19/03/20
Καλημέρα σας,
είμαι ο Θανάσης Καραμπάτσος, αρχισυντάκτης έκδοσης του Documento και για άλλη μία μέρα –επαναλαμβάνω, σε αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες– επικοινωνούμε μέσα από αυτό το newsletter αποκλειστικά αφιερωμένο στην πανδημία του κορονοϊού. Καταρχάς θέλω εκ μέρους της ομάδας να ευχαριστήσω όσους γίνατε συνδρομητές αυτές τις ημέρες· τα νούμερα μας έχουν εκπλήξει. Ελπίζουμε να φανούμε αντάξιοι στις προσδοκίες σας. Σήμερα έχουμε αρκετά θέματα και θέλω να μείνετε μαζί μέχρι το τέλος του newsletter μας γιατί θα δώσουμε βήμα στη συνάδελφο και φίλη της εφημερίδας Κατερίνα Κατή, η οποία μοιράζεται μαζί μας μια μέρα καραντίνας, και σε έναν αναγνώστη μας, τον Παναγή Σταθάτο από το Αργοστόλι Κεφαλληνίας. Για ό,τι χρειαστείτε –παρατηρήσεις, διορθώσεις, επισημάνσεις, προτάσεις– μπορείτε να στέλνετε στο info@documentonews.gr με τίτλο: ΓΙΑ ΤΟ NEWSLETTER. Επίσης αν σας φάνηκε ενδιαφέρον, πείτε για το newsletter μας σε φίλους και συγγενείς που πιστεύετε ότι θα τους ενδιαφέρει. Κάνοντας κλίκ εδώ μπορείτε να βρείτε και τη χθεσινή έκδοση.
Υπηρεσίες και καταγγελίεςΕνώ η κατάσταση στην Ιταλία είναι εφιαλτική και επισήμως είμαστε σε καραντίνα –όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση πια– στην Ελλάδα, παρόλο που ο εν λόγω κορονοϊός είναι απρόβλεπτος σε κάποιους ασθενείς μετά την πέμπτη ή έβδομη μέρα, ζούμε σκηνές ιλαροτραγικές. Στα σουπερμάρκετ μπαίνουμε με προτεραιότητα γιατί αν περιμένουμε το ντιλίβερι θα έχουμε ξεμείνει (από μία έως τέσσερις εβδομάδες, κι ευτυχώς που δεν είναι 9½ εβδομάδες), δείγμα του πόσο είχαμε μείνει πίσω στο ηλεκτρονικό εμπόριο ως καταναλωτές (πολύ μικρή εμπιστοσύνη σε δείγμα του 2017), ενώ κάποια άλλα έκαναν ευχέλαια. Το δημόσιο λειτουργεί πλέον αλλιώς, υπάλληλοι του δημόσιου τομέα έχουν πάρει άδειες και η ζωή μας αλλάζει.
Υπάρχουν όμως σοβαρές καταγγελίες για επιχειρήσεις που δεν προσφέρουν προστασία στους εργαζόμενους αλλά και για την κατάσταση στους φούρνους των φυλακών Κορυδαλλού, οι οποίοι παρασκευάζουν ψωμί για τις φυλακές αλλά και για νοσοκομεία της Αττικής. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα πολλαπλασιαστούν.
«Διαθέτουμε πολλούς έμπειρους αξιόμαχους ιατρούς»
Ο Ιωάννης Π.Α. Ιωαννίδης, καθηγητής Παθολογίας, Επιδημιολογίας και Πληθυσμιακής Υγείας, Επιστημονικών Δεδομένων, και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ των ΗΠΑ μίλησε στο Documento και στην Αντιγόνη Μιχοπούλου. Ο διακεκριμένος επιστήμονας, προς τις μελέτες του οποίου κάνουν αναφορές 20 εκατομμύρια και πλέον επιστήμονες στον χώρο της υγείας που έχουν δημοσιεύσει στην επιστημονική βιβλιογραφία, σχολίασε, ανάμεσα στα άλλα, αν το ελληνικό δημόσιο σύστημα υγείας θα αντεπεξέλθει στις ανάγκες και αν υπάρχει κάποιο μοντέλο υγείας που έχει καλύτερα αποτελέσματα υπό αυτές τις συνθήκες.
