Πολύαιγος ή Πόληβος
Η Πολύαιγος (Πόληβος) είναι ένας εξωτικός παράδεισος. Τα χρώματα, η αίσθηση που χαρίζει και οι εικόνες που θα μείνουν για πάντα στη μνήμη σας, δύσκολα περιγράφονται με λέξεις! Αρκεί μια βουτιά στα τιρκουάζ νερά με το βυθό από πάλευκη άμμο και θα νιώσετε πως ξαναγεννηθήκατε. Ο θαυμαστός αυτός μικρόκοσμος σας περιμένει λίγα μίλια μακριά από τη Μήλο και την Κίμωλο. Πάρτε την απόφαση, μπείτε στο φουσκωτό ή στο ιστιοπλοϊκό και βάλτε πλώρη για την Πολύαιγο. Κάνοντας το γύρο του νησιού θα θαμάσετε υπέροχες παραλίες, τον φάρο στο ακρωτήριο Μάσκουλα, σπηλιές και βράχους που αποτελούν αληθινή έμπνευση.
Νήσος Πολύαιγος
Σε απόσταση ενός ναυτικού μιλίου και προς τα ΝΑ της Κιμώλου βρίσκεται η νήσος Πολύαιγος (= νησί των πολλών αιγών), ή Υπόλυβος, ή Πόλυβος, με έκταση περίπου 18 τετρ. χιλιόμετρα. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ακατοίκητο νησί του Αιγαίου και ένα από τα μεγαλύτερα της Μεσογείου.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι το νησί κατοικήθηκε από τη Μεσολιθική ή τη Νεολιθική Εποχή. Παλαιότερα είχε λίγους κατοίκους, κυρίως κτηνοτρόφους σε ένα μικρό, ερειπωμένο σήμερα, οικισμό. Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού ανήκει στο Κληροδότημα Στ. Λογοθέτη, το οποίο νοικιάζει εκτάσεις του ως βοσκότοπους.
Υπάρχει ναός του 1622 στο όνομα της Κοίμησης της Θεοτόκου, ο οποίος παλιότερα ανήκε σε ένα εγκαταλελειμμένο πια μοναστήρι και φάρος ο οποίος τα τελευταία χρόνια έγινε αυτόματος.
Η Πολύαιγος είναι πλούσια σε βιομηχανικά ορυκτά, κυρίως σε αργυρούχο βαρυτίνη η οποία έτυχε εκμετάλλευσης από την Α.Ε.Ε. Αργυρομεταλλευμάτων και Βαρυτίνης.
Από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα ανήκει διοικητικά στην Κίμωλο, αλλά φαίνεται ότι πάντα ήταν περιζήτητη για τον ορυκτό της πλούτο. Έτσι η Κίμωλος και η Μήλος ξεκίνησαν το 416 π.Χ. δικαστική διαμάχη για την κυριότητα του νησιού, η οποία έληξε το 338 π.Χ. με απόφαση του δικαστηρίου των Αργείων, οι οποίοι επεδίκασαν το νησί στην Κίμωλο.
Το ανάγλυφο του νησιού είναι τραχύ και έχει μια μικρή πεδιάδα στο κέντρο του. Έχει μεγάλη γεωλογική και οικολογική αξία καθώς θεωρείται το καλύτερα διατηρημένο, από άποψη περιβάλλοντος νησί της Μεσογείου και φιλοξενεί σπάνια ή και απειλούμενα ενδημικά είδη χλωρίδας και πανίδας όπως, η μεσογειακή φώκια Monachus monachus,η ενδημική οχιά Microvipera schweizeri (που ζει μόνο στην Κίμωλο, την Πολύαιγο, τη Μήλο και τη Σίφνο), η ενδημική μπλέ σαύρα Podarcis milensis, το γεράκι Falco eleonore (μαυροπετρίτης), του οποίου το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει στα νησιά του Αιγαίου, ο Σπιζαετός (Hieraaetus fasciatus), 32 ενδημικά, σπάνια ή/ απειλούμενα είδη φυτών και πολλά αγριοκάτσικα. Για τη μεγάλη οικολογική της σημασία η Πολύαιγος έχει ενταχθεί στο δίκτυο Natura.
Τα άγρια εξωτικά τοπία της, οι πανέμορφες ακτές και η εκπληκτική της θάλασσα είναι πόλος έλξης και προσφιλής προορισμός για τους ιδιοκτήτες ιδιωτικών σκαφών, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται, κάθε καλοκαίρι, πολλά μέλη των κυβερνήσεων των τελευταίων 15 – 20 ετών αλλά και επίσημοι ξένοι (π.χ. ευρωβουλευτές, Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος κλπ.).
κείμενο: Γεώργιος Αντωνίου Βεντούρης, Δέσποινα Αθανασιάδου-Βεντούρη
Πολύαιγος: To μεγαλύτερο ακατοίκητο νησί του Αιγαίου με τις φυσικές πισίνες
Το άγνωστο «διαμάντι» του Αιγαίου εντυπωσιάζει με την φυσική ομορφιά του και τους ελάχιστους κατοίκους του.
Η Ελλάδα κρύβει προορισμούς«διαμάντια». Το Αιγαίο μας επιφυλάσσει μικρές εκπλήξεις, προορισμούς που πρέπει να επισκεφτούμε τουλάχιστον μια φορά στη ζωή μας και θα μας εντυπωσιάσουν με την άγρια, φυσική ομορφιά τους και το λιγοστό κόσμο τους.
