Οι αναρτήσεις

Όλες οι αναρτήσεις των ιστολογίων μου, κοινοποιούνται στο twitter, στο pinterest., στο Google+ καθώς επίσης και στο Facebook.

Αναδημοσίευση...

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση...
Αν θέλετε αναφέρετε την πηγή... Αν δεν θέλετε, πάλι φίλοι θα είμαστε!!!

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

O τορπιλισμός του Φιούμε το Σεπτέμβριο του 1942 στη Ρόδο!!

TO Ε/Γ FIUME
Το FIUME (μήκους 48 μ., 654 τόννων, μεγ. ταχ. 10,5 κόμβοι) ναυπηγήθηκε το 1926. 


Κατά την διάρκεια του πολέμου ήταν εξοπλισμένο με ένα πυροβόλο 76/40, 4 πολυβόλα και αρκετές βόμβες βυθού, παρόλο που δεν εξυπηρετούσε πολεμικούς σκοπούς, πλην της μεταφοράς αδειούχων Ιταλών στρατιωτικών. Στο πλοίο επέβαιναν και στρατιωτικοί (με επικεφαλής Υπολοχαγό), αρμόδιοι για τον χειρισμό των όπλων. Γι΄ αυτούς τους λόγους έγινε και στόχος του Υποβρυχίου.
ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ FIUME

Σύμφωνα με την αναφορά (προς την εταιρεία του πλοίου, στις 12/10/42) του διασωθέντος Υποπλοίαρχου Silvio KASTELIC, το χρονικό της βύθισης έχει ως εξής:

«Στις 12.05 της 24 Σεπτεμβρίου 1942 ξεκινήσαμε από την Ρόδο με προορισμό την Σύμη. 
Στις 12.10 περάσαμε την Punta Sabbia (μάλλον εννοεί την αμμόγλωσσα στο Ενυδρείο της Ρόδου) και κατόπιν ακολουθήσαμε πορεία 287μοίρες. Το πλοίο ήταν φορτωμένο με 81,5 τόννους τρόφιμα για τα διάφορα νησιά προορισμού. Επίσης, είχε και 249 επιβάτες, πολίτες και στρατιωτικούς (αδειούχους που επέστρεφαν στις μονάδες τους). Το πλήρωμα αποτελείτο από 29 ναυτικούς και 9 στρατιωτικούς. Σύνολο επιβαινόντων 287.Ο καιρός ήταν καλός, άνεμοι Βόρειοι 4-5 Β και η ταχύτητα στους 10 κόμβους. Ο Κυβερνήτης Aldo CANTU ήταν στη γέφυρα μέχρι τις 12.30 και μετά αποσύρθηκε στην καμπίνα του δίνοντας εντολή να προσέχουν για νάρκες.
Στις 13.02 και σε απόσταση 9,5 μίλια από την αμμόγλωσσα έγινε μια μεγάλη έκρηξη. Ήταν προφανές ότι χτυπηθήκαμε από τορπίλη. Το πλοίο κόπηκε στα δύο και ταχύτατα άρχισε να βυθίζεται, σχεδόν κατακόρυφα. Το πλοίο (σύμφωνα και με εκτιμήσεις άλλων) βυθίσθηκε σε 25 δευτερόλεπτα(!!!), γεγονός που εξηγεί τον μικρό αριθμό των διασωθέντων και την απώλεια των εγγράφων του πλοίου και του πληρώματος. Η Ναυτική Διοίκηση, προφανώς ειδοποιημένη από τις παράκτιες φρουρές, έστειλε βοήθεια. Δύο υδροπλάνα του Ερυθρού Σταυρού, έφθασαν στον τόπο του ναυαγίου, αλλά το ένα ανετράπη κατά την προσθαλάσσωση. Μετά από 45 λεπτά ήλθε και άλλη βοήθεια. Σύμφωνα με τα στοιχεία, από τους 287 επιβαίνοντες, σώθηκαν μόνον οι 73.» 

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΝΑΥΑΓΟΥ

Ο π. Γαβριήλ, κατά κόσμον Γεώργιος Μαργαρίτης, γεννήθηκε στην Σύμη, στις 15 Ιανουαρίου 1925 από ευσεβείς γονείς, τον Νικόλαο από την Σύμη και την Μαρία το γένος Ζαννετή που καταγόταν από την Σάμο. Η οικογένεια του Γέροντα ήταν πολύτεκνη, αφού αριθμούσε με τον ίδιον πέντε παιδιά.
Στα δύσκολα χρόνια της Ιταλικής κατοχής και του πολέμου, συγκεκριμένα τον Σεπτέμβριο του 1942, μια επέμβαση σκωληκοειδίτιδος που επιβαλλόταν να γίνει στην Ρόδο, αλλάζει για πάντα την ζωή του. 
Το ταξείδι της επιστροφής αποβαίνει μοιραίο, αφού το καράβι τορπιλίζεται και στο φοβερό ναυάγιο που ακολουθεί, πνίγεται η μητέρα του. Ο ίδιος με θαυμαστό τρόπο διασώζεται και αφιερώνεται στον σωτήρα του Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Πανορμίτη.
Αξίζει τον κόπο να ακούσουμε πως ο ίδιος ο Γέροντας, αφηγείται το γεγονός αυτό σε ομάδα προσκυνητών, λίγο καιρό προ του θανάτου του:
«Όταν ήμουν 15 χρονών παιδί, είχα φύγει από την Σύμη την πατρίδα μου, για να κάνω μια επέμβαση στη Ρόδο, γιατί εδώ στο νησί μας δεν είχαμε Νοσοκομείο. Και με συνόδευσε η μητέρα μου και πήγαμε στην Ρόδο. Ήταν εμπόλεμος κατάσταση τότε. Τελείωσε η επέμβασις και επιστρέφαμε στη Σύμη, μ’ ένα βαπόρι της γραμμής, το ιταλικό «FIUME».
Εκείνη την εποχή εβομβαρδίζετο η Ρόδος από τους ‘γγλους με πλοία και αεροπλάνα. Φύγαμε με την μητέρα μου με το βαπόρι αυτό, αλλά για κακή μας τύχη μέσα στο βαπόρι οι Ιταλοί έβαζαν και στρατιωτικούς. Οι στρατιώτες εξόπλισαν το πλοίο μ’ ένα κανονάκι, ενώ οι ‘γγλοι και οι δικοί μας τους είχαν πει, να μην οπλίζουν τα επιβατηγά πλοία.
ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ FIUME ΣΤΗ ΡΟΔΟ
Ξεκινήσαμε από την Ρόδο και όταν φτάσαμε μεταξύ Τουρκίας και Ρόδου, μας τορπίλησαν. Αμέσως το πλοίο εβυθίζετο. Την μητέρα μου την έχασα. Εγώ σαν να με φώτισε ο ‘γιος (εννοεί τον Αρχάγγελο Μιχαήλ σ.σ.), γιατί από μικρός ερχόμουν τις διακοπές μου και τις περνούσα εδώ. 
Γνώριζα και τον Ηγούμενο που εκτέλεσαν οι Ιταλοί. Την μητέρα μου την έχασα. Κατρακύλισε από την άλλη πλευρά του πλοίου και την έχασα. Όταν βρέθηκα στη θάλασσα, η δίνη εκείνη που σκεπάζει με τράβηξε κάτω, τρία-τέσσερα μέτρα. Ανέβηκα αργά κουρασμένος, ήμουν και εγχειρισμένος όπως σας είπα, μετά την επέμβαση. Ήμουν έξι ημέρες εγχειρισμένος. 
Καθίσαμε έξι ώρες στη θάλασσα, μέσα στα κύματα εκεί, Σεπτέμβριος μήνας, 24 Σεπτεμβρίου και παρακαλούσαμε τον Θεό να μας σώσει. Μετά έξι ώρες έρχονται κάτι ιταλικά ναυαγοσωστικά, τα οποία πλεύρισαν, μας έβαλαν στην μέση και μας έριχναν σωσίβια για να μας σώσουν. 
Οι διασωθέντες ήταν καμιά τριανταριά, οι οποίοι έπλεαν πάνω στη θάλασσα. Πλησίασα και εγώ το ναυαγοσωστικό, να βγω επάνω, αλλά όπως ήμουν κουρασμένος μετά από έξι ημέρες εγχειρισμένος και έξι ώρες στη θάλασσα, δεν μπόρεσα να πιάσω το σχοινί που έριχναν αυτοί και βούλιαξα κάτω στα ύφαλα του πλοίου.
Εκείνη την στιγμή επικαλέστηκα την βοήθεια του Αγίου, να με σώσει και ως εκ θαύματος ανέβηκα. ΚΑΠΟΙΟΣ με έσπρωξε από κάτω και ανέβηκα στην επιφάνεια. Τότε φώναξα στους Ιταλούς με την γλώσσα τους και κατέβηκαν και με τράβηξαν πάνω στο πλοίο. 
Η μητέρα μου πνίγηκε. Μας εγύρισαν στην Ρόδο. Εκείνη την στιγμή υποσχέθηκα στον ‘γιο, να ?ρθω να τον υπηρετήσω, όταν γυρίσω στο νησί μας την Σύμη, να τον υπηρετήσω. Πήγαμε στην Ρόδο, ευτυχώς η Χάρις Του βοήθησε και βρήκα το σώμα της μητέρας μου. Τ’ άλλα πτώματα τα παρέσυρε η θάλασσα. 
Μόνο πέντε-έξι πτώματα βρέθηκαν, μεταξύ αυτών και της μητέρας μου. Χάρηκα πολύ και την ενταφίασα στην Ρόδο. Έγινε μεγάλη κηδεία με τους Ιταλούς και τους δικούς μας.
Υ/Β ΝΗΡΕΥΣ
Γύρισα μ’ ένα μικρό καραβάκι από την Ρόδο στην Σύμη. Περνάει λίγος χρόνος και έρχομαι στην Μονή. Στην Μονή εδώ κατ’ αρχήν ήρθα ως λαϊκός. Μετά εκάρην Μοναχός και έκτοτε παραμένω εδώ».