«Διαθέτουμε πολλούς έμπειρους αξιόμαχους ιατρούς, ηρωικούς νοσηλευτές και πολλούς καλούς επιστήμονες, αλλά από την άλλη πλευρά το εθνικό σύστημα υγείας είναι αποδεκατισμένο από την κρίση και έχει πολλές ελλείψεις. Υπάρχει ο κίνδυνος υπερφόρτωσης του συστήματος, αν δεν υπάρξει προσεκτικός επιτελικός σχεδιασμός. Οι εισαγωγές στα νοσοκομεία για κορονοϊό πρέπει να είναι εξαιρετικά φειδωλές. Σε ελαφρά και μέτριας βαρύτητας περιστατικά δεν υπάρχει κανένας λόγος να πάνε στο νοσοκομείο. Ακόμα και σε βαριά περιστατικά το νοσοκομείο δυστυχώς μπορεί να μην έχει να προσφέρει πολλά (ή και τίποτα). Αν υπερφορτώσουμε το σύστημα ή αν μολύνουμε τους ιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό και τους θέσουμε εκτός μάχης λόγω συμπτωματικής λοίμωξης ή καραντίνας, μετά δεν θα έχουμε προσωπικό να αντιμετωπίσει τα σοβαρά, συχνά ιατρικά προβλήματα (εμφράγματα, τραύματα, καρκίνους, αιμορραγίες) όπου το νοσοκομείο μπορεί να σώσει ζωές. Επίσης με προβληματίζει ότι διαχρονικά στην Ελλάδα έχουμε παραγκωνίσει τη δημόσια υγεία και το πολιτικό προσωπικό διακομματικά είναι αδιάφορο και τραγικά αμαθέστατο. Για παράδειγμα, θεωρώ ότι το σημαντικότερο νέο για τη δημόσια υγεία στην Ελλάδα τον τελευταίο μήνα δεν είναι ο κορονοϊός, αλλά μια δημοσίευση που πέρασε απαρατήρητη: σε εκδήλωση στο ΚΠΣΝ που έκανε καπνοβιομηχανία (ουσιαστικά για να προωθήσει πλαγίως το νέο εξαιρετικά θανατηφόρο καπνικό της προϊόν) παρευρέθηκαν ο απερχόμενος πρόεδρος της δημοκρατίας και ο υπουργός Υγείας για να χαιρετίσουν και να συγχαρούν την καπνοβιομηχανία για τη βοήθειά της στον αντικαπνιστικό αγώνα! Σε μια χώρα όπου η αντικαπνιστική εκστρατεία χρηματοδοτείται από την καπνοβιομηχανία, τρέμω για τις προοπτικές και τις δυνατότητες της δημόσιας υγείας».
Απορία: Γιατί περιορισμός στο σπίτι;Την απορία του μας εξέφρασε ηλεκτρονικώς ένας αναγνώστης, για το αν θα πρέπει να παραμένουμε σπίτι και να μη βγαίνουμε στο ύπαιθρο, στον ήλιο και τον καθαρό αέρα, στη φύση, έχοντας λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας φυσικά για τον συνωστισμό (μάσκα και γάντια). Καθώς ο κατ’ οίκον περιορισμός μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές της ψυχικής ηρεμίας, είναι αυτονόητο ότι η έξοδος από το σπίτι είναι ενδεδειγμένη λύση, ωστόσο πόσοι θα εφαρμόσουν τις αναγκαίες προφυλάξεις ώστε να μη διασπείρουν και να μην κολλήσουν τον ιό, κατά που θα οδηγούσε σε μια κατάσταση «υγειονομικής βόμβας». Φάνηκε άλλωστε από την… εκδρομή σε παραλίες, ουζερί, πλατείες και εκκλησίες το Σαββατοκύριακο, λες και είχαμε κάποιο τριήμερο ξεκούρασης και αναψυχής. Οπότε, καλύτερα σπίτι..
