Δημοτικό Στάδιο Ρόδου «Διαγόρας»

Στάδιο «Διαγόρας» 

Το Δημοτικό Στάδιο Ρόδου «Διαγόρας», με την αρχική ιταλική του ονομασία Arena Del Sole, είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στην πόλη της Ρόδου και είναι έδρα του Διαγόρα και της Α.Σ. Ρόδου. Είναι φωταγωγημένο, διαθέτει ποδηλατοδρόμιο και σκεπαστή οροφή στις θύρες 1 και 2. Διαθέτει επίσης βοηθητικό προπονητικό κέντρο με φυσικό χλοοτάπητα και ανοιχτά γήπεδα καλαθοσφαίρισης. 

Ιστορία 

Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 1932 από τις Ιταλικές Αρχές με αρχιτέκτονα τον Armando Bernabiti, βασισμένο στα πλαίσια αρχαίου ελληνικού σταδίου σχήματος U, με κερκίδες στις τρεις πλευρές του, και είχε τότε το όνομα Arena Del Sole (Ηλιόλουστη Αρένα). Μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, πήρε το όνομα «Διαγόρας» από το όνομα του αρχαίου Ολυμπιονίκη, Διαγόρα και χρησιμοποιήθηκε ως έδρα του Γ.Σ. Διαγόρα. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, το εξωτερικό τοίχος του σταδίου που ήταν περίπου 250εκ. διπλασιάστηκε από τον Δήμο Ρόδου, κι έτσι έχασε την αρχική Ιταλική μορφή του εξωτερικά, όχι όμως και στο βοηθητικό κέντρο. Η χωρητικότητα-ρεκόρ του σταδίου είναι 8.500 άτομα. Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 3.693 θέσεις. Μέχρι τις αρχές της νέας χιλιετίας, δεν υπήρχαν καθίσματα, εκτός από την σκεπαστή κερκίδα, ώσπου τοποθετήθηκαν και στο υπόλοιπο γήπεδο, στα χρώματα των δύο ομάδων. Το 2019 το τοιχίο από την θύρα 4 ως 5 υπέστη κλίση και γκρεμίστηκε για να επιδιορθωθεί, οι εργασίες βρίσκονται σε εξέλιξη. Το 2016 με εντολή της Γ' Εθνικής κατηγορίας τα καθίσματα αφαιρέθηκαν. Το 2019 ο Δήμος Ρόδου με εντολή της Football League θα επαναφέρει και πάλι τα καθίσματα, αυτή τη φορά, χρώματος λευκού. 

Πηγή κειμένου: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%A3%CF%84%CE%AC%CE%B4%CE%B9%CE%BF_%CE%A1%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CF%85_%C2%AB%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%B1%CF%82%C2%BB

Στάδιο Διαγόρα 

Χωρητικότητα: 3.700 (καθήμενοι) 

Τοποθεσία: Το στάδιο βρίσκεται στην πόλη της Ρόδου, στο ομώνυμο νησί των Δωδεκανήσων. Μπορείτε να φτάσετε εκεί με πλοίο από τον Πειραιά, αλλά και αεροπορικώς. Το ίδιο το στάδιο είναι ακριβώς έξω από τα μεσαιωνικά τείχη της παλιάς πόλης (στη νότια πλευρά τους) και για τον λόγο αυτό πολύ εύκολο να το εντοπίσετε. Ερχόμενοι από το κέντρο της νέας πόλης, απλώς ακολουθήστε την οδό Δημοκρατίας, παράλληλα με την εξωτερική περίμετρο των τειχών και την τάφρο. Μην στρίψετε δεξιά στη διασταύρωση προς

Φαληράκι και Λίνδο - συνεχίστε ευθεία και μετά από 100 μέτρα θα βρεθείτε μπροστά στο στάδιο. 

Κτίστηκε το: 1932 

Ρεκόρ θεατών: 8.500 (Ρόδος - Ολυμπιακός, την περίοδο 1981-82) 

Έδρα: Διαγόρας (Τοπικό Πρωτάθλημα ΕΠΣΔ), Ρόδος (Τοπικό Πρωτάθλημα ΕΠΣΔ) 

Πληροφορίες: Το Δημοτικό (πρώην "Εθνικό") Στάδιο της Ρόδου φέρει το όνομα του Διαγόρα, Ολυμπιονίκη αλλά και γενάρχη Ολυμπιονικών της αρχαιότητας, ο οποίος καταγόταν από το νησί. Το στάδιο κατασκευάστηκε κατά την περίοδο της ιταλικής κατοχής της Ρόδου και διαθέτει πίστα ποδηλατοδρομίου περιμετρικά του αγωνιστικού

χώρου. Κερκίδες υπάρχουν στις τρεις πλευρές του, με χαρακτηριστικό το μεγάλο πέταλο στη βόρεια πλευρά με το ρολόι πάνω από την είσοδο. Ο χρωματισμός των καθισμάτων (πράσινα-λευκά και κυανέρυθρα) έχει να κάνει με τις δύο ομάδες που χρησιμοποιούν το στάδιο ως έδρα. Πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι οι εγκαταστάσεις του γηπέδου απέχουν αρκετά από το να χαρακτηριστούν σύγχρονες.

Το στάδιο ανήκει στον Δήμο Ρόδου. 

Πηγή κειμένου: http://www.stadia.gr/rodos/rodos-gr.html

(Μεταφρασμένο κείμενο και το πρωτότυπο από Ιταλική ιστοσελίδα) (*) 

Δύο σημεία της νοσταλγίας 

Για να ανακαλύψουμε τις πρώτες δεκαετίες της ζωής του μεγαλύτερου πάθους μας: γεγονότα, ανέκδοτα και περιέργειες αυτού του ξεχασμένου, άγνωστου ποδοσφαίρου που σήμερα δεν φαίνεται να ήταν ποτέ εκεί, το οποίο, ωστόσο, παρόλα αυτά, άφησε μια βαθιά ουλή στις καρδιές μας, ραμμένη με δύο αόρατα σημεία που δεν εξαφανίζονται πλέον, αλλά είναι εκεί για να μας θυμίσουν τα όνειρά μας, με νοσταλγία. 

Η Αρένα του Ήλιου στη Ρόδο 

Το γήπεδο της ελληνικής πόλης της Ρόδου εγκαινιάστηκε το 1932 από τις ιταλικές αρχές, οι οποίες τότε καταλάμβαναν το νησί των

Δωδεκανήσων. 

Είχε χωρητικότητα 8.500 θεατών, τώρα μειωμένη σε 3.693. Αυτή τη στιγμή είναι ο χώρος όπου παίζουν οι δύο ομάδες από τη Ρόδο: Diagoras FC και Rodos Football Club. 

Το ρεκόρ συμμετοχής καταγράφηκε στο πρωτάθλημα 1981-1982 κατά τη διάρκεια ενός αγώνα Diagoras FC εναντίον Ολυμπιακού, έναν αγώνα που παίχτηκε μπροστά 8 500 θεατές. 

Εάν βρίσκεστε σε διακοπές στη Ρόδο και θέλετε να επισκεφθείτε αυτό το παλιό φυτό, ακολουθούν οι ενδείξεις: το εργοστάσιο βρίσκεται ακριβώς έξω από τα μεσαιωνικά τείχη της παλιάς πόλης (νότια πλευρά) και επομένως είναι πολύ εύκολο να

βρεθεί. Εάν έρχεστε από το κέντρο της πόλης, απλώς ακολουθήστε την Republic Street, παράλληλα με την εξωτερική περίμετρο των τειχών. Μην στρίψετε δεξιά στη διασταύρωση, προς το Φαληράκι και τη Λίνδο, πηγαίνετε ευθεία και μετά από 100 μέτρα θα βρεθείτε μπροστά από την παλιά είσοδο. 

Due punti di nostalgia 

Per scoprire i primi decenni di vita della nostra più grande passione: fatti, aneddoti e curiosità di quel calcio dimenticato, sconosciuto che oggi sembra non esserci mai stato, che, però, nonostante ciò, ha lasciato nei nostri cuori una cicatrice profonda,

suturata con due punti invisibili che non vanno più via, ma stanno lì a ricordarci quelli che erano i nostri sogni, con nostalgia. 

L'Arena del Sole di Rodi 

Lo stadio della città greca di Rodi venne inaugurato nel 1932, dalle autorità italiane, che ai tempi occupavano l'isola del dodecanneso. 

Aveva una capienza di 8.500 spettatori, oggi ridotta a 3.693. Attualmente è l'impianto in cui giocano le due compagini di Rodi: il Diagoras F.C. e il Rodos Football Club. 

Il record di affluenza è stato registrato nel campionato 1981-1982 in occasione di una partita

del Diagoras F.C. contro l'Olympiakos, partita giocata davanti a circa 8 500 spettatori. 

Se siete in vacanza a Rodi e volete visitare questo vecchio impianto ecco le indicazioni: l'impianto si trova appena fuori dalle mura medievali della città vecchia (lato sud) e quindi molto facile da trovare. Se arrivate dal centro della città, basta seguire Republic Street, parallela al perimetro esterno delle mura. Non girate a destra all'incrocio, in direzione di Faliraki e Lindos, proseguire dritto, e dopo 100 metri vi troverete di fronte al vecchio ingresso. 

(*) Πηγή κειμένου: http://duepuntidinostalgia.blogspot.com/2016/05/larena-del-sole-di-rodi.html

Πηγή φωτογραφιών: Ρουβήμ Καρασάββας.

Ρόδος και Διαγόρας: Οι ομάδες της Ρόδου που έγραψαν ιστορία…

Ο Διαγόρας και η Ρόδος κατά κοινή παραδοχή είναι οι μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές ομάδες της Ρόδου. Το γεγονός και μόνο ότι κατόρθωσαν να συμμετάσχουν στην Α’ Εθνική κατηγορία, λέει από μόνο του πάρα πολλά και είναι κάτι που δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ από τον φίλαθλο κόσμο όχι μόνο του νησιού αλλά και ολόκληρης της Δωδεκανήσου χωρίς καμία δόση υπερβολής.

Διαγόρας όμως ή Ρόδος; Ποια ήταν η καλύτερη ομάδα κατά την διάρκεια της παρουσίας τους στα σαλόνια του Ελληνικού ποδοσφαίρου; Το ερώτημα αυτό βασάνιζε και εξακολουθεί να βασανίζει ακόμα και σήμερα μια μεγάλη μερίδα των φιλάθλων αλλά η απάντηση είναι εξαιρετικά δύσκολο να δοθεί. Από την μία, το ότι οι δυο αυτές ομάδες έπαιξαν στην Α’ Εθνική σε διαφορετικές εποχές και από την άλλη το γεγονός ότι η Ρόδος έχει και μια επιπλέον παρουσία (τέσσερις έναντι τριών του Διαγόρα) λόγω του ότι έπαιξε και πριν το ποδόσφαιρο γίνει επαγγελματικό, περιπλέκει κάπως τα πράγματα. Εμείς πάντως επιχειρήσαμε με την γλώσσα των αριθμών να καταγράψουμε τα στατιστικά στοιχεία των «πρασίνων» και των «κυανέρυθρων» και είμαστε την πολύ ευχάριστη θέση να σας τα παρουσιάσουμε. Η αναγκαία σημείωση που πρέπει να γίνει είναι ότι η σύγκριση έγινε με βάση την παρουσία και των δυο στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο για να υπάρχει μια ισορροπία (έπαιξαν από τρεις φορές). Δεν συμπεριλαμβάνεται δηλαδή η πρώτη χρονιά της Ρόδου (την σαιζόν 1978 – 79) γιατί το ποδόσφαιρο δεν είχε μπει ακόμα στην επαγγελματική εποχή.