Μακρυά από τα μεν εντυπωσιακά, αλλά πολύβουα νησιά των Κυκλάδων, όπως η Σαντορίνη, η Μύκονος κ.α, έρχεται να μας προσελκύσει η Πολύαιγος. Η Πολύαιγος ή Πόληβος είναι γνωστή και ως η Πολυνησία της Ελλάδας και δεν είναι να απορούμε γιατί.
Το ακατοίκητο σχεδόν νησί των Κυκλάδων βρίσκεται σε απόσταση 6,2 χιλιομέτρων ανατολικά της Μήλου, 2 χλμ. νοτιοανατολικά της Κιμώλου και 15 χλμ. νοτιοδυτικά της Σίφνου.
Σε έκταση 18,146 τ.χλμ. έχει μόνο δύο κατοίκους, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, πράγμα που έρχεται σε αντίθεση με την αρκετά μικρότερη της Δονούσα, που έχει 65 μόνιμους κατοίκους. Η Πολύαιγος δεν ήταν πάντα αραιοκατοικημένη, αφού το 1951 είχε 14 κατοίκους, ενώ ακόμη πιο παλιά αναφέρεται ότι κατοικούσαν εκεί 170 άτομα.
Όπως μαρτυρά και το όνομα της, η Πολύαιγος ονομάστηκε έτσι από τις «αίγες», δηλαδή τις πολλές κατσίκες, που βρίσκονταν κάποτε πάνω στο νησί, ενώ πλέον συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα Natura 2000 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς θεωρείται σημαντικός βιότοπος ανενόχλητος από την ανθρώπινη παρουσία. Αξίζει να αναφέρουμε πως στο νησί αυτό γεννά τα μικρά της η μεσογειακή φώκια Μονάχους Μονάχους.
Κατά το ταξίδι σας στην Πολύαιγο θα σας συναρπάσει η φυσική ομορφιά της, αφού δεν έχει επέμβει ο άνθρωπος εκεί και τα γαλάζια νερά της θα σας προσκαλέσουν για βουτιές.
Στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού υπάρχουν ερείπια της Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο ναός της οποίας ήταν βασιλική με τρούλο, που είχε ιδρυθεί το 1622.
Πολύαιγος Κιμώλου
Η Πολύαιγος ή Υπόληβος ή Πόληβος είναι ένα κυκλαδίτικο νησί του Αιγαίου Πελάγους[1][2]. Βρίσκεται μόλις 1,07 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά της Κιμώλου, 3,77 ναυτικά μίλια ανατολικά της Μήλου, 8,76 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά της Σίφνου και 11,5 ναυτικά μίλια βορειοδυτικά της Φολεγάνδρου. Έχει έκταση περίπου 18,146 τ.χλμ. και με την απογραφή του 2001 εμφανιζόταν ακατοίκητο. Σύμφωνα όμως με την απογραφή του 2011, κατοικείται από 2 άτομα[3], ένα ζεύγος κτηνοτρόφων. Παλαιότερα, το 1951, είχε 14 κατοίκους ενώ ακόμη παλαιότερα αναφέρεται ότι κατοικούσαν εκεί 170 άτομα. Χρησιμοποιείται κυρίως ως βοσκότοπος κάτι που δικαιολογεί και το όνομα της «Πολύαιγος», από το «πολλές αίγες», δηλαδή «πολλές κατσίκες»[1]. Μέρος του νησιού ανήκει στην εκκλησία της Κιμώλου, την «Παναγία Οδηγήτρια». Αναφέρεται [4]ότι το μεγαλύτερο μέρος του νησιού είναι ιδιοκτησία του κληροδοτήματος Ιωάννη Σταύρου Λογοθέτη[2].
Από το 1898 υπάρχει στο νησί φάρος, στο ακρωτήρι Μάσκουλα, σε ύψος 138 μέτρων, στη θέση 36°46,6N 024°39,7E , στην ανατολική πλευρά του νησιού[5]. Στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού υπάρχουν ερείπια της Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο ναός της οποίας ήταν βασιλική με τρούλο, που είχε ιδρυθεί το 1622[2]. Ανθρώπινη δραστηριότητα είναι επίσης προφανής από δυο λατομεία στο ίδιο τμήμα όπου γινόταν εξόρυξη τραχείτη, χρησιμοποιούμενου για μυλόπετρες.
Η Ελλάδα έχει περιλάβει την Πολύαιγο στο πρόγραμμα Natura 2000 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρώντας την σημαντικό βιότοπο ανενόχλητο από την ανθρώπινη παρουσία και έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας για το είδος: Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae)[6]. Στο νησί γεννά τα μικρά της η μεσογειακή φώκια Μονάχους Μονάχους[7].
Γεωγραφία
Η επιφάνεια της Πολύαιγου εκτιμάται στα 18,146 τ.χλμ. ενώ έχει μήκος ακτών 27 χιλιόμετρα. Στο νησί, το οποίο αποτελείται κυρίως από ηφαιστειακά πετρώματα όπως και οι γειτονικές Κίμωλος και Μήλος, υπάρχουν λόφοι με ύψος από 320-350 μέτρα. Στο ανατολικό μέρος του νησιού βρίσκεται το Μανωλονήσι ή «του Μανώλη το νησί» και στο νότιο οι νησίδες Καλόγεροι. Παραλίες του νησιού είναι η παραλία της Παναγιάς και η παραλία του Φάρου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου