Αρχαίοι Ρόδιοι ολυμπιονίκες: Πεισίρροδος ο Θούριος (εγγονός του Διαγόρα).

Ο Πεισίρροδος ο Θούριος ή Πεισίδωρος (5ος/4ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας

ολυμπιονίκης με καταγωγή από τους Θούριους, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 94ους (404 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

Ο Πεισίρροδος ήταν εγγονός του Διαγόρα του Ρόδιου, από την πλευρά της μητέρας του της Καλλιπάτειρας.

(*)Πυγμαχία …Έως και το 500 π.Χ. οι ιμάντες χρησιμοποιούνταν ως προστασία για το χέρι και τις αρθρώσεις. Ήταν λωρίδες δέρματος από βόδι, με μήκος 3 με 3.7 μέτρα και περιτυλίγονταν πολλές φορές γύρω από το χέρι. Κατά το 400 π.Χ. εμφανίστηκαν οι σφαίραι οι οποίες ήταν παρόμοιες με τους ιμάντες, ωστόσο είχαν επένδυση στο εσωτερικό τους ενώ η εξωτερική τους υφή ήταν αρκετά σκληρότερη και τραχιά.

Σύντομα μετά την υιοθέτηση των σφαιρών στην πυγμαχία εμφανίστηκαν και οι οξείς ιμάντες.[3] Οι οξείς αποτελούνταν από διάφορα επίπεδα δερμάτινων λωρίδων που τυλίγονταν γύρω από το χέρι, καρπό, και μέρος του χεριού κάτω από τον αγκώνα. Συνήθως τοποθετούνταν και ένα απορροφητικό ύφασμα στην κορυφή της επένδυσης ώστε οι αθλητές να σκουπίζουν τον ιδρώτα από το μέτωπο τους. Η στήριξη που παρείχαν κατά τα λακτίσματα ήταν καλύτερη ενώ και οι αρθρώσεις της γροθιάς ενισχυθήκαν με δερμάτινες επικαλύψεις.

Ο κώρυκος ήταν ο αντίστοιχος εξοπλισμός των σύγχρονων σάκων πυγμαχίας, και χρησιμοποιούνταν για εξάσκηση στην παλαίστρα. Γεμίζονταν με άμμο, αλεύρι ή κεχρί…

Πεισίρροδος ο Θούριος

Γενικές πληροφορίες

Γέννηση 5ος αιώνας π.Χ. Θούριοι

Πληροφορίες ασχολίας

Ιδιότητα πυγμάχος

Οικογένεια

Γονείς Καλλιπάτειρα

Αξιώματα και βραβεύσεις

Βραβεύσεις Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων (404 π.Χ.)

ΠΗΓΗ: Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8D%CE%BB%CE%B7:%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1

Αρχαίοι Ρόδιοι ολυμπιονίκες: Ευκλής ο Ρόδιος

Ο Ευκλής ο Ρόδιος (γιος του Καλλιάνακος, 5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος

Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Ρόδο, ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας(*) κατά τους 94ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (404 π.Χ.). Ο Ευκλής ήταν εγγονός του Διαγόρα του Ρόδιου από την πλευρά της μητέρας του της Φερενίκης, και οι θείοι του Δαμάγητος, Ακουσίλαος, και Δωριεύς ήταν επίσης ολυμπιονίκες, όπως και ο ξάδερφός του ο Πεισίρροδος. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του Αργείου γλύπτη Ναυκίδη.

(*)Πυγμαχία …Η κατανόηση των κανονισμών της αρχαιοελληνικής πυγμαχίας καθορίζεται από τις σωζόμενες ιστορικές αναφορές καθώς και ερμηνείες των παραστάσεων στα αρχαία αγγεία και τοιχογραφίες, χωρίς ωστόσο να υπάρχει βεβαιότητα για τον απόλυτο προσδιορισμό τους.

Απαγορεύονταν τα κρατήματα ή η πάλη

Επιτρέπονταν όποιοδήποτε χτύπημα με το χέρι, εκτός από το να προσπαθήσει κάποιος να βγάλει τα μάτια του αντιπάλου

Δεν υπήρχε αρένα

Δεν υπήρχαν γύροι ή χρονικά όρια

Ο νικητής αναδεικνύονταν όταν ο αντίπαλος παραιτούνταν ή δεν μπορούσε πλέον να συνεχίσει

Δεν υπήρχαν κατηγοριοποιήσεις ανάλογα με το βάρος, τα ζεύγη των αντιπάλων επιλέγονταν τυχαία

Οι ελλανοδίκες επέβαλαν την τήρηση των κανονισμών στέλνοντας τους ραβδούχους οι οποίοι χτυπούσαν με ραβδί ή μαστίγιο τους παραβάτες

Οι μαχόμενοι είχαν την επιλογή να ανταλλάξουν χτυπήματα χωρίς να αμύνονται (κλίμαξ) εάν ο αγώνας διαρκούσε πολύ ώρα.

Ευκλής ο Ρόδιος

Γενικές πληροφορίες

Γέννηση 5ος αιώνας π.Χ. Ρόδος

Πληροφορίες ασχολίας

Ιδιότητα πυγμάχος

Οικογένεια

Γονείς Φερενίκη

Αξιώματα και βραβεύσεις

Βραβεύσεις Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας (404 π.Χ.)

