου από χρέη άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, χρέους αντίστοιχα του οποίου πολλές κυβερνήσεις αντιμετώπισαν επιτυχώς με Στάση Πληρωμής προς τους δανειστές και διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους, χρέους μικρότερου από το «Κατοχικό Δάνειο» και τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας οφείλει η Γερμανία, η χώρα καταδικάζεται στην διάλυση του εργασιακού και παραγωγικού της ιστού, στην κατάργηση της Μεσαίας Τάξης και τελικά στην Πτώχευση και Χρεοκοπία.

ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-ΝΔ-Κεντροαριστερά και το «βαθύ κράτος» της συγχορδίας των media το οποίο έχει υποκαταστήσει από το ΄89 τους πολιτικούς θεσμούς, την πνευματική και τη δημόσια ζωή και ασκεί την πραγματική πολιτική διαχείριση του τόπου αλλά και διαβρωμένα «μεσαία στρώματα» τα οποί-α παρήχθησαν από το Κράτος και το διεφθαρμένο πολιτικό καθεστώς της τελευταίας 20-ετίας παρουσιάζουν το Μνημόνιο και την σπείρα του ΔΝΤ ως μονόδρομο, ορισμένοι μάλιστα εξ΄ αυτών (Μπακογιάννη, Λοβέρδος κ.ά.) και ως ευλογία για τον τόπο.

Σκόπιμα, συγχέουν την Μονομερή Διαγραφή και την Στάση Πληρωμής του «χρέους» με την Πτώχευση και την… στάση πληρωμών από το Κράτος για να εμφανίσουν ότι δήθεν η Στάση Πληρωμής δεν οδηγεί σε απαλλαγή του μεγάλου μέρους του χρέους όπως έγινε στη Ρωσία, στην Αργεντινή, στην Βενε-ζουέλα, πρόσφατα στην Ισλανδία κ.ά. αλλά σε… μη καταβολή των μισθών και Χρεοκοπία. Αποκρύπτουν βέβαια το γεγονός ότι με τα νέα δάνεια πληρώνονται αποκλειστικά και μόνο οι δόσεις των προηγούμενων δανείων και όχι οι μισθοί και οι άλλες υποχρεώσεις του κράτους!

Ταυτόχρονα θεωρούν ότι η παραμονή μας στην «ζώνη του ΕΥΡΩ» η οποία αποδεκάτισε την εγχώρια Παραγωγή και σε συνδυασμό με την ΚΑΠ και την Αγροτική Οικονομία, μετέτρεψε τη χώρα σε «χώρο εισαγωγών», εξέθρεψε μέσω του αναγκαστικού δανεισμού από την διεθνή αγορά το «χρέος» και απαγορεύει μέσω του «Συμφώνου για το ΕΥΡΩ» την εφαρμογή κάθε άλλης πολιτικής, είναι ωφέλιμη για τον τόπο.

Η σημερινή «πολιτική τάξη πραγμάτων», ο δοσιλογισμός, η κατάπτωση της κυρίαρχης πολιτικής σε υποχείριο των χρηματιστικών ελίτ αλλά και η γενικότερη πολιτισμική και ηθική αδράνεια και παρακμή που μετέφερε ο Νεοφιλελευθερισμός και η δίδυμή του Παγκοσμιοποίηση σε ικανά τμήματα του λαού δεν θα ήσαν εύκολα εφικτές χωρίς τον παροπλισμό του «εθνικού κράτους». Χωρίς τον αφοπλισμό ενός ολόκληρου έθνους και ενός λαού με το κλείδωμα της πορείας της χώρας στον «αυτόματο πιλότο» της Ευρωπαϊκής Ιδέας, της ΟΝΕ και του ΕΥΡΩ.

Η Ευρωπαϊκή Ιδέα λειτούργησε ως νέα, οικονομική αυτή την φορά, «Μεγάλη Ιδέα» της ξενόδουλης Ελληνικής οικονομικής ελίτ που επισκίασε, εκτόπισε και δίωξε κάθε περιθώριο παραγωγής ιδεολογίας, πολιτικής και άμυνας την οποία παρείχε το «εθνικό κράτος» και διασφάλιζε έως τώρα την υπόσταση της χώρας.

Εδώ εντοπίζονται οι βαθύτερες αιτίες της κρίσης που πλήττει με ξεχωριστή - κατά παγκόσμια απόκλειστικότητα - σφοδρότητα τη χώρα μας εν΄ μέσω της γενικότερης καπιταλιστικής κρίσης, οδηγώντας την σε δρόμους «ολικής κατάρρευσης και καταστροφής» πριν ακόμη εκδηλωθεί το γενικευμένο κραχ των οικονομιών της Δύσης.

Εδώ εντοπίζεται και η αιτία του άκρατου κοσμοπολιτισμού και του ενδοτισμού ο οποίος καταλήγει στην υπονόμευση και την διάρρηξη της εθνικής κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας στην ζώνη «Κύπρος - Αιγαίο - Θράκη» και στα Βόρεια σύνορά μας και απαιτεί την εκρίζωση της γλώσσας της ιστορίας και του Πολιτισμού μας.