Τα συμπεράσματα δικά σας λοιπόν…

Η ΡΟΔΟΣ

Η πρώτη παρουσία της Ρόδου στην Α’ Εθνική (σε ότι έχει να κάνει πάντα με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο) ήταν την σαιζόν 1979 – 80 όπου συμμετείχαν συνολικά δεκαοκτώ ομάδες. Δεν τα πήγε και τόσο καλά και μοιραία υποβιβάστηκε τερματίζοντας στην τελευταία θέση και συγκεντρώνοντας 19 βαθμούς.

Σαιζόν 1979 – 80

Στα 34 παιχνίδια, οι «πράσινοι» πέτυχαν μόλις 5 νίκες, είχαν 9 ισοπαλίες και γνώρισαν και 20 ήττες. Στα εντός έδρας παιχνίδια τα στατιστικά τους ήταν 5(νίκες) – 7(ισοπαλίες) – 5 (ήττες) και στα εκτός 0 – 2 – 15. Τα συνολικά τέρματα 26 – 60. Στις εντός έδρας αναμετρήσεις πέτυχαν 17 γκολ και δέχθηκαν 16 και στις εκτός έδρας σκόραραν 9 φορές ενώ μάζεψαν την μπάλα από τα δίχτυα τους 44.

Η μεγαλύτερη νίκη τους ήταν 3 – 0 επί της Κορίνθου και επί της Καστοριάς (και τις δυο φορές στην Ρόδο) ενώ η μεγαλύτερη ήττα ήταν το βαρύ 6 – 1 από την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Εισιτήρια: 62.633

Εισπράξεις: 13.668.450 δρχ.

Σαιζόν 1981 – 82

Η Ρόδος επανήλθε άμεσα στην κατηγορία των μεγάλων αφού την αμέσως επόμενη χρονιά του υποβιβασμού κέρδισε το μπαράζ στην Κρήτη κόντρα στο Αιγάλεω και εξασφάλισε το εισιτήριο της ανόδου. Αυτή την φορά μάλιστα τα πήγε και καλύτερα καθώς τερμάτισε στην 12η θέση με 31 βαθμούς. Σε σύνολο 34 αγώνων και πάλι έκανε 11 νίκες, είχε 9 ισοπαλίες και γνώρισε και 14 ήττες. Από αυτά, εντός έδρας είχε 9 – 6 – 2 και εκτός 2 – 3 – 12. Τα συνολικά της τέρματα ήταν 37 – 45. Στο Εθνικό Στάδιο σκόραρε 31 φορές ενώ δέχθηκε 12 τέρματα. Στα εκτός έδρας παιχνίδια τα γκολ που πέτυχε ήταν μόλις 6 και αυτά που δέχθηκε ήταν 33.
Την μεγαλύτερη νίκη της την έκανε στο εντός έδρας παιχνίδι με τον Πανιώνιο τον οποίο και συνέτριψε με 5 – 1. Έχασε όμως με 5 – 0 από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα και αυτή ήταν και η μεγαλύτερη της ήττα.

Εισιτήρια: 81.287

Εισπράξεις: 23.512.500 δρχ.

“…Και τις τρεις χρονιές της λοιπόν στην Α’ Εθνική (επαγγελματικό ποδόσφαιρο), η Ρόδος έδωσε 102 αγώνες και τα στοιχεία που προκύπτουν είναι τα ακόλουθα: Νίκες: 23 (20 εντός) Ισοπαλίες: 25 (19 εντός) Ήττες: 54 (12 εντός) Πέτυχε 88 γκολ (67 εντός) και δέχθηκε 163 (τα 45 εντός) Η πιο μεγάλη της νίκη είναι το 5 – 1 επί του Πανιωνίου στο Εθνικό Στάδιο της Ρόδου την σαιζόν 1981 – 82. Η πιο βαριά ήττα το 6 – 1 από την ΑΕΚ στην Νέα Φιλαδέλφεια (1979 – 80) Εισιτήρια: 202.414 Εισπράξεις: 50.920.600 δρχ. …”

Σαιζόν 1982 – 83

Η τελευταία παρουσία της Ρόδου στην κατηγορία δεν ήταν και τόσο καλή και για τον λόγο αυτό επήλθε ο υποβιβασμός (17η – 21 βαθμούς). Στα 34 παιχνίδια, η Ρόδος νίκησε 7 φορές, αναδείχθηκε ισόπαλη ισάριθμες φορές και γνώρισε και 20 ήττες. Εντός έδρας είχε 6 – 6 – 5 και εκτός 1 – 1 – 15. Τα τέρματα ήταν 25 – 58. Στην Ρόδο σκόραρε 19 φορές και δέχθηκε 17 τέρματα ενώ εκτός έδρας πέτυχε 7 γκολ και δέχθηκε 41.

Η μεγαλύτερη νίκη της ήταν το 4 – 2 επί της Δόξας Δράμας (εντός) και η πιο βαριές ήττες το 4 -0 από Μακεδονικό και ΑΕΚ (και στις δυο περιπτώσεις τα παιχνίδια ήταν εκτός)

Εισιτήρια: 58.494

Εισπράξεις: 13.739.650 δρχ.

Συνολικά
Και τις τρεις χρονιές της λοιπόν στην Α’ Εθνική (επαγγελματικό ποδόσφαιρο), η Ρόδος έδωσε 102 αγώνες και τα στοιχεία που προκύπτουν είναι τα ακόλουθα: Νίκες: 23 (20 εντός) Ισοπαλίες: 25 (19 εντός) Ήττες: 54 (12 εντός) Πέτυχε 88 γκολ (67 εντός) και δέχθηκε 163 (τα 45 εντός) Η πιο μεγάλη της νίκη είναι το 5 – 1 επί του Πανιωνίου στο Εθνικό Στάδιο της Ρόδου την σαιζόν 1981 – 82. Η πιο βαριά ήττα το 6 – 1 από την ΑΕΚ στην Νέα Φιλαδέλφεια (1979 – 80) Εισιτήρια: 202.414 Εισπράξεις: 50.920.600 δρχ.

Ο ΔΙΑΓΟΡΑΣ

Σαιζόν 1986 – 87

Ο Διαγόρας πήρε μέρος για πρώτη φορά στην Α’ Εθνική την σαιζόν 1986 – 87 και τερμάτισε στην 13η θέση (επί συνόλου 16 ομάδων) συγκεντρώνοντας 16 βαθμούς. Πέτυχε 9 νίκες, γνώρισε 4 ισοπαλίες και έκανε και 17 ήττες. Εντός έδρας είχε 9 – 1 – 5 και εκτός 0 – 3 – 12. Τα συνολικά του τέρματα ήταν 29 – 33. Στην Ρόδο σκόραρε 25 φορές ενώ δέχθηκε 11 γκολ. Μακριά από την έδρα του μπόρεσε να παραβιάσει τις αντίπαλες εστίες μόλις 4 φορές (δέχθηκε 22 γκολ).

Οι μεγαλύτερες νίκες του ήταν επί του ΟΦΗ, της Βέροιας, της Δόξας Δράμας και του ΠΑΣ Γιάννινα, όλες με 3 – 0. Την πιο βαριά ήττα την γνώρισε στην έδρα του Ολυμπιακού με 4 – 0.
Εισιτήρια:67.811
Εισπράξεις: 26.528.572

Σαιζόν 1987 – 88

Οι “κυανέρυθροι” έδωσαν και πάλι 30 παιχνίδια.

Τερμάτισαν στην 12 θέση της βαθμολογίας (23 βαθμούς) πετυχαίνοντας 7 νίκες (5 εντός). Είχε 9 ισοπαλίες (6 εντός) και γνώρισε 14 ήττες (4 εντός). Τα τέρματα τους ήταν 26 – 40. Στο γήπεδο του πέτυχε 13 γκολ (δέχθηκε 11) και μακριά από αυτό 13 επίσης (δέχθηκε 29).
Το 4 – 0 επί της Παναχαϊκής (εντός έδρας) ήταν η μεγαλύτερη του νίκη ενώ το 4 – 0 από την ΑΕΚ (Φιλαδέλφεια) και τον Άρη (Χαριλάου) ήταν οι πιο βαριές του ήττες.
Εισιτήρια:50.040
Εισπράξεις: 31.326.900

Σαιζόν 1988 – 89

Ήταν η τελευταία χρονιά του «γηραιού» στην Α’ Εθνική. Τερμάτισε στην 15η θέση της βαθμολογίας (20 βαθμούς) και υποβιβάστηκε. Στα 30 παιχνίδια που έδωσε έκανε μόλις 4 νίκες (2 εντός), 12 ισοπαλίες (7 εντός) και 14 ήττες (6 εντός). Τα συνολικά του τέρματα ήταν 21 – 43. Πέτυχε 10 γκολ εντός έδρας (δέχθηκε 20) και 11 εκτός (δέχθηκε 23).
Η πιο μεγάλη του νίκη ήταν το 2 – 0 με τον Εθνικό Πειραιώς (εντός) και η πιο βαριά ήττα το 4 – 1 από την Καλαμαριά (εκτός)

Εισιτήρια: 40.669

Εισπράξεις: 32.587.000

Και τις τρεις χρονιές του στην Α’ Εθνική ο Διαγόρας έδωσε 90 παιχνίδια. Συγκεκριμένα: Νίκες: 20 (16 εντός) Ισοπαλίες: 25 (14 εντός) Ήττες: 45 (15 εντός) Πέτυχε 76 γκολ (48 εντός)

Δημήτρης Δραγάτης

ΠΗΓΗ: https://news12.gr/oi-omades-pou-egrapsan-istoria/

Γ.Σ. Διαγόρας Ρόδου

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Διαγόρας Ρόδου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο νησί της Ρόδου, στο Νομό Δωδεκανήσου, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Δημοτικό Στάδιο Ρόδου «Διαγόρας». Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1905 και αγωνίζεται με χρώματα το σκούρο μπλε και το κόκκινο. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου, μπάσκετ, βόλεϊ, στίβου, ποδηλασίας.

Ιδρύθηκε την 25η Μαρτίου 1905 από 18 Ρόδιους πατριώτες με επικεφαλής τον εκπαιδευτικό Δημήτριο Αναστασιάδη. Το όνομά του παραπέμπει στον αρχαίο Ρόδιο Ολυμπιονίκη Διαγόρα. Ο σύλλογος επέδειξε πλούσια εθνική, κοινωνική, πολιτιστική και αθλητική δράση, εξαιτίας της οποίας διαλύθηκε από τις κατοχικές Ιταλικές Αρχές το 1929. Ανασυστάθηκε αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ρόδου το 1945 και συνεχίζει τη λειτουργία του έως σήμερα.

Το 1954 τιμήθηκε με το μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών για την σπουδαία εθνική, κοινωνική, πολιτιστική και αθλητική προσφορά του.

Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών

Διαγόρας Ρόδου

Επίσημη ονομασία ΠΑΕ Διαγόρας Ρόδου

Σύντομο όνομα Διαγόρας Ρόδου

Παρατσούκλι Γηραιός

Ίδρυση 1925

Έδρα Ρόδος, Δωδεκάνησα, Ελλάδα

Στάδιο Δημοτικό Στάδιο Ρόδου «Διαγόρας», Ρόδος

Πρόεδρος Κώστας Χρυσοχοΐδης

Προπονητής Πέτρος Ρουτζιέρης

Πρωτάθλημα Football League

Ιστορική αναδρομή

Η ποδοσφαιρική ομάδα του Γ.Σ. Διαγόρα δημιουργήθηκε το 1905 μαζί με τα άλλα τμήματα του συλλόγου και αγωνίστηκε στο άτυπο τοπικό πρωτάθλημα Δωδεκανήσου μέχρι το 1929 αλλά επίσημα πήρε την άδεια το 1925. Το 1930 οι κατοχικές Ιταλικές αρχές των Δωδεκανήσων διέλυσαν βίαια το σύλλογο εξαιτίας της πατριωτικής δράσης του. Οι ποδοσφαιριστές του Διαγόρα βρήκαν στέγη σε άλλα σωματεία της πόλης και στελέχωσαν τις ομάδες τους.

Ο Σύλλογος επανιδρύθηκε το 1945 αμέσως μετά την λήξη του πολέμου, δημιουργώντας ταυτόχρονα και το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Υπήρξε ιδρυτικό σωματείο της νεοσύστατης Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου το 1947 και συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα με την υπεροχή του να είναι συντριπτική, επισκιάζοντας όλες τις άλλες ομάδες της Ρόδου ως η μόνιμη πρωταθλήτρια στα μεταπολεμικά τοπικά πρωταθλήματα. Συμμετείχε στο άτυπο πρωτάθλημα Β' Εθνικής και ειδικό πρωτάθλημα ανόδου για την άνοδο στην Α' Εθνική το 1961 και το 1962. Το 1962 δημιουργήθηκε επίσημα η Β' Εθνική κατηγορία, όπου ο Γ.Σ. Διαγόρας συμμετείχε ως εκπρόσωπος της Δωδεκανήσου έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο και κυνηγώντας με αξιώσεις την άνοδο. Συμμετείχε 6 συνεχείς χρονιές στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, από το 1962-63 μέχρι και το 1967-68 και για 3 χρονιές (1964, 1966 και 1967) έχασε οριακά για λίγους μόνο βαθμούς την άνοδο στη Α' Εθνική, καθώς τερμάτισε δεύτερος. Το 1968 με εντολή της χούντας που είχε επιβληθεί της χώρας, ο Σύλλογος υποχρεώθηκε σε συγχώνευση με τον Δωριέα και τον Ροδιακό και αυτό σαν αποτέλεσμα είχε τη δημιουργία ενός νέου συλλόγου, του Α.Σ. Ρόδος.

Ο Γ.Σ. Διαγόρας επανιδρύθηκε εκ του μηδενός δημιουργώντας μεταξύ άλλων και ποδοσφαιρικό τμήμα. Ξεκίνησε από το τοπικό πρωτάθλημα και αμέσως το 1974 κατέκτησε την άνοδο στην Β' Εθνική. Αγωνίστηκε προσωρινά το 1974-75 και επανήλθε στην Β' Εθνική το 1980, ως πρωταθλητής της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας της περιόδου 1979-80. Το 1981-82 έφτασε στα προημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδας, όπου αποκλείστηκε από την ΑΕΛ έπειτα από ισοπαλία με 0-0 στη Ρόδο και ήττα με 1-0 στη Λάρισα. Το 1986 ήταν το έτος της δικαίωσης του Διαγόρα, καθώς αναδείχθηκε πρωταθλητής της Β' Εθνικής της περιόδου 1985-86 και κατέκτησε την πολυπόθητη άνοδο στην Α' Εθνική κατηγορία, όπου και αγωνίστηκε για 3 χρόνια. Την πρώτη του χρονιά στην Α' Εθνική τη σεζόν 1986-87 τερμάτισε στην 13η θέση σε σύνολο 16 ομάδων, πραγματοποιώντας ωστόσο αξιοσημείωτες νίκες εντός έδρας με σημαντικότερες τις νίκες επί των Παναθηναϊκού με 2-0, ΟΦΗ με 3-0 και ΠΑΟΚ με 2-1. Παράλληλα την ίδια σεζόν 1986-87 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδας όπου αποκλείστηκε από τον μετέπειτα κυπελλούχο Ελλάδας, ΟΦΗ. Τη σεζόν 1987-88 τερμάτισε στη 12η θέση με σύνολο 7 νίκες, 9 ισοπαλίες και 14 ήττες και την επόμενη 1988-89 τερμάτισε στην 15η θέση και συμμετείχε στους αγώνες μπαράζ για 2 ακόμα θέσεις στην Α' Εθνική με αντιπάλους τους Εθνικό Πειραιώς, Απόλλων Καλαμαριάς, ΠΑΣ Γιάννινα, Κόρινθο και Βέροια, όπου δεν κατάφερε να κατακτήσει την παραμονή του στην Α' Εθνική. Κατόπιν αγωνίστηκε για 3 χρόνια στην Β' Εθνική μέχρι και το 1992 και έπειτα ακολούθησαν κακές αγωνιστικά χρονιές που παρέσυραν την ομάδα σε χαμηλότερες κατηγορίες, μέχρι και το πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής τη σεζόν 1993-94. Το 1994 ο Σύλλογος συγχωνεύτηκε με τον Α.Σ. Ρόδος και δημιούργησαν την «Ένωση Ρόδου-Διαγόρα», η οποία διαλύθηκε το 1998.

Ο Γ.Σ. Διαγόρας δημιουργήθηκε εκ νέου και τα επόμενα χρόνια η ομάδα επανήλθε σε ανοδική τροχιά. Αγωνίστηκε με επιτυχία στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής και μετά τη λήξη της αγωνιστικής περιόδου 2007-08 κατέκτησε το πρωτάθλημα του νοτίου ομίλου και την επάνοδο στην Β' Εθνική. Στην Β' Εθνική αγωνίστηκε για 3 χρονιές, ωστόσο όμως τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, ανάγκασαν τον Διαγόρα να αποσυρθεί από τα επαγγελματικά πρωταθλήματα. Έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα Δ' Εθνικής τη χρονιά 2012-13, όπου τερμάτισε τελευταίος στη 12η θέση του 9ου ομίλου και υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα. Την περίοδο 2016-17 κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα Δωδεκανήσου και κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία ως νταμπλούχος Δωδεκανήσου καθώς κατέκτησε επίσης και το κύπελλο Δωδεκανήσου. Από την αγωνιστική περίοδο 2017-18 μέχρι και την 2018-19, αγωνίζοταν στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής, ενώ απο την περίοδο 2019-20 θα αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Football League

Αγωνιστική περίοδος 2018-2019

Την σεζόν 2018-2019 συμμετέχει στο Πρωτάθλημα του 6ου Ομίλου Γ' Εθνικής.

Τίτλοι και διακρίσεις

Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ.Δωδεκανήσου (17): 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1961, 1974, 1978, 2002, 2017

Κύπελλο Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου: (13) 1948, 1952, 1953, 1954, 1957, 1963, 1965, 1966, 1968, 1974, 2004, 2017, 2018

Πρωτάθλημα Β' Εθνικής κατηγορίας (1): 1986

Πρωτάθλημα Γ' Εθνικής κατηγορίας (3): 1974, 1980, 2008

Πρωτάθλημα Δ' Εθνικής κατηγορίας (1): 2005

Συμμετοχές στις Εθνικές κατηγορίες

Α' Εθνική κατηγορία: 3 συμμετοχές

1986-87, 1987-88, 1988-89

Β' Εθνική κατηγορία: 21 συμμετοχές

1962-63, 1963-64, 1964-65, 1965-66, 1966-67, 1967-68, 1974-75, 1980-81, 1981-82, 1982-83, 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12, 2019-20

Γ' Εθνική κατηγορία: 8 συμμετοχές

1978-79, 1979-80, 1992-93, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2017-18, 2018-19

Δ' Εθνική κατηγορία: 5 συμμετοχές

1993-94, 2002-03, 2003-04, 2004-05, 2012-13

Τμήμα στίβου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε το Νοέμβριο του 2010 ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ο Διαγόρας Ρόδου βρέθηκε στην 129η θέση (σε σύνολο 321 συλλόγων). Την επόμενη χρονιά σκαρφάλωσε στην 100η θέση (σε σύνολο 299 συλλόγων). Στην αξιολόγηση του 2012 βρέθηκε στην 154η θέση (σε σύνολο 281 συλλόγων).

Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών

Γ.Σ. Διαγόρας Ρόδου

Πλήρες όνομα Γυμναστικός Σύλλογος Διαγόρας Ρόδου

Ψευδώνυμο Κυανέρυθροι

Ίδρυση 1949

Έδρα Κλειστό Γυμναστήριο Διαγόρα ( Τέντα )

Περιοχή Ρόδος, Ρόδος, Δωδεκάνησα, Ελλάδα

Διεύθυνση Πλατεία Διαγόρα 1, Τ.Κ. 85132, Ρόδος

Χρώματα Μπλε & Κόκκινο         

Πρόεδρος   Κώστας Στεφανίδης

Έφορος   Κωσταντίνος Χαλκιόπουλος

Προπονητής   Ιωάννης Τσακίρης

Διοργανώσεις Α΄ Κατηγορία Δωδεκανήσου

Πρωταθλήματα 6 Πρωταθλήματα Δωδεκανήσου

Ιστοσελίδα diagoras-rodou.blogspot.gr

Ιστορική αναδρομή

To τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου δημιουργήθηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και συγκεκριμένα το 1949. Ο πρώτος καταγεγραμμένος αγώνας της ομάδας πραγματοποιήθηκε στις 20 Αυγούστου 1949 με αντίπαλο τον Δωριέα. Ο Διαγόρας νίκησε τον αγώνα αυτό με σκορ 28-7.

Στα χρόνια που ακολούθησαν ο Διαγόρας συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα με αντιπάλους τις άλλες ομάδες της πόλης (Δωριέα, Α.Ο.Ν., Α.Ε.Π.). Επίσης λάμβανε μέρος στις διοργανώσεις των Κυπέλλων που διεξάγονταν προς τιμήν των ηρώων Αλ. Διάκου, Γ. Κωσταρίδη, Μ. Βρούχου. Περιστασιακά αντιμετώπιζε ομάδες αποτελούμενες από πληρώματα αμερικανικών πολεμικών πλοίων που κατέπλεαν στο λιμάνι της Ρόδου.

Ο Διαγόρας ως πρωταθλητής Δωδεκανήσου συμμετείχε και σε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα: τον Ιούλιο του 1954 (αγωνιστική περίοδος 1953-54) αντιμετώπισε στην Αθήνα, τον Παναθηναϊκό, τον Πανελλήνιο, την Ε.Α. Πατρών και τον ΠΑΟΚ. Βασικά στελέχη της τότε ομάδας ήταν οι Δοξόπουλος, Πετρίδης, Κωνσταντίνου, Καλλιγάς, Παυλίδης, Χιάμπολης, Κωνστάτζος, Σφυρίου, Καμπούρης, Παντελάκης.

Κατασκευή γηπέδου

Το 1955 κατασκευάστηκε το γήπεδο καλαθοσφαίρισης του συλλόγου πίσω από τη Λέσχη Φίλων της ομάδας, το οποίο έκτοτε αποτελεί την έδρα του τμήματος. Το 2000 το γήπεδο μετατράπηκε σε Κλειστό Γυμναστήριο.

