Μαρία Χούκλη για Αντώνη Σαμαρά...

Του Αντώνη-Μάριου Παπαγιώτη
Η κ. Μαρία Χούκλη σ' ένα συγκλονιστικό κείμενό της («Γράμμα-σ'-ένα-παιδί-που-δεν-γεννήθηκε-ποτέ»), γράφει στο έμβρυο που κυοφορούσε η αδικοχαμένη γυναίκα από τη δολοφονία της από χέρια όντων που φέρουν τίτλο "ανθρώπου" από συνήθεια. Εκεί, η δημοσιογράφος "μιλά" για ό,τι δεν θα γνωρίσει το αγέννητο μωρό και πλυν των άλλων γράφει για την πολιτική.
"Αν ερχόσουν στον κόσμο, θα μάθαινες και για την πολιτική. Όλοι είπαν λόγια συμπάθειας για ο,τι σας συνέβη -είμαι βέβαιη ότι ήταν ειλικρινή- αλλά γρήγορα ξαναμίλησαν τη γλώσσα που ξέρουν: «εσύ φταις, όχι εσύ φταις...» Δεν έχουν καταλάβει ότι η πραγματικότητα μας υπερβαίνει; Υπερβαίνει κόμματα και παρατάξεις. Δεν χωρούν πολιτικαντισμοί τύπου «χρειάζονταν τα μέτρα αλλά θα καταψηφίσω τα μέτρα τα οποία όμως δεσμεύομαι να τηρήσω». Ναι, μικρέ μου ή μικρή μου, έτσι μιλούν οι πολιτικοί στην Ελλάδα."
Είναι εμφανές σε ποιόν... αναφέρεται. Σε ποιόν πολιτικάντη που για άλλη μια φορά σήμερα, αρνήθηκε ν' αναλάβει τις ιστορικές ευθύνες του, να ζητήσει μια έμπρακτη συγνώμη και να υπερψηφίσει τη μόνη άμεση λύση για τη διάσωση της χώρας. Στον πολιτικάντη που ανέδειξε για άλλη μια φορά μέσα από τα λάθη του, τον λίγο κ. Παπανδρέου. Κινήσεις σπασμωδικές, νευρικές, φωνή κακοποιημένη, λόγος επαναλαμβανόμενος, επικοινωνιακές φωτοβολίδες για χάριν θόλωσης και δημιουργία εντυπώσεων (βλ.π. "Λαζαρ").
Και μέσα σ' όλα επέτρεπε τον κ. Αντώναρο να σηκώνεται όρθιος και να παραπονιέται όταν ο Πρωθυπουργός είπε το αυτονόητο: "Πού τον κρύβετε τον Καραμανλή. Ας έρθει να λογοδοτήσει". Αλήθεια που ήταν ο κ. Καραμανλής ο Νεώτερος; Πόσο πετσί χοντρό έχει για να απέχει ακόμα και σήμερα; Λυπάμαι. Όχι για εκείνον. Αλλά για μένα, που επανειλημμένως τον στήριξα με την δημόσια γραφή μου. Έσφαλα. Συγνώμη.
http://press-gr.blogspot.com/2010/05/blog-post_3578.html