Γιγαντιαία Ueta: Το πιο βαρύ έντομο στον κόσμο! Βίντεο - φωτογραφίες.

Αύγουστος του 2020. 

Ένα όμορφο απόγευμα, έκανα τη συνηθισμένη βόλτα μου στους λόφους του χωριού Φάνες της Ρόδου φωτογραφίζοντας τα φυτά της εποχής… 

Συνηθίζω να ψάχνω σχολαστικά κάθε βήμα μου και ο λόγος είναι ότι έχω συναντήσει μικροσκοπικά φυτά και έντομα που αν το βάδισμα μου ήταν γρήγορο, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα τα έβλεπα… Εξάλλου είναι και ενδιαφέρον να συναντάς “ασήμαντα” κατά πολλούς πράγματα στη Φύση… 

Κόντευα στο χωριό όταν ο Ήλιος άρχισε να χαδεύει τις κορυφές του απέναντι νησιού της Σύμης… 

50-70 μέτρα από το τελευταίο σπίτι, στον χωματόδρομο, το μάτι μου πείρε μια ασυνήθιστη κίνηση… Σταμάτησα να δω καλλίτερα… Ήταν ένα περίεργο έντομο, στην αρχή νόμισα ότι ήταν Αλογάκι της Παναγίας, παρατηρώντας το όμως καλλίτερα άρχισα να έχω τις αμφιβολίες μου… 

Άρχισα να το φωτογραφίζω και έκανα και μία βιντεοσκόπηση… 

Είναι περιττό να πω ότι με ένα στάχυ το μετέφερα μακριά από το δρόμο για να μην το πατήσει κάποιο διερχόμενο αυτοκίνητο ή αγροτικό μηχάνημα… ελπίζω να είναι καλά… 

 
Από κάποιο σχόλιο έμαθα τα παρακάτω:

Το γιγαντιαίο ueta είναι ένα από τα βαρύτερα έντομα στη γη. Το μέγιστο βάρος μιας γυναίκας μπορεί να φτάσει τα 71 g, η μέση τιμή είναι περίπου 40 g. Επιπλέον, το ήμισυ αυτής της τιμής πέφτει στα αυγά που περιέχονται στην κοιλιακή περιοχή της. Το μήκος του σώματος (εξαιρουμένου του μήκους των ποδιών) είναι περίπου 95 mm. Τα έντομα είναι χωρίς φτερά, με λίπος. Εξωτερικά, μοιάζουν με ακρίδα ή κρίκετ, αλλά λόγω του μεγάλου βάρους τους, δεν μπορούν να πηδήσουν. 

Tο μεγαλύτερο έντομο θεωρείται ο γιγάντιος ακρίδα Ueta, που ζει στη Νέα Ζηλανδία. Φτάνει σε μήκος 9 εκατοστά και ζυγίζει πάνω από 70 γραμμάρια. Αυτά τα ενδιαφέροντα πλάσματα ακόμη και "πρωταγωνίστηκαν" στο blockbuster "King Kong" (2005) σε σκηνοθεσία του Peter Jackson: έντομα ακριβώς όπως το ueta, μόνο μεγεθυσμένα σε τεράστιο μέγεθος, μαζί άλλα τρομερά ασπόνδυλα τέρατα επιτέθηκαν στους ήρωες της ταινίας.

Η μέλισσα ανακηρύχθηκε το πιο σημαντικό έμβιο ον στον πλανήτη;

Από Γιώργος Γιώτης

-29 Δεκεμβρίου 2019

Πρόσφατο δημοσίευμα σχετικά με τις μέλισσες, αναπαράγει τόσο διαστρεβλώσεις πραγματικών δεδομένων, όσο και μύθους.

1ος Ισχυρισμός:

Η μέλισσα ανακηρύχθηκε το πιο σημαντικό έμβιο ον στον πλανήτη

Συμπέρασμα:

Αυτό ήταν απλά το αποτέλεσμα μιας ψηφοφορίας ενός μικρού ακροατηρίου, μιας εκδήλωσης που διοργανώθηκε πριν από 11 χρόνια.

2ος Ισχυρισμός:

Είναι το μόνο πλάσμα που δε μεταφέρει κανέναν παθογόνο μικροοργανισμό όπως μύκητες, ιούς και βακτήρια.

Συμπέρασμα:

Υπάρχουν αναλυτικές παραπομπές ως προς τις ασθένειες που εμφανίζουν οι μέλισσες, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό οφείλονται σε παθογόνους μικροοργανισμούς.

3ος Ισχυρισμός:

Έχει μειωθεί ο πληθυσμός των μελισσών κατά 90%

Συμπέρασμα:

Ο ισχυρισμός ότι ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί κατά 90% διεθνώς είναι αυθαίρετος, αλλά παρότι δεν μπορεί να ελεγχθεί με πλήρη βεβαιότητα, μοιάζει απίθανος.

4ος Ισχυρισμός:

Ο αγροτικός κόσμος εξαρτάται κατά 70% από αυτά τα έντομα. Εβδομήντα στα εκατό τρόφιμα που παράγονται σχετίζονται με κάποιο τρόπο με τις μέλισσες

Συμπέρασμα:

Το μέγεθος της συνδρομής των εκτρεφομένων μελισσών στην συνολική επικονίαση δεν έχει εξακριβωθεί .

5ος Ισχυρισμός:

Σύμφωνα με μια εκτίμηση του Άλμπερτ Αϊνστάιν, “αν οι μέλισσες εξαφανιστούν, απομένουν στον άνθρωπο τέσσερα χρόνια ζωής”.

Συμπέρασμα:

Δεν υπάρχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο ότι έχει πει κάτι τέτοιο ο Άλμπερτ Αϊνστάιν

Ενδεικτικοί ιστότοποι που το είδαμε: tanea.gr, newside.gr, enallaktikos.gr, pressenza.com, pass-world.gr

Το δημοσίευμα αναφέρει τα εξής:

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Earthwatch Institute, τα οποία παρουσιάστηκαν στην τελευταία σύνοδο της Βασιλικής Γεωγραφικής Ένωσης του Λονδίνου, οι μέλισσες είναι το πιο σημαντικό είδος στον πλανήτη. Οι επιστήμονες, όμως, κατέληξαν και σε ένα άλλο συμπέρασμα: οι μέλισσες ήδη βρίσκονται σε κατάσταση κινδύνου αφανισμού. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, οι μέλισσες έχουν αφανιστεί κατά 90%. Οι λόγοι είναι πολλοί και ποικίλουν ανάλογα με την περιοχή, όμως ανάμεσα στους σημαντικότερους είναι: η μαζική αποψίλωση δασών, η έλλειψη ασφαλών χώρων για φωλιές, η έλλειψη λουλουδιών, η ανεξέλεγκτη χρήση φυτοφαρμάκων και οι αλλαγές στο έδαφος.

Γιατί οι μέλισσες θεωρούνται ως τα πιο σημαντικά είδη στον πλανήτη; Το Μελισσοκομικό Επιχειρηματικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Μαγιόρ και η Μελισσοκομική Ένωση Χιλής πραγματοποίησαν μια μελέτη στην οποία κατέδειξαν ότι οι μέλισσες είναι το μόνο έμβιο ον που δεν φέρει κανενός τύπου παθογένεια, μύκητα, ιό ή βακτήριο. Ο αγροτικός κόσμος εξαρτάται κατά 70% από αυτά τα έντομα. Εβδομήντα στα εκατό τρόφιμα που παράγονται σχετίζονται με κάποιο τρόπο με τις μέλισσες. Επίσης, η επικονίαση των μελισσών επιτρέπει την αναπαραγωγή των φυτών από τα οποία τρέφονται εκατομμύρια ζώα. Χωρίς αυτές, η πανίδα θα αρχίσει σύντομα να εξαφανίζεται. Τέλος, το μέλι που παράγεται από τις μέλισσες, όχι μόνο χρησιμεύει ως τρόφιμο, αλλά προσφέρει πολλά οφέλη για την υγεία και το δέρμα μας.

Σύμφωνα με μια εκτίμηση του Άλμπερτ Αϊνστάιν, “αν οι μέλισσες εξαφανιστούν, απομένουν στον άνθρωπο τέσσερα χρόνια ζωής”. Γιατί κινδυνεύουν; Σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Ελβετίας, ένας λόγος που οι μέλισσες κινδυνεύουν είναι τα κύματα που παράγονται λόγω της τεχνολογίας κινητής τηλεφωνίας. Σύμφωνα με τους επιστήμονες του Ινστιτούτου, τα κύματα που παράγονται κατά τη διάρκεια των κλήσεων είναι ικανά να αποπροσανατολίσουν της μέλισσες και να θέσουν τη ζωή τους σε κίνδυνο. Ο ερευνητής Ντάνιελ Φαβρ και οι συνεργάτες του πραγματοποίησαν 83 πειράματα που απέδειξαν ότι στην παρουσία αυτών των κυμάτων, οι μέλισσες παράγουν ένα θόρυβο δέκα φορές μεγαλύτερο από το κανονικό, συμπεριφορά που δεν μένει απαρατήρητη και από άλλες μέλισσες: κινδυνεύουν και πρέπει να εγκαταλείψουν την κυψέλη τους. Αναμφισβήτητα, ο σημαντικότερος λόγος που τις απειλεί είναι η συνεχής απεντόμωση των καλλιεργειών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που συμβαίνει στην Κολομβία, όπου τα τελευταία τρία χρόνια το 34% των μελισσών πέθανε από δηλητηρίαση.

Υπάρχει λύση για το πρόβλημα; Υπάρχουν λύσεις. Το πρόβλημα είναι ότι είναι πολύ δύσκολο να τις εφαρμόσουμε, επειδή υπάρχουν πολύ εδραιωμένες πρακτικές στον τομέα της παραγωγής και της γεωργίας. Εντούτοις, τρεις λύσεις προτείνονται με την ελπίδα ότι μπορούν να πραγματοποιηθούν βραχυπρόθεσμα: 1. Απαγόρευση και όχι μείωση της χρήσης τοξικών παρασιτοκτόνων. 2. Προώθηση απολύτως φυσικών αγροτικών εναλλακτικών 3. Συνεχής έρευνα και παρακολούθηση της υγείας, της ευημερίας και της διατήρησης των μελισσών. “Είναι ζωτικής σημασίας να καθιερωθεί η στρατηγική φύση της προστασίας και της αναπαραγωγής των μελισσών και άλλων επικονιαστών. Αν δεν γίνει αυτό, σε δέκα χρόνια δεν θα υπάρχουν μέλισσες στην Κολομβία. Αυτό θα οδηγήσει σε τροφική καταστροφή και κρίση για την υγεία στη χώρα”, ήταν το μήνυμα του Λουτσιάνο Γκρισάλες, εκπροσώπου του Εμπορικού Επιμελητηρίου της χώρας.

Θα εξετάσουμε τους ισχυρισμούς του δημοσιεύματος διαδοχικά:

1ος ισχυρισμός: Η μέλισσα ανακηρύχθηκε το πιο σημαντικό έμβιο ον στον πλανήτη

Αρχική πηγή του άρθρου, στα Ελληνικά, είναι ο ιστότοπος “pass-world”, ο οποίος μετέφρασε και δημοσίευσε το άρθρο από τον ιστότοπο Physics and Astronomy Zone, στις 4 Ιουλίου 2019.

Το εν λόγω ιστολόγιο με τη σειρά του, αναφέρει ως πηγή ένα κολομβιανό site, το Sustainable Week.

Το πρωτότυπο άρθρο δεν εμπεριέχει συνδέσμους που να πιστοποιούν κάποιον από τους ισχυρισμούς του. Σύμφωνα μ΄αυτό, εκείνο που ανακήρυξε τη μέλισσα ως το πιο σημαντικό είδος στη Γη ήταν το Ινστιτούτο Earthwatch.

Αν προσπαθήσετε να διασταυρώσετε από τρίτη -ανεξάρτητη πηγή, το δημοσίευμα, με μια απλή αναζήτηση για το θέμα στη Google, θα διαπιστώσετε ότι υπάρχει ένα πλήθος αναδημοσιεύσεων ή ανάλογων αναφορών. Η πιο σημαντική και παλαιότερη από αυτές φαίνεται ότι είναι ένα άρθρο του έγκριτου μέσου The Guardian, το οποίο αναφέρει ότι το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Earthwatch έκανε αυτή την ανακοίνωση στα πλαίσια της ετήσιας ψηφοφορίας του για το πιο σημαντικό είδος του πλανήτη.

Η ημερομηνία του άρθρου είναι πριν από 11 χρόνια.

Το παραπάνω ινστιτούτο, βρίσκουμε ότι διοργάνωσε το 2008, μια εκδήλωση όπου υπήρξε μια συζήτηση (debate) μεταξύ πέντε επιστημόνων οι οποίοι ανέλυσαν τη συλλογιστική τους για το ποια είδη ήταν τα πιο σημαντικά του πλανήτη και τελικά διοργανώθηκε μια μικρή ψηφοφορία ανάμεσα στο ακροατήριο (η άλλη επιλογή που είχαν ήταν το πλαγκτόν).

Αν αναζητήσετε το αποτέλεσμα του “debate Earthwatch” για το 2019, θα διαπιστώσετε ότι το θέμα της φετινής (και κάθε άλλης) εκδήλωσης είναι διαφορετικό, δεν ήταν τα είδη που απειλούνται με εξαφάνιση, αλλά αν ο βιγκανισμός μπορεί να σώσει τον πλανήτη (η εκδήλωση αυτή διεξήχθη στις 31 Μαρτίου).

Επομένως, η μέλισσα μπορεί πράγματι να ψηφίστηκε σαν το πιο σημαντικό είδος για το 2008, αλλά αυτό συνέβη από έναν περιορισμένο αριθμό ακροατών που συμμετείχαν σε μια εκδήλωση (συζήτηση) που διοργάνωσε το φιλανθρωπικό ινστιτούτο Earthwatch, εκφράζοντας απλά τις προτιμήσεις τους μεταξύ των εναλλακτικών που έθεσαν οι εισηγητές του.

Εν κατακλείδι, αυτό το ελάσσονος σημασίας αποτέλεσμα δεν μπορεί να γενικευθεί και να λεχθεί ότι “ανακήρυξε” γιατί είναι παραπλανητικό.

2ος ισχυρισμός: Είναι το μόνο πλάσμα που δε μεταφέρει κανέναν παθογόνο μικροοργανισμό όπως μύκητες, ιούς και βακτήρια.

Ψευδές. Η Wikipedia παρέχει ένα λήμμα με αναλυτικές παραπομπές ως προς τις ασθένειες που εμφανίζουν οι μέλισσες, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό οφείλονται σε παθογόνους μικροοργανισμούς.

Σε αυτούς τους παθογόνους συμπεριλαμβάνονται παράσιτα (π.χ. ακάρεα Βαρόα), βακτήρια (π.χ. foulbrood), μύκητες (π.χ. chalkbrood) και ιοί (π.χ. ιός χρόνιας παράλυσης μελισσών). Η κάθε κατηγορία περιλαμβάνει πολυάριθμες διαφορετικές ομάδες παθογόνων.

Ακάρεα Βαρόα σε μια εργάτρια μέλισσα

3ος Ισχυρισμός: Έχει μειωθεί ο πληθυσμός των μελισσών κατά 90%

Εισαγωγικά, να διευκρινίσουμε ότι ενώ στα ελληνικά η λέξη μέλισσα δηλώνει ένα συγκεκριμένο ευρωπαϊκό είδος που εκτρέφεται (Apis mellifera), στα αγγλικά η λέξη bee δηλώνει μια ευρύτερη κατηγορία εντόμων με το όνομα Ανθόφιλα, που αριθμούν σε περισσότερα από 20000 είδη. Αυτά περιλαμβάνουν τόσο τις μέλισσες που εκτρέφονται, όσο και αγριομέλισσες (π.χ. βομβίνους). Όπου χρειάζεται, στο υπόλοιπο άρθρο θα εξετάζουμε ξεχωριστά τι ισχύει ξεχωριστά για τις εκτρεφόμενες μέλισσες και τις αγριομέλισσες.

Αναφορικά με τις εκτρεφόμενες μέλισσες:

Ψευδές. Καταρχάς, ο ισχυρισμός είναι προβληματικός καθώς δεν αναφέρει έτος έναρξης, ωστόσο, όπως θα δούμε παρακάτω, κανένα από τα έτη των προηγούμενων δεκαετιών δεν ικανοποιεί τον ισχυρισμό.

Η Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) αποτελεί την εγκυρότερη πηγή διεθνών στατιστικών αναφορικά με τη διαχρονική εξέλιξη του πληθυσμού των εκτρεφομένων μελισσών (ο οποίος συνηθίζεται να μετριέται σε μελίσσια). Παρακάτω βλέπουμε την εξέλιξη ανά ευρύτερη γεωγραφική περιοχή μεταξύ 1961 και 2017 [υπολογιστικό φύλλο δεδομένων]:

Πηγή: http://fenix.fao.org/faostat/internal/en/#data/QA/visualize

Η μεγαλύτερη μείωση που καταγράφτηκε ανέρχεται σε 55%, για το διάστημα μεταξύ 1961 και 2011 στις ΗΠΑ. Αντίστοιχα για την Ευρώπη, η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη μείωση φτάνει το 35% μεταξύ 1987 και 2000.

Ωστόσο, και στις δυο περιοχές η εικόνα έχει αρχίσει να αντιστρέφεται τα τελευταία χρόνια. Έτσι, συγκρίνοντας τα σημεία που σταμάτησε η μείωση με τα τελευταία διαθέσιμα δεδομένα (2017), στις ΗΠΑ είχαμε 14% αύξηση από το 2008, ενώ στην Ευρώπη είχαμε 24% αύξηση από το 2000.

Στην Ωκεανία (Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία κα), ο αριθμός ήταν σταθερός τις περασμένες δεκαετίες, με μια σχετική αύξηση τα τελευταία χρόνια. Στη Νότια Αμερική παρατηρούμε μια τάση αύξησης τις περασμένες δεκαετίες και μια σταθερότητα τα τελευταία χρόνια. Στην Αφρική βλέπουμε μια σχετική μείωση συγκριτικά με το 2002, αλλά ιστορικά διαρκή αύξηση. Τέλος, στην Ασία βλέπουμε ισχυρή διαχρονική αύξηση, που φαίνεται να εντείνεται τα τελευταία χρόνια.

Όσον αφορά λοιπόν τη παγκόσμια εικόνα, σύμφωνα με τα δεδομένα της Διεθνής Οργάνωσης Τροφίμων και Γεωργίας, έχουμε το εξής γράφημα:

Πηγή: http://fenix.fao.org/faostat/internal/en/#data/QA/visualize

Παρατηρούμε μια σχετική μείωση μεταξύ 1991 και 1997, αλλά η συνολική εικόνα δεν είναι αυτή της μείωσης, αλλά της διαρκούς αύξησης. Συγκεκριμένα, μεταξύ 1961 και 2017, η αύξηση των μελισσιών έφτασε το 85%.

Συμπερασματικά, ορισμένες ευρύτερες γεωγραφικές περιοχές έχουν αντιμετωπίσει μείωση του αριθμού των μελισσών τα περασμένα χρόνια, αλλά αυτή η τάση δείχνει πλέον να αντιστρέφεται, ενώ η συνολική παγκόσμια εικόνα είναι αυτή της διαρκούς αύξησης.

Αναφορικά με τις αγριομέλισσες:

Ο ισχυρισμός ότι ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί κατά 90% διεθνώς είναι αυθαίρετος, αλλά παρότι δεν μπορεί να ελεγχθεί με πλήρη βεβαιότητα, μοιάζει απίθανος.

Όπως αναφέραμε στην εισαγωγή, τα άγρια είδη μελισσών που έχουν εντοπιστεί ανέρχονται σε περισσότερες από 20.000, και εκτός των πλαισίων της εκτροφής, η καταμέτρησή τους είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Οι περισσότερες μελέτες έχουν ερευνήσει την διακύμανση πληθυσμού συγκεκριμένων ειδών σε συγκεκριμένες περιοχές.

Η εκτενέστερη σχετική μελέτη διενεργήθηκε για λογαριασμό της Κόκκινης Λίστας Απειλούμενων Ειδών της Διεθνής Ένωσης Προστασίας της Φύσης το 2014, και εξέτασε την εξέλιξη των πληθυσμών των μελισσών στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Ευρώπης.

Από τα 1942 είδη που αναγνωρίζονται ως εγχώρια στην Ευρώπη:

το 0.4% θεωρήθηκε ακραία απειλούμενο,

το 2.4% θεωρήθηκε σε κίνδυνο,

το 1.2% θεωρήθηκε ευάλωτο,

το 5.2% θεωρήθηκε ότι βρίσκεται σχεδόν υπό απειλή,

το 34.1% θεωρήθηκε ότι βρίσκεται στην ομάδα της χαμηλότερης ανησυχίας,

για το 55.6% δεν συγκεντρώθηκαν επαρκή στοιχεία ώστε να υπάρξει συμπέρασμα.

Πηγή

Επειδή δεν συγκεντρώθηκαν αρκετά στοιχεία για τα περισσότερα είδη, δεν ήταν δυνατό να υπάρξει σίγουρο συμπέρασμα για το σύνολο των ειδών. Ωστόσο, οι ερευνητές σημείωσαν ότι με αναγωγή, κατά μέσο όρο μόνο το 9.2% των ειδών βρισκόταν σε κίνδυνο, μια εικόνα ασύμβατη με τα τεράστια ποσοστά μείωσης που περιγράφει ο ισχυρισμός.

Συνεχίζοντας:

Οι αιτίες είναι:

🐝 Τα τοξικά φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται στις βιομηχανικές καλλιέργειες και δηλητηριάζουν τις μέλισσες.

🐝 Οι μονοκαλλιέργειες που δεν επιτρέπουν στις μέλισσες να τρέφονται με μεγάλη ποικιλία φυτών για να επιβιώσουν

🐝 Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα της κινητής τηλεφωνίας αποπροσανατολίζουν τις μέλισσες με αποτέλεσμα να χάνουν την κατεύθυνση τους και να μην μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους για την εύρεση τροφής.

Μια από τις πληρέστερες βιβλιογραφικές ανασκοπήσεις του φαινομένου μείωσης των μελισσών εξέτασε 170 μελέτες και δημοσιεύτηκε το 2015. Καθιστούσε σαφές ότι οι μηχανισμοί πίσω από το φαινόμενο δεν είναι ακόμη επαρκώς κατανοητοί, αλλά ότι σίγουρα αυτό δεν είναι μονοπαραγοντικό, και προκύπτει από τον συνδυασμό και την αλληλεπίδραση πολλαπλών μηχανισμών.

Οι ερευνητές κατέληξαν γράφοντας ότι «μπορεί να στοιχειοθετηθεί σθεναρά ότι η αλληλεπίδραση μεταξύ των παρασίτων, των φυτοφαρμάκων και της διατροφής βρίσκεται στην καρδιά των σημερινών προβλημάτων υγείας των μελισσών». Στην ανασκόπησή τους οι ερευνητές παρουσίασαν επίσης στοιχεία για τον αρνητικό ρόλο της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος των μελισσών, των μακρινών μετακινήσεών τους, του μεταξύ τους ανταγωνισμού και της κλιματικής αλλαγής.

Όσον αφορά το επίμαχο κείμενο λοιπόν, πιο χαρακτηριστικά λείπει η αναφορά στον ρόλο των παρασίτων που περιγράψαμε και παραπάνω. Έπειτα, παρόλο που οι 2 πρώτες από τις 3 αιτίες που το κείμενο παρουσιάζει συνιστούν μόνο μέρος της συνολικής εικόνας του προβλήματος, οι 2 αυτές αιτίες είναι τεκμηριωμένες.

Όμως η 3η αιτία που αναφέρεται, περί του ρόλου των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, δεν λαμβάνεται υπόψη ούτε ως πιθανός παράγοντας προς εξέταση στην παραπάνω ανασκόπηση βιβλιογραφίας.

Η επίμαχη δημοσίευση παρέχει ως πηγή άρθρο του globalresearch.ca, που επικαλείται πειράματα του ερευνητή Daniel Favre. Σύμφωνα με αυτά, κατά την παρουσία ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων κινητών τηλεφώνων, οι μέλισσες παρήγαγαν ήχους 10 φορές πιο υψηλούς από τους φυσιολογικούς, κάτι που θα μπορούσε να ειδοποιεί τις άλλες μέλισσες να αποχωρήσουν από τη κυψέλη τους λόγω κινδύνου.

Ωστόσο, μετά από μια κριτική εξέταση της παραπάνω μελέτης προκύπτουν τα εξής ζητήματα: α) δεν τεκμηριώθηκε καμιά σχέση μεταξύ της αλλαγής της συμπεριφοράς των μελισσών και της υγείας τους, β) η συμπεριφορά των μελισσών χρειαζόταν ώρες για να επιστρέψει στη φυσιολογική της κατάσταση μόνο μετά από 24ωρες κλήσεις, ενώ χρειαζόταν μόνο ελάχιστα λεπτά μετά από 45λεπτες κλήσεις, γ) η μελέτη ήταν πιλοτική και δεν διεξήχθη σε ρεαλιστικές συνθήκες.