ΠΗΓΗ: Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8D%CE%BB%CE%B7:%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1

Αρχαίοι Ρόδιοι ολυμπιονίκες: Δωριεύς ο Ρόδιος

Ο Δωριεύς ο Ρόδιος ή Δωριεύς του Διαγόρα ή Δωριέας (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος

Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Ρόδο, ο οποίος στέφθηκε τρεις φορές ολυμπιονίκης στο άθλημα του παγκράτιου(*) στους 87ους (432 π.Χ.), 88ους (428 π.Χ.), και 89ους (424 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται πως υπήρξε επίσης περιοδονίκης με 4 νίκες στους αγώνες των Πύθιων, 8 στους Ίσθμιους αγώνες, και 7 στα αγωνίσματα των Νέμεων.

Οικογένεια

Ήταν ο τρίτος και μικρότερος γιος του διάσημου ολυμπιονίκη Διαγόρα του Ρόδιου, και οι αδερφοί του Δαμάγητος και Ακουσίλαος ήταν επίσης πολυολυμπιονίκες στο παγκράτιο και πυγμαχία αντίστοιχα, ενώ η αδερφή τους Καλλιπάτειρα ήταν η πρώτη γυναίκα η οποία μπήκε στον αθλητικό χώρο και παρακολούθησε τους ολυμπιακούς αγώνες.

Πελοποννησιακός πόλεμος

Συμμετείχε στον Πελοποννησιακό Πόλεμο εναντίον των Αθηναϊκών δυνάμεων, και αιχμαλωτίστηκε από τους Αθηναίους οι οποίοι ωστόσο αποφάσισαν να τον απελευθερώσουν από σεβασμό προς τα αθλητικά του επιτεύγματα. Αργότερα όμως συνελήφθη από τους Σπαρτιάτες, οι οποίοι τον έκριναν από τον τόπο καταγωγής του και το γεγονός πως η Ρόδος ήταν σύμμαχος των Αθηνών, οπότε και τον εκτέλεσαν.

(*)Το Παγκράτιον ήταν ένα αγώνισμα των αρχαίων Ελλήνων, ένας συνδυασμός πάλης, λακτισμάτων και πυγμαχίας χωρίς ιμάντες, που ο Αριστοτέλης (Ρητορική Α 5-14, 1361β) το ορίζει ως εξής: «ὁ δὲ θλίβειν καὶ κατέχειν παλαιστικός, ὁ δὲ ὦσαι τῇ πληγῇ πυκτικός, ὁ δ' ἀμφοτέροις τούτοις παγκρατιαστικός». Η ονομασία προέρχεται από τις λέξεις παν + κρατείν, δηλαδή νικητής γινόταν αυτός που "κατέχει την κυρίαρχη δύναμη" ή αυτός που "κυριαρχεί απόλυτα", ενώ οι αθλητές ονομάζονταν παγκρατιαστές.

Το άθλημα αυτό, που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και πολεμική τέχνη, εισήχθη στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 648 π.Χ. στην 33η Ολυμπιάδα. Ήταν θεαματικό και δημοφιλές («Εν Ολυμπία το κάλλιον», Φιλόστρατος), αλλά και επικίνδυνο, αφού είχε ως αποτέλεσμα πολλές φορές ως και το θάνατο του ενός των αντιπάλων (Παυσανίας Η,10.1). Οι αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες μετά το 200 π.Χ. εισήγαγαν κι έναν λιγότερο βίαιο διαγωνισμό "Παγκρατίου παίδων" για τα νέα αγόρια…

Δωριεύς ο Ρόδιος

Γενικές πληροφορίες

Γέννηση 5ος αιώνας π.Χ. Ιαλυσός

Θάνατος 395 π.Χ. Αρχαία Σπάρτη

Πληροφορίες ασχολίας

Ιδιότητα παγκρατιαστής, στρατιωτικός

Οικογένεια

Γονείς Διαγόρας ο Ρόδιος

Αδέλφια Δαμάγητος ο Ρόδιος, Ακουσίλαος ο Ρόδιος, Καλλιπάτειρα, Φερενίκη

Αξιώματα και βραβεύσεις

Βραβεύσεις Περιοδονίκης

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του παγκρατίου (432 π.Χ.)

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του παγκρατίου (428 π.Χ.)

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του παγκρατίου (424 π.Χ.)

ΠΗΓΗ: Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8D%CE%BB%CE%B7:%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1

Αρχαίοι Ρόδιοι ολυμπιονίκες: Ακουσίλαος ο Ρόδιος

Ο Ακουσίλαος ο Ρόδιος ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Ρόδο,

ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας(*) κατά τους 83ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (448 π.Χ.). Ήταν γιος του διάσημου πυγμάχου Διαγόρα του Ρόδιου, και μαζί με τον επίσης ολυμπιονίκη αδερφό του Δαμάγητο σήκωσαν θριαμβευτικά τον πατέρα τους στο πλήθος. Είχε και έναν ακόμα αδελφό ολυμπιονίκη, τον Δωριέα, ενώ τα ανίψια του από τις αδελφές του έγιναν επίσης ολυμπιονίκες (Ευκλής και Πεισίρροδος), καθώς και η αδελφή του η Καλλιπάτειρα ήταν η πρώτη γυναίκα η οποία μπήκε στον αθλητικό χώρο και παρακολούθησε τους ολυμπιακούς αγώνες. Αναφέρεται επίσης πως είχε αναγερθεί μνημείο με αγάλματα όλης της οικογένειας στην Άλτι της Ολυμπίας.