Πάντως πρέπει να φοράμε γάντια και μάσκες όταν είμαστε έξω; Η Αντιγόνη Μιχοπούλου απευθύνθηκε σε επιστήμονες και της απάντησαν:
«Δεν έχει καμία αξία να φοράμε μάσκες ενώ κυκλοφορούμε μόνοι μας στον δρόμο» είπε στο Documento o Θεόδωρος Ι. Βασιλακόπουλος, καθηγητής Πνευμονολογίας - Εντατικής Θεραπείας, καθώς όπως εξηγεί ο ιός δεν κυκλοφορεί με τον αέρα: «Ο ιός δεν είναι ελικόπτερο».
Σε περίπτωση που είναι ανάγκη να μετακινηθούμε εκτός σπιτιού ο κ. Βασιλακόπουλος επισήμανε πόσο σημαντικό είναι να διατηρούμε την απόσταση ασφαλείας των δύο μέτρων και να μη βάζουμε ποτέ τα χέρια στο πρόσωπό μας.
Παράλληλα εξήγησε ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοράμε γάντια όταν βγαίνουμε από το σπίτι μας εκτός αν τα χέρια μας έχουν πληγές, διαφορετικά τα γάντια μπορεί να προκαλέσουν επιπλέον μόλυνση καθώς με τα αυτά θα πιάσουμε το πορτοφόλι μας, την κάρτα μας, οπότε δεν έχει κανένα νόημα. Το μόνο που είναι απολύτως αναγκαίο είναι το σωστό πλύσιμο των χεριών.
Τέλος, ο καθηγητής Πνευμονολογίας - Εντατικής Θεραπείας κ. Βασιλακόπουλος ανέφερε ότι όσοι νοσούν και πρέπει για κάποιον σημαντικό λόγο να βγουν από το σπίτι τους καλό θα είναι να μη χρησιμοποιούν ασανσέρ αλλά τις σκάλες ώστε αν βήξουν, τα σταγονίδια να πέσουν στο πάτωμα και όχι πάνω σε κουμπιά του ασανσέρ που θα ακουμπήσει ο επόμενος.
Να χρησιμοποιηθεί το «Παναγία» για τον κορονοϊόΟ αγαπητός συνάδελφος και συνεργάτης μας σε ιστορικά –και όχι μόνο– θέματα Σπύρος Κουζινόπουλος μας έστειλε μια ενδιαφέρουσα και καίρια πρόταση για την αντιμετώπιση της κατάστασης:
Την ώρα που σε άλλες χώρες του κόσμου χτίζονται επειγόντως και δημιουργούνται νέα νοσοκομεία για τη νοσηλεία ασθενών από κορονοϊό, στη Θεσσαλονίκη παραμένει κτιριακό κουφάρι και αφήνεται να σαπίζει εγκαταλελειμμένο το πρώην νοσοκομείο «Παναγία», ένα επιβλητικό κτίριο που βρίσκεται στην περιοχή της Νέας Κρήνης με θέα τη θάλασσα. Πρόκειται για ένα πολυώροφο κτίσμα με δύο συγκροτήματα που συνδέονται μεταξύ τους, με δεκάδες δωμάτια και βοηθητικούς χώρους και στο οποίο μπήκε λουκέτο στα τέλη του 2013 με υπουργό Υγείας τότε τον κ. Άδωνι Γεωργιάδη... Διαβάστε εδώ όλη την πρόταση.