Παραδειγματικά σε σχέση με την τελευταία επισήμανση, στη μεθοδολογία της μελέτης διαβάζουμε ότι κατά τα πειράματα, δυο κινητά λειτουργούσαν ταυτόχρονα πάνω στην κυψέλη, αναμενόμενα προκαλώντας υπερπολλαπλάσια έκθεση σε ακτινοβολία απ’ αυτήν που θα υπήρχε στη πλειοψηφία των ρεαλιστικών σεναρίων. Ενδεικτικά, λόγω του νόμου της μείωσης της έντασης της ακτινοβολίας σύμφωνα με το τετράγωνο της απόστασης, η απομάκρυνση της συσκευής κατά 1 εκατοστό παρουσιάζει 10.000 φορές υψηλότερη ακτινοβολία σε σχέση με την απομάκρυνση του 1 μέτρου.

Πηγή

Ο ειδικός μελισσολόγος Norman Carreck, στη δική του ανασκόπηση του ρόλου της ακτινοβολίας στην μείωση των μελισσών, εμφανίζεται σκεπτικός απέναντι στην υπόθεση ότι πρόκειται για σημαντικό παράγοντα, σημειώνοντας ότι στις πόλεις, όπου και η ένταση των σημάτων είναι μεγαλύτερη, οι απώλειες υπήρξαν μικρές. Μεταξύ άλλων παραπέμπει σε μια κριτική ανάλυση των ολιγάριθμων παλιότερων μελετών που υποστηρίζουν αρνητικά αποτελέσματα, η οποία ανάλυση υποδεικνύει πολυάριθμες αδυναμίες στη μεθοδολογία των μελετών. Ο ειδικός καταλήγει αναφέροντας μια νέα μελέτη με μικτά αποτελέσματα, και κλείνει γράφοντας ότι «σαφώς πρόκειται για έναν ερευνητικό χώρο γόνιμο για περαιτέρω μελέτη».

Συμπερασματικά, το επίμαχο δημοσίευμα παρουσιάζει με απόλυτο τρόπο 3 αιτίες πίσω από το φαινόμενο της μείωσης των μελισσών (φυτοφάρμακα, διατροφή, ακτινοβολία). Ο ρόλος των 2 πρώτων είναι τεκμηριωμένος ως ιδιαίτερα σημαντικός, ενώ ο ρόλος του 3ου βρίσκεται ακόμα σε προκαταρκτικά επίπεδα μελέτης και δεν έχει αναγνωριστεί ως σημαντικός παράγοντας στη συνολική εικόνα του φαινομένου. Παράλληλα, από το δημοσίευμα λείπει η αναφορά σε μια από τις βασικότερες κατηγορίες αιτιών του φαινομένου (παράσιτα), καθώς και σε τρίτες αιτίες που έχουν τεκμηριωθεί προς το παρόν μερικώς.

4ος Ισχυρισμός: Ο αγροτικός κόσμος εξαρτάται κατά 70% από αυτά τα έντομα. Εβδομήντα στα εκατό τρόφιμα που παράγονται σχετίζονται με κάποιο τρόπο με τις μέλισσες

Ο Dr. Sánchez-Bayo, ειδικός στην περιβαλλοντική τοξικολογία και εντομολογία, περιγράφει το ζήτημα ως εξής, μέσω βιβλιογραφικών παραπομπών:

Το 75% των σοδειών που καταναλώνει η ανθρωπότητα χρειάζεται επικονίαση, ενώ το 36% την απαιτεί. Ωστόσο δεν καταναλώνουμε όλα τα τρόφιμα στις ίδιες ποσότητες, και για παράδειγμα, το 60% της ανθρώπινης διατροφής αποτελείται από δημητριακά που δεν χρειάζονται επικονίαση. Συνολικά, οι ερευνητές υπολογίζουν ότι αν σταματούσε η επικονίαση, θα αντιμετωπίζαμε μειώσεις της συνολικής παραγωγής της διατροφής μας του επιπέδου 8% με 12%.

Επιπλέον όμως, το μέγεθος της συνδρομής των εκτρεφόμενων μελισσών στην συνολική επικονίαση δεν έχει εξακριβωθεί, καθώς αυτή κατά κύριο λόγο επιτελείται από άλλα έντομα (όπως μύγες, πεταλούδες και βομβίνοι), αλλά και από πουλιά ή νυχτερίδες. Οι τελευταίες εκτιμήσεις της συμμετοχής των μελισσών στη συνολική επικονίαση την τοποθετούν περίπου στο 14%, και συνεπώς, ούτε η πλήρης διακοπή της δεν θα μπορούσε να οδηγήσει στις επιπτώσεις που περιγράφει το επίμαχο δημοσίευμα.

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι σε πρόσφατη ανασκόπηση βιβλιογραφίας την οποία διεύθυνε ο Dr. Sánchez-Bayo, παρουσιάζεται μια ευρύτερη μείωση του πληθυσμού των εντόμων στα μισά είδη, με το ένα τρίτο να εκτιμάται ότι απειλείται από εξαφάνιση σε λίγες δεκαετίες εφόσον οι μειώσεις τους συνεχίσουν με αντίστοιχο ρυθμό. Οι αιτίες σε μεγάλο βαθμό είναι κοινές με αυτές της μείωσης των μελισσών. Η επικονίαση συνιστά μόνο ένα μέρος του ρόλου των εντόμων στη συνολική λειτουργία των οικοσυστημάτων, και μια μαζική εξαφάνιση πολλών ειδών εντόμων θα μπορούσε αλυσιδωτά να οδηγήσει σε μεγαλύτερα προβλήματα διατροφής από αυτά που περιγράψαμε παραπάνω.

Το δημοσίευμα όμως αναφέρεται αποκλειστικά στην επικονίαση των μελισσών, και ο ισχυρισμός που κάνει για το μέγεθος της σπουδαιότητάς του στην ανθρώπινη διατροφή είναι ψευδής.

5ος Ισχυρισμός: Σύμφωνα με μια εκτίμηση του Άλμπερτ Αϊνστάιν, “αν οι μέλισσες εξαφανιστούν, απομένουν στον άνθρωπο τέσσερα χρόνια ζωής”.

Όχι, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο Αϊνστάιν είπε κάτι τέτοιο για τις μέλισσες. 

Πως όμως συνδέθηκε το όνομά του; 

Ας το εξετάσουμε χρονολογικά. Τα πρώτα στοιχεία που συνδέουν μέλισσες και καταστροφολογικά σενάρια με τον Αϊνστάιν, ξεκίνησαν πιθανότατα από την εφημερίδα «καναδική Μέλισσα” (Canadian Bee Journal ) και συγκεκριμένα στο φύλλο 49 (σελίδα 13) του έτους 1941 όπου ο συντάκτης γράφει “Αν θυμάμαι καλά, ήταν ο Αϊνστάιν ο οποίος είπε: “αν εκλείψουν οι μέλισσες από τη γη θα προκαλέσει «εγκεφαλικό επεισόδιο» μια και τουλάχιστον εκατό χιλιάδες φυτά δεν θα καταφέρουν να επιβιώσουν”

Το 1966 ένα περιοδικό “Ο ιρλανδός Μελισσοκόμος» (The Irish Beekeeper), δημοσίευσε κάτι ανάλογο, που το απέδωσε στον Αϊνστάιν πάλι έμμεσα. Το περιοδικό κάνει αναφορά σε μια έκδοση του 1965 του γαλλικού περιοδικού για τους μελισσοκόμους που ονομάζεται “Abeilles et Fleurs” (νο4 σελ.74) για να αιτιολογήσει την πατρότητα (μην ξεχνάτε ότι ο Αϊνστάιν πέθανε το 1955).

Το περιοδικό έγραφε συγκεκριμένα ότι : “Ο καθηγητής Αϊνστάιν, ο γνωστός επιστήμονας, υπολόγισε ότι εάν εξαφανιστούν όλες οι μέλισσες από τη γη, τέσσερα χρόνια αργότερα, όλοι οι άνθρωποι θα εξαφανιστούν. ” (Professor Einstein, the learned scientist, once calculated that if all bees disappeared off the earth, four years later all humans would also have disappeared) Abeilles et fleurs, June, 1965

Ένα ακόμη στοιχείο, που απ ότι φαίνεται συνέβαλε περαιτέρω στη σύγχυση, είναι μια επιστολή μαθητών το 1951 προς τον Αινστάιν, που τον ρωτούσαν αν “θα υπήρχαν έμβια όντα στη γη, χωρίς το φως του ήλιου;” Η απάντησή του ήταν: “Χωρίς το φως του ήλιου: δεν θα υπήρχε σιτάρι, ούτε ψωμί, ούτε γρασίδι, ούτε βοοειδή, ούτε κρέας, ούτε γάλα , κι όλα θα πάγωναν. Δεν θα υπήρχε ζωή.” (Without sunlight there is: no wheat, no bread, no grass, no cattle, no meat, no milk, and everything would be frozen. No LIFE. )

Σημειωτέον ότι, αυτή την ερώτηση, όπως κι η απάντηση, δεν αφορούσε τις μέλισσες. Όμως επειδή ήδη είχε συνδεθεί το ονομά του με το απόσπασμα του 1941, σχετικά με την απώλεια των μελισσών, το έμπλεξαν κι αυτό(Dear Professor Einstein: Albert Einstein’s Letters to and from Children, Edited by Alice Calaprice, (Letter from Six Little Scientists, Morgan City, Louisiana, Reply from Einstein dated December 12, 1951), Page 185 to 187, Prometheus Books, Amherst, New York)

Προς τιμήν της η Alice Calaprice, συντάκτρια μιας σπουδαίας συλλογής με τα αποφθέγματα του Αινστάιν, στο βιβλίο της που εκδόθηκε το 2010 με τίτλο” the Ultimate Quotable Einstein” και στη σελίδα 479 αναφέρει για το ρητό ότι “δεν είναι πιθανότατα του Αϊνστάιν”

(Για το ποιος θα μπορούσε να είναι εκείνος στον οποίο ανήκει η ρήση διαβάστε ένα παλαιότερο άρθρο μας εδώ : Καταρρίπτεται – Αϊνστάιν : Εάν η μέλισσα εξαφανιστεί από το πρόσωπο της Γης)

Για το άρθρο συνεργάστηκαν οι: Ανδρόνικος Κουτρουμπέλης, Γιώργος Γιώτης

About

Latest Posts

Γιώργος Γιώτης

Αρθρογράφος - Ερευνητής at ellinika hoaxes

Πηγή άρθρου: 

https://www.ellinikahoaxes.gr/2019/12/29/melissa-anakirixthike-simantiko-emvio-ston-planiti/
*

Τα Ellinika Ηoaxes είναι μέλος του International Fact-Checking Network Το σήμα αυτό αποδεικνύει ότι τα ellinikahoaxes.gr ελέγχθηκαν και είναι σύμφωνα με τις αρχές του IFCN, για πολιτική ανεξαρτησία, διαφάνεια των πηγών, της χρηματοδότησης, της μεθοδολογίας, και δέσμευση για ανοικτές και ειλικρινείς διορθώσεις.

Σκαθάρι του φοίνικα: Πληροφορίες, φωτογραφίες.

Σκαθάρι – Φοίνικες

Τα τελευταία χρόνια όλοι οι φοίνικες για ένα περίεργο λόγο καταστρέφονται. Υπεύθυνο για αυτό το πρόβλημα είναι ένα σκαθάρι με την επιστημονική ονομασία Rynchophorus ferrugineus. Το έντομο απειλεί με πλήρη καταστροφή τα φοινικοειδή αν δεν γίνεται συστηματικός έλεγχος των φοινικοειδών και οι έγκαιρες επεμβάσεις 4-5 φορές το χρόνο. Αναλαμβάνουμε την προστασία των φοινικοειδών με βιολογικές και χημικές μεθόδους φιλικές προς τον άνθρωπο και το περιβάλλον για να αντιμετωπίσουμε το σκαθάρι. 

Πηγή κειμένου: https://www.insecta.gr/apolymanseis/fytoprostasia/?gclid=EAIaIQobChMIo52ItPbJ5gIVQeR3Ch0NcQJqEAAYASAAEgIIVvD_BwE

Αντιμετωπίστε το σκαθάρι του φοίνικα 

Το κόκκινο σκαθάρι ή ρυγχοφόρος των φοινικοειδών αποτελεί το σημαντικότερο εχθρό του φοίνικα στη χώρα μας, καθώς έχει ήδη εξολοθρεύσει χιλιάδες μικρούς και μεγαλύτερους φοίνικες, ενώ απειλεί και τους υπόλοιπους. Το κόκκινο σκαθάρι εντοπίστηκε σε ευρωπαϊκό χώρο στην Ισπανία το 1993, ενώ στον ελληνικό χώρο μεταφέρθηκε με την εισαγωγή προσβεβλημένων φοινικοειδών κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων.