(*)Πυγμαχία. Υπάρχουν αρχαιολογικά και καλλιτεχνικά ευρήματα τα οποία χρονολογούνται στη Μινωική και Μυκηναϊκή περίοδο, και πολλοί θρύλοι μνημονεύουν τις απαρχές του αθλήματος. Ένας από αυτούς αναφέρει πως ο Θησέας, ήρωας από την Αθήνα, εφηύρε ένα τύπο πυγμαχίας στον οποίο οι διαγωνιζόμενοι βρίσκονταν σε καθιστή θέση ο ένας απέναντι στον άλλο και αντάλλασσαν γροθιές μέχρι ένας από αυτούς να μη μπορεί να συνεχίσει ή να πεθάνει. Με την πάροδο του χρόνου, οι πυγμάχοι μαχόταν πλέον σε όρθια θέση και άρχισαν να καλύπτουν τα χέρια τους, καθώς και να τυλίγουν την περιοχή των χεριών τους κάτω από τους αγκώνες με ύφασμα, ωστόσο πέρα από αυτό τον εξοπλισμό κατά τα άλλα μαχόταν γυμνοί.

Σύμφωνα με την Ιλιάδα, οι Μυκηναίοι πολεμιστές συμπεριελάμβαναν και την πυγμαχία ανάμεσα στα αθλήματα που τελούσαν προκειμένου να τιμήσουν τους νεκρούς τους, ωστόσο είναι πιθανό τα Ομηρικά έπη απλώς να αντικατοπτρίζουν συνθήκες που υπήρξαν κατά την ύστερη ελληνική εποχή μετά τη μυκηναϊκή περίοδο. Αναφέρεται πως ο Αχιλλέας για να τιμήσει τον νεκρό Πάτροκλο διοργάνωσε διάφορους αγώνες ανάμεσα σε αυτούς και πυγμαχίας.

Η πρώτη γνωστή διοργάνωση πυγμαχίας στους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας αναφέρεται πως υπήρξε το 688 π.Χ., με τους συμμετέχοντες να προπονούνται χτυπώντας τους σάκους της πυγμαχίας -τους κώρυκους- και να τυλίγουν δερμάτινους ιμάντες γύρω από τα χέρια και στήθος τους ως προστασία, αφήνοντας όμως τα δάκτυλα ελεύθερα και χωρίς προστασία για το πρόσωπο και κεφάλι.

Ο ιστορικός του 3ου αιώνα μ.Χ. Φιλόστρατος ανέφερε πως η πυγμαχία αρχικά αναπτύχθηκε στην Σπάρτη, όπου σύμφωνα με τους αρχαίους Σπαρτιάτες -αρχαίους ως προς την εποχή του ίδιου του Φιλόστρατου- οι περικεφαλαίες ήταν περιττές και η πυγμαχία τους προετοίμαζε για τα χτυπήματα που θα δεχόντουσαν στη μάχη.[4]Ωστόσο οι Σπαρτιάτες δε μετείχαν στο διαγωνιστικό μέρος της πυγμαχίας, θεωρώντας πως το να ηττηθούν θα ήταν ατιμωτικό.

Ακουσίλαος ο Ρόδιος

Γενικές πληροφορίες

Γέννηση 5ος αιώνας π.Χ. Ιαλυσός

Θάνατος 4ος αιώνας π.Χ. (πιθανώς)

Πληροφορίες ασχολίας

Ιδιότητα πυγμάχος

Οικογένεια

Γονείς Διαγόρας ο Ρόδιος

Αδέλφια Δαμάγητος ο Ρόδιος, Δωριεύς ο Ρόδιος, Καλλιπάτειρα, Φερενίκη

Αξιώματα και βραβεύσεις

Βραβεύσεις Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας (448 π.Χ.)

ΠΗΓΗ: Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8D%CE%BB%CE%B7:%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1

Αρχαίοι Ρόδιοι ολυμπιονίκες: Δαμάγητος ο Ρόδιος

Ο Δαμάγητος ο Ρόδιος ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη

Ρόδο ο οποίος στέφθηκε 2 φορές ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του παγκράτιου(*) κατά τους 82ους (452 π.Χ.) και 83ους (448 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

Ήταν γιος του διάσημου πυγμάχου Διαγόρα του Ρόδιου, και μαζί με τον επίσης ολυμπιονίκη αδερφό του Ακουσίλαο ανασήκωσαν θριαμβευτικά τον πατέρα τους στο πλήθος. Είχε και ένα ακόμα αδερφό επίσης ολυμπιονίκη τον Δωριέα, ενώ τα ανίψια του από τις αδερφές του έγιναν επίσης ολυμπιονίκες (Ευκλής και Πεισίρροδος), καθώς και η αδερφή του η Καλλιπάτειρα ήταν η πρώτη γυναίκα η οποία μπήκε στον αθλητικό χώρο και παρακολούθησε τους ολυμπιακούς αγώνες. Αναφέρεται πως είχε αναγερθεί μνημείο με αγάλματα όλης της οικογένειας στην Άλτι της Ολυμπίας.

(*)Το Παγκράτιον ήταν ένα αγώνισμα των αρχαίων Ελλήνων, ένας συνδυασμός πάλης, λακτισμάτων και πυγμαχίας χωρίς ιμάντες, που ο Αριστοτέλης (Ρητορική Α 5-14, 1361β) το ορίζει ως εξής: «ὁ δὲ θλίβειν καὶ κατέχειν παλαιστικός, ὁ δὲ ὦσαι τῇ πληγῇ πυκτικός, ὁ δ' ἀμφοτέροις τούτοις παγκρατιαστικός». Η ονομασία προέρχεται από τις λέξεις παν + κρατείν, δηλαδή νικητής γινόταν αυτός που "κατέχει την κυρίαρχη δύναμη" ή αυτός που "κυριαρχεί απόλυτα", ενώ οι αθλητές ονομάζονταν παγκρατιαστές.

Το άθλημα αυτό, που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και πολεμική τέχνη, εισήχθη στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 648 π.Χ. στην 33η Ολυμπιάδα. Ήταν θεαματικό και δημοφιλές («Εν Ολυμπία το κάλλιον» , Φιλόστρατος), αλλά και επικίνδυνο, αφού είχε ως αποτέλεσμα πολλές φορές ως και το θάνατο του ενός των αντιπάλων (Παυσανίας Η,10.1). Οι αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες μετά το 200 π.Χ. εισήγαγαν κι έναν λιγότερο βίαιο διαγωνισμό "Παγκρατίου παίδων" για τα νέα αγόρια.

Τεχνικά στοιχεία

Το παγκράτιο συνδύαζε το χτύπημα και την αρπαγή (λαβή) και ήταν αγώνας που κερδιζόταν με την υποταγή του αντιπάλου. Ένας αγωνιζόμενος θα μπορούσε να επισημάνει την υποταγή του με ανάταση του χεριού ή ενός δακτύλου του, αλλά μερικές φορές η μόνη μορφή υποταγής ήταν ο θάνατος ενός από τους αγωνιζόμενους.

Οι "κοινές κλειδαριές" και η "έμφραξη κρατούν" ήταν κοινές τεχνικές. Σήμερα αυτές οι τεχνικές θα μεταφράζονταν ως λαβές εξάρθρωσης σημείων όπως αυχένας, ώμος, αγκώνας, καρπός, μηρός, αστράγαλος και άλλα. Τα λακτίσματα και η χρησιμοποίηση των "πυγμών" ήταν η μέθοδος επίθεσης, που στηρίζεται σε μεγάλο ποσοστό στη δύναμη. Για αυτό το λόγο, το Παγκράτιον ήταν υπόθεση των βαρύτερων και πιο δυνατών αθλητών.

Στην πραγματικότητα υπήρχαν μόνο τρεις κανόνες: οι αγωνιζόμενοι δεν είχαν το δικαίωμα να βγάλουν ο ένας τα μάτια του άλλου, να δαγκώσουν ο ένας τον άλλον ή να τον χτυπήσουν στην περιοχή των όρχεων.

Υπήρχαν δύο είδη παγκρατίου:

• Το ένα διεξαγόταν σε όρθια στάση και ήταν λιγότερο επικίνδυνο, ονομαζόταν δε "Άνω ή ορθοστάνδην παγκράτιο".

• Στο άλλο συνεχιζόταν ο αγώνας και μετά την πτώση ενός από τους αντιπάλους, ο οποίος κατόπιν τούτου ήταν ευάλωτος σε κτυπήματα του αντιπάλου. Το είδος αυτό ονομαζόταν "Κάτω παγκράτιο".

Ιστορικά στοιχεία

Η μυθολογία θέλει το άθλημα να προέρχεται από το Θησέα, που επιστράτευσε συνδυασμό πάλης και πυγμής για να καταβάλει τον Μινώταυρο. Σύμφωνα με άλλη ανάλογη εκδοχή, ο Ηρακλής κατέβαλε με τον τρόπο αυτό το λιοντάρι της Νεμέας.

Με τις εκστρατείες του Μεγ. Αλεξάνδρου το Παγκράτιο διαδόθηκε στην Ινδία. Πιστεύεται πως από εκεί έφτασε στις χώρες της Άπω Ανατολής και αποτέλεσε τον πρόγονο όλων των ανατολικών πολεμικών τεχνών.

Διάσημοι αρχαίοι παγκρατιαστές ήταν ο Θεαγένης ο Θάσιος, ο Λύγδαμης ο Συρακούσιος, ο Δωριεύς ο Ρόδιος, ο Σώστρατος ο Σικυώνιος και ο Πολυδάμας από τη Σκοτούσσα.

Δαμάγητος ο Ρόδιος

Γενικές πληροφορίες

Γέννηση 5ος αιώνας π.Χ. Ιαλυσός

Θάνατος 4ος αιώνας π.Χ. (πιθανώς)Ρόδος

Πληροφορίες ασχολίας

Ιδιότητα παγκρατιαστής

Οικογένεια

Γονείς Διαγόρας ο Ρόδιος

Αδέλφια Ακουσίλαος ο Ρόδιος, Δωριεύς ο Ρόδιος, Καλλιπάτειρα, Φερενίκη

Αξιώματα και βραβεύσεις

Βραβεύσεις Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του παγκρατίου (452 π.Χ.)

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του παγκρατίου (448 π.Χ.)

ΠΗΓΗ: Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8D%CE%BB%CE%B7:%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1

Αρχαίοι Ρόδιοι ολυμπιονίκες: Διαγόρας ο Ρόδιος

Ο Διαγόρας ο Ρόδιος ήταν ένας από τους διασημότερους πυγμάχους της αρχαιότητας και

γενάρχης ολυμπιονικών. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Ιαλυσού (αρχαίας ροδιακής πόλης).

Πατέρας του ήταν ο Δαμάγητος, εγγονός του βασιλιά της Ιαλυσού, και η μητέρα του ήταν κόρη του ήρωα Αριστομένηαπό την Μεσσηνία. Νίκησε στο αγώνισμα της πυγμαχίας(*) στην 79η Ολυμπιάδα το 464 π.Χ. Την νίκη του εξυμνεί ο Πίνδαρος στον Ζ' Ολυμπιόνικο. Ο Διαγόρας ήταν επίσης περιοδονίκης (νικητής και των τεσσάρων πανελλήνιων αγώνων). Σε προχωρημένη ηλικία το 448 π.Χ. ήταν παρών στην Ολυμπία όταν οι γιοί του Δαμάγητος και Ακουσίλαος στέφθηκαν Ολυμπιονίκες. Λέγεται ότι αμέσως μετά την ανακήρυξή τους σε Ολυμπιονίκες, οι γιοί του ανέβασαν τον πατέρα τους στους ώμους τους και τον περιέφεραν θριαμβευτικά στο στάδιο. Τότε ένας από τους θεατές αναφώνησε Κάτθανε Διαγόρα, ουκ εις Όλυμπον αναβήση (Πέθανε Διαγόρα, μην περιμένεις να ανέβεις και στον Όλυμπο) και ο Διαγόρας εν μέσω των επευφημιών και πλήρης ευδαιμονίας άφησε την τελευταία του πνοή. Ολυμπιονίκης στέφθηκε και ο τρίτος γιος του Δωριέας καθώς και τα εγγόνια του Ευκλής και Πεισίρροδος, γιοί της κόρης του Φερενίκης και της κόρης του Καλλιπάτειρας.

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Διαγόρα ως πυγμάχος ήταν το μεγάλος ύψος του και η τακτική που ακολουθούσε: αγωνιζόταν χωρίς να στρίβει ή να σκύβει, δεν απέφευγε τον αντίπαλό του. Πήγαινε κατευθείαν επάνω στον αντίπαλό του, χωρίς να κάνει καμιά προσπάθεια να αποφύγει τα δικά του χτυπήματα. Από αυτή του την στρατηγική ονομάστηκε και «ευθυμάχας».

Στην 79η Ολυμπιάδα το 464 π.Χ. στέφθηκε νικητής στην πυγμαχία, κατόρθωμα που εξυμνεί ο Πίνδαρος στον Ζ' Ολυμπιόνικο ύμνο του. Ο Διαγόρας ήταν επίσης περιοδονίκης, όπως συνήθιζαν να ονομάζουν οι αρχαίοι όσους αθλητές νικούσαν σε όλες τις διοργανώσεις στο άθλημά τους. Ο Διαγόρας είχε νικήσει σε όλους τους μεγάλους πανελλήνιους αγώνες (μία φορά στα Ολύμπια, μία στα Πύθια, τέσσερις στα Ίσθμια και δύο στα Νέμεα) και σε πολλούς τοπικούς αγώνες, όπως στη Ρόδο, την Αθήνα, τη Θήβα, το Άργος, τα Μέγαρα και την Αίγινα.

Ο νικητής Διαγόρας δεν άργησε να γίνει σύμβολο αρετής για τους αρχαίους Έλληνες. Ο χαρακτήρας που διέθετε ήταν ένα από τα πρώτα στοιχεία που μάγευαν τους θεατές, καθώς υπήρξε ευγενικός και τίμιος σε κάθε αγώνα. Παράλληλα, πυγμαχούσε με τέτοιον τρόπο, που ξεσήκωνε όσους τον παρακολουθούσαν. Ποτέ δεν απέφευγε ένα χτύπημα και σε κανέναν αγώνα δεν παραβίασε τους κανονισμούς. Η φήμη του εξαπλώθηκε αστραπιαία λόγω των πολυάριθμων και σημαντικών νικών του. Σε όσους αγώνες έλαβε μέρος βγήκε νικητής. Όλοι θαύμαζαν αυτόν το γιγαντόσωμο άνθρωπο που συνδύαζε τη δύναμη με την αρετή.

Ο μεγάλος ποιητής Πίνδαρος ύμνησε με τα ποιήματά του, τους Ολυμπιόνικους, όλους τους ξακουστούς αθλητές. Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείψει από τους ύμνους του ο διασημότερος όλων, ο Διαγόρας ο Ρόδιος. Ένας ολυμπιονίκης θεωρούσε πολύ μεγάλη τιμή και σημαντικό σταθμό στην πορεία του να γίνουν οι νίκες και τα κατορθώματά του τραγούδι. Έτσι θα έμενε για αιώνες στη μνήμη των ανθρώπων. Η ποιητική έμπνευση του Πινδάρου δημιούργησε για το Διαγόρα ένα από τα αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής ποίησης. Το ποίημα εξυμνεί τον αθλητή αλλά αναφέρεται και στους μύθους που σχετίζονται με το νησί της Ρόδου. Το ποίημα άρεσε τόσο πολύ στους Ρόδιους, που το χάραξαν με χρυσά γράμματα στο ναό της Αθηνάς στη Λίνδο.

Ο Διαγόρας, εκτός από τα ταξίδια που έκανε για να συμμετέχει στους αγώνες, την υπόλοιπη ζωή του την έζησε στο αγαπημένο του νησί, τη Ρόδο. Εκεί παντρεύτηκε και έκανε τέσσερα παιδιά, το Δαμάγητο, τον Ακουσίλαο, το Δωριέα και την Καλλιπάτειρα. Όλα τα παιδιά του, όπως ήταν φυσικό, αγαπούσαν τον αθλητισμό. Οι γιοί του προπονούνταν στα γυμναστήρια και συμμετείχαν κι εκείνοι σε αγώνες. Αναδείχτηκαν πολλές φορές ολυμπιονίκες, είτε στην πυγμαχία είτε στο παγκράτιο. Ο Διαγόρας ένιωθε πολύ υπερήφανος, καθώς όχι μόνο τα παιδιά του ακολούθησαν τα βήματά του, αγάπησαν δηλαδή τον αθλητισμό, αλλά συνέχισαν και την παράδοση των νικών του. Όχι μόνο οι γιοί του αλλά και οι εγγονοί του Διαγόρα, ο Ευκλής και ο Πεισίρροδος, έγιναν μεγάλοι αθλητές και στέφθηκαν νικητές και ολυμπιονίκες. Έτσι η οικογένειά του, οι Διαγόριδες, έμειναν στη μνήμη των ανθρώπων ως οικογένεια ολυμπιονικών.

Εκτός από τη μεγάλη δόξα που κέρδισε ο Διαγόρας, στήθηκε προς τιμήν του και το άγαλμά του στην Ολυμπία. Από την μια μεριά, δίπλα του, ήταν στημένο το άγαλμα του γιου του, του Δαμάγητου, ολυμπιονίκη στην πυγμαχία, και από την άλλη το άγαλμα του άλλου του γιου, του Ακουσίλαου, ολυμπιονίκη στο παγκράτιο, καθώς και το άγαλμα του τρίτου του γιου, του Δωριέα, που ήταν τρεις φορές ολυμπιονίκης, οκτώ φορές ισθμιονίκης, επτά φορές νεμεονίκης και μία φορά πυθιονίκης στο παγκράτιο. Αργότερα στήθηκαν και αγάλματα των εγγονών του, του Ευκλή και του Πεισίρροδος. Επιπλέον ο σύζυγος της κόρης του Καλλιπάτειρας ήταν και αυτός ολυμπιονίκης.

Η ζωή του Διαγόρα ήταν περιπετειώδης, γεμάτη από συγκινήσεις και αναγνώριση από τους συνανθρώπους του. Η πορεία του όλη σημαδεύτηκε από τον αγωνιστικό χώρο, εκεί έζησε τις μεγαλύτερες στιγμές του, εκεί ήταν φυσικό και να πεθάνει. Σε προχωρημένη ηλικία ήταν παρών στην 83η Ολυμπία το 448 π.Χ. όταν οι γιοί του, ο παγκρατιστής Δαμάγητος και ο πυγμάχος Ακουσίλαος, στέφθηκαν Ολυμπιονίκες. Λέγεται ότι αμέσως μετά την ανακήρυξή τους σε Ολυμπιονίκες, οι γιοί του ανέβασαν τον πατέρα τους στους ώμους τους και τον περιέφεραν θριαμβευτικά στο στάδιο. Τότε ένας από τους θεατές αναφώνησε Κάτθανε Διαγόρα, ουκ εις Όλυμπον αναβήση (Πέθανε Διαγόρα, μην περιμένεις να ανέβεις και στον Όλυμπο) και ο Διαγόρας εν μέσω των επευφημιών και πλήρης ευδαιμονίας άφησε την τελευταία του πνοή. Ο Διαγόρας μπορεί να μην ανέβηκε στον Όλυμπο, έμεινε όμως ξακουστός για το ήθος και τις ικανότητές του, και το όνομά του αθάνατο στους αιώνες.

(*)Η αρχαιοελληνική πυγμαχία ή πυξ ή πυγμή χρονολογείται ως άθλημα σε διοργανώσεις τουλάχιστον από τον 7ο αιώνα π.Χ., και διεξάγονταν σε πολλές πόλεις-κράτη της αρχαίας Ελλάδας. Οι περισσότερες πηγές που διασώζονται είναι είτε αποσπασματικές είτε μυθολογικές, κάνοντας δύσκολη την προσπάθεια να υπάρξει μια πλήρης ανασύνθεση των κανονισμών, εθιμοτυπικών και ιστορίας του αθλήματος κατά την αρχαιότητα. Ωστόσο θεωρείται πως η πυγμαχία ήταν σημαντικό μέρος του αρχαιοελληνικού αθλητισμού καθόλη τη διάρκεια της πρώιμης κλασικής περιόδου, καθώς υπήρχε και πυγμαχία παίδων.

Διαγόρας ο Ρόδιος

Γενικές πληροφορίες

Γέννηση 5ος αιώνας π.Χ. Ιαλυσός

Θάνατος 4ος αιώνας π.Χ. (πιθανώς) Ολυμπία

Πληροφορίες ασχολίας

Ιδιότητα πυγμάχος

Οικογένεια

Τέκνα Δαμάγητος ο Ρόδιος, Ακουσίλαος ο Ρόδιος, Δωριεύς ο Ρόδιος, Καλλιπάτειρα, Φερενίκη

Γονείς Δαμάγητος

Αξιώματα και βραβεύσεις

Βραβεύσεις Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας (464 π.Χ.)