Μολυσμένοι καιροί για αγοραίους έρωτεςΛουκέτο στον πληρωμένο έρωτα βάζει η πανδημία. Με απόφαση της κυβέρνησης για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας μια σειρά από επιχειρήσεις έκλεισαν υποχρεωτικά από χθες, Τετάρτη. Στη λίστα που ανάρτησε ο άρτι ορκισθείς υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας Νίκος Χαρδαλιάς αναφέρονται πολλοί κωδικοί αριθμοί πλάι σε μια εξήγηση-περιγραφή της υπηρεσίας που προσφέρουν. Κάτω από το 96091909 (υπηρεσίες δερματοστιξίας, το καθομιλουμένη λεγόμενο τατουάζ ή τατού) είναι ο κωδικός 96091912. Αυτός κρύβει όχι ένα, αλλά πολλά δράματα. Πρόσωπα που έχουν βρεθεί να εργάζονται για την ευχαρίστηση των άλλων και βρίσκονται δέσμια ηθικών, οικονομικών και κοινωνικών συμπλεγμάτων. Υπηρεσίες ιερόδουλου. Στην ανεργία, στην ανέχεια και στο περιθώριο εξωθούνται οι περιοσσότερες/οι. Ο Άγγελος Προβολισιάνος έψαξε, μίλησε και καταγράφει ένα από τα πολλά δράματα.
Με το παραπάνω σκίτσο το Αυστραλιανό περιοδικό Overland στηλιτεύει το Panic Buying δηλαδή τις πανικόβλητες μάζες που παλεύουν να αγοράσουν... χαρτί υγείας.
Το τέλος του νεοφιλελευθερισμού #not
Τι συμβαίνει στον κόσμο, τι έρχεται στο μέλλον, γιατί ο Μπόρις Τζόνσον δεν κλείνει τα σχολεία, είναι ανάλγητος, πώς σκέφτονται οι Ευρωπαίοι ηγέτες, γιατί οι Αμερικανοί δεν βλέπουν ότι ο Μπέρνι Σάντερς έχει μια λύση για το ζόφο που ζουν μέσω ενός δημόσιου συστήματος υγείας; Μένοντας σπίτι και δεχόμενος βομβαρδισμό πληροφοριών, σταματάς λίγο τον κόσμο γύρω σου που γυρίζει, στέκεσαι, απομακρύνεσαι λίγο και προσπαθείς να απαντήσεις στα χιλιάδες γιατί, όπως έκανε η Χάρις Τριανταφυλλίδου: Μήπως γκρεμίζεται ο νεοφιλελευθερισμός;
Ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας, διάσωση επιχειρήσεων μέσω της κρατικοποίησής τους και παραδοχή της αδυναμίας αυτορρύθμισης της αγοράς –με μεγαλύτερη ταχύτητα ακόμη και από τον κορονοϊό– παρατηρούμε να εξαπλώνεται η αλλαγή του πολιτικού λόγου της ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ. Η πραγματικότητα της πανδημίας φαίνεται να έχει πείσει ακόμα και τους φονταμενταλιστές του νεοφιλελευθερισμού για την αναγκαιότητα ενός δημοσίου συστήματος υγείας.
Τι σημαίνει αυτό; Τι σηματοδοτούν οι διθύραμβοι και τα χειροκροτήματα που ακούγονται αυτές τις ημέρες για τους λειτουργούς της δημόσιας υγείας; Τι η κατάρρευση των χρηματιστηρίων και η οφθαλμοφανή αποτυχία της αγοράς να προστατεύσει τον εαυτό της και την παγκόσμια κοινότητα από τις επιπτώσεις της «πανούκλας» του 21ου αιώνα; Ήρθε το τέλος του νεοφιλελευθερισμού; Οι ευαγγελιστές της εμπορευματοποίησης όλων των πτυχών της ανθρώπινης ζωής, οι ιεροκήρυκες της ελεύθερης αγοράς έγιναν κρατιστές, όπως η στρίγκλα έγινε αρνάκι;
Το 2018 κυκλοφόρησε στα αγγλικά η μάλλον καλύτερη ανάλυση του τέρατος που κυριάρχησε τον κόσμο στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και ονομάζεται νεοφιλελευθερισμός. Ανατρέχοντας στο ιστορικό πλαίσιο ανάδειξής του, ο Καναδός Κουίν Σλομπόντιαν, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Γουέλεσλι, διευκρινίζει ότι ανεξάρτητα από όσα ισχυρίζονται οι υπερασπιστές του στον δημόσιο λόγο, ο νεοφιλελευθερισμός δεν απεχθάνεται το κράτος εν γένει. Απεχθάνεται το κράτος που ασκεί πολιτική ενσωματώνοντας τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας. Απεχθάνεται το κράτος που επηρεάζεται από τις λαϊκές μάζες, η δυναμική των οποίων δύναται να θέσει την ύπαρξη και ομαλή αναπαραγωγή του καπιταλισμού υπό αμφισβήτηση.
Σκοπός του νεοφιλελευθερισμού δεν είναι απελευθέρωση της αγοράς, αλλά η δημιουργία ενός προστατευτικού προς αυτή θεσμικού πλέγματος «προκειμένου ο Καπιταλισμός να εμβολιαστεί κατά της απειλής της Δημοκρατίας» γράφει ο Σλομπόντιαν.
Από την οπτική αυτή, η εκτίμηση ότι ο κορονοϊός σκότωσε όχι μόνο ανθρώπους αλλά και το νεοφιλελεύθερο δόγμα είναι μάλλον πρόωρη και κοντόφθαλμη. Η στήριξη και επικρότηση του δημόσιου συστήματος υγείας από τον Μακρόν μέχρι τον Άδωνη πιθανότατα δεν είναι προϊόν μεταμέλειας και καθυστερημένης αναγνώρισης της ανθρώπινης ζωής ως υπέρτατη αξία. Αντιθέτως πρέπει να ερμηνευτεί ως επιστράτευση του κρατικού μηχανισμού και οπλοστασίου για τη θωράκιση της οικονομίας και του τρόπου λειτουργίας της – και τίποτε παραπάνω. Εξάλλου, ήδη από το 2008 τα κράτη είχαν διασώσει με δημόσιο χρήμα τράπεζες και επιχειρήσεις.
Την περασμένη εβδομάδα, οι Νορβηγικές Αερογραμμές που απασχολούν περισσότερους από 11.000 εργαζόμενους απέλυσαν το 50% του προσωπικού τους. Την Πέμπτη 12 Μαρτίου η σουηδική αλυσίδα ξενοδοχείων Scandic ενημέρωσε ότι θα προχωρήσει στην απόλυση του μισού προσωπικού που απασχολεί στη Σουηδία, ενώ στην Αυστρία των 8 εκατομμυρίων κατοίκων σε μόλις μία ημέρα 16.000 άνθρωποι δήλωσαν στις αρμόδιες αρχές ότι έχουν μείνει άνεργοι. Τα μέτρα αντιμετώπισης της καταστροφής, μέχρι στιγμής, περιορίζονται σε δανειακές εγγυήσεις προς τις επιχειρήσεις και εν γένει την οικονομία, χωρίς τη δεσμευτική διατήρηση θέσεων εργασίας και διατήρηση μισθολογικού επιπέδου. Συγκεκριμένες εξαγγελίες για την οικονομική στήριξη των εργαζομένων που είδαν το εισόδημά τους να εξατμίζεται από μια ημέρα στην άλλη δεν έχουν γίνει γνωστές σε μας.