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ Υ/Β ΝΗΡΕΥΣ

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1942 κατά τη διάρκεια της δέκατης τέταρτης πολεμικής περιπολίας στο στενό Ρόδου – Σύμης και τουρκικών ακτών, το Υ/Β «ΝΗΡΕΥΣ» με Κυβερνήτη τον Πλωτάρχη ΑΛ.ΡΑΛΛΗ, βύθισε το ιταλικό Α/Π FIUME 1500Τ, το οποίο εκτελούσε αλλαγή της ιταλικής φρουράς στη νήσο Σύμη.



Η αληθινή ιστορία της βύθισης του Φιούμε, ανοιχτά της Ρόδου, 
με 300 Ιταλούς στρατιώτες!

Οι αφηγήσεις του καπετάν Μανόλη Χαραλάμπη στο γιό του Νίκο, για το χρονικό της βύθισης

H ΡΟΔΙΑΚΗ
Pοδούλα Λουλουδάκη

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1942 στις 12:00 το μεσημέρι, το Ιταλικό οπλιταγωγό FIUME, που εκτελούσε αλλαγή της Ιταλικής φρουράς στη νήσο Σύμη, βυθίστηκε ανοιχτά της Ρόδου από το ελληνικό υποβρύχιο ΝΗΡΕΥΣ, με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Αλ. Ράλλη. Πνίγηκαν και οι 300 επιβαίνοντες Ιταλοί στρατιώτες και αξιωματικοί, καθώς και οι 50 από τους 70 Έλληνες επιβαίνοντες που είχαν προορισμό τα νησιά της Δωδεκανήσου.

Με τα χρόνια η ιστορία από στόμα σε στόμα ειπώθηκε διαφορετικά: ότι οι Γερμανοί έβαλαν στο Φιούμε τους Ιταλούς στρατιώτες για να τους στείλουν στην πατρίδα τους, αλλά το βύθισαν στ΄ ανοιχτά!
Από τους επιζώντες του Φιούμε, ήταν ο Μανόλης Χαραλάμπης, ο καπετάν Μανόλης που σώθηκε λόγω της ψυχραιμίας του και επειδή ήξερε τα νερά της Ρόδου. Ο γιός του, ο πλοίαρχος Νίκος Χαραλάμπης ξεδιπλώνει σήμερα την αληθινή ιστορία του Φιούμε, μέσα από τις αφηγήσεις του πατέρα του.

Πότε χάθηκε το Φιούμε; Τί πλοίο ήταν;
To Φιούμε τορπιλίστηκε το Σεπτέμβριο του 1942, ανοιχτά του Παραδεισίου του χωριού στο οποίο τότε οι Ιταλοί είχαν δώσει το όνομα Βιλανόβα! Ανήκε στην εταιρεία «Adriatika», ιδιοκτησίας του Βατικανού, και ήταν δρομολογημένο από την Ιταλική κυβέρνηση για να εκτελεί πλόες, με έδρα τη Ρόδο στα νησιά της Δωδεκανήσου. Το Φιούμε είχε αντικαταστήσει αδελφό πλοίο, το “Kallithea”, της ίδιας εταιρείας. Μετέφερε επιβάτες και εμπορεύματα. Σ΄ εκείνο το μοιραίο δρομολόγιο όμως μετέφερε 300 Ιταλούς στρατιώτες μεταξύ των οποίων πέντε υψηλόβαθμοι αξιωματικοί, με προορισμό τη Σύμη για την ενίσχυση της εκεί παρουσίας του Ιταλικού στρατού, ενώ μετέφερε και 70 Έλληνες επιβάτες προς τα νησιά της Δωδεκανήσου.

Ο πατέρας σας τί θέση είχε στο πλοίο;
Ο πατέρας μου, ο καπετάνιος Μανόλης Χαραλάμπης στο συγκεκριμένο καράβι το 1942 ήταν υπεύθυνος για τη στοιβασία των φορτίων (Capo Stiva).

O πλοίαρχος Νίκος Χαραλάμπης
Tί έγινε εκείνο το μεσημέρι που το βύθισαν, ποιες ήταν οι συνθήκες;
Είχε ξεκινήσει από την Κολόνα για να κάνει προγραμματισμένο ταξίδι 30 ωρών. Δεν πρόλαβε, ανοιχτά του Παραδεισίου, ελληνικό υποβρύχιο, το ΝΗΡΕΥΣ με πλωτάρχη το Ράλλη, είχε πληροφορίες από την ελληνική κατασκοπεία ότι με το δρομολόγιο αυτό μεταφέρονταν και Ιταλοί στρατιώτες. Στην πλώρη του εξακολουθούσε να είναι εγκατεστημένο ένα κανονάκι για το οποίο υπήρχαν προτροπές προς τον εκάστοτε πλοίαρχο του Φιούμε να το αφαιρέσει, για να μη δίνει στόχο.

Ο πατέρας μου έλεγε ότι υπήρχαν προτροπές από τους Συμμάχους να αφαιρεθεί το κανόνι γιατί το πλοίο ήταν επιβατηγό και μετέφερε ανθρώπους. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ. Επιπλέον οι προηγούμενοι πλοίαρχοι έδιναν παραπλανητικές ώρες αναχώρησής του από τη Ρόδο ώστε να μην εντοπίζεται από τα ελληνικά υποβρύχια. Το συγκεκριμένο ταξίδι του Φιούμε ήταν το πρώτο με τον συγκεκριμένο πλοίαρχο ο οποίος έδωσε την ακριβή ώρα απόπλου! Να σημειωθεί ότι όλοι οι αξιωματικοί του πλοίου ήταν Ιταλοί όπως και ο πλοίαρχος, ενώ το πλήρωμα, μεταξύ των οποίων ήταν κι ο πατέρας μου, ήταν Έλληνες.

Εκείνη την ημέρα λοιπόν ξεκίνησε την ακριβή ώρα απόπλου!
Και ανοιχτά του Παραδεισίου το ΝΗΡΕΥΣ εξέπεμψε τορπίλη. Η πρώτη δεν βρήκε το στόχο της. Εξέπεμψε δεύτερη τορπίλη η οποία επίσης δε βρήκε το στόχο. Η τρίτη τορπίλη χτύπησε το πλοίο στη μέση και το έκοψε στα δύο. Ταχύτατα άρχισε να βυθίζεται σχεδόν κατακόρυφα. Οι Ιταλοί στρατιώτες και οι Έλληνες επιβάτες που δεν είχαν την εμπειρία, έπεσαν στη θάλασσα προκειμένου να σωθούν με αποτέλεσμα να τους τραβήξουν τα απόνερα του μισοβυθισθέντος πλοίου.