Η κρίση αξιοποιείται μάλιστα για να εμφυτευθούν αισθήματα ενοχής και αναξιότητας στον Ελληνικό λαό. Να του μεταφερθεί η αίσθηση ότι είναι τάχα υπόλογος, ότι είναι «από την φύση του» φυγόπονος, διεφθαρμένος, ανίκανος να οργανώσει τα «του οίκου του» και επιπλέον ταραξίας, ρατσιστής και εθνικιστής και για όλα τούτα θα πρέπει να εκχωρήσει πλέον και τυπικά στο Πρυτανείο του Βερολίνου την διοίκηση της χώρας με την διαμεσολάβηση μιας ολιγαρχίας των «ειδικών» και των «αρίστων».

Ότι θα πρέπει - στις συνθήκες της Παγκοσμιοποίησης - να ρευστοποιήσει και να καταργήσει τα σύνορά του. Να συνδιαλλαγεί και να παραδώσει σε φασιστοειδή της ιμπεριαλιστικής Νέας Τάξης και σε εγκληματίες πολέμου τύπου Νταβούτογλου, Γκρούεφσκι, Θάτσι κ.λ.π. την εθνική του κυριαρχία και την εθνική του ταυτότητα στο Αιγαίο, τη Θράκη και τα Βόρεια σύνορά του εφόσον αυτοί (καθ΄ υπόδειξη και στήριξη των ΗΠΑ) διεκδικούν «συμφέροντα και ενδιαφέροντα» εντός του εθνικού του χώρου και ότι τάχα αυτό απαιτεί η συνεργασία και η φιλία των λαών!

Ότι θα πρέπει επιπλέον η χώρα του να μετατραπεί σε διεθνές κέντρο διέλευσης, «αποθήκευσης» και εξανδραποδισμού εκατομμυρίων σύγχρονων δούλων που διακινεί οργανωμένα προς την Δύση το διεθνές δουλεμπόριο μέσω του Τουρκικού «κράτους του Σουσουρλούκ», του Τουρκικού στρατού και της Τουρκικής μαφίας.

Ότι - στις συνθήκες της Παγκοσμιοποίησης - είναι αδιανόητο και δήθεν τεχνικά αδύνατον η Ελλάδα να ελέγξει τα σύνορά της και επομένως πρέπει σταδιακά να εποικισθεί (όπως η κατεχόμενη Β. Κύπρος) από πλειοψηφίες αλλοδαπών εργαζομένων οι οποίοι μη γνωρίζοντας που ακριβώς βρίσκονται και για πόσο θα βρίσκονται εδώ, θα εναλλάσσονται κάτω από Μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας και αμοιβές και θα χρησιμοποιούνται μέσω της επίκλησης των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και μέσω των ιμπεριαλιστικών «υπερεθνικών» Οργανισμών (κατ΄ αναλογία με ό,τι έκανε στο Κόσσοβο ο ΟΗΕ) για τον έλεγχο και την διάλυση αυτού του τόπου.

Το Βερολίνο, το οποίο αναφέρθηκε πριν, υπήρξε - όλα αυτά τα χρόνια - το Πρυτανείο της διαφθοράς και του εκμαυλισμού (Siemens, C4i, Αεροδρόμιο, Υποβρύχια κ.ο.κ.) της «πολιτικής τάξης» που κληροδότησε η Μεταπολίτευση και ακριβέστερα της «πολιτικής τάξης» που επικράτησε μετά τις μεγάλες διεθνείς και εσωτερικές αλλαγές που συνέβησαν το 1989-1990 και εδραιώθηκε κατά την οκταετία Σημίτη.

Η Γερμανία προήγαγε τον εκμαυλισμό και την διαφθορά της Ελληνικής «πολιτικής τάξης» του 1989 προετοιμάζοντας την κατάληψη και κατοχή της Ελληνικής επικράτειας, επιδιώκοντας έτσι να συμμετάσχει ισότιμα με τον άξονα ΗΠΑ - Τουρκίας στον τελικό διαμοιρασμό του εθνικού πλούτου και των ιματίων της χώρας ο οποίος είχε προαποφασισθεί από την πτώση της ΕΣΣΔ και την άνοδο της ιμπεριαλιστικής Νέας Τάξης πραγμάτων το 1989-1990.

Ο κατακερματισμός και η πολτοποίηση της χώρας μας και της Βαλκανικής είχε από τότε δρομολογηθεί ως μέρος των ευρύτερων σχεδιασμών της Νέας Τάξης με επίκεντρο την Κεντρική Ασία και αποτυπωνόταν με ευδιάκριτο και εμφανή τρόπο στις συμφωνίες της Μαδρίτης και του Ελσίνκι του 1997 και 1998, στο σχέδιο Ανάν, στον «Καποδίστρια» και μετέπειτα στον «Καλλικράτη». Η μεγάλη κρίση του καπιταλιστικού συστήματος τον Οκτώβριο του 2008 και το επαπειλούμενο κραχ στις Οικονομίες της Δύσης οριστικοποίησε και επιτάχυνε τη ροή των γεγονότων.