Το κόστος της κρίσης του 2008 μεταφέρθηκε στους εργαζόμενους υπό το επιχείρημα ότι είχαν ζήσει πάνω από τις δυνατότητές τους. Αυτήν τη φορά, ιδιομορφία και τρόπος εξάπλωσης της παρούσας κρίσης, καθιστούν τη διάσωση του υφιστάμενου, απάνθρωπου συστήματος πιο σύνθετη υπόθεση. Η πανδημία και οι συνέπειές της έχουν ταράξει συθέμελα το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα και δεν θα αφήσουν το πολιτικό πεδίο ανέγγιχτο. Όλες οι κρίσεις εγκυμονούν τη δυνατότητα μιας ριζικής αλλαγής παραδείγματος. Ο ιός και οι επιπτώσεις του μακροπρόθεσμα δεν αποκλείεται να είναι θανατηφόρες για τον νεοφιλελευθερισμό, εφόσον οι προοδευτικές δυνάμεις και οι πολιτικές ηγεσίες εξασφαλίσουν ότι το κόστος της κρίσης δεν θα μετακυλιστεί αποκλειστικά στις πλάτες του κόσμου της εργασίας. Ο νεοφιλελευθερισμός μπορεί να πεθάνει. Σίγουρα όμως δεν θα τον σκοτώσει ο Άδωνης.
Ο άτιμος ο κορονοϊός μάς κάνει και πλάκες… Πρέπει να έχει βρετανικό φλέγμα: Ο κορυφαίος επιδημιολόγος στο Imperial College London Νιλ Φέργκιουσον που έπεισε την κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον να επιβάλει αυστηρότερα μέτρα για τον έλεγχο της επιδημίας στη Βρετανία μπήκε οικειοθελώς σε καραντίνα, αφού εμφάνισε πυρετό και επίμονο βήχα.
Στο σπίτι… τι να κάνουμε;
Έχετε παιδιά στο σπίτι; Φαντάζομαι ότι κάποιοι θα θέλετε να ανακαλύψετε το εμβόλιο πρώτοι για να… γλιτώσετε, όπως λένε κάποια μιμίδια που κυκλοφορούν. Η Αφροδίτη Ερμίδη μίλησε με παιδοψυχολόγο για το πώς θα εξηγήσουμε στα παιδιά μας τι ακριβώς σημαίνει αυτός ο νέος ιός, ποιες μπορεί να είναι οι σοβαρές επιπτώσεις του αλλά και πώς θα αντιμετωπίσουμε τις ψυχολογικές διακυμάνσεις τους κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης παραμονής μας στο σπίτι.Αν –ή όταν– τελειώσατε την τηλεργασία σας (τυχεροί θα είστε γιατί εμείς ξεπερνάμε το 12ωρο για να σας ενημερώνουμε όσο πιο έγκυρα και έγκαιρα γίνεται), έχουμε για σας κάποιες προτάσεις, για να ξεφύγετε από τις επαναλήψεις των καναλιών και την οθόνη του Netflix. Η (βιβλιοφάγος μας) Έμυ Ντούρου όταν θέλει να κάνει φόνο, αλλά δεν θέλει να πάει φυλακή, διαβάζει Γιάννη Μαρή – κι όταν είναι κλεισμένη μέσα στους τέσσερις τοίχους λόγω της καραντίνας, πάλι Μαρή διαβάζει και τον ακούει κιόλας!Η Καλλιόπη Γεωργιοπούλου έχει άλλη πρόταση: Μας ρωτάει αν θα θέλαμε να «νοστιμίσουμε» λίγο τον χρόνο που περνάμε στο σπίτι μας με χειροποίητα και υγιεινά snacks και προτείνει συνταγές.
Γράμματα από την καραντίνα
Και τώρα, όπως σας υποσχέθηκα στην αρχή του newsletter, εδώ θα βρείτε το γράμμα που μας έστειλε η Κατερίνα Κατή και στην συνέχεια ο Παναγής Σταθάτος.
«Είμαι η Κατερίνα Κατή και δεν είμαι και τόσο καλά. Μου συμβαίνει κάτι πρωτόγνωρο και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.
Εν συντομία λοιπόν για να μπούμε στο θέμα, σας λέω ότι είμαι καπνίστρια πολλάαα χρόνια τώρα (μη φανταστείτε όμως, τον Πολάκη τον γνώρισα πρόσφατα). Επίσης είμαι μιας κάποιας ηλικίας (επ’ ουδενί της τρίτης, αν και… Κυριακή κοντή γιορτή) κι εδώ και πέντε ημέρες έχω κάποια ανησυχητικά συμπτώματα… ξερόβηχα,χάλια λαιμό,πονοκέφαλο με όλα τα συμπαρομαρτούντα.
