Φυτολογία Σορωνής. (μέρος β Ν-Ψ)

Γράφει ο Λουκάς Μπονιάτης 

Φυτολογία Σορωνής. (μέρος β Ν-Ψ) 

Νεμμά = φυτρώνει. 

Νεχρενές = όψιμος καρπός. 

Ξερονόμι = τα ξερά χόρτα. 

Ξετσίνισε = φύτρωσε. 

Ξεχυρίζω = χωρίζω το σιτάρι από το άχυρο. 

Ογγιά = μηδική. 

Παμπάκι = βαμβάκι. 

Παμπούλα = καρπός βαμβακιάς. 

Παρπούνια = φασολάκια με πρασινοκοκκινη φλούδα. 

Πατίχα = καρπούζι. 

Παχάρι = το πολύ χορτάρι της άνοιξης – εποχή του παχαριού. 

Πεμπέκα = κουκουνάρι . 

Πιπονάκι = πικραγγουριά. 

Περδικολούλουο = το κρινάκι ίριδα. 

Πετσάουρο = πάρα πολύ άγουρο. 

Πευκάβγουα = μανιτάρια που φυτρώνουν κοντά στα πεύκα. 

Πευκαζίαινα = οι ξερές βελόνες του πεύκου. 

Πικράι = πικραλίδα, αγριοράδικο. 

Ποντικιά = αλμυρίκι. 

Πορδές του γαδάρου = μικρά μανιτάρια που φυτρώνουν πολλά μαζί που δεν είναι φαγώσιμα. 

Πρώμα = πρώιμα. 

Ρουμάνι = άγρια βλάστηση. 

Σάζι = ψάθα, ψαθάκι. χόρτο με το οποίο πλέκουν καθίσματα. 

Σαρίσαπρη = το κακτοειδές αθάνατος. Το κρεμάνε

στην πόρτα για να διώχνει το κακό. 

Σκάδια = τα αποξηραμένα σύκα. 

Σκαλαφρόπους = θάμνος. 

Σκαντίκι = Αγριοκαρότο- σταφυλίνακας. 

Σκαπαμέντο = εξάτμιση αυτοκινήτου -μοτοσικλέτας. 

Σκυφτομηλιά = Θαλασσόκεδρος, Άρκευθος, θάμνος – μικρό δέντρο. 

Σκυφτόμηλα = καρπός της σκυφτομηλιάς ο οποίος τρώγεται. 

Σούσουνας = στήμονας κρεμμυδιού. 

Σταφυλιές = Αρκουδόβατος, αρκόβατος,

αναρριχόμενο. 

Στελιά = Λαψάνες. 

Συκάλες = πρώιμα σύκα. Στις φάνες τα λένε Μπουρνοφύες . 

Συκοκλώναρο = κλαδί της συκιάς. 

Τακκουνάρα = παπαρούνα. 

Ταυριές = βλαστός. 

Τρικουκκιά = κράταιγος, θάμνος – μικρό δέντρο. 

Τρίκουκκα = ο καρπός της τρικουκκιας που τρώγεται. 

Τριόλι = Τριβόλι χόρτο. 

Τσακκοπιάστρα = αγριοσίταρο ή αγριοστάχι. 

Τσικκούρι = είδος ραδικιού με κόκκινο μίσχο. 

Φακκουριά = νεράντζιά. 

Φακκούρα = νεράντζι. 

Φασουλλάριος = πράσινο φασόλι. 

Φλόμος = 1. η φλούδα του δέντρου. 

2. το παχύ άσπρο μεταξύ του εξωτερικού φλοιό και του εσωτερικού λεμονιού. 

Φραγκουάζανο = ντομάτα. 

Φυστικάκια = οι βολβοί της αξινιάς - ξινήθρα, τα οποία αποτελούσαν έδεσμα είτε ωμό είτε τηγανητό. Αποτέλεσε σημαντική τροφή στην διάρκεια της κατοχής. 

Φυτιλιά = Λυχναράκι θάμνος. Οι αποξηραμένοι κάλυκες του χρησιμοποιούνταν σαν φυλάκια για να ανάβουν το καντήλι. 

Χαρατσίνα = ρετσίνι του πεύκου. 

Χαρτοβέλουσα = ζίννια η κομψή (χαρτί + βελούσι – βελούδο) αναφέρεται στα πέταλα του. 

Χρυσομηλιά = βερικοκιά. 

Ψιθιά = Άψινθος. 

Ψυλλόχορτο = δελφίνιο ή αγροσταφίδα. 

Λουκάς Μπονιάτης 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ομάδα «Παλιά Σορωνή»: https://www.facebook.com/groups/2637261696541637/permalink/2837277813206690/

Φυτολογία Σορωνής. (μέρος α Α-Μ)

Γράφει ο Λουκάς Μπονιάτης 

Φυτολογία Σορωνής. (μέρος α Α-Μ) 

Αέλαμος = βρώμη. 

Ακάτσαρος = λάβδανο θάμνος. 

Ακονιζιά = κόνυζα. 

Αλαμόχορτο = αγριοβρώμη. 

Αλεσφακιά = φασκόμηλο. 

Άλοθθας = αρσενικό σύκο. 

Αλόθια = άγουρα σύκα. 

Αλυαριά = λυγαριά. 

Αμαράγκοι= μαργαρίτες. 

Αμόλοχας = μολόχα. 

Αμπερνός = βελανιδιά. 

Αμπερνάλλι = μικρή βελανιδιά. 

Αξινιά = ξινήθρα. 

Αππί = απίδι. 

Απλάτανος = πλάτανος. 

Αποκάλαμη = το ξερό χόρτο που μένει μετά τον θερισμό. 

Αρβίθι = ρεβίθι . 

Αρίανη = ρίγανη. 

Αριός = άκαρπη κληματαριά. 

Αρναούττι = πιπεριά (καρπός). 

Αροάχνα ή Αροάχνη =ροδοδάφνη. 

Αροΐνοι = τα τρυφερά πράσινα φασολάκια. 

Αρτακλιά = κουμαριά. 

Αστρακιά= Φλόμος ο θάψος Verbascum thapsusΘάμνος με χυμό δηλητηριώδες που χρησιμοποιούσαν για να πιάνουν τα χέλια από την ρένη. 

Ασκελαρούα = Δρακοντιά. 

Ασκινός = σχίνος. 

Ασπάρτης = ο θάμνος σπάρτο. 

Ασπόρτιλας = Ασφόδελος. 

Ατσικνούα = τσουκνίδα. 

Αττούμακας = Αετομάχος πουλί. 

Αυγούδι = μανιτάρι. 

Αφρύανο = το φρύγανο αγκαθωτός θάμνος. 

Αχερο = άχυρο. 

Αχήρι = αθήρι ποικιλία σταφυλιού. 

Αχλαουνιά = Αγριαπιδιά. 

Αχλαούνι = ο καρπός της αχλαουνιάς που τρώγεται. 

Αχρούμπα = Θυμάρι. 

Βαζάνα - βαζανιά = μελιτζάνα. 

Βάτσινα = βατόμουρα. 

Βυζιά του λαού (λαγού) = Λύκος του λάδανου. Είδος πόας με κόκκινα άνθη, με θύλακα γεμάτο υγρό σαν μέλι το οποίο βγαίνει την άνοιξη κάτω από θάμνους. Το υγρό τρώγετε. Υπάρχουν δύο είδη, τα ποιο ροζ που τα λένε τριανταφυλλένια περιέχουν περισσότερο υγρό. 

Γαλατούσα = το φυτό κώνειο, που με επεξεργασία έβγαζε μια γαλακτώδες ουσία, την οποία χρησιμοποιούσαν για να πιάσουν τα χέλια από τις ρένες. 

Γληφόνι = φλισκούνι. Είδος μέντας συγγενής του δυόσμου . 

Γραμυθιά = τερέβινθος ή τσικουδιά ή κοκκορεβυθιά θάμνος-δέντρο. 

Γραμύθι = ο καρπός της γραμυθιάς ο οποίος τρώγεται. 

Διμηνήτης = είδος σταφυλιού πολύ πρώιμου (μαύρο). 

Ερεικιά = ο θάμνος ρείκι. 

Καϊσι = βερίκοκο. 

Καρναπίτι = κουνουπίδι. 

Καρύδκια = καρύδια. 

Κερατιά = χαρουπιά. 

Κεπαρίσι = κυπαρίσσι. 

Κεχρί = καλαμπόκι. 

Κνάζουν = ωριμάζουν 

Κναστό = ώριμο 

Κολητσία = Κολητσόχορτο. 

Κολοκάσσα = Καρλίνα ή Ατρακτυλίς η κομμιοφόρος ή μαστιχάγκαθο. Στο μοβ άνθος, εκκρίνεται μια ουσία. Αυτή η ουσία κάτι σαν λιβάνι, συλλέγονταν από τα παιδιά και την χρησιμοποιούσαν σαν τσίχλα - πίσσα όπως την έλεγαν. 

Κουνναράς = κουκουνάρα. 

Κουσκουλίθρα = ο κορμός της παπαρούνας. 

Κουτρουβάλι - Κουτρούβαλος = αγριελιά σαν θάμνος. 

Μανταρένι = μανταρίνι. 

Μαρτολούλουο = χαμομήλι. 

Μαυρουλλί = μαύρο σουσάμι. 

Μελαχρούμπι = το περισσότερο ανθισμένο και αρωματικό θυμάρι. 

Μιξασιά = το δέντρο Όξος. Παράγει κίτρινους σφαιρικούς καρπούς τα μιξάσια, που με ειδική επεξεργασία έφτιαχναν τι ξόβεργες. 

Μοστοκαρφιά = γαριφαλιά. 

Μουνουργιά = μουριά. 

Λουκάς Μπονιάτης 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ομάδα «Παλιά Σορωνή»: https://www.facebook.com/groups/2637261696541637/permalink/2835075113426960/