Πρόσφατη ιστορία

Την αγωνιστική περίοδο 2001-02, με την επωνυμία «Π.Α.Ο. Διαγόρας», ο σύλλογος κατέκτησε το Πρωτάθλημα Δωδεκανήσου λαμβάνοντας το δικαίωμα ανόδου στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Την περίοδο 2002-03 τερμάτισε στην 11η θέση του ομίλου του, με μόλις 6 νίκες σε 26 παιχνίδια, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί. Μια νέα κατάκτηση του τοπικού Πρωταθλήματος το 2004-05 οδήγησε την ομάδα στη Γ' Εθνική για την περίοδο 2005-06, ωστόσο εν τέλει η ομάδα μηδενίστηκε σε όλους τους αγώνες της.

Την αγωνιστική περίοδο 2008-09 ο Διαγόρας αναδείχθηκε και πάλι Πρωταθλητής Δωδεκανήσου επιστρέφοντας στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, 2009-10, συγκέντρωσε πολύ καλά αποτελέσματα, τερματίζοντας τελικά στη 2η θέση, πίσω από την Α.Ε.Ν. Κηφισιάς. Αμφότερες οι ομάδες ανέβηκαν στη Β' Εθνική - ο Διαγόρας μέσω μπαράζ με τους δεύτερους των έτερων ομίλων - όπου την περίοδο 2010-11 οι Ροδίτες βρέθηκαν στην 11η θέση της τελικής βαθμολογίας. Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος συμμετείχαν σε μόλις έναν αγώνα, όπου και ηττήθηκαν από τη Δόξα Λευκάδας με σκορ 57-48.

Την περίοδο 2011-12 ο σύλλογος ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση της βαθμολογίας, παραμένοντας με αγωνιστικά κριτήρια στην κατηγορία. Παρ' όλα αυτά αποσύρθηκε από τις εθνικές κατηγορίες, αδυνατώντας να συμμετασχει για οικονομικούς λόγους. Στο Κύπελλο Ελλάδος αποκλείστηκε στην 1η Αγωνιστική της Β' Φάσης όπου ηττήθηκε από τον Ηλυσιακό με σκορ 51-87.

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος

Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Γ.Σ. Διαγόρας Ρόδου δεν αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα Δωδεκανήσου.

Αξιοσημείωτοι συντελεστές

Ροδίτες καλαθοσφαιριστές με μεγάλη συνεισφορά στην ανοδική πορεία του συλλόγου την τελευταία οκταετία είναι οι Μαρκάκης, Μαρουλλάκης, Δούβαλης, Παρδακάς, Σκορδάλης, Παναγιωταράκος, Γκογκίδης, Βογιατζής και ο Αντώνης Χρύσης. Προπονητές της ομάδας την τελευταία δεκαετία υπήρξαν οι Σάκης Καλαμπόκας (2002-2005), Νίκος Φραγκεσκάκης (2006-2007) και Γίαννης Τσακίρης (2008-σήμερα).

Τμήματα υποδομής

Ο σύλλογος διατηρεί ακαδημία με πάνω από 170 νεαρούς αθλητές. Κυριότερες επιτυχίες των Ακαδημιών του Διαγόρα είναι η κατάκτηση του Πρωταθλήματος Δωδεκανήσου Εφήβων τις χρονιές 2008 , 2009 , 2014 , 2015 , του Πρωταθλήματος των παιδων 2013 , 2015 καθώς και του Πρωταθλήματος Παμπαίδων το 2011.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών

Γ.Σ. Διαγόρας Ρόδου

Πλήρες όνομα Γυμναστικός Σύλλογος Διαγόρας Ρόδου

Ψευδώνυμο Κυανέρυθροι

Ίδρυση ?

Έδρα Κλειστό Γυμναστήριο Διαγόρα

Χρώματα Μπλε & Κόκκινο         

Πρόεδρος   Κώστας Στεφανίδης

Προπονητής   Στέλιος Κωνσταντινίδης

Διοργανώσεις Α΄ Κατηγορία Δωδεκανήσου

Πρωταθλήματα 5 Πρωταθλήματα Δωδεκανήσου

Ιστοσελίδα diagoras-rodou.blogspot.gr

Ιστορική αναδρομή

Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Διαγόρα έχει κατακτήσεις τρεις φορές το Πρωτάθλημα της Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Δωδεκανήσου και συγκεκριμένα κατά τα έτη 2001, 2002 και 2003.

Την περίοδο 2011-12 συμμετείχε στο Final-4 που διεξήχθη στην Κω, καταλαμβάνοντας τελικά την 3η θέση. Συγκεκριμένα ηττήθηκε στον ημιτελικό από τον Ιάλυσο Ρόδου με σκορ 47-30, ενώ επικράτησε στο μικρό τελικό της Ε.Α. Καλύμνου με σκορ 47-44.

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος

Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Γ.Σ. Διαγόρας Ρόδου συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Γυναικών που διοργανώνει η Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Δωδεκανήσου καταλαμβάνοντας τη 2η θέση. Στον τελικό του Final-4 που διεξήχθη στην Κρεμαστή γνώρισε την ήττα με σκορ 61-49 από τον Ιβίσκο Ρόδου, ο οποίος διεκδήκησε κατόπιν την άνοδό του στην Α2 Εθνική Κατηγορία.

Ιδρυτές:

Δημήτριος Αναστασιάδης, Γεώργιος Γεωργιάδης, Σάββας Παπανδρέου, Μιχαήλ Θεοχάρης, Σεβαστός Σούρης, Κωνσταντίνος Χρυσοχοΐδης, Αναστάσιος Παπαϊωάννου, Στέφανος Σελλάς, Δημήτριος Παπήλιας, Μιχαήλ Θωμαΐδης, Γεώργιος Παπαϊωάννου, Αντώνιος Χατζηχαραλάμπους, Γεώργιος Σελλάς, Σάββας Ανεζιάς, Σταμάτης Ανεζιάς, Σταμάτιος Σούρης, Εμμανουήλ Πολεμικός, Δημήτρης Βοσνάκης.

ΠΗΓΗ: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93.%CE%A3._%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%B1%CF%82_%CE%A1%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CF%85

Α.Σ. Ρόδος

Ο Αθλητικός Σύλλογος Ρόδος είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στα αθλήματα του ποδοσφαίρου και του βόλεϊ. Εδρεύει στο νησί της Ρόδου, στο νομό Δωδεκανήσου. Η Ρόδος έχει γράψει την δική της ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αφού ήταν η πρώτη Δωδεκανησιακή και γενικότερα νησιώτικη ομάδα (πλην Κρήτης), που καταφέρνει να αγωνιστεί σε επίπεδο Α΄ Εθνικής. Μετράει 4 συμμετοχές στην πρώτη τη τάξει κατηγορία της χώρας και 15 συμμετοχές στην Β΄ Εθνική. Συνολικά, στα 51 χρόνια της ιστορίας της, η Ρόδος αριθμεί 41 παρουσίες στα Εθνικά Πρωταθλήματα της χώρας μας. Στο παρελθόν διέθετε και τμήμα τζούντο, το οποίο έλαβε μέρος σε πανελλήνια πρωταθλήματα τη δεκαετία του '80.

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1968 τη περίοδο της χούντας με τη συγχώνευση του Διαγόρα, του Ροδιακού και του Δωριέα που μέχρι εκείνη την εποχή είχε τον περισσότερο κόσμο. Η νέα ομάδα είχε την επωνυμία Α.Σ. ΡΟΔΟΣ. Ξεκινά την επόμενη περίοδο από το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής κατηγορίας και το 1978 ανεβαίνει στην Α΄ Εθνική. Από το 1968 έως το 1974 πραγματοποιεί μέτρια πορεία και από το 1975 ξεκινά η ανοδική της τροχιά. Το 1975, 1976 και 1977 χάνει την πρώτη θέση από συγκυρίες της τελευταίας στιγμής. Όμως το 1977-78 τερματίζει 1η στον Νότιο Όμιλο με 59 βαθμούς έναντι 52 του βασικού συνδιεκδικητή της, Ατρομήτου Αθηνών.

Το 1980 υποβιβάζεται στη Β΄ Εθνική και μετά από αγώνα μπαράζ στο Ηράκλειο, όπου επιβλήθηκε με 1-0 επί του Α.Ο. Αιγάλεω, επανέρχεται στην Α΄ Εθνική, όπου αγωνίζεται μέχρι το 1983. Από το 1983 έως το 1985 αγωνίζεται στη Β΄ Εθνική και ενώ έχει προηγηθεί η μετάβαση του βασικού κορμού της ομάδας στον «συμπολίτη» Διαγόρα στα πλαίσια της «συνεργασίας» που συμφώνησαν οι δύο σύλλογοι για το καλό του Ροδιακού ποδοσφαίρου. Αποτέλεσμα των παραπάνω εξελίξεων ήταν να υποβιβαστεί το 1985 στην Γ΄ Εθνική και το 1988 στην Δ΄ Εθνική.

Το 1994 συγχωνεύεται ξανά με τον «Διαγόρα», ο οποίος είχε επανιδρυθεί, και δημιουργούν την «Ένωση Ρόδου-Διαγόρα». Η ένωση το 1998 διαλύθηκε και η Ρόδος επανιδρύεται. Την περίοδο 1999-2000 για την ενίσχυση του ποδοσφαιρικού τμήματός της συγχωνεύεται με την «Α.Ε. Πανωγιαννιών». Η νέα ομάδα συμμετέχει στην Α΄ Κατηγορία Δωδεκαννήσου. Το 2001 κερδίζει την άνοδο στην Δ΄ Εθνική και το 2003 στην Γ΄ Εθνική, σε αγώνα μπαράζ με τον Πιερικό (0-2). Αποκορύφωμα της νέας προσπάθειας που ξεκίνησε το 2000 αποτέλεσε η διεκδίκηση της ανόδου στην Β΄ Εθνική την περίοδο 2006-07, η οποία χάθηκε στον αγώνα μπαράζ με τον Ολυμπιακό Βόλου, όπου και ηττήθηκε με 2-1 και παρέμεινε στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία.

Την περίοδο 2008-2009 αναδεικνύεται δευτεραθλήτρια στον Νότιο όμιλο της Γ΄ Εθνικής για μια ακόμη χρονιά, σπάζοντας πανευρωπαϊκό ρεκόρ ως αήττητη σε όλες πλην της πρώτης αγωνιστικής. Σε αγώνα κατάταξης (μπαράζ) η Ρόδος ηττάται με 2-1 από την δευτεραθλήτρια ομάδα του Βορείου ομίλου, τον Παναιτωλικό. Αμέσως μετά το μπαράζ, η ομάδα επί ένα μήνα πέρασε στην πλήρη απαξίωση. Την διοίκηση ανέλαβε ο Τώνης Μαρτίνης, ο οποίος με νέα πνοή προχώρησε στην στελέχωση της. Δυο μήνες περίπου μετά, κερδίζει την άνοδο στην Β΄ εθνική ως επιλαχούσα στην θέση του Απόλλωνα Καλαμαριάς, ο οποίος υποβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική λόγω μη δήλωσης συμμετοχής στο πρωτάθλημα 2009 - 2010. Η Ρόδος στην Β' Εθνική την περίοδο της προεδρείας Μαρτίνη απέκτησε πανίσχυρη ομάδα και ποδοσφαιριστές διεθνούς ακτινοβολίας όπως ο Pedro Irala (διεθνής από την Παραγουάη) και ο Λάζετιτς. Η ισχυρή ομάδα κερδίζει τον Ολυμπιακό Βόλου και την Κέρκυρα και κάνει μια τρελή πορεία στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος, αφήνοντας άφωνους όσους έστηναν αγώνες. Αυτό βέβαια ήταν και το αποτέλεσμα της πίεσης που δέχτηκε στο φινάλε του πρωταθλήματος, όταν αναγκάστηκε να φύγει από τη Β Εθνική, αφού είχε στηθεί από τουλάχιστον όσες ομάδες έλαβαν μέρος στους αγώνες μπαράζ παραμονής στην κατηγορία.

Στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής η Ρόδος τερματίζει στη 16η θέση της βαθμολογίας και υποβιβάζεται ξανά στη Γ΄ Εθνική, αφού κέρδισε τον τίτλο της πλέον καθαρής ομάδας στα εθνικά πρωταθλήματα, που δεν είχε ενδώσει στο σύστημα των στοιχημάτων και των στημένων αγώνων.

Είναι γνωστό. πως κατά την περίοδο της παρουσίας της ομάδας στη Β΄ Εθνική, ανδρώθηκε το "σύστημα" των στημένων που ουσιαστικά καταδίκασαν την ομάδα στην επιστροφή στην Γ΄ Εθνική, αφού η Ρόδος ήταν η μοναδική που δεν εντάχθηκε σε όσα κατόπιν αποκαλύφθηκαν και οδήγησαν παράγοντες του Ελληνικού ποδοσφαίρου στη φυλακή.

Λόγω οικονομικών προβλημάτων και μη συμμετοχής παραγόντων στην διοίκηση της ΠΑΕ, αν και ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα στη δεύτερη θέση, της αφαιρέθηκαν βαθμοί και αναγκάστηκε να μεταπηδήσει στο Περιφερειακό πρωτάθλημα όπου αγωνίστηκε την περίοδο 2011- 2012. Στο πρωτάθλημα αυτό με πρόεδρο πλέον τον Χρυσόστομο Ψέλλα η ομάδα απαξιώθηκε πλήρως και δεν κατάφερε να διατηρηθεί στην κατηγορία. Από το 2012 και έπειτα η Ρόδος πρωταγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου, και βασικός της στόχος είναι η επάνοδός της στις εθνικές κατηγορίες της χώρας.

Την περίοδο 2015 - 2016 με πρόεδρο τον Σάκη Σαραφίδη και προπονητή τον Σάββα Ορφανίδη, κάνει μια τρελή πορεία στα τοπικά πρωταθλήματα και βγαίνει πρωταθλήτρια Δωδεκανήσου. Πιο αναλυτικά, η Ρόδος κατεβάζει στην Α΄ Κατηγορία μια εντυπωσιακή ομάδα που κατάφερε να σπάσει όλα τα ρεκόρ. Σε 32 αγώνες που έδωσαν, τα ελάφια σημείωσαν 30 νίκες, 1 ισοπαλία και μια ήττα κόντρα στον 2ο στην βαθμολογία Αντίμαχο. Η Ρόδος παρέμεινε αήττητη για 30 σερί αγωνιστικές. Επίσης, η Ρόδος σκόραρε 134 γκολ (επίδοση ρεκόρ για την κατηγορία), και δέχτηκε 17, έχοντας την καλύτερη επίθεση και άμυνα του πρωταθλήματος.

Επιστροφή στα εθνικά πρωταθλήματα

Ως πρωταθλήτρια Δωδεκανήσου, η Ρόδος θα συμμετάσχει στα μπαράζ ανόδου προς την Football League 2. Αντίπαλοί της στον 10ο όμιλο είναι ο Πανθηραϊκός Α.Ο. από την Ε.Π.Σ. Κυκλάδων, ο Αίγειρος Μυστεγνών από την Ε.Π.Σ. Λέσβου και ο Ποσειδώνας Καρδαμύλων από την Ε.Π.Σ. Χίου. Η Ρόδος κατατροπώνει κυριολεκτικά τους αντιπάλους της. Τερματίζει πρώτη στον όμιλό της και είναι η μοναδική πανελληνίως ομάδα που πετυχαίνει το απόλυτο στις νίκες, καταφέρνοντας να εξασφαλίσει πρώτη χρονικά το εισιτήριο για τη Γ΄ Εθνική. Παράλληλα, θα έχει την καλύτερη επιθετική επίδοση, πετυχαίνοντας 19 γκολ, δηλαδή 3,1 γκολ μ.ο. ανά αγώνα.

Η νέα πορεία, μια νέα αρχή

Για δύο χρόνια, 2016, 2017, η Ρόδος υπό τον Αυγουστίνο Γιακάι παραμένει στην Γ' Εθνική. Το 2018 - 2019 επανερχόμενη στο τοπικό, έρχεται η φουρνιά των επιτυχιών, κατ' αρχήν με διοίκηση Αντώνη Μαρτίνη και Ντουρουτλή και η πορεία είναι ξέφρενη προς την μεγάλη επιστροφή. Η Ρόδος στις 13 Απριλίου του 2019 ολοκληρώνει το πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας Δωδεκανήσου με ενεργητικό μόνο δυό ήττες στο πρωτάθλημα - κυριολεκτικά ήττες κακοτυχίας - και κερδίζει στο πέρασμα της, όλες τις ομάδες με εκκωφαντικά σκορ.

Η νέα πορεία της Ρόδου υπό την προεδρεία του Μαρτίνη φέρνει και νέα δεδομένα στο Σύλλογο, αφού με ενέργειες του, αποκτά μόνιμο και δικό του χώρο για στέγαση. Η Λέσχη της Ρόδου παραχωρείται στην διασταύρωση των οδών Καισαρείας και Κλαυδίου Πέπερ στον Αγιο Δημήτριο κι επομένως για πρώτη φορά στην Ιστορία του Συλλόγου υπάρχει στέγη που θα στεγάσει γραφεία, ακαδημίες και άλλα τμήματα του.

Φίλαθλοι

Ο σύνδεσμος των οργανωμένων οπαδών της Ρόδου ονομάζεται Σ.Φ.Ρ. "Κακιά Σκάλα". Ιδρύθηκε το 1981, την εποχή δηλαδή που η Ρόδος μεγαλουργούσε στην Α΄ Εθνική. Μάλιστα, τα χρόνια εκείνα η Κακιά Σκάλα θεωρούνταν ένας από τους πιο σκληροπυρηνικούς συνδέσμους. Πέρα από την Κακιά Σκάλα, υπήρχαν κι άλλοι σύνδεσμοι που δημιουργήθηκαν και στήριξαν την ομάδα, τόσο στα χρόνια της δόξας, όσο και στα νεότερα χρόνια όπως οι Μυρμιδόνες, οι Ναΐτες κ.α. Τελικά μόνο η Κακιά Σκάλα διατηρήθηκε και βρίσκεται διαχρονικά στο πλευρό της ομάδας, στηρίζοντας τις προσπάθειες των ελαφιών. Αριθμεί πολλά μέλη, καθώς η Ρόδος είναι η πιο λαοφιλής ομάδα όχι μόνο του νησιού, αλλά και ολόκληρης της Δωδεκανήσου.

Έμβλημα και χρώματα

Έμβλημα του συλλόγου της Ρόδου είναι το καλπάζον κερασφόρο ελάφι, με ορισμένες παραλλαγές στο πέρασμα των χρόνων. Το ελάφι, και συγκεκριμένα το "πλατώνι",αποτελεί το σύμβολο του νησιού της Ρόδου, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα.

Χρώματα της Ρόδου, από την ίδρυση του συλλόγου, είναι το πράσινο και το λευκό. Σε ορισμένες "τρίτες" εμφανίσεις έχουν χρησιμοποιηθεί και κάποια άλλα χρώματα όπως το κίτρινο ή το μωβ και άλλα.

Ρόστερ 2019-2020

Τερματοφύλακες

• Βαγγέλης Πίτκας

• Νίκος Τζήμας

• Άγγελος Τσεπέλε

• Θανάσης Κάμπας

Αμυντικοί

• Γιώργος Παπαθανασίου

•Σταύρος Σούλης

•Ντίνος Νικολόπουλος

•Ορέστης Σουλάι

•Γιάννης Κανταρτζής

•Νίκος Μπαρούτας

•Δημήτρης Σταυλάς

•Σπύρος Κωστόπουλος

Κεντρώοι

•Micheel Angelo Quintanilha Pinheiro

• Γιώργος Μπουντόπουλος

• Γιώργος Δελαπόρτας

•Δαμιανός Γκίνη

•Γιάννης Παπαδόπουλος

Εξτρέμ

• Θανάσης Μπίσσα

• Γιώργος Βουργουντζής

•Στέφανος Μαρτσάκης

Επιθετικοί

• Χρήστος Χατζησάββας

•Αντώνης Γιόνδης

•Δημήτρης Χασομέρης

Αξιόλογοι ποδοσφαιριστές

 Δημήτρης Χαλούλος

Πέδρο Ιράλα

Ζάρκο Λάζετιτς

Λουτσιάνο

Ζιλβάν

Καντιμοίρης Σταμάτης

Καντιμοίρης Γιώργος

Τίτλοι

Πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής:{2}1978,1981

Πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής:{1}2009 - Άνοδος στη Β΄ Εθνική

Πρωταθλήματα Δ΄ Εθνικής:{3}1989,1991,2003

Πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου:{3}2001, 2016, 2019

Κύπελλα Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου:{2}1969,1991

Πρώτη στον 10ο όμιλο των μπαράζ ανόδου 2016 - Άνοδος στη Γ΄ Εθνική

Τμήμα βόλεϋ και τζούντο

Από το 2019 στον Α.Σ. Ρόδος λειτουργεί τμήμα βόλεϋ γυναικών που λαμβάνει μέρος στα εθνικά πρωταθλήματα.

Ο σύλλογος διέθετε τμήμα τζούντο και συμμετείχε στο 1ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Γυναικών του 1984, κατακτώντας ένα χρυσό μετάλλιο. Σήμερα το τμήμα αυτό είναι ανενεργό.

Τίτλοι

Πανελλήνιο Διασυλλογικό Γυναικών: 1988, 1990

ΠΗΓΗ: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91.%CE%A3._%CE%A1%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CF%82

Ο Γυμναστικός σύλλογος "Διαγόρας" και η ιστορία του

Ο Γυμναστικός Σύλλογος «Διαγόρας». Χρόνος ίδρυσης. Ιδρυτές. Ο  γυμναστικός και αθλητικός  σύλλογος «Διαγόρας»  ιδρύθηκε στις 25 Μαρτίου του 1905 - κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας στα Δωδεκάνησα, επί σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Χαν Β΄- στην Αστική Σχολή από 18 Ρόδιους.  Πολύ γρήγορα  όμως  τα μέλη του  ξεπέρασαν τα 200, ενώ όλοι οι Ρόδιοι πρόσφεραν ηθική και υλική ενίσχυση για να ανταποκριθεί στους  σκοπούς της ίδρυσής  του. Δημιουργήθηκε    στον απόηχο  και κάτω από την επήρεια   των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, τους οποίους είχε παρακολουθήσει ως φοιτητής στην Αθήνα,  ο πρώτος πρόεδρός του, φιλόλογος  Δημήτρης Αναστασιάδης,  διευθυντής της  Αστικής Σχολής και αργότερα επίτιμος Γυμνασιάρχης του Βενετοκλείου Γυμνασίου. Σπουδαίο ρόλο έπαιξε αργότερα στο σύλλογο  και  ο δικηγόρος Γ. Θ. Γεωργιάδης, ενώ   ανάμεσα στους πρώτους 18 που μετείχαν στην ίδρυσή του  ήσαν   ο  Σάββας Παπανδρέου, Μιχάλης Θεοχάρης,  Σεβαστός Σούρης, Κων/νος Χρυσοχοϊδης, Σεβαστός και Γεώργιος Παπαϊωάννου, Στέφανος Σελλάς, Γεώργιος Σελλάς   και Δημήτριος Βοσνάνης.  Χώροι στέγασης και δράσης του συλλόγου κατά την Τουρκοκρατία και την Ιταλοκρατία.  Από το 1905 έως το 1909 λειτούργησε χωρίς κυβερνητική άδεια. Επίσημα αναγνωρίστηκε ως σωματείο στα 1910-1911.  Κατά την Τουρκοκρατία  και στις αρχές της Ιταλοκρατίας δεν είχε  μόνιμη  στέγη και  γι αυτό στεγαζόταν στις αίθουσες διαφόρων σχολείων της πόλεως Ρόδου, στην Αστική Σχολή, σήμερα 14ο Δημοτικό, στο Καζούλλειο Παρθεναγωγείο, σήμερα ΤΕΕ Ειδικής Αγωγής,  στην Αμαράντειο Σχολή, σήμερα 7ο Δημοτικό Σχολείο και στο Βενετόκλειο Γυμνάσιο, σήμερα Καζούλλειο 2ο Γενικό Λύκειο Ρόδου. Χρησιμοποιούσε τον περίβολο της Αστικής Σχολής  ως  Γυμναστήριο απλής και ενόργανης γυμναστικής για τα μέλη του και τους υπόλοιπους Ροδίτες. Από το 1921 έως το 1927 στεγάστηκε  σε ενοικιαζόμενο κτήριο, που διατηρείται έως σήμερα στην οδό Αγίων Αναργύρων 64-66, ιδιοκτησίας Χρυσάνθης Παπανικολάου. Εκτός από τη κεντρική Λέσχη, ιδρύθηκαν παραρτήματα για τη διδασκαλία της μουσικής (μαντολινάτας και φιλαρμονικής ) στο Νιοχώρι, Αγίους Αναργύρους και Άη Γιώργη. Το Φεβρουάριο του 1927 ο σύλλογος  μεταφέρθηκε σε οίκημα ιδιοκτησίας του Δημήτρη Παρασσού στη συνοικία της Μητρόπολης και στεγάστηκε εκεί μέχρι τη διάλυσή του από την Ιταλική αστυνομία το 1930.  Η προέλευση του ονόματος του συλλόγου.  Ονομάστηκε «Διαγόρας»   σε ανάμνηση και προς τιμήν του Ρόδιου  αθλητή  Διαγόρα,  κορυφαίου πυγμάχου του  5ου αιώνα π.Χ,  Ολυμπιονίκη και  νικητή στα Πύθια, στα Νέμεα,  στα Ίσθμια καθώς επίσης και σε πολλούς τοπικούς αγώνες,  γενάρχη Ολυμπιονικών, ο οποίος  καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Ιαλυσού. Προς τιμήν του, μάλιστα για τη   νίκη του το 464 π.Χ στην πυγμαχία   ο Πίνδαρος έγραψε  τον Ζ΄ Ολυμπιόνικο. Ο Διαγόρας, οι τρεις γιοι του,  Δαμάγητος,  Ακουσίλαος ,   Δωριέας  και οι έγγονοί του, Ευκλής και Πεισίδωρος  υπήρξαν οι πιο σημαντικοί αθλητές της Ρόδου, ενώ η κόρη του Καλλιπάτειρα έγινε διάσημη για την προσπάθειά της να μπει κρυφά στο στάδιο της Ολυμπίας και να παρακολουθήσει το γιο της που αγωνιζόταν, ενέργεια που λίγο έλειψε να της στοιχίσει τη ζωή.  Άφησε την τελευταία του πνοή  σε προχωρημένη ηλικία, όπως το άξιζε,   το 448 π.Χ.  στην Ολυμπία στα χέρια των γιων του, που στέφθηκαν Ολυμπιονίκες  και μέσα σε ένα κατάμεστο στάδιο που τον επευφημούσε και τον αποθέωνε λέγοντας: «Κάτθανε Διαγόρα, ουκ εις Όλυμπον αναβήση» = « Ώρα να πεθάνεις πια Διαγόρα, μην περιμένεις να ανέβεις και στον Όλυμπο».  Χαρακτηριστικά του συλλόγου – Σκοπός  και στόχοι της λειτουργίας του κατά την Τουρκοκρατία και την Ιταλοκρατία.  «Διαγόρας»- Διαγορίδες- «Διαγορική ιδέα». Ο Διαγόρας, λοιπόν,  ο μέγιστος αθλητής της αρχαιότητας, αλλά και η αρχαία Ρόδος   ήταν το πρότυπο το οποίο  όφειλαν να ακολουθούν οι νεαροί και ενήλικες Διαγορίδες,  μέλη του συλλόγου.  Στο πλαίσιο της λειτουργίας του  καλλιεργείτο η «διαγορική ιδέα», που συνίστατο όχι μόνο στην καλλιέργεια του αθλητισμού,  αλλά κυρίως  στην πνευματική και εθνική εξύψωση της τοπικής κοινωνίας και στην προετοιμασία της  για την ενσωμάτωση με την Ελλάδα. Ο σύλλογος  ήταν ένας πυρήνας πολιτιστικός, μέσα  στον οποίο καλλιεργείτο η  εθνική ιδέα, η  προετοιμασία  για την απελευθέρωση. Άλλωστε, όπως σημειώνει ο μελετητής του αθλητισμού στη Ρόδο κατά την  περίοδο της Ιταλοκρατίας,  Γ. Θ. Βεργωτής,  ο  αθλητισμός τότε  παρουσίαζε δύο όψεις,   από τη μια παρουσιαζόταν  ως μέσο αντίστασης κατά του καθεστώτος ενδυναμώνοντας την εθνική συνείδηση των υποδούλων, ενώ από την άλλη, μέσω κάποιων άλλων σωματείων,   συνδεόταν με το καθεστώς προσπαθώντας να απαλύνει τη θέση των υποδούλων αποπροσανατολίζοντας τους,  ώστε να μη στρέψουν την προσοχή τους στο εθνικό θέμα. Η ίδρυση του συλλόγου «Διαγόρα» ταυτιζόταν με την πρώτη όψη και την ίδια ιστορική διαδρομή διέγραψε και επί Ιταλοκρατίας. Αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό περιγράφει ο     Γεώργιος   Θ. Γεωργιάδης, μετά την απελευθέρωση,   σε άρθρο του στην εφημερίδα "ΔΙΑΓΟΡΑΣ"  της   22ας Φεβρουαρίου 1954, με αφορμή τα γεγονότα της ίδρυσης του συλλόγου: «Είναι απόγευμα της 25ης Μαρτίου του 1905 […] Οι παριστάμενοι σιωπηλοί και με δακρυσμένα μάτια ακούουν την εισήγησιν από τον αείμνηστον Δημήτριον Αναστασιάδην και από άλλους τινάς και κατόπιν ορκίζονται επί του ιερού Ευαγγελίου ότι θα εργασθώσι με μυστικότητα και φρόνησιν δια την ελευθερίαν της Πατρίδος, ότι τον κύριον αυτόν σκοπόν του Σωματείου θα περικαλύπτωσι δια της καλλιέργειας του αθλητισμού και ότι θα προσπαθήση έκαστος να μυή δια τον ιερόν σκοπόν πρόσωπα κατάλληλα και με θάρρος προς πάσαν αυτοθυσίαν (Μ. Δ. Παπαϊωάννου,  Διαγόρας Ολυμπιονίκης ο Ρόδιος, Γυμναστικός Σύλλογος «Διαγόρας» ( 1983)».  Δραστηριότητες του συλλόγου κατά την Τουρκοκρατία και την Ιταλοκρατία. «Σύμφωνα με το 2ον αρθρ. του Κανονισμού/ Καταστατικού του,  σκοποί του συλλόγου ήσαν  "η σωματική και πνευματική ανάπτυξις των μελών αυτού, προς δε και η διέγερσις του μουσικού και καλαισθητικού συναισθήματος". Η επίτευξις των ανωτέρω σκοπών θα επεδιώκετο κατά το 3ον άρθρον: α) δια της γυμναστικής προσωρινώς εν τω Γυμναστηρίω της Αστικής Σχολής, β) δι' εκδρομών εν τω εσωτερικώ της νήσου, γ) δι' αγώνων εν καταλλήλω μέρει τελουμένων δ) δι' αποστολής υπό του Συλλόγου των κριθέντων ικανών προς συμμετοχήν εις αγώνας εκτός της Ρόδου τελούμενους ε) δια δημοσίων διαλέξεων και στ) δι' εορτών και μουσικών πανηγύρεων και δι' οιουδήποτε άλλου μέσου ήθελε κρίνη το Διοικητικόν Συμβούλιον ή η Γενική Συνέλευσις ( Μ. Δ. Παπαϊωάννου,  Διαγόρας Ολυμπιονίκης ο Ρόδιος, Γυμναστικός Σύλλογος «Διαγόρας» ( 1983)".Ο Σύλλογος αυτός είχε μια πολύμορφη δραστηριότητα σε ποικίλους τομείς εκτός του αθλητικού. Ανέπτυξε σημαντικές δράσεις στην μουσική, στο θέατρο, στον προσκοπισμό, στις εξορμήσεις – εκδρομές και γενικότερα σε ό, τι αφορούσε την ολόπλευρη  καλλιέργεια των Ελλήνων και συντηρείτο από τις εισφορές των μελών του.    Στον περίβολο της Αστικής Σχολής (σημερινό 14ο Δημοτικό Σχολείο),  που έγινε γυμναστήριο γίνονταν αθλήματα και εκτελούνταν αγώνες τοπικοί και παρροδιακοί.  Ο σύλλογος διοργάνωσε γυμναστικούς αγώνες 4 φορές στον περίβολο της Αστικής Σχολής, μια φορά παρροδιακούς αγώνες στο χωριό Κρεμαστή και 10 φορές γυμναστικές εκδρομές. Σε κάθε εκδήλωση έψαλλαν τον ύμνο του Διαγόρα. Από  το Σύλλογο εκδόθηκαν ημερολόγια των ετών 1912 και 1913 το πρώτο αφιερωμένο στους ευεργέτες Δημήτριο  και Μίνωα  Βενετοκλή και το δεύτερο στον Ιωάννη Κ. Καζούλη με 300 σελίδες περίπου το καθένα και ποικίλη ύλη. Ακόμα το έτος 1915 εκδόθηκαν τρεις πραγματείες από το σύλλογο που αφορούσαν τη θέση της γυναίκας, γενικά  το χαρακτήρα των ανθρώπων και τα θετικά του κοινωνικού συγχρωτισμού. Ιδιαίτερα σημαντικός ήταν και ο τόμος με τον τίτλο «Ροδιακά Α΄» του γυμνασιάρχη Τρύφωνος Ευαγγελίδη που εκδόθηκε το 1917. Ο Σύλλογος ίδρυσε επίσης βιβλιοθήκη που λειτουργούσε στην λέσχη του και η οποία από το 1927 λειτουργούσε και ως δανειστική.  Δώρισε μάλιστα βιβλία στις σχολικές βιβλιοθήκες του νησιού.  Ίδρυσε επίσης από το 1911 Νυχτερινό σχολείο με σύντομη διάρκεια λειτουργίας  στο οποίο φοίτησαν 60 μαθητές, εκ των οποίων 25 εντελώς αναλφάβητοι. Ακόμα τα μέλη του συλλόγου επισκέπτονταν  φυλακισμένους και πρόσφεραν   βιβλία, ενώ  οργάνωναν  επιμορφωτικές διαλέξεις ιδιαίτερα  κατά τα έτη 1917-1919, όταν οι Ιταλοί άρχισαν να φανερώνουν τις πραγματικές τους προθέσεις για την πλήρη κατοχή του νησιού από αυτούς.  Επίσης οργάνωσε μαντολινάτα και φιλαρμονική   μετά το 1914 και από το 1915 δημιούργησε κέντρο μουσικής διδασκαλίας στο Νιοχώρι. Ακόμα,  μέλη του συλλόγου παρουσίαζαν θεατρικές παραστάσεις για την ενίσχυση των σχολείων. Το 1921 ίδρυσε  το προσκοπικό του τμήμα. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή (1922) ο Σύλλογος οργάνωσε διάφορες εκδηλώσεις για την ενίσχυση και την ανακούφιση των προσφύγων. Για την οικονομική  ενίσχυση του συλλόγου αλλά και για την ψυχαγωγία των μελών του ο σύλλογος οργάνωνε μουσικές συναυλίες, μουσικοθεατρικές παραστάσεις, αλλά και θεατρικές παραστάσεις. Στις 20-7-1925 συγκρότησε ποδοσφαιρική ομάδα και ανέθεσε στο Γαβριήλ Μίσιο να τη διοργανώσει.  Η διάλυση   του «Διαγόρα» στα 1929-1930      Η τελευταία δημόσια εμφάνιση των αθλητών του Διαγόρα έγινε στους αγώνες στίβου της  3ης /11/1929, ενώ η τελευταία κοινωνική εκδήλωση του Συλλόγου φαίνεται ότι ήταν  στις 17 Ιανουαρίου 1930 στην κηδεία της Βαλάσσης Σ. Καζούλλη στην οποία παρευρέθηκε αντιπροσωπεία του διοικητικού συμβουλίου και κατέθεσε στεφάνι, παρά το ότι στην τελευταία γενική συνέλευση το Μάιο του 1929 είχε αποφασιστεί να εορταστούν το επόμενο έτος η 25ετηρίδα του με γυμναστικούς και φιλολογικούς αγώνες. Καμία δικαστική απόφαση και κανένα έγγραφο δε μαρτυρούν κάτι για το πώς διαλύθηκε ο σύλλογος αυτός.       Από μαρτυρίες όμως μελών του Διαγόρα, αθλητών  που είχαν μετάσχει στους αγώνες του Νοεμβρίου του 1929 προκύπτουν τα ακόλουθα: Ενώ τους περισσότερους βαθμούς τους είχαν πάρει αθλητές του «Διαγόρα»  και έπρεπε να απονεμηθεί στο σύλλογο το Κύπελλο εκ μέρους της Δημαρχίας Ρόδου, οι κριτές θεώρησαν ότι ένας από τους αθλητές,  ο έκτος δεν ήταν μέλος του Διαγόρα και τον απέκλεισαν και έτσι το Κύπελλο δόθηκε στον «Δωριέα».  Μετά από αυτό,  το βράδυ,  οι αθλητές του «Διαγόρα» εξέφρασαν τη διαμαρτυρία τους διαδηλώνοντας έξω από τη Λέσχη του «Δωριέα»  στον Άγιο Γεώργιο με συνέπεια να καταδιωχθούν από αστυνομικούς. Για  να αποφύγουν τη σύλληψη  κατέφυγαν  στη Λέσχη τους στη Μητρόπολη, όπου όμως  οι αστυνομικοί  κατάφεραν να τους συλλάβουν. Η δίκη έγινε στις 28/12/1929 με έντεκα (11)  κατηγορούμενους, πέντε (5)    μέλη της διοικούσας επιτροπής,  επειδή   επέτρεψαν στα μέλη τους να κάνουν συγκέντρωση και διαδήλωση χωρίς την άδεια της Δημόσιας Ασφάλειας και τους υπόλοιπους έξι (6) ως πρωταίτιους των επεισοδίων, οι οποίοι σύμφωνα με το κατηγορητήριο σχημάτισαν θορυβώδη ομάδα, πήγαν στην οδό Αγίου Γεωργίου και προκάλεσαν τα μέλη άλλου συλλόγου με κραυγές: «Ζήτω ο Διαγόρας», «Κάτω οι καταδότες», «Ζήτω η Ελλάδα».  Από τους κατηγορούμενους όσοι πήραν μέρος στα επεισόδια καταδικάστηκαν σε φυλάκιση 15 και 10 ημερών και σε  χρηματική ποινή, ενώ τα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής αθωώθηκαν. Αυτή η δίκη ήταν η χαριστική βολή για τον «Διαγόρα». Από τότε η Λέσχη έκλεισε. «Ένα ελληνικό βήμα στην ξενοκρατούμενη Ρόδο είχε σιγήσει».  ''Ο Σύλλογος αυτός πρόσφερε μεγάλη υπηρεσία στον πνευματικό και εθνικό τομέα του τόπου, παράλληλα με τη σωματική αγωγή που επιδίωκε στα μάτια των κατακτητών , σύμφωνα με τον Χρ. Παπαχριστοδούλου (σ. 500-501) Επανίδρυση του συλλόγου το 1945. Δράσεις Το Μάιο του 1945 οι Γερμανοί κατακτητές  συνθηκολογούν και το νησί παραδίδεται στους Άγγλους.  Στις 23 Μαϊου 1945 συγκεντρώθηκαν   στο Βενετόκλειο Γυμνάσιο (σήμερα Καζούλλειο 2ο ΓΕΛ Ρόδου)  μερικά άτομα που ήταν ήδη μέλη του διαλυθέντος συλλόγου και ανασυνέστησαν το  Σύλλογο "Διαγόρα". Με γρήγορους ρυθμούς οργανώθηκαν και πάλι τα τμήματά του ανάμεσα στα οποία και μουσικό από το οποίο συγκροτήθηκε και η  φιλαρμονική. Το 1949 παραχωρούνται στο σύλλογο από το Δήμο Ρόδου τα γραφεία στα οποία στεγάζεται μέχρι σήμερα. Το 1954 εκδίδεται από το σύλλογο   η 15μερη δωδεκανησιακή αθλητική εφημερίδα με τίτλο «ΔΙΑΓΟΡΑΣ», που κυκλοφόρησε σε έντεκα φύλλα από τις 22/2/1954 έως τις 19 Ιουλίου 1954, όταν πρόεδρος του συλλόγου ήταν ο Μανώλης Δ. Παπαϊωάννου.  Το πρώτο τεύχος της εφημερίδας επανεκδόθηκε και κυκλοφόρησε μαζί με νεότερη ροδιακή εφημερίδα το 2005, με την ευκαιρία του εορτασμού των 100 χρόνων του συλλόγου. Σ’ αυτό το πρώτο τεύχος ο Γ. Θ. Γεωργιάδης από τους ιδρυτές του συλλόγου, όπως προαναφέρθηκε, στο άρθρο του με τίτλο «Επί τη μελλοντική πεντηκονταετία της Διαγορικής ιδέας» περιγράφει με συγκίνηση τον τρόπο που ιδρύθηκε ο Γ.Σ. το 1905.  Η βράβευση  του συλλόγου από την Ακαδημία Αθηνών το 1954. Το 1954,  ο σύλλογος  τιμήθηκε με το χάλκινο  μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών για την σπουδαία εθνική, κοινωνική, πολιτιστική και αθλητική προσφορά του, μετά από εισήγηση του ακαδημαϊκού Π. Πουλίτσα. Το μετάλλιο  ευτύχησε να παραλάβει ο Γεώργιος Θ. Γεωργιάδης , ένας από τους ιδρυτές του συλλόγου, ο οποίος μάλιστα λίγους μήνες αργότερα απεβίωσε.  Το κείμενο της τιμητικής διάκρισης είναι το ακόλουθο: «Τύχη αγαθή έδοξε τη Ακαδημία Αθηνών τον εν Ρόδω γυμναστικόν σύλλογον «Ο ΔΙΑΓΟΡΑΣ» τω της Ακαδημίας χαλκώ παρασήμω τιμήσαι ότι δια πεντήκοντα και πλέον ετών ουκ επαύσατο διαπονούμενος ινα οι νέοι ως άριστα παιδεύωνται και τα των προγόνων διδάγματα ως εμμελέστατα τηρώσι την δε της πατρίδος ολυμπιακήν δόξαν υπόγραμμον αεί αυτοίς προβάλλωνται, ανειπειν δε τας τιμάς εν τη του μηνός Δεκεμβρίου πανηγύρει έτους τετάρτου και πεντηκοστού και εννακοσιοστού και χιλιοστού».  Σε ελεύθερη μετάφραση: «Φάνηκε καλό στην/ Αποφάσισε η Ακαδημία Αθηνών να τιμήσει με το χάλκινο παράσημο το γυμναστικό σύλλογο Ρόδου «Ο Διαγόρας» επειδή για πενήντα και πλέον χρόνια δε σταμάτησε να εργάζεται για να εκπαιδεύονται οι νέοι και να τηρούν με επιμέλεια τα διδάγματα των προγόνων και να προβάλλουν ως σημαντική την ολυμπιακή ιδέα της πατρίδας , (αποφάσισε μάλιστα η Ακαδημία ) να τιμήσει το σύλλογο στην πανηγυρική συνεδρίασή του Δεκεμβρίου του έτους 1954». 1955. Ο εορτασμός των πενήντα χρόνων λειτουργίας   του συλλόγου. Το 1955 στις 26 και 27 Μαρτίου εορτάστηκαν τα πενηντάχρονα του «Διαγόρα», επί  δημάρχου Μιχ. Πετρίδη με πρόεδρο του συλλόγου  τον Αγιακάτσικα   και  κύριο ομιλητή της κεντρικής εκδήλωσης στο Βενετόκλειο Γυμνάσιο (σήμερα Καζούλλειο 2ο ΓΕΛ ) τον Μανώλη Παπαϊωάννου. Κατά τη διάρκεια αυτής της εκδήλωσης αναγγέλθηκε  η απόφαση του Δήμου να μετονομαστεί η πλατεία μπροστά από τη λέσχη του Διαγόρα σε πλατεία «Διαγόρα(Γ.Σ.)». Η νεότερη ιστορία του συλλόγου (1960 έως σήμερα) Το έτος 1960 η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου πρωταγωνίστησε  στη νεοσύστατη Β΄ Εθνική. Το 1968,  επί δικτατορίας,  ο τότε υπουργός αθλητισμού Ασλανίδης αποφάσισε  να συγχωνευτούν όλες οι ποδοσφαιρικές ομάδες κάθε επαρχιακής πόλης , ώστε σε κάθε μέρος προκύψει μία δυνατή. Έτσι παρά τις αντιδράσεις των οπαδών του Διαγόρα που δεν μπορούσαν να φανταστούν να αφανίζεται ο ιστορικός τους σύλλογος, στη Ρόδο καταργήθηκαν όλες οι ποδοσφαιρικές ομάδες και από αυτές προέκυψε η «Ρόδος» . Ο Γ.Σ. Διαγόρας, όμως,  συνέχισε τις δράσεις του στα υπόλοιπα τμήματα, ώσπου δειλά εμφάνισε το 1970 μια μικρή ποδοσφαιρική ομάδα στη Γ΄ Εθνική, η οποία μετά το 1980 ανέβηκε στη Β΄ Εθνική και την τριετία 1986- 1989 πρωταγωνίστησε στη  Α ΄Εθνική και έφτασε μάλιστα  και στα ημιτελικά κυπέλλου. Ακολούθησαν  περίοδοι παρακμής, ενώ απέτυχε το 1995 προσπάθεια συνένωσης της Ρόδου με το Διαγόρα.  Σήμερα στους χώρους του αθλούνται 6οο νέοι σε όλα τα τμήματα συνεχίζοντας τη λαμπρή παράδοση των πρώτων «Διαγοριδών». Μια συζήτηση της ομάδας μας για τη νεότερη ιστορία του συλλόγου. Στο σχολείο μας συζητήσαμε για τη νεότερη  ιστορία του Διαγόρα, μετά την Ενσωμάτωση  με τον κο Στ. Καράβα, μηχανολόγο μηχανικό και τον κο Θ. Τσιγάρο, επιστήμονα Πληροφορικής, μέλη του Γ.Σ. Διαγόρα και πρώην μέλη του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου. Το πρώτο μέρος της συζήτησής μας είναι διαθέσιμο εδώ. Το δεύτερο μέρος με τις σημαντικότερες χρονολογίες σταθμούς στη νεότερη ιστορία του συλλόγου διατίθεται εδώ. Το τρίτο μέρος με ημερομηνίες και χρονιές ορόσημα στη νεότερη ιστορία του συλλόγου είναι διαθέσιμο εδώ. Το τέταρτο και τελευταίο μέρος που αφορά τις προοπτικές του συλλόγου σήμερα,  είναι διαθέσιμο εδώ. Ολόκληρη  η συζήτηση είναι διαθέσιμη και στο ιστολόγιο του σχολείου, εδώ.  Βιβλιογραφία - Δικτυογραφία   Βεργωτή  Γ.Θ , Η  εκπαίδευση στο κοινό της Ρόδου κατά την Ιταλοκρατία , εκδ. Δι.κε.μ.με , Ρόδος , 1997, σελ. 160-236. Νικολάου Ν. - Αγγελής Α. , Η Ρόδος του 20ου αιώνα, εκδ. Δέντρο,Ρόδος, Δεκέμβριος 2009, σελ. 93-94 Παπαϊωάννου Μ. Δ. ,  Διαγόρας ο Ολυμπιονίκης ο Ρόδιος, Γυμναστικός Σύλλογος, «Διαγόρας»,  Αθήναι, 1983 α΄εκδοση, νεότερη έκδοση 2005.  Παπαχριστοδούλου Χ.Ι, Ιστορία της Ρόδου, Απο τους προϊστορικούς χρόνους έως την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου ( 1948 ),Β ΄Εκδοση Συμπληρωμένη Αθήνα 1994, Δήμος Ρόδου - Στέγη Γραμμάτων Και Τεχνών Δωδεκανήσου, σ. 500-503. Σεντάκης Γ. Μ., Ιστορία του ροδιακού αθλητισμού , Ρόδος 19,,, σ. 41 -47 Ιστορική αναδρομή του Διαγόρα (25/2/2012) διαθέσιμη στο : http://diagoras-rodou.blogspot.gr/2012/02/blog-post_25.html (προσπελάστηκε τελευταία φορά στις 24/3/2013). Ψηφιακό αρχείο εφημερίδας  Ροδιακή (1915-1930) της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Ρόδου (προσπελάστηκε τελευταία φορά 24/3/2013 Wikipedia, λήμμα Διαγόρας Γυμναστικός Σύλλογος (προσπελάστηκαν τελευταία φορά 24/3/2013). http://local.e-history.gr/pages/viewpage.action?pageId=17204286

Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών

Ιστορική αναδρομή

Ο Γ.Σ. Διαγόρας ιδρύθηκε το 1905 και το 1925 δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα. Η ομάδα αγωνίστηκε στο άτυπο τοπικό πρωτάθλημα Δωδεκανήσου μέχρι το 1929, οπότε οι κατοχικές Ιταλικές αρχές των Δωδεκανήσων διέλυσαν βίαια το Σύλλογο εξαιτίας της πατριωτικής δράσης του. Οι ποδοσφαιριστές του Διαγόρα βρήκαν στέγη σε άλλα σωματεία της πόλης και στελέχωσαν τις ομάδες τους.

Ο Σύλλογος επανιδρύθηκε το 1945 αμέσως μετά την λήξη του πολέμου, δημιουργώντας ταυτόχρονα και το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Υπήρξε ιδρυτικό σωματείο της νεοσύστατης Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου το 1947 και συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα με την υπεροχή του να είναι συντριπτική, επισκιάζοντας όλες τις άλλες ομάδες της Ρόδου ως η μόνιμη πρωταθλήτρια στα μεταπολεμικά τοπικά πρωταθλήματα. Συμμετείχε στο άτυπο πρωτάθλημα Β' Εθνικής και ειδικό πρωτάθλημα ανόδου για την άνοδο στην Α' Εθνική το 1961 και το 1962. Το 1962δημιουργήθηκε επίσημα η Β' Εθνική κατηγορία, όπου ο Γ.Σ. Διαγόρας συμμετείχε ως εκπρόσωπος της Δωδεκανήσου έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο και κυνηγώντας με αξιώσεις την άνοδο. Συμμετείχε 6 συνεχείς χρονιές στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, από το 1962-63 μέχρι και το 1967-68[3] και για 3 χρονιές (1964, 1966 και 1967) έχασε οριακά για λίγους μόνο βαθμούς την άνοδο στη Α' Εθνική, καθώς τερμάτισε δεύτερος.[4][5][6] Το 1968 με εντολή της χούντας που είχε επιβληθεί της χώρας, ο Σύλλογος υποχρεώθηκε σε συγχώνευση με τον Δωριέα και τον Ροδιακό και αυτό σαν αποτέλεσμα είχε τη δημιουργία ενός νέου συλλόγου, του Α.Σ. Ρόδος.

Ο Γ.Σ. Διαγόρας επανιδρύθηκε εκ του μηδενός δημιουργώντας μεταξύ άλλων και ποδοσφαιρικό τμήμα. Ξεκίνησε από το τοπικό πρωτάθλημα και αμέσως το 1974 κατέκτησε την άνοδο στην Β' Εθνική. Αγωνίστηκε προσωρινά το 1974-75[7] και επανήλθε στην Β' Εθνική το 1980, ως πρωταθλητής της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας της περιόδου 1979-80. Το 1981-82 έφτασε στα προημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδας, όπου αποκλείστηκε από την ΑΕΛ έπειτα από ισοπαλία με 0-0 στη Ρόδο και ήττα με 1-0 στη Λάρισα.[8] Το 1986 ήταν το έτος της δικαίωσης του Διαγόρα, καθώς αναδείχθηκε πρωταθλητής της Β' Εθνικής της περιόδου 1985-86[9] και κατέκτησε την πολυπόθητη άνοδο στην Α' Εθνική κατηγορία, όπου και αγωνίστηκε για 3 χρόνια. Την πρώτη του χρονιά στην Α' Εθνική τη σεζόν 1986-87 τερμάτισε στην 13η θέση σε σύνολο 16 ομάδων, πραγματοποιώντας ωστόσο αξιοσημείωτες νίκες εντός έδρας με σημαντικότερες τις νίκες επί των Παναθηναϊκού με 2-0, ΟΦΗ με 3-0 και ΠΑΟΚ με 2-1.[10]Παράλληλα την ίδια σεζόν 1986-87 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδας όπου αποκλείστηκε από τον μετέπειτα κυπελλούχο Ελλάδας, ΟΦΗ.[11] Τη σεζόν 1987-88 τερμάτισε στη 12η θέση με σύνολο 7 νίκες, 9 ισοπαλίες και 14 ήττες[12] και την επόμενη 1988-89τερμάτισε στην 15η θέση και συμμετείχε στους αγώνες μπαράζ για 2 ακόμα θέσεις στην Α' Εθνική με αντιπάλους τους Εθνικό Πειραιώς, Απόλλων Καλαμαριάς, ΠΑΣ Γιάννινα, Κόρινθο και Βέροια, όπου δεν κατάφερε να κατακτήσει την παραμονή του στην Α' Εθνική.[13] Κατόπιν αγωνίστηκε για 3 χρόνια στην Β' Εθνική μέχρι και το 1992[14] και έπειτα ακολούθησαν κακές αγωνιστικά χρονιές που παρέσυραν την ομάδα σε χαμηλότερες κατηγορίες, μέχρι και το πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής τη σεζόν 1993-94. Το 1994 ο Σύλλογος συγχωνεύτηκε με τον Α.Σ. Ρόδος και δημιούργησαν την «Ένωση Ρόδου-Διαγόρα», η οποία διαλύθηκε το 1998.

Ο Γ.Σ. Διαγόρας δημιουργήθηκε εκ νέου και τα επόμενα χρόνια η ομάδα επανήλθε σε ανοδική τροχιά. Αγωνίστηκε με επιτυχία στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής και μετά τη λήξη της αγωνιστικής περιόδου 2007-08 κατέκτησε το πρωτάθλημα του νοτίου ομίλου και την επάνοδο στην Β' Εθνική. Στην Β' Εθνική αγωνίστηκε για 3 χρονιές, ωστόσο όμως τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, ανάγκασαν τον Διαγόρα να αποσυρθεί από τα επαγγελματικά πρωταθλήματα. Έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα Δ' Εθνικής τη χρονιά 2012-13, όπου τερμάτισε τελευταίος στη 12η θέση του 9ου ομίλου και υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα. Την περίοδο 2016-17 κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα Δωδεκανήσου[15] και κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία ως νταμπλούχος Δωδεκανήσου καθώς κατέκτησε επίσης και το κύπελλο Δωδεκανήσου.[16] Από την αγωνιστική περίοδο 2017-18 μέχρι και την τρέχουσα 2018-19, αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής.

Ιδρυτές.

Δημήτριος Αναστασιάδης,

Γεώργιος Γεωργιάδης,

Σάββας Παπανδρέου,

Μιχαήλ Θεοχάρης,

Σεβαστός Σούρης,

Κωνσταντίνος Χρυσοχοΐδης,

Αναστάσιος Παπαϊωάννου,

Στέφανος Σελλάς,

Δημήτριος Παπήλιας,

Μιχαήλ Θωμαΐδης,

Γεώργιος Παπαϊωάννου,

Αντώνιος Χατζηχαραλάμπους,

Γεώργιος Σελλάς,

Σάββας Ανεζιάς,

Σταμάτης Ανεζιάς,

Σταμάτιος Σούρης,

Εμμανουήλ Πολεμικός,

Δημήτρης Βοσνάκης.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93.%CE%A3._%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%B1%CF%82_%CE%A1%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CF%85

Ύμνος Διαγόρα Ρόδου

 Δείτε φωτογραφίες από τη Λέσχη του Διαγόρα. Φωτογραφίες Ρουβήμ.