Συνοψίζοντας την πορεία της χώρας από το Μνημόνιο και μετά και την υποταγή της στις επιδιώξεις του Γερμανικού οικονομικού Ράιχ και της σπείρας του ΔΝΤ, αλλά και την υποταγή της στα σχέδια της ιμπεριαλιστικής Νέας Τάξης στη ζώνη Κύπρος-Αιγαίο-Θράκη που θα θίξουμε παρακάτω, ισχύει ακέ-ραια η εισαγωγή από την παρέμβαση του ΔΗΚΚΙ σε εφημερίδα της Αριστεράς στις 6 Μαρτίου του 2010, όταν αποφασιζόταν το Μνημόνιο. Τότε λέγαμε:

«Στον Καρχαρία όταν δόσεις ένα κομμάτι κρέας δεν θα ηρεμήσει, αντίθετα, θα αγριέψει και θα απαιτήσει, δεύτερο, τρίτο κ.ο.κ. Γιατί αυτή είναι η διαλεκτική του Καρχαρία…»

«Χρειάζεται να τεθεί θέμα Στάσης Πληρωμών στους δανειστές (Μονομερής Διαγραφή του Χρέους), χρειάζεται αποδέσμευση από την παραγωγική αιμορραγία και την μεταφορά υπεραξίας και παραγόμενου πλούτου μέσω του ΕΥΡΩ στον Ευρωπαϊκό Βορρά και ανάκτηση του δικαιώματος χάραξης νομισματικής πολιτικής και χάραξης πολιτικής δημοσίων επενδύσεων και δημοσιονομικής πολιτικής από την χώρα…»

Εάν στα προηγούμενα προστεθεί:

Ο Διαχειριστικός Έλεγχος του χρέους και ο καταλογισμός ευθυνών όπως έγινε σχετικά πρόσφατα στον Ισημερινό με αποτέλεσμα να διαγραφεί ως παράνομο και απεχθές το μεγαλύτερο μέρος του χρέους του και η άμεση εξωλογιστική φορολόγηση της υπερσυσσώρευσης πλούτου και η αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος υπέρ του λαού, τότε αναδεικνύεται η διέξοδος για τη χώρα. Αυτή είναι η βάση της πρότασής μας για το Παλλαϊκό Εθνικό Μέτωπο και το ασυμβίβαστο Νέο ΕΑΜ, για την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ και μια νέα εξουσία στον τόπο.

Η κρίση του «χρέους» πρόδρομος και συναίτιος μιας νέας εθνικής κρίσης

Η κρίση του «χρέους» που βιώνει η χώρα δεν αποτελεί μόνο εκδήλωση της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος που ξέσπασε το 2008 στις ΗΠΑ και απειλεί να επανακάμψει σφοδρότερη και να επεκταθεί όπως την δεκαετία του ΄30 με μοιραίες συνέπειες στην Ευρώπη. Η επιλογή της Ελλάδας ως υποδείγματος εφαρμογής του «δόγματος του σοκ» για όλες τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου δεν οφείλεται αποκλειστικά στο γεγονός ότι αποτελεί έναν από τους αδύναμους οικονομικούς κρίκους της Ε. Ένωσης.

Η πορεία της Ελλάδας προς την Χρεοκοπία οφείλεται πρωτίστως στην διαχείριση σε βάρος της της Μεγάλης Κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος από την Γερμανία και τις ΗΠΑ και στην επιλογή της ως εφαλτήριο και προπομπό για τις χώρες της οικονομικής Περιφέρειας.

Η στοχοποίηση της χώρας μας συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία του συγκερασμού οικονομικών (Γερ-μανία-Γαλία) και γεωπολιτικών επιδιώξεων (ΗΠΑ) και μόνο έτσι μπορεί πολιτικά να ερμηνευθεί.

Μόνον έτσι μπορεί να ερμηνευθεί και η διεθνούς κλίμακας επίθεση σε στοιχεία που συγκροτούν την ίδια την υπόσταση του Ελληνικού εθνικούς όπως η γλώσσα, η ιστορία, η Παιδεία και ο Πολιτισμός.

Μόνον έτσι μπορεί να ερμηνευθεί η προκλητική και επικίνδυνη διαχείριση του Μεταναστευτικού προβλήματος αποκλειστικά σε βάρος της χώρας μέσω του Δουβλίνου 1 και 2 με την συναίνεση και την συνδρομή των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Σήμερα, εκτός από την οικονομική, μια νέα, εθνική αυτήν την φορά κρίση, με απροσδιόριστες - μη αντιστρεπτές συνέπειες - προετοιμάζεται από τις κυβερνήσεις και το καθεστώς της ξένης κατοχής.

Η συμφωνία του Ερζερούμ εισάγει την χώρα στην τροχιά του ανυπόληπτου διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης το οποίο θα κληθεί να εκδικάσει τις ανύπαρκτες Ελληνοτουρκικές διαφορές (Τουρκικές διεκδικήσεις) στο Αιγαίο. Υπενθυμίζουμε ότι την προσφυγή στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης είχαν έμμεσα αλλά σταθερά αρνηθεί όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις των Α. Παπανδρέου και Κ. Καραμανλή.