• Τι ζημιά κάνει το κόκκινο σκαθάρι στον φοίνικα;

Το σκαθάρι, κοκκινο-καφέ στο χρώμα, μεγέθους περίπου τριών εκατοστών, προσβάλλει όλα τα φοινικοειδή με ιδιαίτερη προτίμηση στον κανάριο φοίνικα. Το θηλυκό γεννά εκατοντάδες αυγά, σε σχισμές και καινούργιες πληγές του φοίνικα. Τα αυγά εκκολάπτονται σε κάμπιες που τρώνε τους μαλακούς ιστούς και τις ίνες του κορμού του φοίνικα στο ανώτερο μέρος του, κοντά στη στεφάνη. Σαν αποτέλεσμα τα νεότερα φύλλα αδυνατίζουν στη βάση τους και κάμπτονται προς τα κάτω. Το σύμπτωμα επεκτείνεται σταδιακά και στα υπόλοιπα φύλλα και το δέντρο παίρνει τελικά την μορφή ομπρέλας, ενώ όταν η προσβολή καταλήξει στην καρδιά του φοίνικα, το δέντρο ξεραίνεται.

• Πώς αντιμετωπίζουμε προληπτικά το σκαθάρι του φοίνικα;

Για να αντιμετωπίσουμε προληπτικά το σκαθάρι του φοίνικα και να προλάβουμε τυχόν προσβολές, λαμβάνουμε τα παρακάτω μέτρα:

– Αγοράζουμε φοινικοειδή που συνοδεύονται από φυτοϋγειονομικό διαβατήριο, δηλαδή επίσημο έγγραφο το οποίο πιστοποιεί ότι τα φυτά είναι απαλλαγμένα από το έντομο.

– Αποφεύγουμε το κλάδεμα των κατώτερων φύλλων αυτή την περίοδο, του καλοκαιριού, που είναι το κυρίως διάστημα δραστηριότητας του εντόμου. Το κλάδεμα συνιστάται να γίνεται από Νοέμβριο μέχρι Γενάρη, ενώ οι τομές του κλαδέματος καθώς και τα αφαιρούμενα φύλλα πρέπει να ψεκάζονται με τα εγκεκριμένα σκευάσματα.

– Παρακολουθούμε προσεκτικά τους φοίνικες κατά την περίοδο της δραστηριότητας του εντόμου, δηλαδή από Μάρτιο μέχρι Οκτώβριο, σε εβδομαδιαία βάση, για τον εντοπισμό ύποπτων συμπτωμάτων, όπως το ξαφνικό σπάσιμο ή κάμψη ενός φύλλου ή κάποια φαγώματα στην περιφέρεια των νεότερων φύλλων κοντά στην καρδιά ή κάποιο σκαθάρι πάνω στον κορμό ή κάτω στο έδαφος.

• Πώς καταπολεμούμε θεραπευτικά το σκαθάρι του φοίνικα;

Από τη στιγμή που θα διαπιστωθεί προσβολή του φοίνικα από το σκαθάρι, απαιτείται άμεση επέμβαση. Παρακάτω, σας παραθέτουμε τη βασική λίστα των μέτρων καταπολέμησης του σκαθαριού του φοίνικα που μπορούμε να πάρουμε: 

– Εφαρμογή εγκεκριμένων χημικών σκευασμάτων για ψεκασμούς κάλυψης σε φύλλα και στεφάνη, ριζοποτίσματος και έγχυσης στον κορμό σε σοβαρά προσβεβλημένους φοίνικες από το σκαθάρι. Η χημική μέθοδος απαιτεί επαναλήψεις ανά μήνα (από Φεβρουάριο ως Νοέμβριο) και είναι ιδιαίτερα επιβαρυντική για το περιβάλλον.

– Εφαρμογή δεντροχειρουργικής η οποία συνίσταται στην κοπή όλων των φύλλων και στην αφαίρεση όλου του τμήματος της στεφάνης, αφήνοντας μόνο το κορυφαίο μερίστωμα του φοίνικα (καρδιά). Εφόσον το κορυφαίο μερίστωμα δεν έχει πειραχτεί από τον ρυγχοφόρο, μετά από 2-3 μήνες το δέντρο αναβλαστάνει και δημιουργεί νέα φύλλα.

– Εφαρμογή βιολογικού σκευάσματος εντομοπαθογόνων νηματωδών, που ψεκάζονται στην περιοχή γύρω από τη στεφάνη του φοίνικα. Οι νηματώδεις εισχωρούν στον κορμό και προσβάλλουν τις προνύμφες του ρυγχοφόρου, τις οποίες νεκρώνουν. Η διάρκεια δράσης των νηματωδών είναι 3-4 εβδομάδες από την εφαρμογή. Το κόστος της μεθόδου είναι αρκετό υψηλό και σε αρκετές περιπτώσεις δεν προσφέρει απόλυτη εξασφάλιση. 

Κώστας Λιονουδάκης

Γεωπόνος Γ.Π.Α. 

Πηγή κειμένου: https://www.mistikakipou.gr/skathari_sto_foinika/

Το σκαθάρι του φοίνικα 

Ονομασία: Rhynchophorus ferrugineus 

Οικογένεια: Curculionidae 

Περιγραφή 

Το σκαθάρι του φοίνικα εμφανίστηκε την περίοδο των ολυμπιακών αγώνων στην Ελλάδα, που εισήγαγαν για να διακοσμήσουν την Αθήνα. Θεωρείται ο μεγάλος εχθρός του φοίνικα.Ανήκει στα έντομα. Και ανάλογα με τα στάδια ανάπτυξης, τα μορφολογικά χαρακτηριστικά διαφέρουν. 

Το ενήλικο, έχει μέγεθος 3-4 εκατοστά και καστανοκόκκινη απόχρωση. 

Η προνύμφη, τρώει το φοίνικα, έχει μέγεθος 5 εκατοστά, είναι λευκής απόχρωσης, έχει καφέ κεφάλι και τα σαγόνια της είναι δυνατά και μεγάλα. 

Προσβολές 

Προσβάλει όλα τα είδη του φοίνικα, συνηθέστερα όμως προσβάλει τον κανάριο φοίνικα και σπανιότερα την ουασιγκτόνια και τον χαμαίρωπα. 

Συνθήκες που ευνοούν την προσβολή 

Προσβάλει τα φοινικοειδή, όταν επικρατούν θερμοί περίοδοι. 

Συμπτώματα και ζημιές που προκαλεί 

Είναι δύσκολο να καταλάβετε στην αρχή την προσβολή από το σκαθάρι του φοίνικα, διότι εισέρχεται από τη σταφάνη, δηλαδή την κορυφή, στο εσωτερικό των φοινικοειδών και τα θηλυκά ωοτοκούν. Έτσι οι προνύμφες προκαλούν τα έξης συμπτώματα και τις εξής ζημιές: 

Τρύπες πάνω στα φύλλα του φοίνικα. 

Μικρές τρύπες στη βάση των κλαδιών. 

Τα κλαδιά του φοίνικα γέρνουν προς τα κάτω και αργότερα αποκόπτονται από το φοίνικα (σε μεγάλη προσβολή). 

Αυτή η προσβολή φτάνει στην ολοκληρωτική καταστροφή και θανάτωση του φυτού. 

Προληπτικά μέτρα 

Πρέπει να φροντίζουμε τους φοίνικες μας, για να είναι πιο ανθεκτικοί στους εχθρούς και τις ασθένειες. 

Για να μην έχει καταφύγιο το σκαθάρι του φοίνικα, κρατήστε τους καθαρούς από ξερά φύλλα ή σκουπίδια, γύρω από τη στεφάνη του. 

Καλό θα ήταν να κλαδεύετε το φθινόπωρο ή στις αρχές του χειμώνα και όχι όταν έχουμε υψηλές θερμοκρασίες. 

Το σκαθάρι του φοίνικα μπαίνει στις τομές που δημιουργούνται από το κλάδεμα και εναποθέτουν τα αυγά στο εσωτερικό του, για την αποφυγή καλύψτε τις τομές με ειδική πάστα, που μπορείτε να την προμηθευτείτε από το εμπόριο. 

Τρόποι αντιμετώπισης 

Να εξαπολύσετε εντομοπαθογόνους νηματώδης στους φοίνικες σας, μπορείτε να προμηθευτείτε από το εμπόριο και να συμβουλευτείτε το γεωπόνο σας. 

Να γίνει χειρουργείο, από ειδικά συνεργία. 

Να χρησιμοποιηθεί η μέθοδος των μικροκυμάτων. 

Να χρησιμοποιήσετε ειδικά εντομοκτόνα. 

Ότι κι αν αποφασίσετε να κάνετε, καλό θα ήταν να απευθυνθείτε σε εξειδικευμένα συνεργεία και να συμβουλευτείτε γεωπόνους. 

Tip-άκος 

Το σκαθάρι του φοίνικα έχει προκαλέσει σοβαρές ζημιές στη Ρόδο, στο Νομό Ηλείας, στην Αττική, στην Εύβοια και στην Κρήτη. 

Το σκαθάρι του φοίνικα στην Κρήτη αποτελεί μεγάλη απειλή για το ενδημικό είδος του φοίνικα του Θεόφραστου (Phoenix theophrasti). Ο φοίνικας του Θεόφραστου που το συναντάμε σε πολλά σημεία στην Κρήτη, με πιο γνωστό το φοινικόδασος του Βάι. 

Πηγή κειμένου: https://tsougrana.eu/ehthroi-astheneies/skathari-toy-foinika

2012 ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΕΧΘΡΟΙ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΑ ΦΥΤΑ 

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΚΑΘΑΡΙ ΤΟΥ ΦΟΙΝΙΚΑ 

Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε ολοένα και περισσότερο μάρτυρες της καταστροφής των φοινικόδεντρων στις γειτονιές μας. Ο λόγος για τον οποίο γράφω γιαυτό είναι γιατί έχουμε όλοι την τάση να ζούμε σε ένα μικρόκοσμο και δεν μας απασχολεί τίποτα, εκτός αν συμβαίνει ακριβώς κάτω από τη μύτη μας, για να μην πω μέσα της. Αν δεν είχαμε φοίνικα που προσβλήθηκε στο στενό μας περιβάλλον, δεν θα μαθαίναμε πότε για αυτό. (ίσως βέβαια αυτο να είναι και λογικό) 

Είναι όμως ένα σημαντικό και υπαρκτό πρόβλημα, είτε το γνωρίζουμε, είτε όχι, συμβαίνει ΤΩΡΑ (και αρκετά νωρίτερα) και είναι εξαιρετικά ζημιογόνο σε περιβαντολογικό επίπεδο. Για το αισθητικό, λυπάμαι αλλά θα αδιαφορήσω πλήρως, γιατί τα υπόλοιπα στην παρούσα φάση είναι πολύ πιο σοβαρά. 

Το κόκκινο σκαθάρι του φοίνικα λοιπόν: 

Red Palm Weevil ή Asian palm weevil ή Rhynchophorus ferrugineus ή beetle of Palms ή κόκκινο ρυγχωτό σκαθάρι ήκόκκινος ρυγχωτός κάνθαρος. 

Δυστυχώς, αν και δε μου αρέσει να γράφω μεγάλα κείμενα, θα πρέπει να το κάνω, γιατί είναι μεγάλο θέμα. Θα ήμουν πολύ ικανοποιημένος αν κάποιος το διάβαζε μέχρι τέλους και μάθαινε κάτι από εδώ. Δεν είμαι γεωπόνος και δεν μπορώ να είμαι κάθετος σε αυτά που λέω, μπορεί να υπάρξουν και λάθη, όμως μερικά πράγματα είναι ξεκάθαρα. 

ΤΙ είναι το κόκκινο σκαθάρι: Είναι ένα εντυπωσιακό,πανέμορφο κόκκινο σκαθάρι, που μπορεί να φτάσει τα 5 εκατοστά μήκος (συνήθως αυτό στην Ελλάδα είναι γύρω στα 3cm) που παρασιτεί στο φοίνικα. 

Έχει εξαιρετικές δυνατότητες πτήσης. Κάθετε στο «στέμμα» το φοίνικα και γεννά τα αυγά του στα πιο τρυφερά και καινούρια φύλλα. Όταν τα αυγά ανοίξουν, οι προνύμφες – σκουλήκια εισέρχονται στο δέντρο και τα κλαδιά και τρέφονται από τους ιστούς του. Το μήκος των στοών που ανοίγουν μπορεί να είναι ως και μερικά μέτρα και η διαδικασία είναι τόσο θορυβώδης που μπορείς να ακούσεις το δέντρο να «τρίζει» από το μάσημα, αν ακουμπήσεις το αυτί σου πάνω του. Κάποια στιγμή οι προνύμφες φτιάχνουν ένα κουκούλι με υλικά από το φοίνικα, μπαίνουν μέσα, μεταμορφώνονται σε σκαθάρι, ανοίγουν το κουκούλι και πετούν προς ανεύρεση συντρόφου για ζευγάρωμα. Στο διάστημα αυτό έχουν προκαλέσει τεράστιες, μη αναστρέψιμες ζημιές στο δέντρο. 

Το ενήλικο έντομο προτιμά να γεννήσει σε ένα ήδη προσβεβλημένο δέντρο και κάνει περισσότερα από 200 αυγά… 

Το δεντρό αρχικά χάνει τα κλαδιά με τα φύλλα, αφού αυτά μαραίνονται και πέφτουν κάνοντας το να μοιάζει περισσότερο με ομπρέλα παρά με φοίνικα και μετά το δέντρο μαραίνεται από ρίζα. Όταν τα φύλλα γείρουν είναι ήδη αργά και το δεντρό θα πεθάνει. 

Αυτό σημαίνει ότι αν δεν παρακολουθείς τον φοίνικα συχνά, όταν θα σου πει μονός του με την εικόνα του ότι είναι άρρωστος, είναι αργά. Η καταστροφή των δέντρων είναι πλέον αισθητή στους άπειρους φοίνικες στη χώρα μας κι εδώ βάζω έναν αστερίσκο* για μετά. (30.000 υπολογίζονται τα φοινικόδεντρα της Χαλκιδικής) 

Η επόμενη λογική ερώτηση είναι: που ήταν αυτό το θηρίο τόσον καιρό? Πως επιβίωναν οι φοίνικες παλιότερα? Το κόκκινο ρυγχωτό σκαθάρι προέρχεται από την Ασία. Δεν υπήρχε στη χώρα μας. Είναι έντομο των τροπικών χωρών της ΝΑ Ασίας με πρώτη επίσημη καταγραφή το 1891. Από τότε ως το 1992 που καταγράφηκε στην Αίγυπτο έκανε πολλές στάσεις και ταξίδια. Στη χώρα μας το πρώτο είδαν στην Κρήτη το 2005 και χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα το αποκτούσαμε ούτως ή άλλως, φημολογείται ότι το βάλαμε μόνοι μας στη χώρα, κατά την προετοιμασία του 2004, όταν έγινε μεγάλη και απρόσεκτη εισαγωγή φτηνών φοινικόδεντρων απο την Αίγυπτο, για να διακοσμίσουμε την χώρα εν όψη ολυμπιακών επισκεπτών. 

Το σκαθάρι προσβάλει και καταστρέφει περίπου 17 διαφορετικά δέντρα αλλά διαβάζω με ενδιαφέρον εδώ ότι: […] Από τους 4.000 περίπου φοίνικες που έχουν προσβληθεί από το κόκκινο σκαθάρι των φοινικοειδών στην Κρήτη, δύο ανήκουν στο είδος Washingtonia robusta, δύο στον ενδημικό φοίνικα, P.theophrasti, μικρής ηλικίας ύψους 1 μέτρου και οι υπόλοιποι ανήκουν στο φοίνικα των Καναρίων Phoenix canariensis […] και ας το κρατήσουμε κι αυτό για τον αστερίσκο που ανέφερα πριν. 

Ερχόμαστε λοιπόν στην καταπολέμηση. Τι μπορεί να κάνει ένας δήμος για να σώσει τους φοίνικες που κοσμούν τις γειτονιές του και πολύ περισσότερο τι μπορεί να κάνει ο ιδιώτης που έχει ένα φοίνικα στην αυλή του. Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο, τεραστίων διαστάσεων και έχει προκαλέσει τη δημιουργία οργανισμών που ασχολούνται με το θέμα εδώ και δεκαετίες και προσπαθούν να βρουν λύση. 

Η πολυετής εμπειρία των άλλων χωρών στο πρόβλημα δίνει λύσεις πολλές και περίεργες. Ξεκινούν από τον ψεκασμό του δέντρου με νεονικοτινοειδείς ουσίες που είναι ισχυρότατα φυτοφάρμακα, που μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα και είναι ύποπτα για ποικίλα προβλήματα της δημόσιας υγείας. Φτάνουν σε τεράστιες συσκευές μικροκυμάτων που «ψήνουν» τα παράσιτα, χωρίς να χαλάνε τον φοίνικα και έχουν ενδιάμεσες ιδέες με παγίδες με φερομόνες, που συλαμβάνουν τα ακμαία έντομα ή την εκτροφή νηματώδων οργανισμών, που προσβάλουν τα σκαθάρια και τα γεμίζουν θανατηφόρα βακτήρια, ακίνδυνα για την υπόλοιπη φύση, τα οποία τα σκοτώνουν και μας απαλλάσσουν από το πρόβλημα. ( καλή, αλλά δύσκολη λύση.) 

Μάντεψε ποια είναι η πιο διαδεδομένη λύση στην Ελλάδα. Για να βοηθήσω λίγο την κακοπροαίρετη φαντασία σου, να πω ότι η λύση με την μεγαλύτερη περιβαλλοντολογική επίπτωση, ο ψεκασμός με νεονικοτινοειδή, είναι και η λιγότερο αποτελεσματική. Δεν ξέρω αν βοήθησα, αλλά ναι…. μόνο ψεκασμούς κάνουμε. (με 35 ευρώ το δέντρο καθάρισες) 

Ήρθε λοιπόν ή ώρα μετά από τόση φλυαρία, να θυμίσω τι έγραφα στην αρχή του άρθρου: έχουμε όλοι την τάση να ζούμε σε ένα μικρόκοσμο και δεν μας απασχολεί τίποτα, εκτός αν συμβαίνει ακριβώς κάτω από τη μύτη μας, για να μην πω μέσα της. 

Πράγματι λοιπόν κάποια στιγμή το πρόβλημα χτυπά την πόρτα μας, είναι στη μύτη μας και ο φοίνικας που με κόπο φύτεψε ο θείος, ο φοίνικας που κοσμούσε την πολυκατοικία ή σπίτι της πεθεράς μας εδώ και 50 χρόνια, οι φοίνικες που φύτεψε ο δήμαρχος μας το 2004 στη νησίδα με το γκαζόν στη άνυδρη γειτονία μας, αρρώστησαν… Τότε φωνάξαμε τον καραγκιόζη που έχει το φυτώριο στη γωνία, και μας είπε: "Ψέκασε με αυτό και όλα θα πάνε καλά" 

Τι είναι όμως «αυτό» ρωτήσαμε ποτέ? Τι ώρα το ψεκαζουμε? τι συνθήκες πρέπει να υπάρχουν ή να μην υπάρχουν? Οι φοίνικες ανάλογα με το είδος τους, δίνουν σε διάφορες εποχές, μια τεράστια ταξιανθία που βρίθει από ζωή. 

Οι μέλισσες και οι άλλοι επικονιαστες λατρεύουν τα λουλούδια του φοίνικα. Η επισκεψημότητα είναι τόσο μεγάλη, που ακόμα και κυνηγοί των μελισσών έρχονται εδώ για να φάνε τις μέλισσες. Όλα αυτά τα έντομα είναι καταδικασμένα σε θάνατο, γιατί κάποιος ψέκασε το φοίνικα για να τον σώσει με ένα δηλητήριο με αμφισβητούμενα αποτελέσματα! Ένα δηλητήριο που θα σκοτώσει όλα τα ακμαία έντομα που τον επισκέπτονται, το σκαθάρι αλλά και τις μέλισσες και πεταλούδες και ότι αυτά ταίζουν στις φωλιές τους! 

Δεν μιλάμε για μερικές μέλισσες. Μιλάμε για καταστροφή ακόμα μεγαλύτερη από αυτή που βιώνουν οι φοίνικες. Τον Αύγουστο του 2011, δηλώθηκαν στην Αττική 5000 απώλειες σε κυψέλες από δηλητηρίαση λόγω των ψεκασμών στους φοίνικες. Σε αυτές πρέπει να προστεθούν όσες δεν δηλώθηκαν γιατί ο μελισσοκόμος δεν ήξερε τι του συνέβη, όσες δεν δηλώθηκαν από αδιαφορία και όσες δεν δηλώθηκαν γιατί ο μελισσοκόμος που τις έχασε, δεν ανήκε σε κάποιο σύλλογο για να το πει ή δεν είχε μελισσοκομικό αριθμό για το δηλώσει στο κράτος. 

Τα νούμερα είναι ιλιγγιώδη. 5000 επίσημα στην Αττική. Πόσοι μελισσοκόμοι πιστεύεις ότι εδρεύουμε στην Αττική? Μπορείς να φανταστείς τι γίνεται στην υπόλοιπη Ελλάδα? Μπορείς να φανταστείς ότι όλα αυτά αφορούν το 2011 και ότι το 2012 τα πράγματα ήταν μάλλον χειρότερα? Ακόμα και αν αδιαφορούμε για την οικολογική καταστροφή, στις μέρες που ζούμε, πως μπορούμε να αδιαφορήσουμε για την οικονομική? Η απώλειες δεν αφορούν μόνο το μελισσοκόμο και το βιος του, αλλά και τον αγρότη του οποίου τα φυτά δεν θα επικονιαστούν ποτέ. Σε ανθρωπιστικό επίπεδο, μου φαίνεται τραγικό να ξέρω άνθρωπο που έχασε όλα του μελίσσια το 11, αγόρασε άλλα και τα ξαναέχασε το 12! Είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό σε επαγγελματίες που υπολογίζουν να ζήσουν οικογένειες από τις μέλισσες και να καταστρέφονται επειδή ένας δήμαρχος ψέκασε τους φοίνικες της γειτονίας με ότι βρήκε? 

Και φτάνω στον αστερίσκο που έλεγα πιο πριν….. Ο φοίνικας της γειτονίας. Ένα δέντρο σχεδόν ανύπαρκτο στο Ελληνικό οικοσύστημα, που το εισαγάγαμε για αισθητικούς και μόνο λόγους. Ο μόνος ενδημικός φοίνικας (φοίνικας του Θεόφραστου) έχει πιο σκληρό ξύλο και δεν προσβάλλεται εύκολα. Καταφέραμε όμως, φέρνοντας άπειρους μολυσμένους φτηνούς φοίνικες άλλων ειδών, να επιμολύνουμε ακόμα και κάποιους από αυτούς και να φέρνουμε σε κίνδυνο όλο το είδος. Μήπως έπρεπε κάποτε που αγοράζαμε τους φοίνικες να αναρωτηθούμε, αν ζούμε στο Μαλιμπού ή στην Ερέτρια? 

Σε κάθε περίπτωση τα πράγματα είναι δύσκολα και ίσως σε βαθμό που ακόμα δεν φανταζόμαστε. Το ότι ο φοίνικας δεν είναι ακριβώς αυτό που θα λέγαμε ενδημικό φυτό, σε συνδυασμό με το οτι η προσπάθεια προστασίας του κοντεύει να σημάνει το τέλος της μελισσοκομίας, δημιουργεί και ακραίες απόψεις , που κατα τη γνώμη μου πρέπει να απομονωθούν άμεσα. Ευκολα διαβάζει κανείς αυτόκλητους σωτήρες να προτείνουν να αφήσουμε όλους τους φοίνικες να πεθάνουν ή ακόμα και όπως διάβαζα πρόσφατα, κάποιοι δίνουν συνταγές για να ξεράνουμε τον φοίνικα του γείτονα μια ώρα αρχύτερα…(!) 

Αυτό που δεν σκέφτεται κάποιος είναι οτι ούτε το έντομο είναι ενδημικό και οτι υπάρχει η θεωρία οτι τρώει τους φοίνικες των κανάριων νήσων γιατι είναι πιο εύκολοι, όχι γιατι δεν μπορεί να φάει κάτι άλλο. Ετσι ο υπερπληθυσμός που συγκεντρώνουμε αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, όταν τελειώσει απο τους φοίνικες (και τότε θα είναι ακόμα μεγαλύτερος) θα στραφεί σε άλλα φυτα, που ήδη έχει παρατηρηθεί οτι είναι ικανό να προσβάλει. Απο τον σκληρό φοίνικα του θεόφραστου και την επίσης ξενόφερτη μπανανιά, μέχρι τον Αθάνατο… Τότε λοιπόν το πρόβλημα θα είναι ακόμα πιο σοβαρό και οι ψεκασμοί ίσως ακόμα χειρότεροι. 

Αυτό που επίσης δεν σκέφτεται κανείς είναι ότι ούτε το να ψεκάσουμε τόσο ώστε να σκοτώσουμε όλα τα ρυγχοσκάθαρα είναι εφικτό. 

Για αρχή λοιπόν αυτό που πρέπει να γίνει, είναι αφενός να αφυπνιστουν επιτέλους οι αρμόδιοι αφετέρου και πολυ περισσότερο οι αναρμόδιοι. Αν έχουμε ένα φοίνικα ή αν ξέρουμε κάποιον που έχει ένα φοίνικα, ας ψάξουμε λίγο περισσότερο την κίνηση που θα κάνουμε τόσο για την πρόληψη όσο και για τη θεραπεία και ας σκεφτούμε λίγο λογικά, μετρώντας και τις συνέπειες αυτου που θα κάνουμε. Ψεκασμός? με τι? πως? πότε? 

Η όλη ιστορία έχει να κάνει όπως όλα άλλωστε με την ενημέρωση. Αμφίδρομη ενημέρωση. Ενημερώνουμε αλλά και ενημερωνόμαστε. Πιάνει, το λένε και οι παλιοί. 

Παραθέτω μια σειρά απο χρήσιμα κατα τη γνώμη μου links, που μπορούν να μας εισαγάγουν κάπως στο πρόβλημα και να μας κάνουν λίγο πιο συνετούς: 

0. επίσημη ενημέρωση όλων των φορέων εδώ και πολλά χρόνια 

1. Ξένοι οργανισμοί:redpalmweevil.com, savealgarvepalms.com και palms.org (συγκεκριμένα για το θέμα) 

2. Ο Θεόφραστος και ο φοίνικας του Θεόφραστου (ενδημικός φοίνικας) 

3. Μέλισσες και φοίνικας στο bees.gr 

4. Αναλυτικές πληροφορίες απο πτυχιακή εργασία του κ.Αγγελακόπουλου το 2008 

5. Γεωπόνοι Πρέβεζας 

6. Θεραπεία με μικροκύματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό 

7. βιολογική καταπολέμιση με νηματώδη 

8. Το Σκαθάρι στο wikipedia 

9. Eνα από τα πληρέστερα άρθρα που βρήκα. 

10. Φανατικά εναντίον του κόκκινου σκαθαριου με μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λύση με τη χρήση σκύλων 

Πηγή κειμένου: http://www.bees.gr/to-kokkino-skathari-tou-foinika/

Πηγή φωτογραφιών: Ρουβήμ Καρασάββας.

Πασχαλίτσα: Ένα χρήσιμο έντομο που φέρνει τύχη - Μύθοι και παραδόσεις

Πασχαλίτσα.

Η πασχαλίτσα (επιστημονική ονομασία: Κοκκινέλλη η επτάστικτος, Coccinella septempunctata) είναι κολεόπτερο έντομο. Ανήκει στην οικογένεια Κοκκινελλίδες. Είναι επίσης γνωστό με τις ονομασίες λαμπρίτσα και κοκκινέλλη. Φθάνει σε μήκος τα 6 χιλιοστά. Τρέφεται με βλαβερά έντομα και για το λόγο αυτό θεωρείται ωφέλιμο ζώο για τους γεωργούς.

Περιγραφή

Το ζώο έχει μικρό κεφάλι, που κρύβεται κάτω από τον προθώρακα και κεραίες που έχουν την ικανότητα να συστέλλονται. Τα φτερά του καλύπτονται από έλυτρα, τα οποία έχουν χρώμα κόκκινο. Επάνω τους υπάρχουν επτά μαύρα στίγματα (βούλες). Στο γεγονός οφείλεται και η επιστημονική ονομασία του εντόμου.

Αναπαραγωγή

Η πασχαλίτσα γεννά πολλά αυγά. Όταν βγαίνουν από αυτά οι προνύμφες είναι μεγάλες σε μήκος και έχουν έξι πόδια. Οι προνύμφες, όπως και τα τέλεια έντομα, μπορούν να τραφούν με αφίδες και επίσης με άλλα έντομα, που είναι επιζήμια για τη γεωργία.

Πηγή κειμένου: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%83%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1

10 λόγοι που οι πασχαλίτσες είναι εντυπωσιακές!

Δύσκολα θα βρεις άνθρωπο, ακόμη κι ανάμεσα σε αυτούς που τρέμουν τα έντομα, να μη συμπαθεί την όμορφη Coccinella Septempunctata, που εκτός από εξαιρετικά χρήσιμη, είναι και σύμβολο καλής τύχης σε όλον τον Δυτικό κόσμο.

Ας τη γνωρίσουμε λίγο καλύτερα.

·         Η πασχαλίτσα δεν είναι ζουζούνι, όπως νομίζουν οι περισσότεροι, είναι σκαθάρι και ανήκει στα κολεόπτερα.

·         Το ελληνικό της όνομα, το μη-επιστημονικό, προέκυψε επειδή εμφανίζεται στις αρχές της άνοιξης, την εποχή του Πάσχα, ενώ στα αγγλικά ονομάζεται ladybird (Αγγλία) ή ladybug (ΗΠΑ), και στα Γερμανικά marienkafer (σκαθάρι της Μαρίας). Το πρώτο συνθετικό του ονόματός της σε αυτές τις γλώσσες, λέγεται ότι προκύπτει από την Παναγία, γιατί, σύμφωνα με το θρύλο, όταν κάποτε, κατά το Μεσαίωνα, οι καλλιέργειες σε όλη την Ευρώπη καταστρέφονταν από παράσιτα, οι αγρότες προσευχήθηκαν στην Παναγία. Ευθύς αμέσως εμφανίστηκαν οι πασχαλίτσες, που έσωσαν τις σοδειές…

·         Έχει 7 μαύρα στίγματα πάνω στο κατακόκκινο κέλυφός της, εξ ου και το Septempunctata στην επιστημονική της ονομασία.

·         Όταν απειλείται, ματώνουν τα «γόνατά» της. Η αιμολέμφος της (που κάνει τις περισσότερες λειτουργίες του αίματος στα έντομα, αλλά στην πασχαλίτσα είναι τοξική και δύσοσμη) εκκρίνει ένα κίτρινο υγρό από τις κλειδώσεις των ποδιών, που μυρίζει άσχημα και λεκιάζει την επιφάνεια πάνω στην οποία κάθεται. Αυτό απωθεί τον εκάστοτε εχθρό, που θεωρεί πως η πασχαλίτσα είναι άρρωστη και δεν την πλησιάζει.

·         Ανήκει στην κατηγορία των εντόμων που «διαφημίζουν» την παρουσία τους με το έντονο χρώμα τους, το οποίο υποδηλώνει στους κυνηγούς τους – πουλιά, ερπετά κι άλλα εντομοφάγα – ότι είναι τοξικά και ακατάλληλα για βρώση. Η κοκκινόμαυρη πασχαλίτσα, πολύ εμφανώς είναι ακατάλληλο γεύμα!

·         Στον κύκλο ζωής της μια πασχαλίτσα μπορεί να καταναλώσει μέχρι και 5.000 αφίδες (παρασιτικά έντομα όπως η φυλλοξήρα και η μελίγκρα), γι’ αυτό και τις συμπαθούν τόσο οι αγρότες και οι κηπουροί. Μια πεινασμένη ενήλικη πασχαλίτσα μπορεί να φάει και 50 τέτοια έντομα την ημέρα!

·         Οι προνύμφες της πασχαλίτσας μοιάζουν με μικροσκοπικοί κροκόδειλοι, με επιμηκυμένο κορμό, πόδια που βγαίνουν από το πλάι και ανώμαλο δέρμα. Θέλουν περίπου ένα μήνα για να μεγαλώσουν, ενώ σε αυτό το διάστημα τρώνε εκατοντάδες αφίδες.

·         Σύμφωνα με τους επιστήμονες η πασχαλίτσα μπορεί να γεννήσει και γόνιμα και άγονα αυγά. Ο λόγος είναι ότι τα άγονα αυγά αποτελούν εξαιρετική τροφή για τις προνύμφες. Αυτό σημαίνει ότι η πασχαλίτσα είναι προνοητικό έντομο, που φροντίζει ώστε τα παιδιά της να έχουν πάντα φαγητό, ακόμη κι όταν οι αφίδες είναι σε έλλειψη…

·         Η πασχαλίτσα πέφτει σε χειμερία νάρκη, καθώς οι μέρες μικραίνουν και η θερμοκρασία πέφτει. Συνήθως μαζεύονται πολλές μαζί, σε σκοτεινά, προφυλαγμένα σημεία, όπως κάτω από τον φλοιό των κορμών ή από φύλλα.

·         Η πασχαλίτσα, αν το υπαγορεύσουν οι συνθήκες – όταν δηλαδή κινδυνεύει να πεθάνει από την πείνα - μπορεί να μετατραπεί σε… κανίβαλο και να φάει άλλες πασχαλίτσες. 

Την επόμενη φορά που μια πασχαλίτσα θα προσγειωθεί στο μπράτσο σας, αφού χαρείτε γιατί σας έφερε τύχη, παρατηρήστε την καλύτερα. Θα τη δείτε, σίγουρα, με άλλο μάτι!

Πηγή κειμένου: https://www.as-milisoume.gr/el/Articles/10-logoi-pou-oi-pasxalitses-einai-entypwsiakes

Πασχαλίτσα: Το έντομο που προαναγγέλλει το Πάσχα - Μύθοι και παραδόσεις

 Χρόνια είχα να δω Πασχαλίτσα (σχεδόν από μικρο παιδί) πίστευα πως είχαν εξαφανιστεί από τα φυτοφάρμακα. Εντύπωση μου έκανε που την συνάντησα στην βόλτα μου, ενώ όπως αντιλήφθηκα οι αγροί γύρω από το Ναύπλιο έχουν αρκετά από τα συμπαθητικά αυτά κολεόπτερα έντομα. Πολλοί της παλαιότερης γενιάς το γνωρίζουν ως λαμπρίτσα. Αν και δεν αγαπούν όλοι τα σκαθάρια, οι πασχαλίτσες γενικά αντιμετωπίζονται με συμπάθεια . Συναρπάζουν τα παιδιά, ενώ οι κηπουροί και οι αγρότες τις υποδέχονται με ανοιχτές αγκάλες. Τι τις κάνει τόσο αγαπητές;

Γιατί Είναι Αγαπητές

Στα περισσότερα είδη αυτού του φιλικού μικρού σκαθαριού αρέσει να τρώνε μελίγκρες (δείτε φωτογραφία αριστερά), αυτά τα μικροσκοπικά έντομα με το μαλακό σώμα που καταστρέφουν τους κήπους και τις σοδειές των γεωργών. Μερικές ενήλικες πασχαλίτσες μπορούν να καταναλώσουν αρκετές χιλιάδες μελίγκρες στη διάρκεια της ζωής τους—ενώ και οι προνύμφες τους έχουν επίσης ακόρεστη όρεξη. Επιπλέον, αυτό το σκαθάρι τρέφεται με πολλά άλλα βλαβερά έντομα, και μερικά είδη του τρώνε ακόμη και μύκητες που βλάπτουν τα φυτά. Δεν είναι καθόλου παράξενο που οι κηπουροί και οι αγρότες καλοδέχονται την πασχαλίτσα!

Στα τέλη του 19ου αιώνα, κάποια έντομα που λέγονται κοχενίλλες εισάχθηκαν κατά λάθος από την Αυστραλία στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Τα βλαβερά αυτά έντομα πολλαπλασιάστηκαν τόσο γρήγορα ώστε απειλούσαν να εξαλείψουν όλους τους οπωρώνες εσπεριδοειδών καταστρέφοντας τη συστηματική καλλιέργειά τους. Ένας εντομολόγος, γνωρίζοντας ότι στη χώρα από την οποία καταγόταν αυτό το έντομο δεν απειλούσε τις σοδειές, πήγε στην Αυστραλία αναζητώντας το φυσικό εχθρό του. Διαπίστωσε ότι ήταν μια πασχαλίτσα, το είδοςRodolia cardinalis. Έστειλε στην Καλιφόρνια περίπου 500 σκαθάρια, και μέσα σε έναν χρόνο οι κοχενίλλες είχαν σχεδόν εξαλειφθεί. Οι οπωρώνες με τα εσπεριδοειδή σώθηκαν.

Ένας Χρόνος από τη Ζωή της Πασχαλίτσας

Το ελκυστικό αυτό μικρό σκαθάρι έχει στρογγυλό ή ωοειδές θολωτό σώμα, ενώ η κάτω του πλευρά είναι επίπεδη. Αν και αδηφάγο, τα περισσότερα είδη του έχουν μήκος μικρότερο των 12 χιλιοστών. Τα σκληρά, γυαλιστερά καλύμματα των φτερών του, τα λεγόμενα έλυτρα, προστατεύουν τα λεπτεπίλεπτα φτερά του και του δίνουν το ζωηρό χρώμα του. Όταν το έντομο πετάει, τα έλυτρα ανοίγουν και ανασηκώνονται κάνοντας στην άκρη. Μολονότι οι πασχαλίτσες απεικονίζονται συνήθως ως κόκκινες με μαύρα στίγματα, τα περίπου 5.000 είδη στην πραγματικότητα παρουσιάζουν ποικιλία συνδυασμών όσον αφορά το χρώμα και τα στίγματα. Μερικά είδη είναι πορτοκαλί ή κίτρινα με μαύρα στίγματα. Άλλα είναι μαύρα με κόκκινα στίγματα. Υπάρχουν και λίγα που δεν έχουν καθόλου στίγματα. Άλλα πάλι φέρουν στίγματα που θυμίζουν σκακιέρα.

Πολλά είδη έχουν διάρκεια ζωής ενός έτους. Το χειμώνα, τα ενήλικα πέφτουν σε νάρκη σε ξερά και προστατευμένα σημεία. Καθώς οι μέρες γίνονται πιο ζεστές, ξυπνούν και αρχίζουν να πετούν αναζητώντας φυτά που έχουν πληγεί από μελίγκρα. Το θηλυκό, μετά το ζευγάρωμα, εναποθέτει ένα «τσαμπί» από μικροσκοπικά κίτρινα αβγά (φαίνονται δεξιά) στην κάτω πλευρά κάποιου φύλλου κοντά στο οποίο υπάρχει μεγάλη ποσότητα από μελίγκρες. Από κάθε αβγό εκκολάπτεται μια προνύμφη με έξι πόδια, η οποία μοιάζει περισσότερο με άγριο μικρό αλιγάτορα (φαίνεται αριστερά) παρά με μελλοντική πασχαλίτσα. Εφόσον η προνύμφη περνάει την ώρα της τρώγοντας μελίγκρες, σύντομα αναπτύσσεται τόσο πολύ ώστε δεν χωράει πια στο δέρμα της. Αφού αλλάξει δέρμα αρκετές φορές, προσκολλάται σε κάποιο φυτό όπου παράγει ένα κουκούλι. Μέσα στο κουκούλι, η προνύμφη εξακολουθεί να αναπτύσσεται μέχρις ότου παρουσιαστεί τελικά ως ενήλικο έντομο. Αυτό στην αρχή είναι απαλό και ωχρό, και παραμένει στο φυτό καθώς σκληραίνει το σώμα του. Μέσα σε μια μέρα εμφανίζονται τα διακριτικά του σημάδια.

Οι εχθροί μαθαίνουν να αποφεύγουν τη ζωηρόχρωμη πασχαλίτσα. Όταν απειλείται, εκκρίνει από τις αρθρώσεις της ένα κίτρινο, δύσοσμο υγρό με απαίσια γεύση. Τα αρπακτικά, όπως πουλιά και αράχνες, δεν ξεχνούν ποτέ την πρώτη τους δυσάρεστη συνάντηση, ενώ το έντονο χρώμα του εντόμου αποτελεί διαρκή υπενθύμιση.

Μια Προβληματική Πασχαλίτσα

Ένα είδος πασχαλίτσας, το οποίο αρχικά χρησιμοποιούνταν για τον έλεγχο των βλαβερών εντόμων, αποδεικνύεται κατά κάποιον τρόπο βλαβερό έντομο και το ίδιο. Η πασχαλίτσα αρλεκίνος, μια ασιατική πασχαλίτσα που συναντάται σε πολλά χρώματα, ζει αρμονικά μαζί με άλλα είδη πασχαλίτσας στο φυσικό της περιβάλλον στη βορειοανατολική Ασία. Λόγω της εντυπωσιακής της όρεξης για μελίγκρες και άλλα βλαβερά έντομα, εισάχθηκε πρόσφατα στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη. Δυστυχώς, έχει απειλήσει τα ντόπια είδη πασχαλίτσας επειδή τρώει όλη την τροφή τους. Εκτός αυτού, όταν εξαντλείται η αγαπημένη της τροφή—και ελλείψει των φυσικών εχθρών της που ελέγχουν τον πληθυσμό της—η πεινασμένη πασχαλίτσα αρχίζει να καταβροχθίζει τις τοπικές πασχαλίτσες και άλλα ωφέλιμα έντομα. Οι εντομολόγοι ανησυχούν για το μέλλον, προβλέποντας την εξαφάνιση μερικών ειδών πασχαλίτσας. Η πασχαλίτσα αρλεκίνος είναι επίσης ανεπιθύμητη επειδή καταβροχθίζει ώριμους καρπούς έτοιμους για συγκομιδή και εισβάλλει στα σπίτια σε μεγάλους αριθμούς το φθινόπωρο για να γλιτώσει το κρύο του χειμώνα.

Υπάρχουν και λίγα ακόμη είδη πασχαλίτσας που τρώνε πολύτιμες σοδειές αντί για βλαβερά έντομα. Ευτυχώς, όμως, οι περισσότερες είναι πολύ επιθυμητές στους κηπουρούς.

Καλοδεχτείτε την Πασχαλίτσα

Πώς μπορείτε να προσελκύσετε πασχαλίτσες στον κήπο σας; Τα ενδημικά ανθοφόρα φυτά προσφέρουν γύρη και νέκταρ τα οποία τις ελκύουν. Κάτι άλλο που θα τις δελεάσει είναι λίγα αγριόχορτα μαζί με ένα ρηχό πιάτο νερό. Αν είναι δυνατόν, μη χρησιμοποιείτε χημικά παρασιτοκτόνα. Μερικά νεκρά φύλλα αφημένα πάνω σε φυτά ή στο έδαφος στη διάρκεια του χειμώνα θα τους προσφέρουν έναν ζεστό τόπο διαχείμασης. Προσπαθήστε να μη συνθλίβετε τα σκαθάρια και τα αβγά που βρίσκετε στον κήπο σας. Ίσως έτσι σκοτώνετε την επόμενη γενιά αυτών των εντόμων.

Να θυμάστε ότι λίγα μόνο από αυτά τα ελκυστικά μικρά έντομα θα σας βοηθήσουν να διατηρείτε υπό έλεγχο τα παράσιτα του κήπου σας χωρίς τη χρήση βλαβερών παρασιτοκτόνων. Αν προσέχετε κατάλληλα τις πασχαλίτσες, αυτές θα σας ανταμείψουν για τη φροντίδα σας.

Πασχαλίτσα, μύθοι και παραδόσεις

Το αγαπημένο αυτό έντομο, που έλκει την προσοχή μας με το κόκκινο συνήθως χρώμα του και τις μαύρες βούλες, είναι αγαπητό σε πολλούς τόπους.

Στην Άπω Ανατολή, θεωρούν πως αν τις συλλάβουν και τις αφήσουν στην συνέχεια ελεύθερες, θα πετούν προς την αληθινή αγάπη του ενδιαφερομένου, μεταφέροντας το μήνυμά του. Ο αριθμός των κηλίδων στην πλάτη της πασχαλίτσας, θεωρείται πως συμβολίζει τον αριθμό των μηνών που θα παρέλθουν προκειμένου να πραγματοποιηθεί η ευχή της αγάπης.

Οι αγρότες πάντα την θεωρούσαν θετικό οιωνό.

Σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις φέρνει γούρι και είναι από τα ελάχιστα έντομα που επιθυμεί κάποιος να κρατήσει στο χέρι του.

Στην Ιταλία, όταν μια πασχαλίτσα πετά στο υπνοδωμάτιο, λέγεται πως θα φέρει φέρει καλή τύχη , και σε άλλους τόπους όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Δανία και στη Ρωσία, έχει απαθανατιστεί σε παιδικά βιβλία.

Υπάρχει ένας θρύλος που τη συνδέει με την θρησκεία και πρέπει να ξεκίνησε κατά την περίοδο τουΜεσαίωνα. Ο θρύλος λέει ότι κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, οι αγρότες προσευχήθηκαν στην Παναγία να σώσει τις καλλιέργειές τους από επιδρομή παράσιτων εντόμων. Σύντομα, κατέφθασαν σμήνη από πασχαλίτσες και εξολόθρευσαν τα παράσιτα, σώζοντας τις καλλιέργειες. Έκτοτε, η πασχαλίτσα έγινε γνωστή ως «σκαθάρι της Παναγίας». Μάλιστα λέγεται πως τα χρώματά της εκδηλώνουν τα συναισθήματα της Παναγίας, άλλοτε χαρούμενα (κόκκινο ή πορτοκαλί) κι άλλοτε πένθιμα για το θάνατο του Ιησού (μαύρες βούλες).

Είναι γνωστή στους χριστιανούς και ως το «Πουλί της Παναγίας» ή «Μικρή Αγελάδα του Θεού», ή το «Ζώο του Κυρίου μας».

Στις μουσουλμανικές περιοχές λέγεται ότι είναι συνώνυμο της τύχης.

Σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, η θέα μιας πασχαλίτσα είναι είτε μια πρόσκληση για να κάνει κάποιος μια ευχή ή ένα σημάδι ότι μια ευχή σύντομα θα εκπληρωθεί.

Τα χρώματά της συνδέονται με την περίοδο του Πάσχα, τα κόκκινα αυγά και το πένθος, εξ ου και μία ακόμη πιθανή εκδοχή με την ονομασία της.

Πηγή κειμένου: https://www.argolikeseidhseis.gr/2015/03/blog-post_700.html

Η πασχαλίτσα κατά παράδοση θεωρείται γούρι

Nομίζετε πως είναι τυχαίο που η πασχαλίτσα κατά παράδοση θεωρείται γούρι; E, λοιπόν, δεν είναι διόλου τυχαίο, αλλά παραπέμπει στα οφέλη που μας παρέχει το συμπαθές φτερωτό εξάποδο – το μόνο από τα έντομα που κανείς δεν σιχαίνεται να κρατήσει στα χέρια.

Στις μέρες μας, η πασχαλίτσα -ή καλύτερα κάποια είδη πασχαλίτσας- είναι από τα ισχυρότερα «όπλα» που χρησιμοποιούν οι καλλιεργητές για να προστατεύσουν τα βιολογικά τους προϊόντα από τις ασθένειες και τους βλαβερούς φυτοφάγους οργανισμούς. Αντί χημικών φαρμάκων, εξαπολύουν στα χωράφια ωφέλιμα έντομα για να «κατασπαράξουν» τα επιβλαβή που καταστρέφουν τις καλλιέργειες. Η βιολογική αυτή μέθοδος φυτοπροστασίας, στην Ευρώπη είναι διαδεδομένη εδώ και περίπου 30 χρόνια.

Η πασχαλίτσα (επιστημονική ονομασία: Κοκκινέλη η επτάστικτος, Coccinella septempunctata) είναι κολεόπτερο έντομο. Ανήκει στην οικογένεια Κοκκινελίδες. Είναι επίσης γνωστό με τις ονομασίες λαμπρίτσα και κοκκινέλη. Φθάνει σε μήκος τα 6 χιλιοστά. Η πασχαλίτσα είναι ένα από τα ωφέλιμα έντομα που χαρακτηρίζεται ως αρπακτικό, μια και αρπάζει εχθρούς των φυτών μας, καταβροχθίζοντάς τους σε λίγα μόνο λεπτά και μάλιστα εν κινήσει!

Το ζώο έχει μικρό κεφάλι, που κρύβεται κάτω από τον προθώρακα και κεραίες που έχουν την ικανότητα να συστέλλονται. Τα φτερά του καλύπτονται από έλυτρα, τα οποία έχουν χρώμα κόκκινο. Επάνω τους υπάρχουν επτά μαύρα στίγματα (βούλες). Στο γεγονός οφείλεται και η επιστημονική ονομασία του εντόμου.

Η πασχαλίτσα γεννά πολλά αυγά. Μαζί με τα γονιμοποιημένα αυγά, εναποθέτει και πολλά μη γονιμοποιημένα που χρησιμοποιούνται για τροφή από τις προνύμφες όταν εκκολαφθούν. Όταν βγαίνουν από αυτά οι προνύμφες είναι μεγάλες σε μήκος και έχουν έξι πόδια. Οι προνύμφες, όπως και τα τέλεια έντομα, μπορούν να τραφούν με αφίδες και επίσης με άλλα έντομα, που είναι επιζήμια για τη γεωργία. Αγαπημένη τους τροφή η μελίγκρα.

Το κόκκινο χρώμα, προειδοποιεί τους πιθανούς εχθρούς, ότι δεν είναι τόσο νόστιμη, λόγω του τοξικού υγρού που εκκρίνει όταν κινδυνεύει. Nομίζετε πως είναι τυχαίο που η πασχαλίτσα κατά παράδοση θεωρείται γούρι; E, λοιπόν, δεν είναι διόλου τυχαίο, αλλά παραπέμπει στα οφέλη που μας παρέχει το συμπαθές φτερωτό εξάποδο – το μόνο από τα έντομα που κανείς δεν σιχαίνεται να κρατήσει στα χέρια.

Στις μέρες μας, η πασχαλίτσα -ή καλύτερα κάποια είδη πασχαλίτσας- είναι από τα ισχυρότερα «όπλα» που χρησιμοποιούν οι καλλιεργητές για να προστατεύσουν τα βιολογικά τους προϊόντα από τις ασθένειες και τους βλαβερούς φυτοφάγους οργανισμούς. Αντί χημικών φαρμάκων, εξαπολύουν στα χωράφια ωφέλιμα έντομα για να «κατασπαράξουν» τα επιβλαβή που καταστρέφουν τις καλλιέργειες. Η βιολογική αυτή μέθοδος φυτοπροστασίας, στην Ευρώπη είναι διαδεδομένη εδώ και περίπου 30 χρόνια.

Η πασχαλίτσα (επιστημονική ονομασία: Κοκκινέλη η επτάστικτος, Coccinella septempunctata) είναι κολεόπτερο έντομο. Ανήκει στην οικογένεια Κοκκινελίδες. Είναι επίσης γνωστό με τις ονομασίες λαμπρίτσα και κοκκινέλη. Φθάνει σε μήκος τα 6 χιλιοστά. Η πασχαλίτσα είναι ένα από τα ωφέλιμα έντομα που χαρακτηρίζεται ως αρπακτικό, μια και αρπάζει εχθρούς των φυτών μας, καταβροχθίζοντάς τους σε λίγα μόνο λεπτά και μάλιστα εν κινήσει!

Το ζώο έχει μικρό κεφάλι, που κρύβεται κάτω από τον προθώρακα και κεραίες που έχουν την ικανότητα να συστέλλονται. Τα φτερά του καλύπτονται από έλυτρα, τα οποία έχουν χρώμα κόκκινο. Επάνω τους υπάρχουν επτά μαύρα στίγματα (βούλες). Στο γεγονός οφείλεται και η επιστημονική ονομασία του εντόμου.

Η πασχαλίτσα γεννά πολλά αυγά. Μαζί με τα γονιμοποιημένα αυγά, εναποθέτει και πολλά μη γονιμοποιημένα που χρησιμοποιούνται για τροφή από τις προνύμφες όταν εκκολαφθούν. Όταν βγαίνουν από αυτά οι προνύμφες είναι μεγάλες σε μήκος και έχουν έξι πόδια. Οι προνύμφες, όπως και τα τέλεια έντομα, μπορούν να τραφούν με αφίδες και επίσης με άλλα έντομα, που είναι επιζήμια για τη γεωργία. Αγαπημένη τους τροφή η μελίγκρα.

Το κόκκινο χρώμα, προειδοποιεί τους πιθανούς εχθρούς, ότι δεν είναι τόσο νόστιμη, λόγω του τοξικού υγρού που εκκρίνει όταν κινδυνεύει.

Πηγή κειμένου: http://www.diakonima.gr/2009/08/21/%CF%80%CE%B1%CF%83%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1/

Πασχαλίτσες: Πηγή καλής τύχης

Τι δώρα σου φέρνουν;

Ρένα Κολιοπάνου Ρένα Κολιοπάνου

Από αμνημονεύτων χρόνων, η παρουσία της πασχαλίτσας έχει συνδεθεί με την τύχη, την προστασία και την εκπλήρωση των επιθυμιών. Υπάρχουν πολλές ιστορίες που κάνουν αυτή την πεποίθηση όλο και πιο ενδιαφέρουσα.

Η πιο πιθανή εξήγηση προέρχεται από τη διατροφή τους. Οι πασχαλίτσες τρώνε τα επιβλαβή παράσιτα των καλλιεργειών και είναι πάντα καλοδεχούμενες από τους κηπουρούς και τους αγρότες. Για το λόγο αυτό, η πασχαλίτσα θεωρείται ευλογία και εξηγεί και τις θετικές συσχετίσεις με αυτήν.

Μερικοί πολιτισμοί συνδέουν επίσης το θέαμα μιας πασχαλίτσας με τη μελλοντική τύχη στην αγάπη, το αν ο καιρός θα είναι καλός, τον πλουτισμό και/ή την εκπλήρωση των επιθυμιών (ειδικά αν προσγειώνεται κατευθείαν πάνω σου)…

Θα πρέπει να δώσεις σημασία στα σημάδια τύχης που θα σου προσφέρει.

Αν μια πασχαλίτσα προσγειωθεί πάνω σου, μην την διώξεις, απλά επέτρεψε της να πετάξει μακριά από μόνη της, γιατί μόνο τότε θα έχεις καλή τύχη ή κάτι υπέροχο πρόκειται να σου συμβεί.

Αν μια πασχαλίτσα προσγειωθεί, όχι πάνω σου, αλλά σε κάτι όπως ένα αυτοκίνητο, έπιπλα, εξοπλισμό, σπίτι ή κάποιο άλλο αντικείμενο, τότε σύντομα θα λάβεις ένα νέο και πιο καλύτερο εξελιγμένο μοντέλο του αντικειμένου.

Αν πάλι την σκοτώσεις (τι σου φταίει καλέ;), θα έχεις πολύ απλά κακή τύχη. Αυτή η δεισιδαιμονία βέβαια μπορεί να έχει ξεπηδήσει από το γεγονός ότι οι αγρότες εξαρτώνται από το έντομο για να τους βοηθήσει να κρατήσουν μακριά τα παράσιτα από τα φυτά.

Υπάρχουν επίσης πολλές συναρπαστικές ιστορίες που κάνουν την πεποίθηση (ότι η πασχαλίτσα αποτελεί σημάδι τύχης, ευημερίας και επιτυχίας) όλο και πιο ενδιαφέρουσα. Παρακάτω αναλύονται μερικοί διασκεδαστικοί λόγοι που έχουν κάνει την πασχαλίτσα σύμβολο ευτυχίας και της ελπίδας.

Θρησκευτικός Συνειρμός

Η πρώτη και κύρια αιτία που θεωρείται ως γούρι, είναι η σύνδεση της με την Παναγία. Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό μύθο, όταν οι καλλιέργειες καταστράφηκαν από σμήνη αφίδων (μελίγκρες), οι αγρότες προσευχήθηκαν στην Παναγία να στείλει βοήθεια. Ήταν τότε που αυτά τα κόκκινα έντομα με τις μαύρες κηλίδες εμφανίστηκαν, έφαγαν τις αφίδες και έσωσαν τις καλλιέργειες. Ως εκ τούτου μάλιστα, ονομάστηκαν «σκαθάρια της Παναγίας» και τελικά κατέληξαν να είναι γνωστές ως «πασχαλίτσες».

Ώρα για κάτι καινούργιο στη ζωή

Σε μερικούς πολιτισμούς, πιστεύεται ότι εάν μια πασχαλίτσα καθίσει σ' ένα αντικείμενο, αυτό είναι ένα σημάδι ότι το ίδιο το αντικείμενο θα πρέπει να αντικατασταθεί από μια νέα και βελτιωμένη έκδοση. Για παράδειγμα, αν δεις μια πασχαλίτσα να πετά στο αυτοκίνητό σου, θεώρησε ότι μια αναβάθμιση πρόκειται να συμβεί σύντομα. Εναλλακτικά, κάποιες πηγές αναφέρουν ότι εάν μια πασχαλίτσα έρθει στο σπίτι σου, όταν ένα άτομο είναι άρρωστο, παίρνει μακριά την ασθένεια, πράγμα που σημαίνει ότι το άτομο έχει ανανεωθεί με κάποιον τρόπο.

Καλή ή κακή συγκομιδή

Οι λαοί της Βόρειας Γερμανίας, πάλι, θεωρούν ότι η θέαση της πασχαλίτσας μπορεί να σημαίνει είτε καλό είτε κακό, ανάλογα με τον αριθμό των μαύρων κηλίδων που βρίσκονται πάνω της. Αν η πασχαλίτσα έχει λιγότερες από 7 βούλες, αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει μια μεγάλη συγκομιδή. Ωστόσο, αν οι βούλες είναι περισσότερες από 7, είναι σημάδι όχι τόσο καλής σοδειάς, που πρόκειται να έρθει σύντομα.

Αγάπη, γάμος και παιδιά

Πιστεύεται επίσης, ότι πρέπει να λάβεις υπόψη την κατεύθυνση από την οποία η πασχαλίτσα πετά μακριά, αφού σταθεί πρώτα στο χέρι σου. Λέγεται ότι είναι αυτή η κατεύθυνση, που η αληθινή αγάπη θα έρθει στη ζωή σου. Στη Σουηδία, πιστεύουν ότι εάν μια πασχαλίτσα βρεθεί να περπάτα πάνω στο χέρι μιας νεαρής γυναίκας, σημαίνει ότι μετρά τα γάντια του γάμου της, γεγονός που δείχνει ότι το κορίτσι θα παντρευτεί στο εγγύς μέλλον. Παρόμοια είναι και η πίστη στην κεντρική Ευρώπη! Στη Βουργουνδία, εάν μια πασχαλίτσα προσγειωθεί σε μια γυναίκα, η γυναίκα καλείται να μετρήσει τον αριθμό των μαύρων κηλίδων πάνω της. Ο αριθμός αυτός είναι ο ίδιος με τον αριθμό των μωρών, που η γυναίκα θα φέρει στη ζωή της.

Εκπλήρωση των επιθυμιών

Είναι μια κοινή πρακτική να κρατήσεις την πασχαλίτσα στο χέρι σου και να κάνεις μια ευχή. Η κατεύθυνση στην οποία θα πετάξει η πασχαλίτσα είναι η κατεύθυνση από την οποία η επιθυμία σου θα γίνει πραγματικότητα. Ορισμένες πηγές αναφέρουν επίσης, ότι εάν μια πασχαλίτσα προσγειωθεί στο χέρι σου την Κυριακή, και αν μείνει στο χέρι σου μέχρι να μετρήσεις ως το 22, τότε καλή τύχη θα είναι στο δρόμο σου.

Καλό κρασί και καιρός

Οι Γάλλοι πιστεύουν ότι εάν εντοπίσουν μια πασχαλίτσα στο αμπέλι τους, είναι σημάδι για καλό κρασί! Στην Αυστραλία πάλι οι, πασχαλίτσες θεωρούνται οι κομιστές του καλού καιρού. Αν παρατηρήσεις προσεκτικά, ο καλός καιρός και η μεγάλη συγκομιδή είναι αλληλένδετα μεταξύ τους, επειδή αυτά τα έντομα είναι η απάντηση στις προσευχές των αγροτών και θεωρούνται ιδιαίτερα ευοίωνα στα μάτια τους.

Αν μετά απ' όλα αυτά αναζητάς μια επιστημονική και λογική εξήγηση σε όλα αυτά χάνεις το χρόνο σου. Αυτές οι συσχετίσεις και εξηγήσεις ίσως δεν είναι τίποτα περισσότερο για σένα από φανταστικές ιστορίες. Υπάρχουν όμως τόσα πολλά πράγματα σε αυτόν τον κόσμο που έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν ισχυρές πεποιθήσεις ανθρώπων, χωρίς καμία λογική εξήγηση.

Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι δημιουργούμε την τύχη μας. Άλλοι ότι ή είσαι τυχερός ή όχι. Εγώ πάντως πιστεύω ότι είναι ένα μίγμα και των δύο. Πρέπει σίγουρα να βάλεις, να βάλω, να βάλουμε τους εαυτούς μας εκεί έξω και να δημιουργήσουμε τη δική μας τύχη. Στη συνέχεια, αν μια «προσγείωση» πασχαλίτσας μας συμβεί απρόσμενα, ίσως και να πιστέψουμε!

Μακάρι λοιπόν, η καλή τύχη να σου χαμογελάσει!

Πηγή κειμένου: https://www.astrology.gr/zodia/enallaktiki-gonia/story/72497/pasxalitses-pigi-kalis-tyxis

H  ΠΑΣΧΑΛΙΤΣΑ

Είμαι μία πασχαλίτσα

που όλο θέλω αγκαλίτσα

ψάχνω ένα λουλουδάκι

να κουρνιάσω σα μωράκι

Όλη μέρα τριγυρίζω

μοναχή μου ζουζουνίζω

κι αποφεύγω να πετάω

αν δε βρω φαί να φάω

Πως μ’ αρέσει όταν βρέχει

την οσμή το χώμα π’ έχει

πλατσουρίζω στις λιμνούλες

που στα φύλλα είναι ούλες

Να ο ήλιος βγήκε πάλι

θα μου έρθει όμως ζάλη

μες τα χόρτα διαμέσως

τρέχω να κρυφτώ αμέσως

Ψάχνω ένα πασχαλίτσο

κι ας τονέ λένε Μήτσο

μια κατάσταση να κάνω

τη καρδούλα μου να γειάνω

Όμως φευ πέρασαν τα χρόνια

τα μαλλιά μου γίναν χιόνια

μαγκούφα έμεινα και μόνη

να παίζω με μία ζώνη!

Πηγή ποιήματος: https://faros.wordpress.com/2007/09/26/i-pashalitsa/