Χάθηκαν και οι 300 Ιταλοί στρατιώτες και αξιωματικοί καθώς και οι 50 από τους 70 Έλληνες επιβάτες. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του πατέρα μου, διασώθηκαν μόνο 20 επιβάτες. Μεταξύ αυτών ήταν και ο 16 χρονος τότε και μετέπειτα ηγούμενος της Μονής Πανορμίτη, ο Γαβριήλ. Επέστρεφε από τη Ρόδο για τη Σύμη, μόλις είχε κάνει εγχείριση, κι ήταν μαζί και η μητέρα του που τον συνόδευε. Εκείνη πνίγηκε… Μόνο πέντε-έξι πτώματα βρέθηκαν μαζί και η μητέρα του. Συγκλονισμένος ο 16χρονος έγινε μοναχός και ύστερα ηγούμενος της Μονής Πανορμίτη.

Ο πατέρας σας πώς τα κατάφερε να ζήσει;
Ο πατέρας μου περίμενε να βυθιστεί το πλοίο ευρισκόμενος στην πλώρη ακριβώς. Έπεσε στη θάλασσα με τη βύθιση του δεύτερου κομματιού. Πρέπει να πέρασε καμιά ώρα για να πέσει, σύμφωνα με την αφήγησή του. Πιάστηκε από ένα μαδέρι που επέπλεε. Στο άλλο άκρο κρατιόταν ο πλοίαρχος. Και τότε έγινε κάτι απίστευτο.

Σηκώθηκαν δύο υδροπλάνα για να δουν τί συνέβη και να διασώσουν κόσμο. Το ένα ενώ βρισκόταν στον αέρα υπέστη βλάβη, κατέπεσε και ένα τμήμα του φτερού του έπεσε πάνω στο μαδέρι, στο σημείο ακριβώς που κρατούσε ο πλοίαρχος τον οποίο και σκότωσε ακαριαία. Στο άλλο σημείο του κρατούσε ο πατέρας μου ο οποίος διεσώθη ως εκ θαύματος. Έγινε περισυλλογή των διασωθέντων από Ιταλικό πολεμικό πλοίο. Τους μετέφεραν στο τελωνείο της Ρόδου. Οι περισσότεροι ήταν Έλληνες μέλη του πληρώματος. Τον πατέρα μου τον περίμενε ο αδελφός του Τάσος Χαραλάμπης (Ο πρίγκιπας). Μέρες μετά ήρθε και βρήκε εμάς, την οικογένειά του στη Σύμη όπου μας είχε μεταφέρει λόγω του πολέμου.

Τι σας είπε για τον τορπιλισμό του Φιούμε;
Ήταν συγκλονισμένος. Έχω ακόμα την εικόνα του μπροστά μου. Όταν παρήλθε ο χρόνος που θεραπεύονται οι μνήμες κι οι ψυχές, πήρε το καΐκι του θείου μου τον «Τίγρη» και πήγε στην Αστυπάλαια. Ήταν πιο ασφαλές νησί κατά τον πόλεμο, και μας πήρε κι εμάς μαζί του.

Από τον τορπιλισμό του Φιούμε, υπήρξε κάποιο ίχνος ποτέ; Ανασύρθηκε κάτι;
Όχι, ποτέ. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι πως όταν έγινε η Απελευθέρωση της Δωδεκανήσου, δόθηκε μία δεξίωση στο ξενοδοχείο των «Ρόδων» στην οποία ήταν τότε και ο θείος μου, Τάσος Χαραλάμπης. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, καλεσμένος ήταν και ο κυβερνήτης του ΝΗΡΕΥΣ που βύθισε το Φιούμε.

Πώς πέρασαν τα χρόνια μετά, οι Ιταλοί αναζητούσαν τους δικούς τους ανθρώπους που χάθηκαν;
Οι Ιταλοί αξιωματικοί που ήταν ναυτολογημένοι σε πλοία της “Adriatika” που κατέπλεαν στη Ρόδο, ξανάρχονταν κυρίως τη δεκαετία του ΄60. Πολλοί ήταν πλοίαρχοι που πέρασαν κι από το Φιούμε προ της βύθισής του. Θυμάμαι τον πλοίαρχο Πιλόν που ήταν φιλέλληνας, τον Σαμπραέλο, κι αυτός πλοίαρχος του Φιούμε, αλλά και του Μεσσάπια που ήταν κρουαζιερόπλοιο, του Μπρένερο που ήταν Ρο Ρο, του Αουζόνια και άλλα. Έρχονταν στο σπίτι μας, κι έψαχναν τον πατέρα μου. Σε μία απ΄ αυτές τις συναντήσεις ήμουν παρών. Μιλούσαν Ιταλικά που εγώ δεν ήξερα τότε, αλλά ήταν τόσοι οι εναγκαλισμοί και η εγκαρδιότητα που μπορούσα να καταλάβω.

Μιλούσε ο πατέρας σας αργότερα γι αυτά;
Μου δόθηκε η ευκαιρία κοντά στον πατέρα μου, τον καπετάν Μανόλη, έναν πεπειραμένο και ικανότατο ναυτικό, να διδαχτώ πολλά που δεν γνώριζα για την περιοχή του Δωδεκανησιακού Αρχιπελάγους. Ο πατέρας μου, ένας καλοκάγαθος άνθρωπος, που άνοιγε πάντα την καρδιά του στο συνάνθρωπο, ψύχραιμος όταν είχε να αντιμετωπίσει τη μανία της θάλασσας, έβγαινε πάντα νικητής. Όμως μέχρι που πέθανε, στο τέλος του Γενάρη του 1977, σε ηλικία 68 ετών, όλα αυτά που μου είπε για το Φιούμε, τα είχε έντονα στη μνήμη του.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η Ρόδος στην Ιταλοκρατία 1ο μέρος.

Η Ρόδος στην Ιταλοκρατία 2ο μέρος.

Η Ρόδος στην Ιταλοκρατία 3ο μέρος.

Η Ρόδος επί Ιταλοκρατίας 1920 – 1940

Εγω σωπαίνω....Φτύνω!!!

Μου μιλούν για δικαιοσύνη....οι δικαστές, Μου μιλούν για ηθική...οι αγύρτες, Μου μιλούν για ζωή...οι δολοφόνοι, Μου μιλούν για όνειρα...οι έμποροι, Μου μιλούν για ισότητα...τα αφεντικά, Μου μιλούν για φαντασία...οι υπάλληλοι, Μου μιλούν για ανθρωπιά...οι στρατοκράτες, Εγω σωπάινω....Φτύνω.


ΡΟΔΟΣυλλέκτης: e-mail r.telxinas@yahoo.gr
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στον ΝΕΟ ΡΟΔΟΣυλλέκτη: http://rouvim.blogspot.com

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΙΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: http://rouvim.blogspot.com/
ΚΡΗΤΗΝΙΑ: http://www.kritinia.gr/
ΙΣΤΡΙΟΣ: http://istrio.blogspot.com/
ΣΟΡΩΝΗ: http://www.ampernalli.gr/
Dj news: http://fanenos.blogspot.com/
ΠΑΛΜΟΣ: http://www.palmos-fm.gr/
ΕΚΟΦΙΛΜ: http://www.ecofilms.gr/
ΡΑΔΙΟ1: http://www.radio1.gr/
http://www.ksipnistere.blogspot.com/
ΣΦΕΝΤΟΝΑ: http://gipas.blogspot.com/
ΡΟΔΟΣυλλέκτης: http://www.rodosillektis.com/
Η Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Ρόδου: http://opsrodou.gr/
ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ: http://www.hamogelo.gr
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ – ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ: http://rodosillektis.blogspot.gr/
Ιστοσελίδα του ΡΟΔΟΣυλλέκτη: http://www.rodosillektis.com/
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ: http://www.pnai.gov.gr
ΔΗΜΟΣ ΡΟΔΟΥ: http://www.rodos.gr/el/

Αρχειοθήκη ιστολογίου