Πυρετό όσες φορές θυμήθηκα να θερμομετρηθώ δεν είχα κι αυτό είναι καλό.
Θα μου πείτε, αυτό είναι το πρωτόγνωρο που ήθελες να μοιραστείς μαζί μας; Αυτό που ζουν χιλιάδες συναχωμένοι, γριπιασμένοι Έλληνες; Άσε μας, κυρά μου, στην καραντίνα μας και το καλό που σου θέλουμε μείνε κι εσύ στη δική σου…
Όχι αγαπητοί και αγαπητές… Οι φράσεις-κλειδί για να καταλάβετε και κυρίως για να με νιώσετε, ειδικά όσοι είστε στην ίδια μοίρα –κι είστε πολλοί–, είναι αυτές που ακολουθούν …
Στο σπίτι υπάρχει υπερήλικας…
Με μνήμη υπερήλικα…
Η ογδοντάχρονη μάνα, την οποία, όπως όφειλα, απομόνωσα –ή τουλάχιστον το επιχειρώ συνεχώς– σε ένα δωμάτιο...
Αμ, δε… Όσοι νομίζετε ότι μπορείς να κάνεις καλά τη γιαγιά που δεν έχει κινητικά προβλήματα αλλά έχει ασθενική μνήμη, είστε πολύ γελασμένοι.
Η μάνα, λοιπόν, που… ξεχνάει πως δεν γίνεται να σουλατσάρει στο υπόλοιπο σπίτι όποτε θέλει, εμφανίζεται κάθε τρεις και λίγο αεράτη να έρχεται καταπάνω μου πότε μέσα στην τρελή χαρά και πότε μέσα στο παράπονο για τις…υπερβολές μου που την αναγκάζουν να κάθεται μόνη της… Χωρίς μάσκα και γάντια που μας έχουν τελειώσει και δεν μπορούμε να βρούμε πουθενά καθώς ήμουν από αυτούς που δεν ἐκαναν ακρότητες στα φαρμακεία και στα σουπερμάρκετ.
Όταν τη «μαλώνω», εννοείται ότι αντιδρά σαν το μωρό που δεν καταλαβαίνει γιατί, π.χ., πρέπει να πλένει συχνά και σχολαστικά τα χέρια απειλώντας μάλιστα ότι επειδή βαρέθηκε να της λέω τα ίδια και τα ίδια (τις οδηγίες που ξεχνάει, δηλαδή) θα «τα μαζέψει» και μάλιστα στα κρυφά και θα πάει στο σπιτάκι της στο χωριό.
Η μάνα νομίζει ότι παίζουμε παιχνίδι που το λένε «εγκλεισμός» και αντιδρά ανάλογα με τα κέφια της…
Εγώ, από την άλλη, πέρα από τις εξαντλητικές ασκήσεις υπομονής που εκτελώ αναγκαστικά (κι όχι πάντα με επιτυχία), πέρα απὀ όλες τις άλλες υποχρεώσεις στις οποίες παρότι νιώθω χάλια προσπαθώ να αντεπεξέλθω από το σπίτι, έχω να αντιμετωπίσω και μια τρομακτική ανασφάλεια. Μια ανασφάλεια που δεν πίστευα ποτέ ότι θα νιώσω στη ζωή μου. Ποια είναι αυτή; Η αβεβαιότητα για το αν έχω ή όχι κορονοϊό, καθώς η τυχόν καταγραφή μου ως ακόμα ένα κρούσμα θα σήμαινε κατά πάσα πιθανότητα την προσβολή από τον κορονοϊό και της 80χρονης μάνας για την οποία ο κίνδυνος, το ξέρουμε πια όλοι, είναι πολύ-πολύ μεγάλος.