Το τέχνασμα της «συνεκμετάλλευσης» του Αιγαίου υποκρύπτει όχι μόνο την αρπαγή του συνόλου του ορυκτού πλούτου του, αλλά και τη διάρρηξη και την διχοτόμηση έως τον 25ο μεσημβρινό όλου του ενιαίου χώρου Κύπρος - Αιγαίο - Θράκη.

Μετά τις συμφωνίες της Μαδρίτης του 1997 και του Ελσίνκι το 1998 από τις κυβερνήσεις Σημίτη και μετά την παράδοση του ελέγχου του εναέριου χώρου του Ανατ. Αιγαίου, διάμεσο του ΝΑΤΟ, από την κυβέρνηση Καραμανλή ετοιμάζεται το τελικό βήμα του ενδοτισμού που φέρει το όνομα «προσφυγή στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης» Το ΔΗΚΚΙ εκτιμά ότι:

Πίσω από την επιβολή του δόγματος του σοκ ετοιμάζεται η Χάγη για να ολοκληρώσει το Βατερλό του νεοελληνικού κράτους και του Ελληνισμού. Το ταξικό και το εθνικό πρόβλημα εκδηλώνονται σήμερα και αναζητούν απάντηση ενιαία και αλληλένδετα όσο ποτέ. Είναι εθνική ανάγκη η Ελλάδα:

-Να προχωρήσει στην ανακήρυξη της ΑΟΖ της με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας του ΄82 σύμφωνα την διεθνή πρακτική την οποία ακολουθούν τα τελευταία χρόνια όλες σχεδόν οι χώρες της Δύσης και να επιλυθεί έτσι ομαλά και το πρόβλημα οριοθέτησης της Υφαλοκριπίδας, το μόνο υπαρκτό πρόβλημα στο Αιγαίο. Ταυτόχρονα:

-Να διατυπώσει Νέο Αμυντικό Δόγμα και να επαναπροσανατολίσει την εξωτερική της πολιτική. Να επιδιώξει συμμαχία με την Ρωσία του Πούτιν στους τομείς της Άμυνας, της αξιοποίησης του ορυκτού της πλούτου, της Ενέργειας και των Αγωγών. Να σταματήσει την συμμετοχή της και τη λειτουργία της Σούδας στις σταυροφορίες της Δύσης στην Λιβύη, το Αφγανιστάν κ.ά.

Κανένας Ελληνοτουρκικός διάλογος και καμία φιλία με το Τουρκικό στρατιωτικό καθεστώς δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί αν πρώτα το τελευταίο δεν άρει την «απειλή πολέμου» την οποία έχει διατυπώσει σε βάρος της χώρας μας, δεν διακηρύξει τον σεβασμό του στις συνθήκες της Λοζάννης του 1923 και των Παρισίων του 1947 που ορίζουν τα σημερινά σύνορα και δεν αποσύρει τα στρατεύματα κατοχής και το διεθνές έγκλημα του εποικισμού στην Κύπρο.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΚΑΛΕΣΜΑ

ΟΧΙ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΞΕΝΗ ΚΑΤΟΧΗ!

Ελληνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Νέο ΕΑΜ!

Ελεύθερη Ελλάδα

Η Νέα Τάξη (ο νέος φασισμός) διορίζει, κουρελιάζοντας το Σύνταγμά μας, «πρωθυπουργό» υπάλληλο της Μέρκελ (Αντιπρόεδρο της Ε.Κ.Τ. και μέλος της «Τριμερούς Επιτροπής»). Η «Τριμερής Επιτροπή» υπηρετεί το διεθνές καρτέλ των τοκογλύφων-τραπεζιτών με στόχους:

1 )Την διάλυση των «εθνών-κρατών» και τον οριστικό ενταφιασμό των εθνικών κοινοβουλίων και μαζί της δημοκρατίας και των εκλογών. 2) Την αφαίρεση κάθε συλλογικού ή/και ατομικού δικαιώματος (οικονομικού, εργασιακού, κοινωνικού κ.ά.) στο όνομα της Παγκοσμιοποίησης και της απάτης των χρηματιστικών «αγορών».

Η Νέα Τάξη για να επιβάλλει την δικτατορία της στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου χρησιμοποιεί ως μέσα την Ευρωπαϊκή Ένωση (Γερμανία - Ευρωπαϊκός Βορράς), το ΕΥΡΩ (ΜΑΡΚΟ), το ιδεολόγημα των Ανοικτών Συνόρων (Open Borders) και το τοκογλυφικό Χρέος, και ως εφαλτήριο, «πιλότο» και χώρα πρώτης εφαρμογής έχει επιλέξει και χρησιμοποιεί τη χώρα μας.

Υψώνει ένα Δ΄ Ράιχ με όπλα αυτήν την φορά οικονομικά και επικοινωνιακά (στρατηγική της ήπιας ισχύος) και με «στρατεύματα κατοχής» ενσωματωμένες από καιρό (Συνθήκη του Μάαστριχτ), εκ-μαυλισμένες τοπικές πολιτικές ηγεσίες (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-κεντροαριστερά), για το ίδιο με το Γ΄ Ράιχ και τον Ναζισμό αποτέλεσμα: Κατοχή, φτώχεια, εξαθλίωση, θάνατο!

Στην περίπτωση της χώρας μας, ενός προεπιλεγμένου στόχου της Δύσης με ιστορικές παρακαταθήκες, νευραλγική γεωπολιτική θέση και σημαντικό ορυκτό πλούτο, δεν πρόκειται μόνο για βίαιη καπιταλιστική αρπαγή πλούτου… Η Νέα Τάξη μας ζητά «τα πάντα!», επιδιώκει τη γενοκτονία και τη συλ-λογική εξόντωσή μας ως έθνους και ως λαού!

Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ ήρθε να ολοκληρώσει ό,τι δεν μπόρεσε μόνο του το ΠΑΣΟΚ. Να προάγει την «πάση θυσία υπερχρέωση της χώρας». Να οδηγήσει στην ανεξέλεγκτη Χρεοκοπία και στην συνέχεια να εγγυηθεί την Κατοχική Οικονομία-Λεηλασία με ΕΥΡΩ ή Κατοχική ψευτοδραχμή και να καταλήξει σε μια νέα - μεγαλύτερη από το 1922 - εθνική καταστροφή:

Στην αποσύνθεση και τον διαμελισμό της χώρας και της Βαλκανικής σε ζώνες ελεύθερης εκμετάλλευσης, σε ζώνες υπό απόσπαση όπως προβλέπει ο «Καλλικράτης» και όπως προετοιμάζεται συστηματικά στην ζώνη Κύπρος-Αιγαίο-Θράκη από τις συμφωνίες της Μαδρίτης και του Ελσίνκι του 1997 και 1998 και το «σχέδιο Ανάν». ΚΟΜΙΖΕΙ:

-Βίαιη Φτωχοποίηση (Αλβανοποίηση). Γενική Στάση Πληρωμών στο εσωτερικό με στόχο την ανεξέλεγκτη ύφεση (απορρύθμιση), κατάρρευση και Λουκέτα - Απολύσεις - Ανεργία - Μετανάστευση ΠΑΝΤΟΥ! Διάλυση του Δημόσιου. Εκμηδενισμό των αποδοχών. Κατασχέσεις καταθέσεων. Απαξίωση και εξαναγκασμό σε Πλειστηριασμό της μικρής ιδιοκτησίας - Αφανισμό της Μεσαίας Τάξης.

-Κύρωση της νέας Δανειακής Σύμβασης από την Βουλή ώστε με ισχύ του Αγγλικού δίκαιου! να κατάσχονται ανεμπόδιστα Εθνικές Επιχειρήσεις και Υποδομές, μνημεία πολιτισμού, μνημεία φυσικού κάλους, η γη, ο ορυκτός μας πλούτος κ.ά.

-Άρση Προσωπικών Δεδομένων και Ελευθεριών - Άρση Επαγγελματικού Απορρήτου! Ιδιώνυμο! Δουλεία και Ηλεκτρονικό Φακέλωμα! στην Παγκόσμια διακυβέρνηση των «αγορών».

Ο Ελληνικός λαός βιώνει μια «διατεταγμένη πορεία προς την απόλυτη καταστροφή!». Γνωρίζει ότι δεν είναι αυτό «το ριζικό του». Γνωρίζει και το που βρίσκεται η δύναμή του. Ώρα να την αξιοποιήσει!

Να ενωθεί και να αποκρούσει από κοινού την θανάσιμη ιμπεριαλιστική εισβολή και Ξένη Κατοχή και όλο το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα του Νεοφιλελευθερισμού το οποίο από μια 20-ετία την υπηρετεί και συνεταιρίζεται μαζί της και ας αφήσει για μετά τις διαφορές του, ας αποφανθεί μετά για το αν «θα ανατρέψει τον καπιταλισμό», αν θα αναζητήσει άλλο «Ευρωπαϊκό δρόμο» κ.τ.λ.

Να ενωθεί σε μια ειλικρινή Συμμαχία του εξαπατημένου κόσμου της «λαϊκής δεξιάς» και της «3ης Σεπτέμβρη του ΠΑΣΟΚ» με το κίνημα των «Αγανακτισμένων» και την Αριστερά. Σε:

MIA ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΗ - ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ από τον μισθωτό, τον άνεργο, τον εργάτη, τον αγρότη, τον νέο, τον αυτοαπασχολούμενο, τον επιχειρηματία που συνθλίβεται, τον ένστολο που αγωνιά, τον ελεύθερο διανοούμενο ΚΑΘΕ ΜΑΧΟΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΑ!

Απαιτείται για τούτο ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο. Ένα σαφές-ισχυρό ιδεολογικό Πρόταγμα Αρχών με την δυναμική της Ενωμένης Εθνικής Αντίστασης 1940-1944. Ένα ασυμβίβαστο Νέο ΕΑΜ με σκοπό να δώσει άμεσα πολιτική πρόταση και διέξοδο Απελευθέρωσης και Νέας Εξουσίας. Να οργανώσει στην βάση τον λαό, να μετατρέψει την Λαϊκή Οργή σε Εξέγερση και Ανένδοτο αγώνα μέχρι τη Νίκη! ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ…

Νέο ΕΑΜ - Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΡΘΩΣΗΣ (12 σημεία)

1) Τέλος το «ανήκομεν εις την Δύσιν». Εθνική στρατηγική και Αξιοποίηση των γεωπολιτικών, των πλουτοπαραγωγικών, των εδαφοκλιματικών και των πολλών και σημαντικών συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας μας. Επανακαθορισμός της διεθνούς θέσης της - Εναλλακτικές Πηγές δανεισμού. Συνεργασία με την Ρωσία και τις χώρες του BRIC. Εθνική Κυριαρχία και Πρόταξη της ιστορίας, της γλώσσας και του Πολιτισμού μας!

2) Μονομερής Διαγραφή του «Χρέους», το οποίο, ουσιαστικά έχει αποπληρωθεί από την Ελλάδα δύο φορές έως το 2009! Καταγγελία της επιχείρησης διεθνούς διασυρμού της χώρας και της τρομοκράτησης του λαού με το Μέγα Ψεύδος των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και media πως δήθεν από τις δόσεις των δανείων (π.χ. 6η δόση) πληρώνονται μισθοί, συντάξεις και άλλες υποχρεώσεις του Κράτους.

-Διεκδίκηση των Πολεμικών Αποζημιώσεων και του «Κατοχικού Δανείου» που οφείλει στην Ελλάδα η Γερμανία (η οποία έχει αποζημιώσει όλες τις άλλες χώρες - ακόμη και την «άκαπνη» κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο Τουρκία) και ξεπερνούν κατά πολύ το Ελληνικό «Χρέος»!

3) Αντιμετώπιση του «Ελλείμματος» με: α) Κατάσχεση του παράνομου πλούτου που αποθησαύρισε το παρασιτικό κεφαλαίο και το πολιτικό σύστημα της 20-ετίας, ο οποίος, μπορεί να συλληφθεί και ξε-περνά τα 160δις. β) Δίκαιη - «Εξωλογιστική» φορολόγηση των μεγάλων Α.Ε., και των Πολυεθνικών που απομυζούν, εξάγουν και μεταφέρουν αλλού τον εθνικό μας πλούτο και η υποφορολόγηση των οποίων υπήρξε η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΙΤΙΑ της πρώτης εκτροπής του «Ελλείμματος» το 2008!

4) Κρατικοποίηση υπό Λαϊκό έλεγχο στην διοίκηση όλων των τραπεζών και των ΔΕΚΟ χωρίς αποζημιώσεις των μεγαλομετόχων! Διαγραφή των χρεών των μικροοφειλετών στις τράπεζες.

5) Επάνοδος σε Εθνικό Νόμισμα! ( Όχι σε υποτιμημένη Κατοχική ψευτοδραχμή των Μέρκελ και ΔΝΤ). Το ΕΥΡΩ με την καταστροφή της Εγχώριας Παραγωγής και με τον υποχρεωτικό Νεοφιλελευθερισμό μετατρέπει την Ελλάδα σε τριτοκοσμική χώρα, σε αποικία τύπου Μπουρκίνα Φάσο που έχει κι΄ αυτή «σκληρό νόμισμα» και «Ανοιχτή Οικονομία» αλλά λιμοκτονεί.

6) Επάνοδος σε «Εθνική Οικονομία!» και Εγχώρια Παραγωγή με προϋπόθεση την ΣΤΡΟΦΗ ΠΡΟΣ:

Τις νέες, «υπό λαϊκό έλεγχο ΔΕΚΟ», την μικρή και μεσαία Παραγωγική Επιχείρηση και το μεγάλο Αγροτικό πλεονέκτημα της χώρας, και κυρίως τις Δημόσιες Επενδύσεις από έναν ριζικά ανασυγκροτημένο, απαλλαγμένο απ΄ το κομματικό κράτος και απ΄ το «βαθύ κράτος» των media και των πολύ-εθνικών τύπου «SIEMENS – HELLAS», Δημόσιο Τομέα!

7) Ακύρωση των Μνημονίων των Δανειακών Συμβάσεων και όλης της νομοθεσίας για τα χαράτσια, περικοπές μισθών, συντάξεων, κοινωνικών επιδομάτων, Ασφαλιστικό, Εργασιακά, Περιβάλλον κ.ά.

-Στήριξη του λαϊκού εισοδήματος! Να επανεκινηθεί έτσι και η Αγορά. Να κινήσει την Παραγωγή. Να προκύψουν πολλαπλασιαστικά οφέλη για την Οικονομία, και έσοδα στο Κράτος. Διατίμηση των ειδών λαϊκής κατανάλωσης, σπάσιμο των καρτέλ διαμόρφωσης των τιμών.

8) Παραγραφή της «Παραγραφής»! Τιμωρία και Δήμευση περιουσιών των καταχραστών και όσων: με «δηλώσεις» τους (Τιτανικός κ.λ.π.) έπληξαν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, ή πλαστογράφησαν κρίσιμα μεγέθη για τον δανεισμό της («Έλλειμμα» του 2009!), ή με την διεύρυνση από Τ3 σε Τ10 του χρόνου διαπραγμάτευσης των Ελληνικών Ομολόγων το 2009 (όταν δανειζόμασταν με 2%!) εκτίναξαν στα ύψη τα spreads και τα επιτόκια δανεισμού της.

9) Προτεραιότητα στους Ανέργους, στον καταδυναστευόμενο πολίτη και στο Κοινωνικό Κράτος.

10)«Οροφή» και Αντιμετώπιση στο λιμνάζον Μεταναστευτικό πρόβλημα το οποίο εξορίζει την Ελληνική εργατική τάξη και απειλεί την συνέχεια του τόπου.

11)Αμυντικό Δόγμα απέναντι σε ΗΠΑ και Άγκυρα. Καμία υποχώρηση στα χωρικά μας ύδατα (12 ν.μ.), στην Α.Ο.Ζ., την υφαλοκρηπίδα, το FIR και την αναμενόμενη έξαρση της επιθετικότητας στο Αιγαίο.

12)Ενεργοποίηση του αρθ. 120 του Συντάγματος! Συντακτική Εθνοσυνέλευση! Κατάργηση βουλευτικών συντάξεων και προνομίων. Πραγματική Δημοκρατία και Κάθαρση στο Κράτος και την Δικαιοσύνη.

«η προκοπή για τους ελεύθερους/για μας»

ΠΑΜΕ: «Κώδικας ναρκωτικών», άλλο ένα πλήγμα στην εργατική τάξη…

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΡΟΔΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Το νομοσχέδιο «κώδικας ναρκωτικών», που συζητιέται στη βουλή προσπαθεί να φέρει άλλο ένα πλήγμα στην εργατική τάξη, στους αγώνες και την ποιότητα ζωής της. Η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου με επείγουσες διαδικασίες φέρνει και θέλει να περάσει το νόμο που θα ανοίγει διάπλατα τις πόρτες στην εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες και θα πολλαπλασιάζει το εμπόριο και τη διακίνηση του λευκού θανάτου.

Στα μέτρα που καθημερινά εξαπολύουν εναντίον μας όπως αυτό της ανεργίας, της επιβολής των χαρατσιών, της μείωσης των μισθών, της αφαίρεσης ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, της εμπορευματοποίησης της υγείας, της παιδείας, φέρνουν σαν ενισχυτικό το νομοσχέδιο της απελευθέρωσης των ναρκωτικών που επεξεργάζονταν χρόνια τώρα και δεν τολμούσαν να περάσουν.

Άλλο ένα δηλητηριώδες όπλο στη φαρέτρα των καπιταλιστών δουλεμένο από τα κόμματα που μοναδικό στόχο έχουν να κοντρολάρουν τις ζωές μας τα οράματα και τα ιδανικά μας, να κατευθύνουν τα μυαλά μας, τα μυαλά των νέων, στην εξάρτηση την υποταγή και προσαρμογή σε ότι ευνοεί το σύστημά τους.

Οι προφάσεις, ότι σέβονται την ελευθερία μας για να κάνουμε χρήση σε ότι «γουστάρουμε», ότι με την απελευθέρωση θα μειωθούν οι χρήστες, ότι θα βοηθηθούν οι εξαρτημένοι, δεν μπορούν να ξεγελάσουν όλους εμάς που καθημερινά παλεύουμε για να υψώσουμε την εργατική τάξη, την τάξη μας, στο επίπεδο που θα μπορεί ελεύθερα να καθορίζει τη ζωή της και να αξιοποιεί τον πλούτο που παράγει για να καλύπτει όλες τις σύγχρονες ανάγκες της.

Τεράστιες οι ευθύνες του ΣΥΝ, ο οποίος εμφανίστηκε υπέρμαχος του νομοσχεδίου.

Το εγχείρημα της απελευθέρωσης χρήσης του χασίς και υποκατάστατων σε γειτονικές χώρες είναι ενδεικτικό για των αριθμό των εξαρτημένων που αυξάνεται ανησυχητικά.

Στην Ολλανδία, σχεδιασμένα, αποφασίστηκε η αποποινικοποίηση των ναρκωτικών την περίοδο ακριβώς που αναπτυσσόταν ένα μεγάλο αντιπολεμικό κίνημα και τώρα το ποσοστό όσων κάνουν καθημερινή χρήση κάνναβης ξεπερνάει το 80%.

Σχεδιασμένα και στη χώρα μας επιχειρείται η απελευθέρωση ταυτόχρονα με την ανάπτυξη των ταξικών αγώνων και το δυνάμωμα της εργατικής αλληλεγγύης.

Το ΠΑΜΕ καλεί όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία, το Εργατικό Κέντρο να συμβάλλουν στο ξεσκέπασμα του εγκληματικού νομοσχέδιου. Να ξεσηκωθούν. Να στείλουν καταδικαστικές αποφάσεις συμβουλίων, συνελεύσεων, επιτροπών στην τρικομματική κυβέρνηση και στους υποστηρικτές της ελεύθερης χρήσης των υποκατάστατων, να πάρουν πρωτοβουλίες για την παρεμπόδιση της ψήφισης του νομοσχέδιου. Να συζητήσουν στους χώρους δουλειάς με τους εργαζόμενους, αλλά και στις εργατικές γειτονιές.

Αγωνιζόμαστε για την πραγματική απελευθέρωση της τάξης μας από όλα τα δεσμά των καπιταλιστών. Δε χαρίζουμε τις ζωές μας, τις ζωές των παιδιών της τάξης μας σε κανέναν.

Ρόδος 27/01/2012

Ποιήματα της Ευαγγελίας Τσιακίρη

Τρία όμορφα ποιήματα της καλής φίλης Ευαγγελίας Τσιακίρη ιδικά για το ιστολόγιο μου…

Ευαγγελία σε ευχαριστώ πολύ!!

...Κλαίω για όλους σας , για ό,τι δεν κάνατε

για ό,τι αφήσατε και υποτιμήσατε…

Η Ζ Ω Η

Είναι ωραίο να είσαι τυχερός

να έχεις δει τη ζωή αλλιώς,

δίχως εμπόδια σαν χαλί στρωμένη

κι η ευτυχία να σε διαχέει.

Η αλήθεια είναι πως η ζωή είναι σκληρή

και πως παλεύουμε από το βράδυ ως το πρωί ,

τι νόημα θα είχε αν η ζωή

ήταν μια απέραντη λιακάδα δηλαδή;

Σίγουρα θα γινόταν έρημος , ξερή

δίχως μια στάλα , μια βροχή,

πώς θα ξεφύτρωναν τα όμορφα λουλούδια

το ουράνιο τόξο δεν θα βλέπαμε αλήθεια.

Έτσι είναι η ζωή , δύσκολη μα

και όμορφη πολύ.

Προσπάθησε να ζεις κάθε στιγμή

και δίνε την αξία που της αναλογεί.

Μην προσπαθείς να δίνεις χρόνια στη ζωή,

ζωή δώσε στα χρόνια , αυτό αρκεί ,

για να περάσει και να διαβεί

με νόημα κι αξίες , σαν γιορτή.

Ευαγγελια Τσιακίρη 15/11/ 2010

ώρα 17,30

Σ Ε Β Λ Ε Π Ω Χ Ρ Ι Σ Τ Ε Μ Ο Υ

Σε βλέπω Χριστέ μου ,

σε βλέπω μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου,

επάνω από τα έδρανα των δικαστών,

το σταυρό σου βλέπω στην εικόνα σου.

Κι εγώ στη θέση του ακροατηρίου

τον πατέρα ακούω που προσπαθεί ,

το άδικο που έγινε στο γιο του ν΄αποδείξει

κι όπως σε βλέπω σταυρωμένο εκεί ,

συλλογιέμαι γιατί εκεί σε έχουν τοποθετήσει;

Ίσως για να πέρνουν δύναμη οι αδικημένοι ,

όταν την μεγάλη αδικία που έγινε σε εσένα βλέπουν.

Ίσως γιατί θέλουν να περάσουνε στη σκέψη των αδικημένων

πως οι δίκαιοι πληρώνουν , όπως εσύ , κι αποδεχόμενοι

τα δικά Σου και τα δικά τους πάθη ,

να θεωρούν πως είναι τυχεροί, αφού δεν έχουν ήδη σταυρωθεί.

Αυτοί είναι οι άνθρωποι Χριστέ μου ,

ακόμη και τα Πάθη Σου τα χρησιμοποιούν

για να περάσουν το μήνυμα πως όλοι υποφέρουν κι αδικούνται

κι αυτοί που το περνούν το μύνημα ειναι εκεινοι που στο όνομάσου ορκίζονται,

οι ψευδομάρτυρες , οι δικαστές , οι πιο μεγάλοι αδικητές , αυτοί σε αρνούνται.

Θεριά οι άνθρωποι Χριστέ μου δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν

χίλιες φορές να γεννηθείς , χίλιες θα σε σταυρώσουν .

Ευαγγελία Τσιακίρη 15/11/2010

Κ Λ Α Ι Ω

Κλαίω για όλους σας , για ό,τι δεν κάνατε

για ό,τι αφήσατε και υποτιμήσατε.

Εσείς ευθύνεστε; Ούτε το νοιώσατε , ούτε αισθανθήκατε ,

τη χρεία που υπήρχε σε ό,τι αξίζει βάση να δώσετε

και αντ΄αυτού το επληγώσατε.

Κι εγώ που νοιώθω , τι παραλείψατε ,

εγώ πληγώνομαι και υποφέρω

για νότι εσεις ηθελημένα αγνοήσατε,

μη ξέροντας ποιο δρόμο να τραβήξετε.

Όμως στη ζήση κι αυτό συμβαίνει ,

να πονούν πάντοτε οι αδικημένοι,

αυτοί που έζησαν δίνοντας πάντα ,

έχοντας δρόμο τους την προσφορά

κι απολλαμβάνοντας έναν αγώνα

που οδηγούσε παντα υψηλά .

Κάποιοι γεννήθηκαν μόνο να δίνουν ,

κάποιοι να πέρνουν μόνο ζητούν ,

στο τέλος μόνοι τους πάντα θα μένουν ,

αυτοί που έπερναν , μόνο γι αυτούς.

Ευαγγελια Τσιακίρη 11 Απριλίου 2011

ώρα 16.11