Περιοδονίκης

ΠΙΝΔΑΡΟΣ - Ὀλυμπιονίκαις (7.1-7.19)'

Φιάλαν ὡς εἴ τις ἀφνειᾶς ἀπὸ χειρὸς ἑλών [στρ. α]

ἔνδον ἀμπέλου καχλάζοισαν δρόσῳ

δωρήσεται

νεανίᾳ γαμβρῷ προπίνων

οἴκοθεν οἴκαδε, πάγχρυσον, κορυφὰν κτεάνων,

5συμποσίου τε χάριν κᾶ-

δός τε τιμάσαις ‹ν›έον, ἐν δὲ φίλων

παρεόντων θῆκέ νιν ζαλωτὸν ὁμόφρονος εὐνᾶς•

καὶ ἐγὼ νέκταρ χυτόν, Μοισᾶν δόσιν, ἀεθλοφόροις [ἀντ. α]

ἀνδράσιν πέμπων, γλυκὺν καρπὸν φρενός,

ἱλάσκομαι,

10Ὀλυμπίᾳ Πυθοῖ τε νικών-

τεσσιν• ὁ δ᾽ ὄλβιος, ὃν φᾶμαι κατέχωντ᾽ ἀγαθαί•

ἄλλοτε δ᾽ ἄλλον ἐποπτεύ-

ει Χάρις ζωθάλμιος ἁδυμελεῖ

θαμὰ μὲν φόρμιγγι παμφώνοισί τ᾽ ἐν ἔντεσιν αὐλῶν.

καί νυν ὑπ᾽ ἀμφοτέρων σὺν [ἐπῳδ. α]

Διαγόρᾳ κατέβαν, τὰν ποντίαν

ὑμνέων, παῖδ᾽ Ἀφροδίτας

Ἀελίοιό τε νύμφαν, Ῥόδον,

15εὐθυμάχαν ὄφρα πελώριον ἄνδρα παρ᾽ Ἀλ-

φειῷ στεφανωσάμενον

αἰνέσω πυγμᾶς ἄποινα

καὶ παρὰ Κασταλίᾳ, πα-

τέρα τε Δαμάγητον ἁδόντα Δίκᾳ,

Ἀσίας εὐρυχόρου τρίπολιν νᾶσον πέλας

ἐμβόλῳ ναίοντας Ἀργείᾳ σὺν αἰχμᾷ.

 Ωσάν αυτόν που κύπελλο στο πλούσιο παίρνει χέρι, [στρ. α]

όπου κοχλάζει η δρόσος της αμπέλου,

και το χαρίζει

στον νιο γαμπρό, προπίνοντας απ᾽ το δικό του σπίτι

για το καλό του νέου σπιτιού, κύπελλο ολόχρυσο,

το πιο ακριβό απ᾽ το βιος του,

5θέλοντας το συμπόσιο να λαμπρύνει

και τον γαμπρό του να τιμήσει και ζηλευτό στους φίλους

να τον κάνει, που παραστέκουνε στον ταιριαστό του γάμο•

έτσι κι εγώ το νέκταρ το καθάριο, το δώρο των Μουσών, στους άνδρες [αντ. α]

τους αθλοφόρους στέλνοντάς το, του νου γλυκό καρπό,

δέομαι στους θεούς καλόγνωμοι να είναι

10στους νικητές της Ολυμπίας και της Πυθώνας•

χαρά σ᾽ αυτόν που ξακουστό έγινε τ᾽ όνομά του.

Γιατί άλλοτε σ᾽ άλλον ρίχνει τη ματιά της

η Χάρις που τη ζωή θερμαίνει,

και η γλυκόλαλη τον ψάλλει φόρμιγγα και οι πάμφωνοι ήχοι των αυλών.

Τώρα κι εγώ κατέβηκα με φόρμιγγα και αυλούς [επωδ. α]

και με τον Διαγόρα αντάμα, τη θαλασσινή

της Αφροδίτης κόρη υμνώντας,

τη Ρόδο, του Ήλιου τη νύφη,

15τον άξιο και πελώριο μαχητή που εστέφθη

κοντά στον Αλφειό

και πλάι στην Κασταλία,

τον πυγμάχο αμείβοντας, να τραγουδήσω

καθώς και τον πατέρα του Δαμάγητο, της Δίκης τον αγαπημένο,

που δίπλα στης ευρύχωρης Ασίας το ακρωτήρι την τρίπολη τη νήσο

κατοικούνε μαζί με τους Αργείους τους λογχοφόρους.

ΠΗΓΗ: Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8D%CE%BB%CE%B7:%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1

Αρχαίοι Ρόδιοι ολυμπιονίκες: Λεωνίδας ο Ρόδιος

Ο Λεωνίδας ήταν διάσημος ολυμπιονίκης δρομέας, που έζησε τον 2ο π.Χ. αιώνα και καταγόταν από τη Ρόδο.

Διακρίθηκε αγωνιζόμενος σε τρία αθλήματα του δρόμου: το στάδιο(1), τον δίαυλο(2) και τον οπλίτη δρόμο(3) και αναδείχτηκε τριαστής, αφού κατάφερε να τερματίσει πρώτος και στα τρία αθλήματα την ίδια ημέρα. Μνημονεύεται ως ο επιφανέστερος δρομέας από τους αρχαίους συγγραφείς, διότι νίκησε και στα τρία αθλήματα, όχι σε μία, αλλά σε τέσσερις διαδοχικές διοργανώσεις των Ολυμπίων · πιο συγκεκριμένα στην 154η, την 155η, την 156η και την 157η Ολυμπιάδα.

Οι δώδεκα, συνολικά, νίκες του, τον ανέδειξαν ως τον πιο πολυνίκη αθλητή στην ιστορία των αρχαίων Ολυμπιακών αγώνων. Ο Φιλόστρατος ο Αθηναίος αναλύει περισσότερο τον άθλο του κατορθώματος του Λεωνίδα, εξηγώντας πως τα τρία αθλήματα στα οποία πρώτευσε, απαιτούσαν εντελώς διαφορετικά σωματικά χαρακτηριστικά. Το σύνολο των νικών του ξεπεράστηκε μετά από 2.168 χρόνια στους σύγχρονους ολυμπιακούς αγώνες από τον Αμερικανό κολυμβητή Μάικλ Φελπς το 2016, ο οποίος κατέκτησε το 13ο μετάλλιο του στους ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο.

(1)Το Στάδιο (αρχαία ελληνικά: Στάδιον) ήταν αρχαίο αγώνισμα δρόμου, και αποτελούσε μέρος των Ολυμπιακών αγώνων καθώς και των άλλων πανελλήνιων αγώνων στην αρχαιότητα. Ήταν επίσης ένα από τα πέντε κύρια αγωνίσματα που αποτελούσαν το πένταθλο, και το κορυφαίο γεγονός του γυμνικού αγώνα. Από τα έτη 776–724 π.Χ., το στάδιο ήταν το μοναδικό άθλημα που λάμβανε χώρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες και ο νικητής (που ονομαζόταν επίσης και σταδιονίκης) έδινε το όνομά του σε ολόκληρη την τετραετία γνωστή ως Ολυμπιάδα. Αυτό επιτρέπει στους επιστήμονες να γνωρίζουν τα ονόματα σχεδόν όλων των αρχαίων νικητών στο Ολυμπιακό στάδιο.

(2)Ο δίαυλος ήταν ένας αγώνας δρόμου ταχύτητας με διπλάσια διαδρομή από το αγώνισμα στάδιον (δηλαδή περίπου 400 μέτρα). Εισήχθη στη 14η Ολυμπιάδα των αρχαίων Ολυμπιακών αγώνων (το 724 π.Χ.). Οι μελετητές διαφωνούν για το αν ή όχι οι δρομείς του αγωνίσματος έκαναν δύο γύρους στο στάδιο για τον αγώνα, ή αν οι δρομείς γύριζαν στο τέλος του πρώτου γύρου, και στη συνέχεια έτρεχαν προς τα πίσω στη γραμμή της εκκίνησης για να τερματίσουν.

(3)Ο Οπλίτης δρόμος ή Οπλιτόδρομος ήταν αγώνας ταχύτητας με αθλητές που φορούσαν αμυντική πανοπλία και αποτελούσε μέρος των Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν ο τελευταίος αγώνας δρόμου που προστέθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, με την πρώτη του εμφάνιση στην 65η διοργάνωση το 520 π.Χ., και ήταν παραδοσιακά το τελευταίο αγώνισμα δρόμου του προγράμματος.

Λεωνίδας ο Ρόδιος

Γενικές πληροφορίες

Γέννηση 2ος αιώνας π.Χ. Ρόδος

Θάνατος 2ος αιώνας π.Χ.

Πληροφορίες ασχολίας

Ιδιότητα δρομέας

Αξιώματα και βραβεύσεις

Βραβεύσεις τριαστής

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου (164 π.Χ.)

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου (164 π.Χ.)

Οπλίτης δρόμος (164 π.Χ.)

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου (160 π.Χ.)

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου (156 π.Χ.)

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου (152 π.Χ.)

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου (160 π.Χ.)

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου (156 π.Χ.)

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου (152 π.Χ.)

Οπλίτης δρόμος (160 π.Χ.)

Οπλίτης δρόμος (156 π.Χ.)

Οπλίτης δρόμος (152 π.Χ.)

ΠΗΓΗ: Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8D%CE%BB%CE%B7:%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1

Αρχαίοι Ρόδιοι ολυμπιονίκες: Αγησίστρατος ο Ρόδιος

Ο Αγησίστρατος ο Ρόδιος (γιος του Πολυκρέοντα, 2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Λίνδο της Ρόδου, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης(*) παίδων στους 152ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (172 π.Χ.), και νίκησε 3 αντιπάλους διαδοχικά χωρίς να πέσει στο έδαφος (ἀπτώς). 

(*)Η πάλη ήταν πολύ δημοφιλές άθλημα. Σύμφωνα με τον μύθο ο Θησέας ήταν αυτός που ανακάλυψε την τεχνική της πάλης, έτσι ώστε ο νικητής να μην είναι εξαρτημένος μόνo από την φυσική του σωματική δύναμη, αλλά από την τεχνική, την ευελιξία και την γρηγοράδα των κινήσεών του. Ο έφηβος Κρατίνος απέκτησε φήμη όχι μόνο για την νίκη του, αλλά και για την καλαισθησία των κινήσεων του. 

Στην πάλη διακρίνουμε δύο αγωνίσματα. Στο πρώτο ο αθλητής είχε σκοπό να ρίξει τον αντίπαλο τρεις φορές με τους ώμους στο χώμα, ενώ στο δεύτερο ο αγώνας συνεχιζόταν ακόμα και στο έδαφος, μέχρι που ο νικημένος αναγκαζόταν να παραδεχτεί την ήττα του σηκώνοντας το χέρι. 

Αγησίστρατος ο Ρόδιος 

Γενικές πληροφορίες 

Γέννηση 2ος αιώνας π.Χ. Ρόδος

Πληροφορίες ασχολίας 

Ιδιότητα παλαιστής

Αξιώματα και βραβεύσεις 

Βραβεύσεις 

Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πάλης παίδων (172 π.Χ.) 

ΠΗΓΗ: Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8D%CE%BB%CE%B7:%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1