Μια αβεβαιότητα που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί γιατί απ’ τη μια το δημόσιο δεν μου αναγνωρίζει το δικαίωμα να υποβληθὠ στο τεστ καθώς η κατἀσταση της υγεἰας μου σ' αυτὀ το στάδιο δεν εμπνέει ανησυχία, κι απ’ την άλλη οι ιδιώτες έχουν φτάσει την τιμή του στον… ουρανό, με αποτέλεσμα να είναι απλησίαστο για τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών.
Αυτή είναι η αβεβαιότητα που με βασανίζει και που δεν μπορούσα ποτέ να φανταστὠ ότι θα αισθανθώ μετά από πολλά χρόνια σκληρής δουλειάς κι ενώ έχω δώσει ένα σκασμό λεφτά στο κράτος για να απολαμβάνω –τουλάχιστον– δωρεἀν και πλήρη δημόσια υγεία. Και μη επικαλείστε το περίφημο «πανδημία είναι, όλα έχουν ανατραπεί», επειδή όλοι ξέρουμε ή έστω οφείλουμε να ξέρουμε γιατί νοσεί το πολύπαθο δημόσιο σύστημα υγείας αυτής της χώρας, που τωρα του τελειώνουν και τα αντιδραστήρια, οπότε τεστ γιοκ, ούτε σε πιο βαριές περιπτώσεις, παρότι διαθέτει από τους καλύτερους γιατρούς και νοσηλευτές.
ΥΓ. 1. Για το μόνο που χαίρομαι είναι που δεν την πάτησα να δώσω και τα μαλλιά της κεφαλής μου για ιδιωτική ασφάλεια υγείας. Όπως όλοι διαπιστώσαμε, στις κρίσιμες καταστάσεις δεν χρησιμεύει σε τίποτε…
ΥΓ. 2. Τελικά, τι λέτε, ήταν μόνο προσωπική αυτή η ιστορία; Είχα ἀραγε άδικο που ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας;΄»
Ο αναγνώστης μας Παναγής Σταθάτος από το Αργοστόλι Κεφαλληνίας έστειλε ένα μικρό κείμενο σχολιάζοντας τα του κορονοϊού. Την προσωπική του θέση, που παραθέτουμε ως την πρώτη που έφτασε στην ηλεκτρονική μας θυρίδα για τον Covid-19, την τιτλοφόρησε «Η παγκοσμιοποίηση αρρώστησε»:
«Το νέο στέλεχος κορωναϊού SARS-COV-2 είναι γέννημα θρέμμα από τα σπλάχνα της παγκοσμιοποίησης και ωστόσο ακραία ριζοσπαστικός απέναντί της. Η αδιάκοπη προς πάσα κατεύθυνση απόλυτη θετικότητα της ελεύθερης αγοράς δέχεται την τρομακτική της απάντηση. Η ανικανότητα της παγκοσμιοποίησης να εσωτερικεύσει την άρνηση και την κριτική γεννά την ίδια της την καταστροφή. Ο ιός, απρόσωπος και αόρατος, βιολογική απάντηση της φύσης καθεαυτής (;) και όχι διαμέσου αναποτελεσματικών εκ-προσώπων (βλ. Γκρέτα) διατρέχει ανάποδα το σύστημα, παγώνει τις ροές κεφαλαίου, επιτυγχάνει το αδιανόητο και ακινητοποιεί τη θετικότητα. Την ίδια στιγμή τίθεται προς εργαλειοποίηση από τις δομές εξουσίας, είτε είναι φυσικά επιβαλλόμενος, είτε καταχθόνιο εργαστηριακό κατασκεύασμα. Η παγκοσμιοποίηση αρρώστησε και δείχνει την ασχήμια της».
Έχετε κάτι που θα θέλατε να μοιραστούμε
Στείλτε στο info@documentonews.gr.
Περιμένουμε τα email σας,
Τα λέμε πάλι αύριο το πρωί,
Στην υγειά μας!
Θανάσης
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου